João 4

cug (CUG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisɔs ka kiə a, Bəfalasi wɔkɔ lɔ a ŋgaiŋ nɔmki lə, mbaŋ wi bəni dzə ŋgaiŋ juli bɔ i bɔkɔ tsə Jɔn.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ayakalə, a nì mɔŋ dəkə Jisɔs si wi nì juliki mbɛiŋ i bɔkɔ, a nì juliki num bwa bu bə mbaŋ shəŋ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Jɔbi wə wi nì kiə yakadəiŋ, ka nyə i kimbu ki tumi ki Judea wə, ka fiəni tsəki i ki Galili wə.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Wi nì kaŋaki i tsə dzəh i kimbu ki Samalia wə.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Wi tsə buku i kwili wi Samalia widɔkɔ wə bə bɔɔŋ a Sika, wi num kɔmsi i khə wə Yakɔb nì nya i waiŋ wi Yɔsɛf.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Dzəŋə yi mwi yə Yakɔb nì chum num fɛiŋ. Si Jisɔs nì kɔ wi nyani lɔ nalə ka bɔh, wi ka num kɔmsi i dzəŋə yi mwi yiwɔ wə. Jɔbi num wi si num ka mbiəŋə jwɔfi ntsɔ bəfa nshifɔkɔ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Miŋkpaŋa widɔkɔ i fɛiŋ Samalia dza dzə i tɔkɔ mwi fɛiŋ, Jisɔs dzaka i wi a, “Nyâ mih bəh mwi mih mu.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 A nì kɔ num bwa bə mbaŋ bə Jisɔs tsə i kwili kintəəŋ i taŋ biɛiŋ bidzini.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Miŋkpaŋa wiwɔ bikə i Jisɔs a, “Wɔ kɔ mi wi Ju, mih num mi wi Samalia, wɔ nyani dəiŋ na ka wɔ nywaki mwi i mih a?” Miŋkpaŋa wiwɔ nì dzakaki yakadəiŋ, kɔm Bəju nì nyɛnsiki lə bəni bə Samalia.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jisɔs chukuli i wi a, “Wɔ kabə kiə kinya kə ki kɔ ki Nyɔ, bəh ŋkaiŋni mi wə wi dzakaki i wɔ a wɔ nyâ ŋgaiŋ bəh mwi, ma wɔ tsa wi, a wi nyâ wɔ bəh mwi mə mɔ nyaki nɔni jɔbi wichi.”
10 Jesus respondeu:
11 Miŋkpaŋa wiwɔ fiəni bikə i Jisɔs a, “Bah wuŋ, wɔ kaŋaki kə fiɛŋ fidɔkɔ ka wɔ tɔkɔli mwi yɛiŋ, dzəŋə yi mwi yiwɔ liə nalə, wɔ ki dzɔki faiŋ mwi mə mɔ nyaki nɔni jɔbi wichi a?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Yi kɔ a wɔ tsəki lə tii wibuku Yakɔb wə wi nì chum jiə dzəŋə yələ i buku, na wi mwi nì muki lə mwi yɛiŋ wə, bwa bu mu, nyám yi mu tə a?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jisɔs chukuli i wi a, “Mi wichi wə wi mu mwi mələ, kindɔŋ ki mwi bi fiəni wɔmki lə wi.
13 Jesus respondeu:
14 Ayakalə, na ndə wə wi mu mwi mə mih nya i wi, kindɔŋ ki mwi bi chu wɔmki kə wi. Mwi mə mih ni nya i wi mɔ bi fiəni chu ntɔŋ wi mwi mə mɔ bukuki i wi wə jɔbi wichi, mɔ dzə nya wi bəh nɔni kə ki bi tsə kaa kə.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Miŋkpaŋa wiwɔ ka dzaka i Jisɔs a, “Bah wuŋ, nyâ mih bəh ŋkaiŋni wi mwi mələ, mə kindɔŋ ki mwi bi chu wɔmki kə mih ka mih ma chu dzə̂ki fa i dzə̂ tɔ̂kɔ mwi.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Jisɔs dzaka i wi a, “Tsə̂ bɔ̂ɔŋ nyu wa ma mbɛiŋ wi dzə̂.”
