Lucas 15
cug (CUG) vs ARC
1 Bəni bə̀ bɔ ni kwaki kiŋwakti, bəh bəni bəchu bədɔkɔ ni dzəki i Jisɔs i wɔkɔ gia yə wi laniki.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Bəfalasi bəh bəni bə̀ bɔ ni laniki bənchi bə Nyɔ, yisi i shwiŋyiki dzakayi a, “Mi wələ dzɔ bəni bəchu kabə dzi bəh bɔ.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ayakadəiŋ, Jisɔs ti ndi wələ i bɔ a.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Akɔ ndə i mbɛiŋ kintəəŋ wə, wi kabə kaŋaki shwáŋ yi gbi, yimu laka, wi ni chəŋ num alə a? Wi ma ni yisi bee yə mbaŋ bwukə ntsɔ bwukə i chwa, i tsə nəŋ yimu yiwɔ, i tsə buku jɔbi wə wi ni yɛiŋ i yi wə a?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Wi ka ni nəŋ yɛiŋ yi, ma wi laŋki, wi giŋ yi i kimbəkəli wə,
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 wi kwɛki tsəki bəh yi i dzu. Jɔbi wə wi kwɛ, wi ni bɔɔŋ juŋni nsɛ́iŋ yi, bəh bəni bə̀ bɔ nɔki kɔmsiki i wi kpəŋ wi dzaka i bɔ a, ‘Mbɛiŋ dzə̂ bukumbɛiŋ lâŋki, kɔm mih yɛiŋ shwaŋ yiŋ yi si laka.’
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, yi kɔ a liŋ asi, kinsaŋli kimbum bi numki i tumi ki bɛiŋ wə, kɔm bə mi wichu wimu wə wi kɔ wi kwuni shɔm yi. Bə bi laŋki wəmaka mi tsə bəni bə̀ mbaŋ bwukə ntsɔ bwukə bɔ kɔ chəŋ chu nəŋ kə ŋkwuni.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ma akɔ winaiŋ miŋkpaŋa wə wi kabə kaŋa chwaka bi kpɔ jwɔfi, kimu laka, wi ma ni baiŋsi naka ki baiŋsini i yaŋa juŋ i nəŋ ndzɔŋ, i tsə buku i jɔbi wə wi ni yɛiŋ a?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 Wi ka ni nəŋ yɛiŋ, wi ni bɔɔŋ juŋni nsɛ́iŋ yi bəh bəni bə̀ bɔ nɔki kɔmsiki i wi kpɛŋ, wi dzaka i bɔ a, ‘Mbɛiŋ dzə̂ bukumbɛiŋ lâŋki kɔm mih si fiəni bɔŋ kpɔ wuŋ si wi si laka, mi ka fiəni yɛiŋ wi.’
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Mih fukuki i mbɛiŋ a, yi kɔ a liŋ tə, asi bəchinda bə Nyɔ laŋki kɔm bə mi wichu wimu wə wi kɔ wi kwuni shɔm yi.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jisɔs chu dzaka a, “Mi widɔkɔ nì kaŋaki lə bwa bu bənyuku bəfa.
11 E disse:
12 Waiŋ wi jum wə dza dzaka i ba wi a, ‘Ba, gâa nyâ mbiŋ biɛiŋ i liə.’ Ba wi ka gaa biɛiŋ bi i bɔ.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 A nəki num kə i jɔbi wi dəəŋ wə, waiŋ wi jum wə dzɔ biɛiŋ bi, ka juŋni bi bichi ka taŋni, nyə tsə i tumi ki dzəh yi dəəŋ wə. I fɛiŋ wə wi bəkəli kaasi kpɔ wiwɔ i nɔni kichu wə.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 Jɔbi wə wi nì bəkəli kaasi kpɔ wi, dzɔŋ yiləkəli ka kwa tumi kiwɔ, wi chu kaŋa kə fiɛŋ fidzini.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ayakadəiŋ, wi ka tsə nəŋ nɔm i mi widɔkɔ i tumi kiwɔ wə, a wi nɔmki i wi. Mi wiwɔ ka faaŋ wi, wi tsə ka tɔkniki bəh bifi bi.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Wi dza ka nəŋki i dziki biɛiŋ bi dzini bi bifi, ayakalə mi widɔkɔ kɔbi i nya wi bəh fɛiŋ fidɔkɔ.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Wi ka yisi i təmki gia, fiəni bɔɔŋ mfi bi, ka dzaka a, ‘Bəni bə nɔm bə ba wuŋ kaŋaki biɛiŋ bidzini biduli bi gaka bɔ, mih num fa kpi dzɔŋ.
