João 6

cug (CUG) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Si yəmaka nì tsə Jisɔs nyə tsə daŋ kinchwɔ kimbum ki Galili, tsə i waka widɔkɔ wə. Bɔkɔ yələ kɔ yə bə bɔɔŋki tə a yi Tibɛlias.

¹ Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.

² Mbaŋ wi bəni kwu i wi chɛiŋ kɔm bɔ nì kɔ bɔ yɛiŋ bənchəsi bə̀ bɔ chusiki kiŋkɔkni ki, si wi nì fəki i bəni bə̀ bɔ nì gwɛiŋki bəh jwɛiŋ wi chukuki bɔ.

² Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.

³ Jisɔs bəh bwa bu bə mbaŋ nyə yaka tsə shinum i ŋkwuŋ bɛiŋ.

³ Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.

⁴ A nì kɔ jɔbi wiwɔ wə, Dzini bi Bəju bi Ntsədaŋ nì kɔ bi si kɔmsi dzə.

⁴ Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.

⁵ Jɔbi wə Jisɔs nì lɔ dzə́kəh, ka yɛiŋ si mbaŋ wi bəni dzəki i wi wə, wi ka bikə i Filib a, “Bukumbɛiŋ ki nyaniki dəiŋ ka bə taŋ biɛiŋ bidzini biə bəni bələ kɔ i dzi a?”

⁵ Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:

⁶ Wi nì bikəki yakadəiŋ mɔmsi Filib mɔmsini, kɔm wi mwi nì kiəki lə gia yə wi kɔ i fə.

⁶ Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.

⁷ Filib chukuli i wi a, “Bədanali gi yifa kɔkə i kpɛiŋ na ka bə taŋ biɛiŋ bidzini biə mi wimu i bɔ wə kɔ i kwati twɛsi twɛsi.”

⁷ Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.

⁸ Waiŋ wi mbaŋ widɔkɔ yɛli wi nì kɔ Andulu a num waiŋnih Samɔn Bita ka dzaka i wi a,

⁸ Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:

⁹ “Waiŋ wi nyukuni widɔkɔ kɔlə fa wi kaŋa chɔkɔ yi blɛd yite bəh bwɔkɔ yifa, ayakalə yələ kɔ i fə na nə bəh ŋkaiŋni bəni bəduli bələ a?”

⁹ — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?

¹⁰ Jisɔs dzaka a, “Mbɛiŋ dzâka bəni nûmyi kuku.” A nì kɔ mfwaŋ num fɛiŋ nalə, bɔ ka dzaka a bɔ numyi, bənyuku shəŋ nì kɔ bənchuku bəte.

¹⁰ Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.

¹¹ Jisɔs ka dzɔ chɔkɔ yi blɛd yə, nya kiyɔŋni i Nyɔ, ka gaa i bəni bə̀ bɔ nì numyi fɛiŋ. Wi fə a liŋ bəh bwɔkɔ yiwɔ. Ayaka mi wichi kwati asi wi nì kɔŋki.

¹¹ Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.

¹² Bɔ dzi fwuli, wi dzaka i bwa bu bə mbaŋ a, “Mbɛiŋ jûŋni biŋka biə ka fiɛŋ fidɔkɔ ma lâka kilɔlɔ.”

¹² E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:

¹³ Ayakadəiŋ, bɔ ka juŋni biŋka bi blɛd biə bi nì bɛsi i chɔkɔ yi blɛd yə wə yite, bi jikə káh jwɔfi ntsɔ yifa.

¹³ Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.

¹⁴ Jɔbi wə bəni bəwɔ nì yɛiŋ gia yələ yi chusiki kiŋkɔkni ki yə wi fə, ka dzaka a, “Mi wələ lansi kɔ ŋkɔŋ Mi wi Ntum wi Nyɔ wə wi nì kaŋaki i bi dzə̂ i mbi wələ wə.”

¹⁴ Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.

¹⁵ Jɔbi wə Jisɔs nì kiə a bəni bədɔkɔ nəŋki i dzə kwa ŋgaiŋ bəh ŋga, i tɔm ka ŋkuŋ wibɔ, wi baka gwu fiəni yaka tsə i ŋkwuŋ bɛiŋ ka numki fɛiŋ wi mbɔŋ.