16 Jesus disse:
17 Miŋkpaŋa wiwɔ chukuli i wi a, “Mih kaŋaki kə minyuku.” Jisɔs ka dzaka i wi a, “Wɔ dzaka ŋkɔŋ si wɔ dzaka a wɔ kaŋaki kə minyuku.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Wɔ kɔ wɔ si kaŋa lɔ bənyuku bəte, wə mbɛiŋ wi kɔ i liə a mɔŋ nyu wa. Gia yə wɔ dzakaki akɔ ŋkɔŋ.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Miŋkpaŋa wiwɔ dzaka i Jisɔs a, “Bah wuŋ, mih yɛiŋ i liə a wɔ kɔ mi wi ntum wi Nyɔ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Bətii bəbuku nì shiki tsaki Nyɔ i ŋkwuŋ wələ wə, ayaka mbɛiŋ Bəju dzaka fimbɛiŋ a di biə bəni kaŋaki i tsâki Nyɔ kɔ a i Jɛlusalɛm.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jisɔs chukuli i wi a, “Miŋkpaŋa, bum gia yə mih fukuki i wɔ. Jɔbi bi dzəki lə wə mbɛiŋ bi tsaki i Ba Nyɔ a chu num kə i ŋkwuŋ wələ wə nabə i Jɛlusalɛm.
21 Jesus respondeu:
22 Mbɛiŋ bəni bə Samalia tsaki fiɛŋ fiə mbɛiŋ kiəki kə, ayaka buku Bəju tsa fiɛŋ fiə buku kiəki, kɔm mbɔiŋ tsəki dzəh i Bəju wə.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ayakalə, jɔbi dzəki lə, ayaka wi dzə lɔ wə bəni bə̀ bɔ tsaki Nyɔ ŋkɔŋ ŋkɔŋ bi tsaki Nyɔ Ba i kiŋ'waka wə bə i ŋkɔŋ wə. Fa kɔ ŋkaiŋni wi bəni bə̀ Nyɔ Ba nəŋki a bɔ tsaki i wi.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nyɔ kɔ kiŋ'waka, bəni bə̀ bɔ tsaki i wi, kaŋa i tsaki i kiŋ'waka wə bə i ŋkɔŋ wə.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Miŋkpaŋa wiwɔ dzaka i Jisɔs a, “Mi kiəki lə a Kimbwili wə Nyɔ nì kaka dzəki lə, wə bə bɔɔŋ a Klistus. I jɔbi wə wi bi dzəki, wi bi fuku baiŋsi lə gia yichi i bukumbɛiŋ.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jisɔs dzaka i wi a, “Mih wələ mih dzakaki i wɔ akɔ wi wiwɔ.”
26 Então Jesus disse:
27 A jɔbi wiwɔ wə, bwa bə Jisɔs bə mbaŋ ka fiəni dzə. Dzaka wɔm bɔ a wi dzakaki bə miŋkpaŋa. Ayakalə, mi widɔkɔ i bɔ wə nəki bikə kə i wi a wi nəŋki nə a, nabə a Jisɔs dzakaki bə miŋkpaŋa wələ kɔm nə a.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Miŋkpaŋa wiwɔ ka jiə bee kpəŋə wi wi mwi fɛiŋ, tsə i kwili kintəəŋ fuku i bəni a,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Mbɛiŋ dzə̂ yɛiŋ mi widɔkɔ wə wi dzə ka fukuki gia yichi yə mih num fə. Yi kɔlə i numki a mi wələ kɔ Kimbwili wə Nyɔ nì kaka a?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Bəni buku i kwili wə ka tsəki i Jisɔs.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 A nì kɔ bwa bə mbaŋ bə Jisɔs baaŋ a tsaki Jisɔs dzaka i wi a, “Labay, dzî.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ayakalə, Jisɔs chukuli i bɔ a, “Mih kaŋaki lə biɛiŋ bidzini i dzi mbɛiŋ kiə kə bi.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Bwa bu bə mbaŋ ka kaiŋyiki dzakayi a bɔ bɔ a, “Mi widɔkɔ baaŋ dzə nya lə biɛiŋ bidzini i wi a?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jisɔs dzaka i bɔ a, “Biɛiŋ biŋ bidzini kɔ i fə̂ki gia yə wi wə wi faaŋ mih kɔŋki, bəh i kâasi nɔm wi wichi.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ntə mbɛiŋ dzakaki fimbɛiŋ a baaŋ kifiəŋŋ kinaa, ka jɔbi wi kɔhni kpɛiŋ na? Mih dzaka i mbɛiŋ a, mbɛiŋ gîŋsi dzə́kəh i bɛiŋ ma mbɛiŋ tsɛ̂iŋ yɛ̂iŋ asi biɛiŋ kpɛiŋ i kikhə wə ka bə kɔ̂hki.