Lucas 16
cug (CUG) vs ARIB
1 Jisɔs chu dzaka i bwa bu bə mbaŋ a, “Mi wi kpɔ widɔkɔ nì kaŋaki lə waiŋ wi wi nɔm, wi nì jiə a wi tsɛ̂iŋki mbum bi. Wi ka dza wɔkɔ a, waiŋ wi wi nɔm wə bəkəliki lə kpɔ wi.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Wi ka bɔɔŋ waiŋ wi nɔm wiwɔ, bikə i wi a, ‘Yələ kɔ yinaiŋ gia mih wɔkɔki kɔm wɔ lə a? Bâkti biŋwakti bichi biə wɔ nyakaki kpɔ wuŋ yɛiŋ, wɔ dzə̂ fîəni nyâ i mih. Kɔm wɔ ni chu nɔmki kə i mih.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Waiŋ wi nɔm wiwɔ tsə num kwaka a, ‘Si tikwili wuŋ kɔŋŋki mih i nɔm wə, mih ni fə dəiŋ a? Si mih kɔ mih kaŋa kə ŋga i nɔmki bəh dzəkə, mih chu ŋgəmni i nywaki.’
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Wi ka fiəni kwaka a, ‘Mih kiə lɔ gia yə mih ni fə̂, i jɔbi wə wi kɔŋŋ mih i nɔm wə, mih kaŋaki lə nsɛ́iŋ yə yi kɔ i dzɔ mih i bɔ dzu.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ayakadəiŋ, wi ka bɔɔŋ bəni bə̀ bɔ ni kaŋaki fwa yi tikwili wi wimu wimu, wi ninshiŋ dzə wi bikə i wi a, ‘Wɔ gɔmki tikwili wuŋ dəiŋ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Wi chukuli a, ‘Akɔ bibeli bimiə bimbum gbi.’ Ayaka wi dzaka a, ‘Kɔ̂ kiŋwakti ki fwa kələ nûm kuku wakli, kwûni nyâka a mbaŋshi.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Wi fiəni bikə i widɔkɔ a, ‘Wɔ gɔmki ŋ'wa dəiŋ na?’ Wi chukuli a, ‘Akɔ biba bigəŋ gbi.’ Ayaka wi dzaka a, ‘Kɔ̂ kiŋwakti ki fwa kələ kwûni nyâka a biba mbaŋnyani.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Tikwili wi waiŋ wi nɔm wələ nì yɛiŋ si wi finiki bəh wi yaka, ka kɔksi wi a wi ni fifi lə.” Jisɔs ka kaasi a, “Bəni bə fa kuku fifiki i gia yə bɔ fəki tsə si bəni bə baiŋni fifiki i gia yibɔ yi baiŋni wə.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ayakadəiŋ, mih fukuki i mbɛiŋ a, mbɛiŋ dzɔ̂ki mbum bimbɛiŋ bi fa kuku, i kwaki nsɛ́iŋ yɛiŋ, ka jɔbi wə bi bi kaa, Nyɔ bi ka dzɔ mbɛiŋ i wi dzu i di biə mbɛiŋ bi numki jɔbi wichi.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Mi wə wi kiəki kə i tɔkni bəh fiɛŋ finchiŋ, wi kɔkə i tɔkni tə bəh fiɛŋ fimbum. Ayaka mi wə wi fəki kimfikili i gia yi nchiŋ wə, wi kɔlə i fəki tə kimfikili i yimbum wə.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Si mbɛiŋ kɔkə tɔkni bəmbum bi fa kuku, a ni nya ndə mbɛiŋ mbum bi ŋkɔŋ a?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mbɛiŋ kabə kiəki kə i tɔkniki bəh biɛiŋ bi bəni bədɔkɔ, ma ndə ni nya mbɛiŋ bəh fiə fi kɔ fimbɛiŋ a?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Waiŋ wi nɔm kɔkə i nɔ̂mki i bətikwili bəfa. Yi kabə num yakadəiŋ, ma wi ni baiŋŋki widɔkɔ wi kɔŋ widɔkɔ, yudɔkɔ, wi ni wɔkɔki i widɔkɔ nalə wi sɛiŋni widɔkɔ. Mbɛiŋ kɔkə nɔmki i Nyɔ chu nɔm i kpɔ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Si Jisɔs dzaka yaka, Bəfalasi wɔkɔ gia yichi, ka yisi i suŋuki wi, kɔm bɔ nì kɔŋki kpɔ nalə.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Akɔ mbɛiŋ bələ bə̀ mbɛiŋ chusiki gwu a mbɛiŋ kɔ bəni bə ndzɔŋni i bəni nshiŋ, ayakalə Nyɔ kiə gia yichi yə yi kɔ i shɔ́m yimbɛiŋ wə. Mbɛiŋ kiəki a gia yə bəni kɔksiki a, akɔ gia, akɔ yə Nyɔ tsɛiŋki yi nyɛŋ i wi.”