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mih ni fiəni tsə lə i ba wuŋ, mih dzaka i wi a, “Ba, mih fə chu i Nyɔ nshiŋ bəh i wɔ tə.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 Mih chu kpɛiŋniki kə ka bə bɔɔŋki mih a waiŋ wa. Dzɔ̂ jîə mih aka mi wa wi nɔm.”’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ayakadəiŋ, wi ka dza fiəni tsə i ba wi. Jɔbi wə wi nì bukuki kɔmsiki tsəki i kwili wə, ba wi lɔɔ dzəkəh ka yɛiŋ wi. Nshɛiŋ kwa wi bəh waiŋ, wi dza bɛiŋ, yɔkɔ tsə, maŋni wi, bə́ yaŋayi.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Waiŋ wiwɔ ka dzaka i wi a, ‘Ba, mih fə chu i Nyɔ nshiŋ bəh i wɔ. Mih chu kpɛiŋniki kə ka bə chu bɔɔŋki mih a waiŋ wa.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ayakalə, ba wi ka bɔɔŋ bəni bu bə nɔm dzaka a, ‘Mbɛiŋ tsə̂ wakali, mbɛiŋ nə̂ŋ dzə̂ bəh mbuŋ wə wi ndzɔŋki nalə, mbɛiŋ dzə̂ lɔ̂ɔ i wi wə, mbɛiŋ lə̂kə finsəŋ i kpaŋ wi wə bəh dzuyigvu i gvu yi wə.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 Mbɛiŋ tsə̂ kwâ dzə̂ waiŋ naʼ wimbum, mbɛiŋ kûm yi, ka bukumbɛiŋ dziki bə laŋ,
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 kɔm waiŋ wuŋ wələ nì kpi, wi fiəni yɔmmi. Wi nì laka, wi fiəni tumbuku.’ Ayakadəiŋ, bɔ ka yisi i laŋki.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Gia yələ nì num lə, waiŋ wi ninshiŋ num i chwa. Jɔbi wə wi nì kwɛki dzəki i buku kɔmsi dzə i dzu, wi wɔkɔ biɛiŋ bi kwuŋni jumi bəni biŋ.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Wi bɔɔŋ mi wibɔ wi nɔm widɔkɔ bikə a, a num nə, bə biŋki fa?
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Wi chukuli i wi a, ‘Waiŋnah si fiəni dzə daiŋ. Ayakadəiŋ, ba wimbɛiŋ ka kum dɔmi ki naʼ kimbum, kɔm wi si yɛiŋ waiŋnah wi num wiwɔm chu ləkə.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Wi wɔkɔ yaka shɔm ka bɔkɔ lɔ wi, wi ka nəiŋ i liə dzu. Ba wi buku tsə ka tsaki wi a wi lîə a dzu.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 Ayakalə, wi chukuli i ba wi a, ‘Tsɛ̂iŋ, mih ni nɔmki i wɔ ka mfa i jía yələ wə yichi, mih ka num nəiŋ i fə gia ya yidɔkɔ. Wɔ ka num nya mih na bəh waiŋ bii a, mih laŋki buku nsɛ́iŋ yiŋ.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Waiŋ wa wələ, wə wi nì tsə bəkəli biɛiŋ bia bəh bəkaŋa bə tɔkɔlini, jɔbi wə wi si dzə, wɔ ka tsə kwa waiŋ naʼ wimbum ka kum kɔm wi.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ba wi chukuli i wi a, ‘Waiŋ wuŋ, buku wɔ shi kɔ a fa jɔbi wichi, biɛiŋ bichi biə mih kaŋaki akɔ mbia.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ayakalə, yi si ndzɔŋki lə, a bə lâŋki kɔm waiŋnah wələ nì kpi lɔ, wi fiəni yɔmmi, wi nì laka, wi fiəni tumbuku.’”
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.