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Mi wə wi kɔhki kaŋaki lə ŋgɔm wi, wi juŋniki jiəki dzɛiŋ i nɔni kə ki bi tsə kaa kə, ayaka ka mi wə wi gbɛli bəh mi wə wi kɔhki bi chiŋniki laŋki lə i mi wimu wə.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Gia yələ chusiki a ndi wələ kɔ ŋkɔŋ wə wi dzakaki a, ‘Mi widɔkɔ si gbɛli lə, ayaka mi widɔkɔ kɔh.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Mih faaŋ mbɛiŋ a mbɛiŋ tsə̂ kɔ̂h biɛiŋ biə mbɛiŋ nì ka nɔm dəkə. Bəni bədɔkɔ nɔm, mbɛiŋ liə i ndzɔŋni bi nɔm wibɔ wə.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Bəni bə Samalia bəduli i kwili wiwɔ wə nì jiə shɔm i Jisɔs wə kɔm bə gia yə miŋkpaŋa wiwɔ nì dzaka i bɔ, a wi fuku ŋgaiŋ gia yichi yə ŋgaiŋ nì kɔ num ŋgaiŋ fə.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ayakadəiŋ, jɔbi wə bɔ nì dzə yɛiŋ Jisɔs, tsa a bəh bɔ nɔ̂. Wi bum, bəh bɔ nɔ kaŋ yifa.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Bəni bəduli ka chu jiə shɔm i Jisɔs wə kɔm bə ndzaka wi.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Bəni bəwɔ dzaka i kpaŋa wiwɔ a, “Buku ka jiə dəkə shɔm i wi a kɔm gia yə wɔ si dzaka shəŋ. Buku mwi si wɔkɔ lɔ bəh bintuni bibuku, ka kiə lɔ a mi wələ kɔ Mbwili wi mbi wələ ŋkɔŋ.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Kaŋ yiwɔ yifa tsə, Jisɔs nyə ka tsəki i Galili.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Wi mwi nì kɔ num wi dzaka lɔ a bə si kɔksi kə mi wi ntum wi Nyɔ i tumi ki wə.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Jɔbi wə wi nì tsə buku i Galili, bəni bə fɛiŋ dzɔ wi bindzɔŋ, kɔm bɔ nì kɔ bɔ yɛiŋ gia yə wi nì fə i bini wə i Jɛlusalɛm, kɔm bɔ tə nì kɔlə i bini biwɔ wə.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jisɔs ka bi chu fiəni tsə i Kana i kimbu ki Galili wə di biə wi nì fiəni mwi i mbih. A nì kɔ tikwili widɔkɔ num i kwili wi Kafanaum wə, waiŋ wi winyukuni gwɛiŋ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Jɔbi wə tikwili wiwɔ nì wɔkɔ a Jisɔs buku lɔ i Judea ka dzə i Galili, wi tsə i wi, kwuŋ kaŋ a wi shî dzə̂ chûku waiŋ wi ŋgaiŋ, a wi si num lɔ a dzaka ki kpi wə.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Jisɔs ka dzaka i wi a, “Mbɛiŋ kabə num maka mbɛiŋ yɛiŋ kinchəsi kə ki chusiki kiŋkɔkni ki Nyɔ, i yɛiŋ tə gia yi dzaka ki wɔmni, mbɛiŋ bi ma lansi jiə shɔm i mih.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Mi wimbum wiwɔ dzaka i wi, “Ba wuŋ, dzə̂ bə kɔmsi nyə̂, ka waiŋ wuŋ ma kpi.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jisɔs chukuli i wi a, “Wɔ tsə̂, waiŋ wa ni baaŋ lə wiwɔm.” Mi wiwɔ nì bum gia yə Jisɔs dzaka i wi, nyə ka tsəki.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Si wi nì shiki, wi bəh bwa bu bə nɔm baŋsi, bɔ fuku i wi a waiŋ wi kɔlə wiwɔm.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Wi ka bikə i bɔ jɔbi wə wi ni yisi i bɔniki. Bɔ dzaka i wi a, “A nì kɔ i ŋgbu aka mbiəŋə wimu nshifɔkɔ, gwu yi yakani yiwɔ bee wi.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Tii waiŋ wiwɔ ka kwaka asi kɔ na jɔbi wə Jisɔs si dzaka i wi a, “Waiŋ wa ni baaŋ lə wiwɔm.” Wi bəh juŋ yi yichi ka jiə shɔm i Jisɔs.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Gia yələ kɔ yi kɔmsini yə yi chusiki kiŋkɔksi yə Jisɔs nì fə asi wi buku i Judea ka dzə i Galili.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.