Lucas 20
cug (CUG) vs VC
1 A num chɔkɔ bidɔkɔ, Jisɔs num i juŋ yi fəni yi gia mə wi lani bəni, chu fuku ntum wi ndzɔŋni i bɔ kɔm Nyɔ, bətii mfə gia bəmbum, bəh bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ, bəh bəni bə̀ bɔ sakaki tumi ki Bəju dzə,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 ka bikə i wi a, “Fûku i buku, mi wə wi nya ŋga biələ i wɔ a fə̂ki gia yələ a? A nya ndə ŋga biwɔ i wɔ a?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Jisɔs chukuli i bɔ a, “Mih tə ki bikəki lə kimbikə i mbɛiŋ. Mbɛiŋ fûku mih i liə.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 A nì nya ndə ŋga i Jɔn na ka wi jûliki bəni i bɔkɔ a? Bi nì nyə i bɛiŋ, ma a nì nya mi wiwɔm a?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Bɔ ka dzaka a bɔ bɔ a, “Bukumbɛiŋ ka chukuli a, bi nì nyə i bɛiŋ, ma wi ni bikə i bukumbɛiŋ a, aka fə nə a bukumbɛiŋ ma bum i Jɔn a?
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Bukumbɛiŋ ka chukuli a, a nì nya mi wiwɔm, ma mbaŋ wi bəni bələ fa ni tumyi bukumbɛiŋ bəh kitəh, kɔm bɔ bəchi nì bum ŋkɔŋ ŋkɔŋ a, Jɔn nì kɔ mi wi ntum wi Nyɔ.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Ayakadəiŋ, bɔ ka chukuli a, “Buku kiəki kə mi wə wi nì nya ŋga biwɔ.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Yaka mih tə ki fukuki kə i mbɛiŋ mi wə wi nya ŋga biwɔ i mih a mih fə̂ki gia yələ.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Jisɔs ka yisi i tiki ndi widɔkɔ i bəni a, “Mi widɔkɔ nì nɔm khə wi mintam wə bə kɛiŋsiki mbih yɛiŋ. Ka nya khə wiwɔ i bəni, ka nyə tsə i tumi kidɔkɔ wə, i tsə nɔ dzɔ fɛiŋ.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Jɔbi wə bɔ nì kaŋaki i yisi ŋkɔh dzə kpɛiŋ, tii khə wiwɔ ka faaŋ waiŋ wi wi nɔm, a wi tsə̂ dzɔ̂ mmu mintam i bɔ. Wi tsə, ayakalə, bəni bə̀ bə nì nya khə i bɔ, twɛiŋ wi kɔŋŋ fiəni wi bəh kaŋ yiyəə.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Mi wiwɔ chu faaŋ waiŋ wi wi nɔm widɔkɔ, ayakalə bɔ chu twɛiŋ wi, ŋgəmsi wi, kɔŋ fiəni wi bəh kaŋ yiyəə.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Mi wiwɔ ka chu faaŋ kpɛiŋsi kiŋkɔmsi kitali widɔkɔ i bɔ, bɔ bɛiŋsi wi, lɔɔ bwili wi i biŋ.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Tii khə wiwɔ kwaka a, ‘Mih ki fəki na dəiŋ a? Mih ki faaŋki i liə num waiŋ wuŋ wi shɔm. Yudɔkɔ bɔ kɔlə i ni kɔ̂ksi wi.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ayakalə, jɔbi wə bəni bə nɔm bə̀ wi nì nya khə i bɔ yɛiŋ waiŋ wiwɔ dzə, bɔ ka yisi i dzakayiki a bɔ bɔ a, ‘Wələ kɔ ndzi kwili wi tii khə wələ. Mbɛiŋ dzə̂ ma bukumbɛiŋ wɔ̂ɔ wi ka biɛiŋ biwɔ nûmki bibukumbɛiŋ.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ayaka bɔ kwa kuku buku bəh wi yɛiŋ khə ka wɔɔ.”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Mih fukuki i mbɛiŋ a, wi bi dzə kaasi lə bəni bəwɔ, wi nya khə wiwɔ num i bəni bədɔkɔ chi chi.” Si bəni bəwɔ ni wɔkɔ yakadəiŋ, ka nəiŋ, dzaka a, “Nyɔ bâŋ dzəh yiwɔ.