Lucas 20

cug (CUG) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ A num chɔkɔ bidɔkɔ, Jisɔs num i juŋ yi fəni yi gia mə wi lani bəni, chu fuku ntum wi ndzɔŋni i bɔ kɔm Nyɔ, bətii mfə gia bəmbum, bəh bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ, bəh bəni bə̀ bɔ sakaki tumi ki Bəju dzə,

¹ Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,

² ka bikə i wi a, “Fûku i buku, mi wə wi nya ŋga biələ i wɔ a fə̂ki gia yələ a? A nya ndə ŋga biwɔ i wɔ a?”

² e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?

³ Jisɔs chukuli i bɔ a, “Mih tə ki bikəki lə kimbikə i mbɛiŋ. Mbɛiŋ fûku mih i liə.

³ Jesus respondeu:

⁴ A nì nya ndə ŋga i Jɔn na ka wi jûliki bəni i bɔkɔ a? Bi nì nyə i bɛiŋ, ma a nì nya mi wiwɔm a?”

⁴ O batismo de João era do céu ou dos homens?

⁵ Bɔ ka dzaka a bɔ bɔ a, “Bukumbɛiŋ ka chukuli a, bi nì nyə i bɛiŋ, ma wi ni bikə i bukumbɛiŋ a, aka fə nə a bukumbɛiŋ ma bum i Jɔn a?

⁵ Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”

⁶ Bukumbɛiŋ ka chukuli a, a nì nya mi wiwɔm, ma mbaŋ wi bəni bələ fa ni tumyi bukumbɛiŋ bəh kitəh, kɔm bɔ bəchi nì bum ŋkɔŋ ŋkɔŋ a, Jɔn nì kɔ mi wi ntum wi Nyɔ.”

⁶ Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.

⁷ Ayakadəiŋ, bɔ ka chukuli a, “Buku kiəki kə mi wə wi nì nya ŋga biwɔ.”

⁷ Por fim, responderam que não sabiam de onde era.

⁸ Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Yaka mih tə ki fukuki kə i mbɛiŋ mi wə wi nya ŋga biwɔ i mih a mih fə̂ki gia yələ.”

⁸ E Jesus lhes disse:

⁹ Jisɔs ka yisi i tiki ndi widɔkɔ i bəni a, “Mi widɔkɔ nì nɔm khə wi mintam wə bə kɛiŋsiki mbih yɛiŋ. Ka nya khə wiwɔ i bəni, ka nyə tsə i tumi kidɔkɔ wə, i tsə nɔ dzɔ fɛiŋ.

⁹ A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:

¹⁰ Jɔbi wə bɔ nì kaŋaki i yisi ŋkɔh dzə kpɛiŋ, tii khə wiwɔ ka faaŋ waiŋ wi wi nɔm, a wi tsə̂ dzɔ̂ mmu mintam i bɔ. Wi tsə, ayakalə, bəni bə̀ bə nì nya khə i bɔ, twɛiŋ wi kɔŋŋ fiəni wi bəh kaŋ yiyəə.

¹⁰ No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.

¹¹ Mi wiwɔ chu faaŋ waiŋ wi wi nɔm widɔkɔ, ayakalə bɔ chu twɛiŋ wi, ŋgəmsi wi, kɔŋ fiəni wi bəh kaŋ yiyəə.

¹¹ Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.

¹² Mi wiwɔ ka chu faaŋ kpɛiŋsi kiŋkɔmsi kitali widɔkɔ i bɔ, bɔ bɛiŋsi wi, lɔɔ bwili wi i biŋ.

¹² Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.

¹³ Tii khə wiwɔ kwaka a, ‘Mih ki fəki na dəiŋ a? Mih ki faaŋki i liə num waiŋ wuŋ wi shɔm. Yudɔkɔ bɔ kɔlə i ni kɔ̂ksi wi.’

¹³ Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”

¹⁴ Ayakalə, jɔbi wə bəni bə nɔm bə̀ wi nì nya khə i bɔ yɛiŋ waiŋ wiwɔ dzə, bɔ ka yisi i dzakayiki a bɔ bɔ a, ‘Wələ kɔ ndzi kwili wi tii khə wələ. Mbɛiŋ dzə̂ ma bukumbɛiŋ wɔ̂ɔ wi ka biɛiŋ biwɔ nûmki bibukumbɛiŋ.’

¹⁴ — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”

¹⁵ Ayaka bɔ kwa kuku buku bəh wi yɛiŋ khə ka wɔɔ.”

¹⁵ E, lançando-o fora da vinha, o mataram.

¹⁶ Mih fukuki i mbɛiŋ a, wi bi dzə kaasi lə bəni bəwɔ, wi nya khə wiwɔ num i bəni bədɔkɔ chi chi.” Si bəni bəwɔ ni wɔkɔ yakadəiŋ, ka nəiŋ, dzaka a, “Nyɔ bâŋ dzəh yiwɔ.”