¹⁵ Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.

¹⁶ Aka dzə num i fijɔbi, bwa bu bə mbaŋ shi tsə i kinchwɔ kimbum wə,

¹⁶ Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.

¹⁷ liə i ŋgwuki mə yisi i daŋki tsəki i Kafanaum. I jɔbi wiwɔ wə nì kɔ biŋ ji lɔ, Jisɔs kɛiŋ maka wi dzə buku i bɔ wə.

¹⁷ E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.

¹⁸ Bɔkɔ dza ka fəyiki, kɔm fuŋni kiləkəli nì tsəki lə.

¹⁸ E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.

¹⁹ Jɔbi wə bɔ ni na ŋgwuki tsə buku ka bəmay bətali yudɔkɔ ka bənaa, bɔ dza təkəli yɛiŋ Jisɔs si wi nyaniki dzəki i mwi bɛiŋ wi kɔmsi dzə i ŋgwuki wibɔ wə. Ndzaŋ kwa bɔ.

¹⁹ Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.

²⁰ Ayakalə, wi dzaka i bɔ a, “Kiə mbɛiŋ ki lwâ kə. Akɔ mih.”

²⁰ Mas Jesus lhes disse:

²¹ Si bɔ wɔkɔ yakadəiŋ, ka kɔŋki i dzɔ wi i ŋgwuki wiwɔ mə. Akisəkə, ŋgwuki wiwɔ tsə buku i bɔkɔ kpəŋ i di biə bɔ nì tsəki.

²¹ Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.

²² Chɔkɔ buku wɔɔ, bəni bə̀ bɔ nì baaŋ i kiwuŋ ki bɔkɔ kəyaka wə ka yɛiŋ a, asi baaŋ a ŋgwuki wimu fɛiŋ, bɔ kiə a Jisɔs si ka liə dəkə ŋgwuki wə bwa bu bə mbaŋ si liə yɛiŋ, a bwa bu bə mbaŋ si dza nyə a bɔ bɔ.

²² No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.

²³ Ayakalə, bəŋgwuki bədɔkɔ nì dza i kimbu ki Tibɛlias daŋ dzə, i kɔmsi i di biə Bah nì dzɔ blɛd ka nya kiyɔŋni yɛiŋ i Nyɔ, bəni dzi.

²³ Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.

²⁴ Si bəni bəwɔ ni yɛiŋ a Jisɔs nabə bwa bu bə mbaŋ nì kɔkə fɛiŋ, bɔ ka liəyi i bəŋgwuki mə bə́ daŋ tsə i Kafanaum i nəŋ Jisɔs.

²⁴ Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.

²⁵ Jɔbi wə bɔ nì tsə yɛiŋ wi i kiwuŋ kidɔkɔ kəyaka wə, bɔ bikə i wi a, “Labay, wɔ si dzə fa yibwiŋ?”

²⁵ E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?

²⁶ Jisɔs chukuli i bɔ a, “Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, mbɛiŋ nəŋki kə mih kɔm mbɛiŋ yɛiŋki mih fə kinchəsi kə ki chusiki kiŋkɔkni kiŋ. Mbɛiŋ nəŋki mih kɔm mbɛiŋ ni dzi chɔkɔ yi blɛd yə ka fwuli.

²⁶ Jesus respondeu:

²⁷ Kiə mbɛiŋ ma nɔ̂mki a i kwâti biɛiŋ bidzini biə bi kɔ i bəkə. Mbɛiŋ nɔ̂mki i kwâti num biɛiŋ bidzini biə bi bi baaŋki a fɛiŋ i tsə buku i nɔni kə ki bi tsə kaa kə. Biələ kɔ biə mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi wi ni nya i mbɛiŋ. A num wi wə Nyɔ Ba kɔ wi jiə kaŋ yi i wi wə i chusi a ŋgaiŋ bum wi.”

²⁷ Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.

²⁸ Bɔ ka bikə i wi a, “Na gia yə buku kaŋaki i fə̂ki, ka yi numki a buku fəki num nɔm wi Nyɔ, akɔ yi naiŋ?”