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Jisɔs tsɛiŋ bɔ lə, bikə a, “Yaka kɔ a gia yə bə nyaka i Kiŋwakti ki Nyɔ wə, dzakaki a nə,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Na ndə wə wi bi gbɔki i təh wiwɔ wə, wi mi wiwɔ bi shakyi i biŋka wə, ayaka təh wiwɔ ka bi gbɔ i mi bɛiŋ, ma wi ni gɔksi wi i kwɔŋɔ wə.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Si Jisɔs ti ndi wiwɔ yakadəiŋ, bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ bəh bətii mfə gia bəmbum ka nəŋki a bɔ kwâ wi fɛiŋ akisəkə. Bɔ nì nəŋki i kwa wi kɔm bɔ nì kɔ bɔ wɔkɔ kiə a wi si ti ndi wiwɔ num i bɔ, ayakalə bɔ ka lwa gaka bəni.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Bɔ yisi i biəliki gvu yi, taŋyi bəni bədɔkɔ faaŋ bɔ, a bɔ tsə̂ kwâyiki fə̂ki a bɔ kɔ bəni bə ndzɔŋni. Bɔ ni fə lə i kwâ gia yi kintəŋsi i dzaka ki wə. Ka bɔ ni kwa nya wi i kaŋ yi bəni bə̀ bɔ sakaki tumi i kimbu ki Lum wə.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Bəni bəwɔ dza ka bikə i Jisɔs a, “Mi wi lanini, buku kiəki lə a gia yə wɔ dzakaki bəh yə wɔ laniki kɔ na gia yi chəŋ, wɔ tsɛiŋ kə mi i dzə́kəh wə. Wɔ lani gia yi ŋkɔŋ yə Nyɔ nəŋki a bəni fəki.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 I liə fûku i buku, jɔbi widɔkɔ bənchi bəbukumbɛiŋ bumki lə a, bə gɔ̂mki kiŋwakti i Kaysa ŋkuŋ wi Lum, ma bə ma gɔ̂mki a?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Jisɔs kiə gia yə bɔ wɛɛliki bəh yi, ka dzaka a,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Mbɛiŋ dzə̂ bəh kpɔ wə mbɛiŋ si lɔɔ kiŋwakti yɛiŋ mih yɛiŋ.” Bɔ dzə bəh wi, wi bikə a, “Fwu wələ wi kɔ yɛiŋ kɔ wi ndə, yɛli wələ num wi ndə a?” Ayaka bɔ chukuli a, “Akɔ wi Kaysa, yɛli num ŋ'wi.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Jisɔs ka dzaka a, “Mbɛiŋ ka nyâki i Kaysa fiɛŋ fiə fi kɔ fi Kaysa, nyâ i Nyɔ fiə fi kɔ fi Nyɔ.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Bəni bəwɔ wɔkɔ gia yiwɔ yaka yi fumsi bɔ, bɔ baŋ dzaka kibɔ nəki kwati kə dzəh yə bɔ si kɔ i kwa wi fɛiŋ i bəni kintəəŋ. Dzaka bə́ wɔm bɔ i gia yə wi si dzaka.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Bəni bədɔkɔ i mbaŋ wi Bəsadusi wə nì dza dzə i bikə gia i Jisɔs. Bəsadusi bələ nì kɔ bəni bə̀ bɔ nì dzaka a bəni bi fiəni dzayiki kə i kpi wə.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Bɔ nì dzə ka bikə i Jisɔs a, “Mi wi lanini, Muses nì nyaka i bənchi i buku a,
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 I liə, bwa bə mi widɔkɔ nì kɔlə nanitaŋ, wi ninshiŋ bi dzɔ miŋkpaŋa, dzə kpi waiŋ kɔbi.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Wi kɔmsini wə nɔsi miŋkpaŋa wiwɔ, ka kpi tə maka bɔ wi bwɔ waiŋ.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Wə wi biəliki wəmaka bɔŋ nɔsi tə miŋkpaŋa wiwɔ, ka dzə kpi tə waiŋ kɔbi. Ayaka yi bi num tali ayaka i bwa bəwɔ nanitaŋ bəchi, mi i bɔ kintəəŋ nəki bwɔ kə waiŋ bəh miŋkpaŋa wiwɔ.