¹⁶ Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!

¹⁷ Jisɔs tsɛiŋ bɔ lə, bikə a, “Yaka kɔ a gia yə bə nyaka i Kiŋwakti ki Nyɔ wə, dzakaki a nə,

¹⁷ Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:

¹⁸ Na ndə wə wi bi gbɔki i təh wiwɔ wə, wi mi wiwɔ bi shakyi i biŋka wə, ayaka təh wiwɔ ka bi gbɔ i mi bɛiŋ, ma wi ni gɔksi wi i kwɔŋɔ wə.”

¹⁸ Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.

¹⁹ Si Jisɔs ti ndi wiwɔ yakadəiŋ, bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ bəh bətii mfə gia bəmbum ka nəŋki a bɔ kwâ wi fɛiŋ akisəkə. Bɔ nì nəŋki i kwa wi kɔm bɔ nì kɔ bɔ wɔkɔ kiə a wi si ti ndi wiwɔ num i bɔ, ayakalə bɔ ka lwa gaka bəni.

¹⁹ Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.

²⁰ Bɔ yisi i biəliki gvu yi, taŋyi bəni bədɔkɔ faaŋ bɔ, a bɔ tsə̂ kwâyiki fə̂ki a bɔ kɔ bəni bə ndzɔŋni. Bɔ ni fə lə i kwâ gia yi kintəŋsi i dzaka ki wə. Ka bɔ ni kwa nya wi i kaŋ yi bəni bə̀ bɔ sakaki tumi i kimbu ki Lum wə.

²⁰ Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.

²¹ Bəni bəwɔ dza ka bikə i Jisɔs a, “Mi wi lanini, buku kiəki lə a gia yə wɔ dzakaki bəh yə wɔ laniki kɔ na gia yi chəŋ, wɔ tsɛiŋ kə mi i dzə́kəh wə. Wɔ lani gia yi ŋkɔŋ yə Nyɔ nəŋki a bəni fəki.

²¹ Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.

²² I liə fûku i buku, jɔbi widɔkɔ bənchi bəbukumbɛiŋ bumki lə a, bə gɔ̂mki kiŋwakti i Kaysa ŋkuŋ wi Lum, ma bə ma gɔ̂mki a?”

²² É lícito pagar imposto a César ou não?

²³ Jisɔs kiə gia yə bɔ wɛɛliki bəh yi, ka dzaka a,

²³ Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:

²⁴ “Mbɛiŋ dzə̂ bəh kpɔ wə mbɛiŋ si lɔɔ kiŋwakti yɛiŋ mih yɛiŋ.” Bɔ dzə bəh wi, wi bikə a, “Fwu wələ wi kɔ yɛiŋ kɔ wi ndə, yɛli wələ num wi ndə a?” Ayaka bɔ chukuli a, “Akɔ wi Kaysa, yɛli num ŋ'wi.”

²⁴ — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:

²⁵ Jisɔs ka dzaka a, “Mbɛiŋ ka nyâki i Kaysa fiɛŋ fiə fi kɔ fi Kaysa, nyâ i Nyɔ fiə fi kɔ fi Nyɔ.”

²⁵ — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.

²⁶ Bəni bəwɔ wɔkɔ gia yiwɔ yaka yi fumsi bɔ, bɔ baŋ dzaka kibɔ nəki kwati kə dzəh yə bɔ si kɔ i kwa wi fɛiŋ i bəni kintəəŋ. Dzaka bə́ wɔm bɔ i gia yə wi si dzaka.

²⁶ Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.

²⁷ Bəni bədɔkɔ i mbaŋ wi Bəsadusi wə nì dza dzə i bikə gia i Jisɔs. Bəsadusi bələ nì kɔ bəni bə̀ bɔ nì dzaka a bəni bi fiəni dzayiki kə i kpi wə.

²⁷ Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,

²⁸ Bɔ nì dzə ka bikə i Jisɔs a, “Mi wi lanini, Muses nì nyaka i bənchi i buku a,

²⁸ perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.

²⁹ I liə, bwa bə mi widɔkɔ nì kɔlə nanitaŋ, wi ninshiŋ bi dzɔ miŋkpaŋa, dzə kpi waiŋ kɔbi.

²⁹ Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;

³⁰ Wi kɔmsini wə nɔsi miŋkpaŋa wiwɔ, ka kpi tə maka bɔ wi bwɔ waiŋ.

³⁰ o segundo

³¹ Wə wi biəliki wəmaka bɔŋ nɔsi tə miŋkpaŋa wiwɔ, ka dzə kpi tə waiŋ kɔbi. Ayaka yi bi num tali ayaka i bwa bəwɔ nanitaŋ bəchi, mi i bɔ kintəəŋ nəki bwɔ kə waiŋ bəh miŋkpaŋa wiwɔ.

