Lucas 16

cug (CUG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisɔs chu dzaka i bwa bu bə mbaŋ a, “Mi wi kpɔ widɔkɔ nì kaŋaki lə waiŋ wi wi nɔm, wi nì jiə a wi tsɛ̂iŋki mbum bi. Wi ka dza wɔkɔ a, waiŋ wi wi nɔm wə bəkəliki lə kpɔ wi.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Wi ka bɔɔŋ waiŋ wi nɔm wiwɔ, bikə i wi a, ‘Yələ kɔ yinaiŋ gia mih wɔkɔki kɔm wɔ lə a? Bâkti biŋwakti bichi biə wɔ nyakaki kpɔ wuŋ yɛiŋ, wɔ dzə̂ fîəni nyâ i mih. Kɔm wɔ ni chu nɔmki kə i mih.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Waiŋ wi nɔm wiwɔ tsə num kwaka a, ‘Si tikwili wuŋ kɔŋŋki mih i nɔm wə, mih ni fə dəiŋ a? Si mih kɔ mih kaŋa kə ŋga i nɔmki bəh dzəkə, mih chu ŋgəmni i nywaki.’
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Wi ka fiəni kwaka a, ‘Mih kiə lɔ gia yə mih ni fə̂, i jɔbi wə wi kɔŋŋ mih i nɔm wə, mih kaŋaki lə nsɛ́iŋ yə yi kɔ i dzɔ mih i bɔ dzu.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Ayakadəiŋ, wi ka bɔɔŋ bəni bə̀ bɔ ni kaŋaki fwa yi tikwili wi wimu wimu, wi ninshiŋ dzə wi bikə i wi a, ‘Wɔ gɔmki tikwili wuŋ dəiŋ?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Wi chukuli a, ‘Akɔ bibeli bimiə bimbum gbi.’ Ayaka wi dzaka a, ‘Kɔ̂ kiŋwakti ki fwa kələ nûm kuku wakli, kwûni nyâka a mbaŋshi.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Wi fiəni bikə i widɔkɔ a, ‘Wɔ gɔmki ŋ'wa dəiŋ na?’ Wi chukuli a, ‘Akɔ biba bigəŋ gbi.’ Ayaka wi dzaka a, ‘Kɔ̂ kiŋwakti ki fwa kələ kwûni nyâka a biba mbaŋnyani.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Tikwili wi waiŋ wi nɔm wələ nì yɛiŋ si wi finiki bəh wi yaka, ka kɔksi wi a wi ni fifi lə.” Jisɔs ka kaasi a, “Bəni bə fa kuku fifiki i gia yə bɔ fəki tsə si bəni bə baiŋni fifiki i gia yibɔ yi baiŋni wə.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Ayakadəiŋ, mih fukuki i mbɛiŋ a, mbɛiŋ dzɔ̂ki mbum bimbɛiŋ bi fa kuku, i kwaki nsɛ́iŋ yɛiŋ, ka jɔbi wə bi bi kaa, Nyɔ bi ka dzɔ mbɛiŋ i wi dzu i di biə mbɛiŋ bi numki jɔbi wichi.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Mi wə wi kiəki kə i tɔkni bəh fiɛŋ finchiŋ, wi kɔkə i tɔkni tə bəh fiɛŋ fimbum. Ayaka mi wə wi fəki kimfikili i gia yi nchiŋ wə, wi kɔlə i fəki tə kimfikili i yimbum wə.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Si mbɛiŋ kɔkə tɔkni bəmbum bi fa kuku, a ni nya ndə mbɛiŋ mbum bi ŋkɔŋ a?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mbɛiŋ kabə kiəki kə i tɔkniki bəh biɛiŋ bi bəni bədɔkɔ, ma ndə ni nya mbɛiŋ bəh fiə fi kɔ fimbɛiŋ a?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Waiŋ wi nɔm kɔkə i nɔ̂mki i bətikwili bəfa. Yi kabə num yakadəiŋ, ma wi ni baiŋŋki widɔkɔ wi kɔŋ widɔkɔ, yudɔkɔ, wi ni wɔkɔki i widɔkɔ nalə wi sɛiŋni widɔkɔ. Mbɛiŋ kɔkə nɔmki i Nyɔ chu nɔm i kpɔ.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Si Jisɔs dzaka yaka, Bəfalasi wɔkɔ gia yichi, ka yisi i suŋuki wi, kɔm bɔ nì kɔŋki kpɔ nalə.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Akɔ mbɛiŋ bələ bə̀ mbɛiŋ chusiki gwu a mbɛiŋ kɔ bəni bə ndzɔŋni i bəni nshiŋ, ayakalə Nyɔ kiə gia yichi yə yi kɔ i shɔ́m yimbɛiŋ wə. Mbɛiŋ kiəki a gia yə bəni kɔksiki a, akɔ gia, akɔ yə Nyɔ tsɛiŋki yi nyɛŋ i wi.”