Lucas 8

cug (CUG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 I Jɔbi widɔkɔ wə twɛsi, Jisɔs nyə ka nyaniki i kikwili kimbum wə bəh bidi wə i fukuki ntum wi ndzɔŋni kɔm ŋkuŋ bi Nyɔ. Bwa bu bə mbaŋ bə̀ jwɔfi ntsɔ bəfa biəli wi,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 bəh bəkaŋa bədɔkɔ bə̀ wi nì chuku jwɛiŋ yibɔ bəh bə̀ wi nì bwili biŋ'waka bichu i bɔ wə. Bəkaŋa bələ nì kɔ Meli wə bə nì bɔɔŋki a Magdalen, wə wi nì bwili bəchinda bə ŋkpɛli i gwu yi wə nanitaŋ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Jɔana wə nyuwi nì kɔ Chusa wi nì nɔmki i Hɛlɔd, bəh Susana bəh bəkaŋa bədɔkɔ bəduli. Bɔ nì nyaniki yakadəiŋ, bwili biɛiŋ i biba bibɔ wə, i gamti Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Bəni nì dza nyəki dzəki i di di wə ka dzəki i Jisɔs. Jɔbi wə mbaŋ wi bəni nì jikə fɛiŋ, wi ti ndi i bɔ a.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Mi nì laa i tsə mu ŋgɔkɔ. Asi wi nì muki ŋgɔkɔ wiwɔ, bədɔkɔ gbɔyi i dzəh, bəni dəŋyi bəh gvu, minyəni mə mɔ fuliki bɛiŋ dzə chumyi dzi. Mi si wi nì muki ŋgɔkɔ|alt="A sower went out to sow seed" src="lb00094c.tif" size="col" loc="Luk 8:5" copy="Louise Bass" ref="Luk 8:5; Matiɔ 3:1-9; Mak 4:1-9"
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ŋgɔkɔ widɔkɔ gbɔyi i di bi kitəh wə, ka buku yaka ka kpiyi kɔm di biwɔ nì kɔ di bi wɔmni.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ŋgɔkɔ widɔkɔ gbɔyi i bifaka wə, ka buku yaka bə́ kɔ bəh bifaka biwɔ, bi ka baŋ ŋgɔkɔ wiwɔ a wi ma kɔki.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Widɔkɔ gbɔyi num i nshwaiŋ yindzɔŋni wə, wi buku yaka ka kɔ, ka wum mintam gbi mɔ du tsə si bə nì mu.” Si Jisɔs ti ndi wiwɔ yakadəiŋ ka dzaka a, “Mi wə wi kaŋaki bintuni i wɔkɔ, wi wɔ̂kɔ.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Bwa bu bə mbaŋ nì dza fiəni bikə i wi a ndi wələ chusiki a nə a?
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Wi chukuli a, “Akɔ i mbɛiŋ bələ bə̀ Nyɔ fə a mbɛiŋ kiə gia yə yi nyumiki i ŋkuŋ bi Nyɔ wə. Ayakalə, bəni bədɔkɔ wɔkɔki fibɔ num i bəndi wə, ka yi ni num asi yi nì kɔ lɔ a,
10 Jesus respondeu:
11 Mbɛiŋ wɔkɔ la fwu wi gia wə ndi wələ chusiki. Ŋgɔkɔ wiwɔ kɔ gia yi Nyɔ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ŋgɔkɔ wə wi nì gbɔ i dzəh, kɔ bəni bə̀ bɔ wɔkɔki gia yi Nyɔ Satan dzə dzɔ bwili gia yiwɔ i shɔ́m yibɔ wə, ka bɔ ma bum i buku i chu wə.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ŋgɔkɔ wə wi nì gbɔ i di bi kitəh wə, kɔ bəni bə̀ bɔ wɔkɔki gia yi Nyɔ, bɔ dzɔ yi bəh kinsaŋli, ayakalə, yi kaŋa kə gaaŋ i shɔ́m yibɔ wə, kimbum kibɔ kɔ a dzu yi dzaka wə. Jɔbi wə mɔmsi dzə, bɔ gbɔyi i mbum wibɔ wə.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ŋgɔkɔ wə wi nì gbɔ i bifaka wə kɔ bəni bə̀ bɔ wɔkɔki gia yi Nyɔ, jɔbi wə bɔ tsəki kifum, bəh mbum, bəh ndzɔŋni bi biɛiŋ bi mbi wələ dzə jikə baŋ gia yiwɔ yi laka.