²⁸ Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?

²⁹ Jisɔs chukuli i bɔ a, “Nɔm wi Nyɔ kɔ wələ, a mbɛiŋ jîə shɔ́m yimbɛiŋ i mi wə wi faaŋ.”

²⁹ Jesus respondeu:

³⁰ Ayakadəiŋ, bɔ ka bikə i wi a, “Gia yə yi kɔ yi chusi kiŋkɔkni ka, yə wɔ kɔ i fə a buku yɛiŋ, ka buku jiə shɔ́m yibuku i wɔ kɔ yi naiŋ? Gia yə wɔ kɔ i fə kɔ na nə a?

³⁰ Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?

³¹ Bətii bəbuku nì dziki mana i chwa, yi num asi bə nyaka a, ‘Wi nì nya bɔ bəh biɛiŋ bidzini biə bi nì nyə i bɛiŋ bɔ dzi.’”

³¹ Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”

³² Si bɔ dzaka yakadəiŋ, Jisɔs ka chukuli i bɔ a, “Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ, a kɔkə dəkə Muses wə wi nì nya biɛiŋ bidzini biə bi nyəki dzəki i bɛiŋ i mbɛiŋ. Akɔ num Ba wuŋ wə wi nyaki biɛiŋ bidzini bi ŋkɔŋ biə bi nyəki dzəki i bɛiŋ.

³² Jesus lhes disse:

³³ Mbɛiŋ kîəki a biɛiŋ bidzini bi Nyɔ kɔ biə bi nyə bɛiŋ shi dzə ka nyaki nɔni i bəni i mbi wələ wə.”

³³ Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.

³⁴ Bɔ dzaka i wi a, “Bah, ma wɔ nyâki buku bəh biɛiŋ bidzini biwɔ jɔbi wichi.”

³⁴ Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.

³⁵ Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Akɔ mih biɛiŋ bidzini biwɔ bi nyaki nɔni. Na ndə wə wi dzə i mih, dzɔŋ bi chu wɔɔ kə wi. Ayaka na ndə wə wi jiə shɔm yi i mih, kindɔŋ bi chu wɔm kə wi.

³⁵ Jesus respondeu:

³⁶ Ayakalə, mih fuku lɔ i mbɛiŋ a mbɛiŋ yɛiŋ mih, ayaka mbɛiŋ kɛiŋ ki jiə kə shɔm i mih.

³⁶ Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.

³⁷ Bəni bəchi bə Ba wuŋ kɔ wi nya i mih, bɔ ni dzəki i mih. Ayaka mi wə wi dzə i mih, mih bi kɔŋŋ kə wi.

³⁷ Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.

³⁸ Mih nyə bɛiŋ dzə fa kuku. Mih ka dzə dəkə i fə̂ num gia yə mih kɔŋki. Mih dzə i fə̂ num gia yə mi wə wi faaŋ mih kɔŋki.

³⁸ Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.

³⁹ Gia yə mi wə wi faaŋ mih kɔŋki kɔ yələ a, kiə mih bi ma lâksi na mi wimu i bəni bə wi nya i mih, ayakalə a mih bi bwîli bɔ num bwilini i kpi wə i chɔkɔ bi gɔksini wə.

³⁹ E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.

⁴⁰ Mbɛiŋ kiə a gia yə Ba wuŋ kɔŋki kɔ yələ a, yi num a na ndə wə wi kɔ wi yɛiŋ waiŋ wi, ka jiə shɔm i wi, wəmaka bi kwatiki lə nɔni kə ki bi tsə kaa kə, ayaka mih bi dzasi wi i kpi wə i chɔkɔ bi gɔksini wə.”

⁴⁰ De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴¹ Bəju ka yisi i shwiŋyiki wi kɔm wi nì kɔ wi dzaka a, ŋgaiŋ kɔ biɛiŋ bidzini biə bi nyə bɛiŋ ka shi dzə i fa kuku.