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 Jisɔs chu dzaka a, “A nì kɔ i kikpu wə, bə nì laniki num bənchi bə Muses bəh gia yə bəni bə ntum bə Nyɔ nì nyakaki. Ayakalə, i yisi si Jɔn nì dzə, bə ka fuku num ntum wi ndzɔŋni kɔm ŋkuŋ bi Nyɔ. Mi wichi ka jwɔki i liə kintəəŋ ki ŋkuŋ bi Nyɔ wə.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Yi bɔniki alə i bɔɔli bəh nshwaiŋ i dza nyə, yi bɔniki kə i fidzəkəni fi Kiŋwakti ki Bənchi i bi laka kilɔlɔ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Yi kɔ a, mi ka bee kpə wi, dzɔ widɔkɔ, ka nɔki bəh wi, yaka wi fə chu. Mi ka dzɔ miŋkpaŋa wə wi buku i mi widɔkɔ dzu, yəmaka numki a wi dzɔ kpə mi.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Jisɔs ka dza chu dzaka a, “Mi wimbum widɔkɔ nì kɔlə, wi lafi gwu bəh bəmbuŋ bə kpɔ wi ləkəli bɔ ndzɔŋ nalə, dzi kidəəŋ ki chɔkɔ bichi.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Mi wi kifuu widɔkɔ num fɛiŋ, yɛli wi num Lasalus. Wi num biəkə kwa gwu yi yichi. Bə nì dzəki jiəki wi i shiki i dzaka ki mbaiŋ ki mi wimbum wə mə,
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 wi wɔkɔli a yuwidɔkɔ jɔbi wə wi ni dziki, biɛiŋ biə bi ni bɛsiki ma ŋgaiŋ ni bɔŋyiki dziki. Si wi nì nɔki fɛiŋ yakadəiŋ, bíə dzə chu mɛni kaasi lɔ biəkə yi.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Aka numki i jɔbi widɔkɔ wə, mi wi kifuu wə kpi, bəchinda bə Nyɔ dzə giŋ wi, ka tsə jiə i di bindzɔŋni wə i kɔmsi i Ablaham wə. Ayaka mi wi kpɔ wə ni kpi tə bə ləə wi.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Wi tsə num i tumi ki bəni bə kpili wə, wi ka numki fɛiŋ i ŋgəkə wimbum wə. Wi dza lɔɔ dzəkəh, yɛiŋ Ablaham nanu bəh Lasalus, i wi kpəŋ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Wi bɔɔŋ tsə a, ‘Ba Ablaham, kwâsi nshɛiŋ i mih, wɔ fâaŋ dzə̂ Lasalus, wi ləkə waiŋkpaŋ wi i mwi mə i dzə̂ də̂si kindɔŋ kəŋŋ yɛiŋ. Mih kɔ i nshili wimbum wə fa i gbuku wələ mə.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ablaham chukuli mfih a, ‘Waiŋ wuŋ, kwaka jɔbi wə wɔ nì kɛiŋki i mbi. Wɔ nì kaŋaki lə biɛiŋ bindzɔŋni bichi i jɔbi wiwɔ, Lasalus nì yɛiŋki mfih num ŋgəkə. I liə akɔ Lasalus wə, wi kɔ i ndzɔŋni mə, wɔ num i nshili wə.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 A kɔkə shəŋ a yələ. Kîə a fəŋ kimbum kɔ num bə kɛiŋsi jiə, kə mi kɔkə i dza fa i daŋsi dzə i wɔ wə fɔkɔ, yi kɔbi tə i mi i dza fɔkɔ i daŋsi dzə fa i buku wə.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Mi wimbum wə chu tsa a, ‘Mintee Ba, fâaŋ Lasalus i kwili wibuku wə.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Mih kaŋaki bwa bə nih bəŋ bəte, a wi tsə kîŋ i bɔ ka bɔ bi ma dzə̂ tə i di bi ŋgəkə biələ wə.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Ablaham chukuli mfih a, ‘Bwa bə nah kaŋaki lə biŋwakti bi Muses, bəh biə bəni bə ntum bə Nyɔ nì nyaka, bɔ wɔ̂kɔli gia yə bi dzakaki.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Mi wi kpɔ wə nəiŋ dzaka a, ‘Aayi Ba Ablaham, yi kɔ a mi widɔkɔ dza i kpi wə, wi tsə fuku i bɔ ka bɔ wɔkɔ, ma bɔ kwuni shɔ́m yibɔ.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ablaham chukuli i wi a, ‘Bɔ ka nəiŋ i wɔkɔ gia yə biŋwakti bi Muses bəh bəni bə ntum bə Nyɔ dzakaki, bɔ kɔkə i wɔkɔ tə na yə mi wə wi dza i kpi wə dzakaki.’”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.