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ŋgɔkɔ wə wi nì gbɔ i nshwaiŋ yindzɔŋni wə, akɔ num bəni bə̀ bɔ nì kaŋaki shɔ́m yindzɔŋni, bə̀ bɔ wɔkɔki gia yi Nyɔ, jiə yi i shɔ́m yibɔ wə, ka kaŋa shɔm, ka fəki asi yi nəŋki tsə a ninshiŋ ninshiŋ.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Mi si baiŋsi kə naka ki baiŋsini i chu dzɔ kah i kwusi baŋ yɛiŋ bɛiŋ, nabə i ləkə jiə i kigasi. Wi kaŋaki i tuŋ ki i di biə bə si tuŋ ka ki baiŋki i na ndə wə wi liə i dzu, wi yɛiŋ baiŋni biwɔ.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Gia yichi yə yi nyumiki bi bukuki lə i baiŋni wə, bəh biɛiŋ bi jum wə jum wə biə bi nyumiki bi bukuki lə i baiŋni wə.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Ayakadəiŋ, jɔbi wə mbɛiŋ wɔkɔliki gia yi Nyɔ, mbɛiŋ ka wɔ̂kɔliki bindzɔŋ, kîə a mi wə wi kaŋaki, bə bi kpɛiŋsiki lə. Ayakalə, mi wə wi kaŋaki kə, na fi twɛsi fiə wi kwakaki a wi kaŋaki lə bə bi dzɔ bwiliki lə fi i wi.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nih Jisɔs bəh bwa bə nih bə Jisɔs ka dzə num i biŋ, yi gaka bɔ i liə tsə kɔm mbaŋ wi bəni nì kwu fɛiŋ nalə.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Mi widɔkɔ fuku i wi a, “Nih wa bəh bwa bə nah kɔ i biŋ nəŋ i yɛiŋ wɔ.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Wi dzaka i bɔ a, “Nih wuŋ bəh bwa bə nih bəŋ kɔ bəni bə̀ bɔ wɔkɔki gia yi Nyɔ, fə asi yi nəŋki.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 A num chɔkɔ bidɔkɔ, Jisɔs dzaka i bwa bu bə mbaŋ a, “Bukumbɛiŋ dâŋ bûku tsə̂ i kiwuŋ ki bɔkɔ kə yaka wə.” Bɔ ka liə i ŋgwuki wə ka daŋki.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Si bɔ nì daŋki, Jisɔs dza gbɔ kinu. Fuŋni kiləkəli dzə tumbuku, yisi ka nəŋniki bɔkɔ na bəh ŋga, mwi liə i ŋgwuki mɔ bə́ nəŋ i jiksi ŋgwuki wiwɔ, bɔ nì kɔ a dzaka ki kpi wə.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Bɔ tsə ka yɔmsiki Jisɔs dzaka a, “Tikwili, Tikwili, bukumbɛiŋ ki kpiyiki lə.” Jisɔs yɔmi ka kaŋyi fuŋni kiləkəli kiwɔ bəh bɔkɔ yi fəyini yiwɔ ka kpichumi lə mɔɔɔŋ.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Wi ka bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ lansi jiə shɔ́m yimbɛiŋ i ndə a?” Gwu kpi bɔ, bɔ lwa na bəh ŋga ka məŋki a, “Wələ kɔ winaiŋ mi wə wi kaŋyiki na fuŋni kiləkəli bəh bɔkɔ, yi wɔkɔ i wi a?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Bɔ daŋ bɔkɔ yiwɔ buku i waka i kimbu ki Gɛlasen wə, kə ki tsɛiŋki daŋsiki kimbu ki Galili.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Si Jisɔs nì buku i ŋgwuki wə, a wi tsə buku tsə i kpa, bɔ mi widɔkɔ fɛiŋ i kwili wiwɔ wə baŋsi, wi num bəh bəchinda bə ŋkpɛli i wi mə bɔ njəŋsiki wi. I jɔbi wi dəəŋ wə wi lɔ kə mbuŋ i gwu wə, num bɔ nì nɔ i gwu yi wə nalə wi nyani nnya a bəh chwɔŋ kiyəə, wi nɔ num i bita biə bə nì ləki bəni yɛiŋ. Wi nì chu nɔki kə i dzu.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Si wi yɛiŋ Jisɔs wə, ka tɔŋ wili, tsə gbɔ i wi nshiŋ, wam bəh ŋga a, “Jisɔs, Waiŋ Nyɔ, Nyɔ wə wi kɔ Fwu wi Biɛiŋ Bichi wə, wɔ nəŋki nə i mih wə a? Mih tsaki wɔ ma nya ŋgəkə i mih.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Wi nì dzaka yakadəiŋ kɔm Jisɔs nì kɔ wi kaŋyi lɔ kiŋ'waka kichu kiwɔ a ki bûku i gwu yi mi wiwɔ mə. Ki nì chufi lɔɔki wi i kuku i jɔbi jɔbi wə. Ayaka wi nì kɔ bə kɔm chini kaŋ yi bəh kaka bi bəh bənsəŋ ka bə tɔkniki bəh wi. Bɔ kɔm yakadəiŋ wi təiŋyi bənsəŋ bəwɔ, ki chufi wi wi ka yɔkɔki tsəki i chwa.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jisɔs ka bikə i mi wiwɔ a, “Yɛli wa kɔ ndə?” Wi chukuli a, “Yɛli wuŋ kɔ mbaŋ.” Wi nì chukuli yakadəiŋ kɔm bəchinda bə ŋkpɛli nì kɔ bɔ chini i gwu yi wə.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Bəchinda bəwɔ tsa a Jisɔs ma chîŋsi bɔ num i fəŋ kə ki shiki lə ŋɔɔɔŋ.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 A nì kɔ mbaŋ wi bifi dzi nnya i ŋgaŋni chɛiŋ, bəchinda bə ŋkpɛli bəwɔ ka tsa Jisɔs a wi bêe ma bɔ tsə liə num i bifi biwɔ mə. Wi bum.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Bɔ ka buku i mi wiwɔ mə, daŋsi tsə liə i bifi biwɔ mə. Bɔ gbɔyi shi i fəŋ mə, liə shi i bɔkɔ yiwɔ wə, ka ləŋ.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Jɔbi wə bəni bə̀ bɔ nì tɔkniki bəh bifi biwɔ yɛiŋ gia yə yi num yakadəiŋ, dza fɛiŋ kɔmsi yɔkɔ tsə fuku gia yiwɔ i kwili kintəəŋ bəh i di biə fɛiŋ wə.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Bəni wɔkɔ ka, bukuyi tsə i yɛiŋ tə gia yə yi num. Bɔ dzə i di biə Jisɔs nì kɔ, yɛiŋ mi wə bəchinda bə ŋkpɛli bə̀ nì buku i wi wə, num wi num kɔmsi i Jisɔs wə, bə lɔh bəmbuŋ i wi wə, num mfi bi fiəni dzə. Bɔ lwa bəh ŋga.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Bəni bə̀ bɔ nì yɛiŋ gia yə yi nì num, ka fuku i bɔ asi yi nì num, mi wə wi nì kaŋaki bəchinda bə ŋkpɛli si wi bɔnih.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Bəni bəchi bə̀ i bimbu bi Gɛlasen wə kaŋa nlwa, ka tsa Jisɔs a wi nyə̂ fɛiŋ wi tsə̂ki. Jisɔs ka nyə mfih, liə i ŋgwuki mə a ŋgaiŋ nyəki lə,
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 mi wə bəchinda bə ŋkpɛli nì buku i gwu yi mə ka tsaki Jisɔs a bɔ wi nyə̂. Jisɔs nəiŋma fiəni chiŋsi wi i jum wə, dzaka i wi a,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Tsə̂ mfia i wɔ dzu ma wɔ tsə̂ fûku gia yi dzaka ki wɔmni yə Nyɔ si fə i wɔ.” Ayaka, mi wiwɔ ka fiəni tsə ka nyaniki nnyaki i kwili wiwɔ wə kichi, fuku gia yi kaiŋni yə Jisɔs si fə i wi.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Jisɔs nì fiəni daŋ chu i kiwuŋ ki bɔkɔ kəyaka wə. Mbaŋ wi bəni bə̀ bɔ ni kɔ bɔ si wɔkɔli wi fɛiŋ, dzɔ wi.