³¹ e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.

³² I kiŋgɔksi wə miŋkpaŋa wiwɔ bɔŋ kpi tə.

³² Por fim, morreu também a mulher.

³³ I liə si bɔ bəchi nanitaŋ nì kɔ bɔ nɔsi lɔ miŋkpaŋa wiwɔ, a bi numki i jɔbi wə bəni bi fiəni dzayiki i kpi wə, ma wi bi numki kpə ndə a?”

³³ Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.

³⁴ Jisɔs chukuli i bɔ a, “I mbi wi liə bənyuku bəh bəkaŋa dzɔki lə gwu yibɔ, bəni nya bwa bəbɔ bɔ dzɔ gwu yibɔ.

³⁴ Jesus respondeu:

³⁵ Ayakalə, bəni bə̀ bɔ kpɛiŋniki i bi kwati di i mbi wi dzəni wə i chɔkɔ biə bəni bi dzayiki i kpi wə, bɔ bi chu dzɔ kə bəkaŋa bəh bənyuku. Bəni bi chu nya kə bwa bəbɔ i bənyuku bəh i bəkaŋa.

³⁵ mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.

³⁶ Bɔ bi chu kpi kə kɔm bɔ bi numki aka bəchinda bə Nyɔ. Bɔ kɔ bwa bə Nyɔ kɔm bɔ dzayi lɔ i kpi wə.

³⁶ Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.

³⁷ Gia yi ŋkɔŋ kɔ a, na Muses mwi nì fuku baiŋsi yi a bəni bi dzayiki lə i kpi wə si wi nì nyaka i di bi kiŋwakti biə bi dzakaki kɔm kpɛiŋ wə wi nì bɛliki. Wi bɔɔŋki Bah i di bi kiŋwakti kiwɔ a, wi kɔ Nyɔ wi Ablaham, bəh wi Ayjik bəh wi Yakɔb.

³⁷ E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.

³⁸ Wi kabə bɔɔŋki yakadəiŋ, yaka kɔ bəŋkwu bələ kɔ bəwɔm, Nyɔ kɔkə wi bəni bə kpili, a num kə Nyɔ wi bəni bəwɔm, i wi bəni bəchi kɔ bəwɔm.”

³⁸ Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.

³⁹ Si Jisɔs dzaka yakadəiŋ, bəni bə̀ bɔ nì laniki bənchi bə Nyɔ kɔksi wi, chukuli a, “Mi wi lanini, wɔ chukuli yi chəŋ.”

³⁹ Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!

⁴⁰ Ayakadəiŋ, mi i bɔ nəki chu mɔm kə i bikə kimbikə kidɔkɔ i wi.

⁴⁰ E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.

⁴¹ Jisɔs ka dza bikə i bɔ a, “Bəni nyani dəiŋ i dzakaki a, Kimbwili wə Nyɔ nì kaka, numki waiŋ Ŋkuŋ Dɛbit a?

⁴¹ Mas Jesus lhes perguntou:

⁴² Ntə mbɛiŋ kiəki lə a Dɛbit mwi nì nyaka i Kiŋwakti ki N'yaksi wə a,

⁴² Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:

⁴³ i tsə̂ bûku jɔbi wə mih bi nɔsi bəni bə̀ bɔ baiŋŋki wɔ i wɔ nshiŋ,

⁴³ até que eu ponha

⁴⁴ Dɛbit kabə bɔɔŋki wi a Bah wi, wi chu nyani dəiŋ ka wi numki waiŋ wi a?”

⁴⁴ — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?

⁴⁵ Jisɔs ka dza dzaka i bwa bu bə mbaŋ bəh bəni bəchi bə̀ bɔ nì kɔ fɛiŋ wɔkɔli gia yə wi dzakaki a,

⁴⁵ Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:

⁴⁶ “Mbɛiŋ tɔ̂kniki, kɔm bə bəni bə̀ bɔ laniki bənchi bə Nyɔ, bɔ kɔŋki i nyaniki nnyaki bəh bəmbuŋ bədəəŋ. Ayaka chu kɔŋ a, bəni bɔniki bɔ bəh kiŋkɔksi i di bi shi wə. Chu kɔŋ i nûmki i di bi kɔksini i juŋ yi tsani wə, bəh i di bi bini wə.

⁴⁶ — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.

⁴⁷ A chu num a bɔ bə̀ bɔ laksiki biɛiŋ bi bəkaŋa bəŋkwu, fwɔkyi dzɔ biɛiŋ bibɔ, kwayi fə bəntsa bədəəŋ. Bəni bələ kɔ ŋgəkə wibɔ bi numki na wimbum.”

⁴⁷ Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 20 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →