Marcos 10

Teutila NT (CUT_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chica Dihvo vo ya̱n Capernaum, ne cuahn ye cua̱hn esta̱do yahn Judea, ya̱hn viche la̱do ca̱h yahn ico Jordán, ne ndaconan ndo da̱ma a̱ma ya̱hn ihyan na̱n ye. Ricuahn ye ihyan chahn nduhca̱ che redin ye ro ro.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 A̱ma ro min ne, nda̱ a̱ma o sa̱hn fariseo, ca̱va che tumarande se Dihvo vo. Tumerune se ihyan ndete che ndihquentiyon Dendiohs che co tehche ihyan nda̱hta yahn ye.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ndahconan ye yahn se, ne tumerune ye sa̱hn: ―¿Deh rihquentiyon ley che dirun Moisés ne?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ndahconan se, ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Na̱n ley che dirun Moisés ne, ndirun che nduco che dendah ihyan a̱ma acta ne, co tehche ye nda̱hta yahn ye.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn: ―Tihca̱ dirun ye yahn che duhtuno ihyan nchuhn.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Ate cuahn che dendah Dendiohs iyehnse ne, dendah ye cha̱hn ma̱n, nda̱hta ma̱n,
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ne chihquentiyon ye che va che ca̱hcoma̱n ihyan chida ye ma̱n, chaco ye ma̱n, ca̱va che conan cuma ye nda̱hta yahn ye.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Nduco tihca̱ ne, conan cuma vih ye anduhneca̱ ndete che a̱ma no ye.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Chemin che cuahn che cahneva̱co ihyan ne, anduhneca̱ ndete che din da̱ma Dendiohs ihyan, ne ndihquentiyon ye che hua tehche vih ye.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Cuahn che a ndonda̱ Dihvo vo vah ne, tumerune ihyan apóstol deh conahn che ra̱hn ye me.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Adecoduhno ihyan che tehche ye nda̱hta yahn ye, ne cahneva̱co tun ye nduco ta̱ma nda̱hta ne, din duche yahn ye che nihneva̱co ye.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Adecoduhno ihyan nda̱hta che tehche ye incha̱hn ye, ne cahneva̱co tun ye nduco ta̱ma cha̱hn ne, namin din duche yahn ye che nihneva̱co ye.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 A̱ma yune ne, nda̱ ihyan, nda ye checa̱hya yahn ye na̱n Dihvo vo ca̱va che nahn ta̱h ye, ne ca̱ca ye Dendiohs ca̱va. Ate ihyan apóstol ne, ra̱hva ye nduco ihyan chahn.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Ndihchero Dihvo vo che tihca̱ redin ihyan apóstol chahn, ne chi yudo yahn ye, ne ra̱hn ye: ―Ca̱h yune nchuhn che chi checa̱hya ná̱n. Hua ca̱hdenun ne, te atena̱n ihyan che necun ye nduhca̱ checa̱hya chuhn, co nevahnecun ye che ca̱hcantiyon Dendiohs ihyan.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te adecoduhno ihyan che hua dinahn ye che rihquentiyon Dendiohs nduhca̱ che redinahn a̱ma lihn ne, ihyan min ne, hua co conan ye na̱n che rihquentiyon Dendiohs.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Tuhme cheta̱h Dihvo vo checa̱hya chahn, quenuhn ye. Nahn ta̱h ye, ne chica ye Dendiohs ca̱va.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Cuahn che a quenun yune Dihvo vo cuahn ye ne, nda̱ a̱ma se rano se. Chehntihya se na̱n ye, ne tumerune se ihyan: ―Ihyan Ricuahn ndah, ¿deh va che dín ca̱va che conán vahchetero numacuahn ro ne?