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Nyuku widɔkɔ dzə fɛiŋ bə bɔɔŋ a Jaylus, num fwu i juŋ yi tsani wə fɛiŋ. Si wi dzə, ka tsə tum binyu i Jisɔs nshiŋ, kwuŋ kaŋ a wi dzə̂ i ŋgaiŋ dzu,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 kɔm waiŋ wi ŋgaiŋ kɔ a dzaka ki kpi wə. Wi nì kaŋaki a waiŋ wikpaŋani shəŋ num a kaa a wi, wi num jía jwɔfi ntsɔ yifa.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Miŋkpaŋa widɔkɔ nì kɔlə i kintəəŋ ki mbaŋ wi bəni bə̀ wə, num jɔbi wi shi baaŋ a baaŋni i jía wə jwɔfi ntsɔ yifa. Num wi nì bəkəli biɛiŋ bichi biə wi nì kaŋaki i jwɛiŋ yiwɔ wə, yi gaka bəni bə tsa bəchi i chuku.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Wi faaŋni liə tsə kɔm jəŋ wimbuŋ wi Jisɔs i jum wə, akisəkə jwɛiŋ yiwɔ kaa.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Jisɔs bikə a, “A kɔm ndə mih a?” Bəni bəchi məŋni. Bita bikə a, “Tikwili wuŋ, tə wɔ yɛiŋ a mbaŋ wi bəni kwu faaŋni i wɔ wə a?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Jisɔs ka dzakaki a dzakani, “Mi widɔkɔ kɔm mih, mih wɔkɔ si ŋga buku i mih mə.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Si kpaŋa wiwɔ yɛiŋ a dzəh mɔŋ ka ŋgaiŋ nyumi, wi ka nyumyiki dzə gbɔ i Jisɔs nshiŋ. Ka fukuki bəni bəchi fɛiŋ wɔkɔ gia yə yi si fə ka wi kɔm Jisɔs, asi wi kɔm wi yakadəiŋ jwɛiŋ yiwɔ kaa akisəkə.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Jisɔs dzaka i wi a, “Waiŋ wuŋ, shɔm ya yə wɔ jiə i mih wə, yi fə wɔ bɔiŋ. Ayaka wɔ tsə̂ bindzɔŋ.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Asi Jisɔs nì kɛiŋki wi dzaka i kpaŋa wiwɔ yakadəiŋ, mi widɔkɔ dzə fɛiŋ num wi nyə dzə i Jaylus dzu, tikwili wi juŋ yi tsani, ka dzaka i wi a, “Waiŋ wa kpi lɔ. Ma chu nyâ ŋgəkə i mi wi lanini.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Asi wi nì dzakaki yakadəiŋ, Jisɔs wɔkɔ, ka dzaka i Jaylus a, “Yi ma nyâ ŋgəkə i wɔ, jîə a shɔm ya i mih shəŋ, ma waiŋ wa ni bɔnih.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Bɔ ka dza dzə i Jaylus dzu, wi nì ka bum a mi widɔkɔ liə yɛiŋ dzu. Wi bɔɔŋ a Bita, Jɛm, Jɔn, tii waiŋ bəh nih waiŋ bəh bɔ liə.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 A nì kɔ bəni bəchi də, fii bəh mindəm, kɔm bə kpi yi waiŋ wiwɔ. Jisɔs dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ ki də̂ kə, waiŋ wələ ka kpi dəkə, wi nɔki lə.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Bəni bəchi fɛiŋ dza ka suŋuki wi, kɔm bɔ ni kiəki na bindzɔŋ a waiŋ wiwɔ kɔ num wi kpi lɔ.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Wi tsə i di biə waiŋ wiwɔ nì nɔ, kaŋa wi i tsɛiŋ wə, bɔɔŋ wi a, “Waiŋkpaŋni, dzâ bɛiŋ!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Wi ka fiəni dza wiwɔm, ka dza yaka bɛiŋ akisəkə. Jisɔs dzaka a bɔ tsɛ̂iŋ fiɛŋ ma wi dzî.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Nih wi bəh ba wi yɛiŋ gia yə yi num, dzaka wɔm bɔ. Jisɔs kîŋ a bɔ ma fûku i mi widɔkɔ gia yə yi num.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.