⁴¹ Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”

⁴² Bɔ ni shwiŋyiki bikəyi a, “Ntə wələ kɔ a Jisɔs wə waiŋ Yɔsɛf wə a? Ntə ba wi bəh nih wi kɔ a bə̀ bukumbɛiŋ kiəki bɔ a? Yi ka nyani dəiŋ i liə ka wi dzakaki a ŋgaiŋ nyə num bɛiŋ?”

⁴² E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?

⁴³ Jisɔs chukuli i bɔ a, “Mbɛiŋ ki shuŋyi kə a mbɛiŋ mbɛiŋ.

⁴³ Jesus respondeu:

⁴⁴ Mi widɔkɔ kɔkə i dzə i mih wə məŋni si Ba wuŋ wə wi faaŋ mih guku dzə bəh wi i mih wə. Ayaka ka mih bi dzasi wi i kpi wə i chɔkɔ bi gɔksini wə.

⁴⁴ Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.

⁴⁵ Bəni bə ntum bə Nyɔ nì nyaka a, ‘Nyɔ ni laniki lə bɔ bəchi.’ Ayakadəiŋ mi wichi wə wi wɔkɔ nlani wi Ba wuŋ wi kiə, yi ni numki a wi ni dzə lə i mih wə.

⁴⁵ Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.

⁴⁶ Mih dzakaki kə lə a mi widɔkɔ kɔlə num wi num yɛiŋ Ba wuŋ. Akɔ a wi shəŋ wə wi nyə dzə i Nyɔ wə, wi kɔ num wi yɛiŋ Ba wi.

⁴⁶ Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.

⁴⁷ Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, mi wə wi kɔ num wi bum, wi bi kwati lɔ nɔni kə ki bi tsə kaa kə.

⁴⁷ — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.

⁴⁸ Mih kɔ biɛiŋ bidzini biə bi nyaki nɔni i bəni.

⁴⁸ Eu sou o pão da vida.

⁴⁹ Bətii bəmbɛiŋ nì dzi mana i chwa, ayakalə ka dzə kpi a kpini.

⁴⁹ Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.

⁵⁰ Biɛiŋ bidzini biələ kɔ biə bi nyə bɛiŋ ayaka ka dzə, a mi wə wi ka dzi bi wi bi chu kpi kə.

⁵⁰ Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.

⁵¹ Akɔ mih biɛiŋ bidzini biwɔ biə bi nyə bɛiŋ, biə bi nyaki nɔni i bəni. Mi ka dzi i biɛiŋ bidzini biələ, wi bi baaŋ lə wiwɔm jɔbi wichi kiŋgɔksi kɔbi. Ayaka biɛiŋ bidzini biwɔ biə mih bi nyaki ka bəni bə mbi wələ bi kwati nɔni akɔ num gwu yiŋ.”

⁵¹ Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.

⁵² Bəju ka dza yisi i gukuliki a bɔ bɔ bikə a, “Mi wələ kɔ nyani dəiŋ ka wi nya gwu yi a bukumbɛiŋ dziki a?”

⁵² Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?

⁵³ Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, a kɔbi a mbɛiŋ dzi lə gwu yi mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi, ka chu mu tə mwa mu, ma mbɛiŋ ma ni kaŋaki nɔni i mbɛiŋ mə.

⁵³ Jesus respondeu:

⁵⁴ Mi wə wi dziki gwu yiŋ chu mu mwa məŋŋ wi kaŋaki lə nɔni kə ki bi tsə kaa kə. Ayaka mih bi bwiliki lə wi i kpi wə i chɔkɔ bi gɔksini,

⁵⁴ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.

⁵⁵ kɔm gwu yiŋ kɔ na biɛiŋ bidzini, mwa məŋŋ num na biɛiŋ bi muni.

⁵⁵ Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.

⁵⁶ Mi wə wi dziki gwu yiŋ chu mu mwa məŋŋ wi nɔki i mih wə mih tə nɔ i wi wə.

⁵⁶ Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.

⁵⁷ Ba wuŋ wə wi faaŋ mih wi kaŋaki lə nɔni, mih tə kaŋaki lə nɔni kɔm Ba wuŋ. Ayakadəiŋ, mi wə wi dziki gwu yiŋ bi kaŋaki lə tə nɔni kɔm mih.

⁵⁷ Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.