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ndahconan ye, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―¿Dehco che rahn che ndah u ne? Metah nde a̱ma ihyan che ndah ye. Atena̱n Dendiohs, ihyan min che ndah ye.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 A devene vederihquentiyon yahn ye: “Hua din duche yehn che nihnevaque. Hua cahne ihyan. Hua doque. Hua cahme ndudo cuahnde. Hua cahncheh ihyan. Cuendeva yavena̱n chide ma̱n, yavena̱n cheque ma̱n.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ra̱hn se ri se ihyan: ―Ihyan Ricuahn, nde ro che lihn u ne, redináhn nducuahn vederihquentiyon min.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Tuhme ndihchero Dihvo vo sa̱hn numacuahn vedeyahino, ne ra̱hn ye: ―Va ta̱ma na̱n che va che din. Cuehn condihcue nducuahn che va yehn, ne cuinen ihyan cheva̱h ca̱va che conen vahchetero numacuahn ro. Tuhme cochi condoque u, andahre nahn ya̱hn ihyan di na̱n a̱ma cruz.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ate a̱ma chi ra̱n se che tihca̱ ra̱hn ye, yahn che a̱ma cuihca se. Tahque ndah se ne, ca se yune yahn se cona̱hn se.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Tuhme chaconan Dihvo vo ndihchero ye ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye: ―¡A̱ma va̱hche ca̱va ihyan che nevahnecun ye vederihquentiyon yahn Dendiohs!
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Chahn ino ihyan apóstol chahn che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo. Ate ndaconan ra̱hn tun ye: ―Da̱yá, ¡a̱ma va̱hche ca̱va ihyan che yahino ye vedecuihca ca̱va che nevahnecun ye vederihquentiyon yahn Dendiohs!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Nde hua co nevahnecun ye.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ate nde tahque cuahn ino ihyan chahn che tihca̱ ra̱hn Dihvo vo, ne ra̱hn ye va̱n ma̱n ye nduco vih: ―Ndete che tihca̱ ne, nde a̱ma ihyan hua co ndevahn ye.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ndihchero ye ihyan chahn, ne ra̱hn ye: ―Che la̱do yahn ihyan ne, hua co. Ate che la̱do yahn Dendiohs ne, co, te Dendiohs ne, ri redin ye nducuahn.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Tuhme tumerune Pedro: ―¿Ta̱ca̱ co yahn nuhn tuhme ne? Chihcoma̱n nuhn nducuahn yahn nuhn, ne chinduco nuhn ndih.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te vate ihyan che a chihcoma̱n ye dehtenduh yahn ye ca̱va u nduco ndudo ndah yahn Dendiohs. A chihcoma̱n ye va̱co ye ma̱n, dihno ye ma̱n, cahve ye ma̱n, chida ye ma̱n, chaco ye ma̱n, ihyan nda̱hta yahn ye ma̱n, da̱ya ye ma̱n, ya̱hn yahn ye ma̱n.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 Ma̱n ro cuh ne, nta̱ca ihyan chahn a̱ma ciento queri a̱ma che chihcoma̱n ye. Andahre che va̱co ye ma̱n, dihno ye ma̱n, cahve ye ma̱n, chaco ye ma̱n, da̱ya ye ma̱n, ya̱hn yahn ye ma̱n. Rechuhrihn ye, ate adive ne, conan ye vahchetero numacuahn ro.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ate nda̱ ro che cuhnde ca̱de yahn nducoya̱ca ihyan ne, a̱ma ya̱hn ihyan che rivahn che quenda̱h ndah ye ne, hua quenda̱h ndah ye, ne ihyan che nde hua ro che quenda̱h ndah ye ne, quenda̱h ndah ye.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Quendi Dihvo vo cuahn ye ya̱n Jerusalén, ne nda̱hna̱n ye yahn ihyan apóstol yahn ye. Namin cuahn a̱ma ya̱hn ihyan cua̱hn veda̱me ye. Ihyan apóstol ne, a̱ma cuahn ino ye che cuahn Dihvo vo ya̱n Jerusalén na̱n che ca̱hnda yahn ye, ne ihyan chena̱hn ne, a̱ma va̱hino ye. Tuhme quenda Dihvo ihyan apóstol chahn a̱ma la̱do, ne ca̱h cuande ye ihyan nducuahn che va che cuahno co ye.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ra̱hn ye: ―Condihche nchuhn. Uvo ne, a chenun yuno vo cuahn vo ya̱n Jerusalén. U che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, neca̱h sa̱hn nunde u ta̱h chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, sa̱hn devano ley che dirun Moisés ma̱n. Sa̱hn chahn ne, ca̱hco ca̱de se che ca̱hno se u, ne nda̱co se u ta̱h sa̱hn ta̱ma nación
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 che din duche yahn se u ma̱n, ca̱hnan dan se u ma̱n, cuahn se u ma̱n, nde ca̱hno se u ma̱n. Ate cuihno ino ro ne, ntuché va̱n tena̱hn.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Tuhme nda̱ nduh che o da̱ya Zebedeo, Jacobo nduco Jua̱n, ne ra̱hn ye ri ye Dihvo vo: ―Ihyan Ricuahn, rica nuhn a̱ma favor ndih.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Tumerune Dihvo vo: ―¿Deh nahn nchuhn ne?