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 I kiŋgɔksi wə miŋkpaŋa wiwɔ bɔŋ kpi tə.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 I liə si bɔ bəchi nanitaŋ nì kɔ bɔ nɔsi lɔ miŋkpaŋa wiwɔ, a bi numki i jɔbi wə bəni bi fiəni dzayiki i kpi wə, ma wi bi numki kpə ndə a?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jisɔs chukuli i bɔ a, “I mbi wi liə bənyuku bəh bəkaŋa dzɔki lə gwu yibɔ, bəni nya bwa bəbɔ bɔ dzɔ gwu yibɔ.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Ayakalə, bəni bə̀ bɔ kpɛiŋniki i bi kwati di i mbi wi dzəni wə i chɔkɔ biə bəni bi dzayiki i kpi wə, bɔ bi chu dzɔ kə bəkaŋa bəh bənyuku. Bəni bi chu nya kə bwa bəbɔ i bənyuku bəh i bəkaŋa.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Bɔ bi chu kpi kə kɔm bɔ bi numki aka bəchinda bə Nyɔ. Bɔ kɔ bwa bə Nyɔ kɔm bɔ dzayi lɔ i kpi wə.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Gia yi ŋkɔŋ kɔ a, na Muses mwi nì fuku baiŋsi yi a bəni bi dzayiki lə i kpi wə si wi nì nyaka i di bi kiŋwakti biə bi dzakaki kɔm kpɛiŋ wə wi nì bɛliki. Wi bɔɔŋki Bah i di bi kiŋwakti kiwɔ a, wi kɔ Nyɔ wi Ablaham, bəh wi Ayjik bəh wi Yakɔb.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Wi kabə bɔɔŋki yakadəiŋ, yaka kɔ bəŋkwu bələ kɔ bəwɔm, Nyɔ kɔkə wi bəni bə kpili, a num kə Nyɔ wi bəni bəwɔm, i wi bəni bəchi kɔ bəwɔm.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Si Jisɔs dzaka yakadəiŋ, bəni bə̀ bɔ nì laniki bənchi bə Nyɔ kɔksi wi, chukuli a, “Mi wi lanini, wɔ chukuli yi chəŋ.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Ayakadəiŋ, mi i bɔ nəki chu mɔm kə i bikə kimbikə kidɔkɔ i wi.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jisɔs ka dza bikə i bɔ a, “Bəni nyani dəiŋ i dzakaki a, Kimbwili wə Nyɔ nì kaka, numki waiŋ Ŋkuŋ Dɛbit a?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Ntə mbɛiŋ kiəki lə a Dɛbit mwi nì nyaka i Kiŋwakti ki N'yaksi wə a,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 i tsə̂ bûku jɔbi wə mih bi nɔsi bəni bə̀ bɔ baiŋŋki wɔ i wɔ nshiŋ,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Dɛbit kabə bɔɔŋki wi a Bah wi, wi chu nyani dəiŋ ka wi numki waiŋ wi a?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Jisɔs ka dza dzaka i bwa bu bə mbaŋ bəh bəni bəchi bə̀ bɔ nì kɔ fɛiŋ wɔkɔli gia yə wi dzakaki a,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Mbɛiŋ tɔ̂kniki, kɔm bə bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ, bɔ kɔŋki i nyaniki nnyaki bəh bəmbuŋ bədəəŋ. Ayaka chu kɔŋ a, bəni bɔniki bɔ bəh kiŋkɔksi i di bi shi wə. Chu kɔŋ i nûmki i di bi kɔksini i juŋ yi tsani wə, bəh i di bi bini wə.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 A chu num a bɔ bə̀ bɔ laksiki biɛiŋ bi bəkaŋa bəŋkwu, fwɔkyi dzɔ biɛiŋ bibɔ, kwayi fə bəntsa bədəəŋ. Bəni bələ kɔ ŋgəkə wibɔ bi numki na wimbum.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.