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Jisɔs chu dzaka a, “A nì kɔ i kikpu wə, bə nì laniki num bənchi bə Muses bəh gia yə bəni bə ntum bə Nyɔ nì nyakaki. Ayakalə, i yisi si Jɔn nì dzə, bə ka fuku num ntum wi ndzɔŋni kɔm ŋkuŋ bi Nyɔ. Mi wichi ka jwɔki i liə kintəəŋ ki ŋkuŋ bi Nyɔ wə.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Yi bɔniki alə i bɔɔli bəh nshwaiŋ i dza nyə, yi bɔniki kə i fidzəkəni fi Kiŋwakti ki Bənchi i bi laka kilɔlɔ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Yi kɔ a, mi ka bee kpə wi, dzɔ widɔkɔ, ka nɔki bəh wi, yaka wi fə chu. Mi ka dzɔ miŋkpaŋa wə wi buku i mi widɔkɔ dzu, yəmaka numki a wi dzɔ kpə mi.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Jisɔs ka dza chu dzaka a, “Mi wimbum widɔkɔ nì kɔlə, wi lafi gwu bəh bəmbuŋ bə kpɔ wi ləkəli bɔ ndzɔŋ nalə, dzi kidəəŋ ki chɔkɔ bichi.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Mi wi kifuu widɔkɔ num fɛiŋ, yɛli wi num Lasalus. Wi num biəkə kwa gwu yi yichi. Bə nì dzəki jiəki wi i shiki i dzaka ki mbaiŋ ki mi wimbum wə mə,
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 wi wɔkɔli a yuwidɔkɔ jɔbi wə wi ni dziki, biɛiŋ biə bi ni bɛsiki ma ŋgaiŋ ni bɔŋyiki dziki. Si wi nì nɔki fɛiŋ yakadəiŋ, bíə dzə chu mɛni kaasi lɔ biəkə yi.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Aka numki i jɔbi widɔkɔ wə, mi wi kifuu wə kpi, bəchinda bə Nyɔ dzə giŋ wi, ka tsə jiə i di bindzɔŋni wə i kɔmsi i Ablaham wə. Ayaka mi wi kpɔ wə ni kpi tə bə ləə wi.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Wi tsə num i tumi ki bəni bə kpili wə, wi ka numki fɛiŋ i ŋgəkə wimbum wə. Wi dza lɔɔ dzəkəh, yɛiŋ Ablaham nanu bəh Lasalus, i wi kpəŋ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Wi bɔɔŋ tsə a, ‘Ba Ablaham, kwâsi nshɛiŋ i mih, wɔ fâaŋ dzə̂ Lasalus, wi ləkə waiŋkpaŋ wi i mwi mə i dzə̂ də̂si kindɔŋ kəŋŋ yɛiŋ. Mih kɔ i nshili wimbum wə fa i gbuku wələ mə.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ablaham chukuli mfih a, ‘Waiŋ wuŋ, kwaka jɔbi wə wɔ nì kɛiŋki i mbi. Wɔ nì kaŋaki lə biɛiŋ bindzɔŋni bichi i jɔbi wiwɔ, Lasalus nì yɛiŋki mfih num ŋgəkə. I liə akɔ Lasalus wə, wi kɔ i ndzɔŋni mə, wɔ num i nshili wə.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 A kɔkə shəŋ a yələ. Kîə a fəŋ kimbum kɔ num bə kɛiŋsi jiə, kə mi kɔkə i dza fa i daŋsi dzə i wɔ wə fɔkɔ, yi kɔbi tə i mi i dza fɔkɔ i daŋsi dzə fa i buku wə.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Mi wimbum wə chu tsa a, ‘Mintee Ba, fâaŋ Lasalus i kwili wibuku wə.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Mih kaŋaki bwa bə nih bəŋ bəte, a wi tsə kîŋ i bɔ ka bɔ bi ma dzə̂ tə i di bi ŋgəkə biələ wə.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Ablaham chukuli mfih a, ‘Bwa bə nah kaŋaki lə biŋwakti bi Muses, bəh biə bəni bə ntum bə Nyɔ nì nyaka, bɔ wɔ̂kɔli gia yə bi dzakaki.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Mi wi kpɔ wə nəiŋ dzaka a, ‘Aayi Ba Ablaham, yi kɔ a mi widɔkɔ dza i kpi wə, wi tsə fuku i bɔ ka bɔ wɔkɔ, ma bɔ kwuni shɔ́m yibɔ.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ablaham chukuli i wi a, ‘Bɔ ka nəiŋ i wɔkɔ gia yə biŋwakti bi Muses bəh bəni bə ntum bə Nyɔ dzakaki, bɔ kɔkə i wɔkɔ tə na yə mi wə wi dza i kpi wə dzakaki.’”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.