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Ndahconan ihyan chahn, ne ra̱hn ye: ―Cuahn che cuhnde ne ca̱hcantiyon ne ne, te yune ne che cuhnde a̱ma cha nuhn la̱do ta̱h cua̱co ne, ne ta̱ma cha nuhn ne, la̱do ta̱h cueh ne.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―Nde hua devano nchuhn deh che rica ne. ¿A cocha ne chuhrihn ne nduhca̱ che va che chuhríhn ne? ¿A cocha ne che ca̱hno se nchuhn nduhca̱ che va che ca̱hno se u ne?
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ndahconan ihyan chahn, ne ra̱hn ye: ―Ta̱ca hua. Cocha nuhn. Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―Cua̱co te chuhrihn nchuhn nduhca̱ che chuhríhn. Namin ca̱hno se nchuhn nduhca̱ che ca̱hno se u.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Ate che cuahte ihyan la̱do ta̱h cua̱có ma̱n, la̱do ta̱h cuéh ma̱n ne, ndiyu u che ca̱hcantiyón, te Dendiohs che ca̱hcantiyon ye.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Checadino ihyan apóstol chena̱hn chahn, ne chi ta̱n ye nduco Jacobo ma̱n, Jua̱n ma̱n.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ate nedin da̱ma Dihvo vo nducoya̱ca ihyan chahn na̱n ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Nchuhn ne, a devano ne te ihyan che rihquentiyon ye nducuahn nación ne, a̱ma yudo rihquentiyon ye, ne sa̱hn che rinan se ihyan ne, rendinun rendina̱hno se ihyan yahn ye.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ate hua co tihca̱ va̱n nchuhn. Tahque ndah ne, duh ihyan che nahn cona̱n ye va̱n nchuhn ne, co ye nduhca̱ a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ne.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 — ausente —
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Tihca̱, te nde u che rinducó nducoya̱ca ihyan ne, hua ndá̱ ca̱va che dín deca̱hya yáhn ihyan. Tahque ndah ne, ca̱va che conan má̱n ihyan, nde ca̱hco mendá̱hn u, cóh, ca̱va che ndedeváhn a̱ma ya̱hn ihyan.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Nda̱ Dihvo vo nduco ihyan apóstol yahn ye ya̱n Jericó. Cuahn che nda̱ca ye min ne, a̱ma ya̱hn ihyan nduco ye ihyan. Chihto yune ne, va a̱ma sa̱hn na̱n ve che duche se Bartimeo, da̱ya Timeo. Min va se rica se che din ihyan vedeva̱hino nduco se.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Cuahn che chihnevan se che a cochi nino Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che chihta ye ya̱n Nazaret ne, cana̱n rica se favor ihyan, ne ra̱hn se numa dito se: ―Jesús, Da̱ya David, ¡cuenan va̱hino ne u!
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 A̱ma ya̱hn ihyan ra̱hn ye ri ye sa̱hn che cuhnde dihn chende se. Ate nde tahque yudo na̱n ca se ra̱hn se: ―Da̱ya David, ¡cuenan va̱hino ne u!
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Chan Dihvo vo, ne ra̱hn ye: ―Cuahn nchuhn chehua ne sa̱hn. Chahn ihyan, ne ra̱hn ye nduco se: ―Dehve raque. Cuenecuen, te rah ye di.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Tuhme chi se a̱ma la̱do tino che rendiche se, ne necuan se aderano se cuahn se na̱n Dihvo vo.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Tumerune ye sa̱hn: ―¿Deh nehn che dín ndoque ne? Ndahconan se yahn ye: ―Ihyan Ricuahn, náhn che din ne che co ro ná̱n.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Tuhme ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Co nahn. Nducote chitehne ne, a ndoyehn. Ndeta̱hno chi ro na̱n se, ne cuahn se nduco Dihvo vo cua̱hn na̱n che cuahn ye.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.