Marcos 11
Teutila NT (CUT_WBT) vs ARIB
1 Cuahn che cuahn nino Dihvo vo ya̱n Jerusalén, chihto ya̱n Betfagé nduco ya̱n Betania na̱n Cuete Olivo ne, tahve ye o ihyan apóstol yahn ye,
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Cuahn nchuhn ya̱n lihn ca̱h. Min na̱n che conda̱ ne ne, nta̱ca ne a̱ma burro lihn che nchiche te, che nde a̱ma ihyan ametah condudo ye ite. Cuenta̱hte ne ite, quenda ne ite muhn.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Ndete che va duh che tumerune nchuhn: “¿Dehco che tihca̱ redin nchuhn ne?”, cuendahconan ne yahn ye: “Hua te Dihve nuhn ne, nahn ye ite. Ate ndeta̱hno ndedechuh ye ite.”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Cuahn ihyan chahn, ne nta̱ca ye burro me. Nchiche te chihto yune, nino a̱ma chendevah, ne nta̱hte ye ite.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Min vatendi a̱ma o se, ne ra̱hn se ri se ihyan chahn: ―¿Deh din nchuhn burro tih, renta̱hte ne ite ne?
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ndahconan ye yahn se nduhca̱ che ca̱h cuande Dihvo vo ihyan, ne ca̱h yune se che cona̱hn ye.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Quenda ihyan chahn burro me na̱n Dihvo vo. Tihde ye tino yahn ye da̱me te, ne quendudo Dihvo vo ite.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 A̱ma ya̱hn ihyan nta̱h ye tino yahn ye, chehnta̱ve ye yune na̱n che chuh Dihvo vo. Ihyan chena̱hn ne, chihca ye ya̱ta cue, ne chehnta̱ve ye numa yune.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Nducoya̱ca ihyan, ihyan che nda̱hna̱n ye ma̱n, ihyan che chenan ive ye ma̱n ne, a̱ma rah yeno ye, ne ra̱hn ye: ―¡Ndeva vo yavena̱n Dihvo vo Dendiohs! ¡Ndeva vo yavena̱n ihyan cuh che dechuh ye ihyan!
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 ¡A̱ma ndah ro yuhn vo, te cochi ye quenan cuma ye vederihquentiyon yahn ihyan ndico yuhn vo David! ¡Ndeva vo yavena̱n Dendiohs che va ye vahchetero!
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Cuahn che nda̱ Dihvo vo ya̱n Jerusalén ne, chenda̱ ye chete ya̱co chahte, ndihchero ye nducuahn che va min. Nducote a chi chino ne, ndaconan ye ya̱n Betania nduco nduh che ndichio ihyan apóstol yahn ye.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ta̱ma ro me ura che chica Dihvo vo ya̱n Betania ne, chi cuico ye.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 China̱n ye a̱ma ya̱hn higo che chenan ya̱ta yahn, ne cuahn ye ndihchero ye ndete che chenan ndute yahn. Ate dema̱n ya̱ta yahn chenan. Ametah ndute yahn, te hua ro yahn.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Tuhme din dine ye ya̱hn higo me, ne ra̱hn ye: ―Ametah ndaconan co ndute yehn, cheh ihyan. Chihnevan ihyan apóstol che tihca̱ ra̱hn ye.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Nda̱ ihyan chahn ya̱n Jerusalén, ne cuahn che chenda̱ Dihvo vo chete ya̱co ne, ndetenda̱h vah ye ihyan che rendihcue ye ma̱n, ihyan che ra ye ma̱n, chenun ye chete ya̱co me. Chi muhn chi min ye mesa yahn sa̱hn che rendevahcorun se tume ma̱n, silla yahn sa̱hn che rendihcue se icui ma̱n,
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 ne ametah ca̱h yune ye che chenda̱ nde a̱ma ihyan chete ya̱co me che nda ye dehtenduh.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ra̱hn ye ri ye ihyan che chenun ye min: ―A ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs tuhca̱: “Ya̱co yáhn ne, ca̱va che cova̱h ihyan nducuahn nación.” Ate nchuhn ne, nedin ne anduhneca̱ vah na̱n che rendo da̱ma sa̱hn duco.
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Chihnevan chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n, ne rinuhn ino se ta̱ca̱ din se che ca̱hno se Dihvo vo, te va̱h se ihyan ya̱n yahn che nducoya̱ca ye rihcovan ye che ricuahn Dihvo vo.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Cuahn che chi man me ne, nda̱ca Dihvo vo min, cona̱hn ye.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Chi dave ta̱ma ro me, ura che a chenun yune ye ne, ndihchero ye che a nihno ntih ya̱hn higo me.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Tuhme neca̱hco Pedro, ne ra̱hn ye ri ye Dihvo vo: ―Ihyan Ricuahn, condihche ne ya̱hn higo che din dine ne me ne, a ntih.
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Nahn che cotahno nchuhn Dendiohs.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te adecoduhno ihyan che ca̱hma ye co ye ico ca̱h che ca̱hn conda̱hnun va̱n nuniya̱hn, ndete che hua o ndedecadino ye ma̱n, cotahno ye che conahn nduhca̱ che ra̱hn ye ma̱n ne, va che conahn.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Chemin che rá̱hn rí nchuhn te nducuahn che ca̱ca ne ura che cova̱h ne ne, cuihco ne chedave yahn ne Dendiohs, ne dinahn ye.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Cuahn che cova̱h nchuhn, ndete che vate ihyan che nedin ta̱n ye nduco ne ne, cuenchahco ne yahn ye, ca̱va che Chida ne che va ye vahchetero ne, nchahco ye nunde yahn ne. Ate ndete che hua nchahco nchuhn yahn ihyan ne, Dendiohs hua nchahco ye yahn ne.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Cuahn che nda̱ ihyan chahn ya̱n Jerusalén ne, cuahn Dihvo vo ya̱co. Ura che quenun ye min ne, chahn nda̱ chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn intiyahn ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n,
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ne tumerune se ihyan: ¿Deh vederihquentiyon quenan come ne? ¿Duh chihquentiyon di che tihca̱ redin ne?
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: Namin u ne, va a̱ma na̱n che tumeruné nchuhn. Cuendahconan ne yáhn, tuhme có nchuhn deh vederihquentiyon quenan cumá che tihca̱ redín:
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 ¿A Dendiohs dechuh ye Jua̱n che chehdenune ye ihyan, o che nahn ma̱n ye ne? Cuendahconan nchuhn yáhn.
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Tuhme cana̱n rente se va̱n ma̱n se nduco vih: Ndete che ca̱hmo vo che Dendiohs dechuh ye Jua̱n ne, ca̱hma se co se uvo: “¿Dehco che hua chitahno nchuhn tuhme ne?”
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Ate, ¿a ca̱hmo vo che ndiyu Dendiohs dechuh ye ihyan ne? Hua chihquino se ra̱hn se tihca̱, te va̱h se ihyan ya̱n yahn che nducoya̱ca ye ritahno ye che Dendiohs dechuh ye Jua̱n.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Chemin che ra̱hn se ri se Dihvo vo: ―Hua devano nuhn. Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Namin u ne, hua có nchuhn deh vederihquentiyon quenan cumá che tihca̱ redín.
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.