⁵⁸ Biələ kɔ biɛiŋ bidzini biə bi nyə bɛiŋ dzə. Bi kɔbi ka biə bətii bəmbɛiŋ nì dzi ka dzə kpi a kpini. Mi wə wi dziki biɛiŋ bidzini biələ wi bi baaŋ a wiwɔm jɔbi wichi kiŋgɔksi kɔbi.”

⁵⁸ Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.

⁵⁹ Gia yələ kɔ yə Jisɔs nì dzakaki i jɔbi wə wi nì laniki bəni i juŋ yi tsani mə i Kafanaum.

⁵⁹ Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.

⁶⁰ Bəni bə Jisɔs bə mbaŋ bəduli nì wɔkɔ nlani wələ ka dzaka a, “Wələ kɔ ndzaka wi ləkə! Akɔ ndə i bum ŋkaiŋni wi ndzaka wələ lə a?”

⁶⁰ Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?

⁶¹ Ayakalə, Jisɔs kîə a bəni bu bə mbaŋ shwiŋyiki a bɔ bɔ kɔm ndzaka wiwɔ, ka bikə i bɔ a, “Gia yələ mih dzaka, yi nəŋni lə shɔm yimbɛiŋ a?

⁶¹ Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:

⁶² A kabə num yaka mbɛiŋ bi fə nə i jɔbi wə mbɛiŋ bi yɛiŋ mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi wi fiəni yaka tsə i di biə wi nì yisi kɔ a?

⁶² Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?

⁶³ Kiŋ'waka ki Nyɔ kɔ fiɛŋ fiə fi nyaki nɔni. Nyam yi gwu kaŋaki kə na gia yidɔkɔ i fə. Ndzaka wə mih dzakaki i mbɛiŋ lə kɔ Kiŋ'waka, a num fiɛŋ fiə fi nyaki nɔni.

⁶³ O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.

⁶⁴ Ayakalə, mbɛiŋ bədɔkɔ ka bum dəkə ndzaka wiwɔ.” Jisɔs nì dzaka yələ kɔm wi ni kiəki lə i kin'yisi wə bəni bə̀ bɔ ka jiə dəkə shɔ́m i wi wə, wi kiə tə mi wə wi ni taŋni wi.

⁶⁴ Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.

⁶⁵ Wi chu dzaka i bɔ a, “Akɔ gia yə mih si kɔ mih dzaka lɔ i mbɛiŋ a, mi widɔkɔ kɔkə i dzə i mih maka Ba wuŋ nya dzəh i wi.”

⁶⁵ E prosseguiu:

⁶⁶ Asi yəmaka nì tsə, bəni bu bə mbaŋ bəduli ka gbɔyi i jum wə na chu nyaniki bəh wi.

⁶⁶ Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.

⁶⁷ Jisɔs dza bikə i bwa bu bə mbaŋ, bə jwɔfi ntsɔ bəfa a, “Mbɛiŋ tə kɔŋki lə i dza nyə a?”

⁶⁷ Então Jesus perguntou aos doze:

⁶⁸ Samɔn Bita chukuli i wi a, “Bah, buku kɔ i tsə i ndə. A kaŋa wɔ ndzaka wə wi nyaki nɔni kə ki bi tsə kaa kə,

⁶⁸ Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,

⁶⁹ num buku bum, chu kiə a wɔ kɔ wə wi Baiŋki num wi wə wi nyə i Nyɔ wə.”

⁶⁹ e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.

⁷⁰ Jisɔs dzaka i bɔ a, “Ntə a sabi mih mbɛiŋ bələ jwɔfi ntsɔ bəfa a? Ayakalə, mi widɔkɔ i mbɛiŋ kintəəŋ kɔ ŋkpɛli.”

⁷⁰ Então Jesus lhes disse:

⁷¹ Jisɔs nì dzakaki yakadəiŋ a num kɔm Judas waiŋ Samɔn Iskaliɔt. Wi nì kɔ i mbaŋ wi bwa bə Jisɔs bə jwɔfi ntsɔ bəfa, a num wi wə wi kaŋaki i ni taŋni Jisɔs.

⁷¹ Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →