João 13
cug (CUG) vs NTLH
1 A dzə num i buku dza i chɔkɔ bi Dzini bi Ntsədaŋ wə, Jisɔs kîə a jɔbi wi kpɛiŋ i bee mbi wələ, i fiəni tsə i Ba wi kpəŋ. Si wi nì kɔŋki bəni bə̀ bɔ nì kɔ mbu i mbi wələ wə, wi kɔŋ bɔ tsə bwili fwu.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 A dzə num si bɔ nì dziki i fijɔbi, num ŋkpɛli jiə lɔ kiŋkwaka i shɔm yi Judas wə waiŋ Samɔn Iskaliɔt, a wi taŋni Jisɔs.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Si Jisɔs nì kɔ wi si kiə lɔ a Ba wi nya biɛiŋ bichi i wi kaŋ, bəh a wi nì nyə i Nyɔ wi fiəni tsə i Nyɔ,
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 wi ka dza i biɛiŋ bidzini bɛiŋ, baa bəmbuŋ bu bə nimbɛiŋ, dzɔ batali ka kaŋa i bwɛli ki wə,
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 ka dza shuku mwi i naka ki mwi mə, yisi ka wɔkɔki gvu yi bwa bu bə mbaŋ, sɔ bəh batali wə wi si kaŋa i bwɛli ki wə.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Wi wɔ̂kɔ ka dzə buku i Samɔn Bita wə, wi bikə i wi a, “Bah, wɔ nəŋki i wɔkɔ gvu yiŋ a?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jisɔs chukuli i wi a, “Gia yə mih fəki wɔ kɔkə i kiə i liə. Wɔ bi kiəki yi num i jum wə”
7 Jesus respondeu:
8 Bita dzaka i Jisɔs a, “Wɔ bi lansi wɔkɔ kə gvu yiŋ.” Jisɔs chukuli i wi a, “Mih ka baaŋ i wɔkɔ wɔ, wɔ ma ni kaŋaki gia yidɔkɔ bəh mih.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Samɔn Bita ka dzaka i Jisɔs a, “Bah, a kabə num yaka, ma wɔkɔ shəŋ a gvu yiŋ, wɔkɔ tasi bəh tsɛiŋ yiŋ bəh fwu wuŋ yɛiŋ.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jisɔs dzaka i wi a, “Mi wə wi kɔ wi wɔkɔ lɔ gwu yi wi baiŋki lə gwu yichi wi kaŋaki kə i chu wɔ̂kɔ gwu, a kɔbi a gvu yi. Mbɛiŋ kɔ mbɛiŋ si baiŋ lɔ, ayakalə a kɔbi mbɛiŋ bəchi bə̀ mbɛiŋ baiŋki.”
10 Aí Jesus disse:
11 Jisɔs nì dzakaki yakadəiŋ kɔm wi nì kɔ wi si kiə lɔ mi wə wi ni taŋni wi. Akɔ gia yə wi nì dzaka a, “A kɔkə mbɛiŋ bəchi bə̀ mbɛiŋ baiŋki.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Jɔbi wə Jisɔs nì wɔkɔ kaasi gvu yibɔ, wi lɔh bəmbuŋ bu, fiəni chu i di bi wə, ka bikə i bɔ a, “Mbɛiŋ kiə gia yə mih fə i mbɛiŋ lə a?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Mbɛiŋ bɔɔŋki mih a Mi wi Lanini chu bɔɔŋ a Bah, mbɛiŋ bɔɔŋki num ŋkɔŋ, kɔm akɔ fiɛŋ fiə mih kɔ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Mih ka Bah wimbɛiŋ chu num Mi wimbɛiŋ wi Lanini, mih wɔkɔ gvu yimbɛiŋ, mbɛiŋ tə kaŋaki i wɔ̂kɔki gvu yi mi bəh mi.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mih fə lə i chusi i mbɛiŋ a mbɛiŋ fə̂ki tə asi mih fə i mbɛiŋ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a, waiŋ wi nɔm si mbɔm tsə kə tikwili wi, mi wə bə faaŋ wi si kɔkni tsə kə wə wi faaŋ wi.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Mbɛiŋ kabə kiə gia yələ kabə fə̂ yi, kinsaŋli kimbum ni numki kimbɛiŋ.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Mih dzakaki kə num i mbɛiŋ bəchi. Mih kiəki lə bəni bə̀ mih kɔ mih babwili. Ayakalə, yi kɔ a gia yə yi kɔ i Kiŋwakti ki Nyɔ wə kaŋaki i dzə kpɛiŋ si bə nì nyaka a, ‘Mi wə wi dzi biɛiŋ biŋ bidzini, wi chumki gvu yiŋ.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Mih fukuki gia yələ i mbɛiŋ i liə, ka yi bi dzə num, ka yi bi ka num mbɛiŋ bi bum a akɔ na mih wiwɔ.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a mi wə wi dzɔ na ndə wə mih faaŋ, wi dzɔ num mih. Ayaka mi wə wi dzɔ mih wi dzɔ num mi wə wi faaŋ mih.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Si Jisɔs dzaka gia yələ lə, shɔm yi dza ka nyaki wi bəh ŋgəkə. Wi dza dzaka baiŋsi a, “Mih fukuki ŋkɔŋ i mbɛiŋ a mi widɔkɔ i mbɛiŋ kintəəŋ ni taŋni lə mih.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Bwa bu bə mbaŋ dza ka tsɛiŋki taliki gwu a wi dzakaki num mi winaiŋ a.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Mi widɔkɔ i mbaŋ wi bwa bə Jisɔs mə, wə Jisɔs nì kɔŋki ni yəkəli kɔmsi i Jisɔs wə dzi.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Samɔn Bita lasi wi dzaka i wi a wi bikə a akɔ ndə a.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Wi yəkəli tsə i Jisɔs wə bikə i wi a, “Bah, akɔ ndə?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Jisɔs chukuli i wi a, “Akɔ mi wə mih ni gbɛɛ blɛd mih n'yɔkɔ i mwi mijwa mə mih nya i wi.” Ayakadəiŋ, wi ka n'yɔkɔ blɛd i mwi mijwa mə gbɛɛ nya i Judas waiŋ Samɔn Iskaliɔt.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Asi Judas dzɔ blɛd wiwɔ yakadəiŋ, Satan ka liə i wi mə. Jisɔs dzaka i wi a, “Kɔmsi fə̂ gia yə wɔ nəŋki i fə̂.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Mi widɔkɔ i mbaŋ wibɔ wə nì ka kiə dəkə gia yə wi dzaka i wi yakadəiŋ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Bədɔkɔ nì kwakaki a, asi Judas kɔ mi wə wi jiəki kiba, ayaka a Jisɔs dzakaki i wi a wi tsə̂ tâŋ biɛiŋ biə bɔ kɔŋki i dzi Dzini biələ yɛiŋ, yudɔkɔ a wi tsə̂ nyâ fiɛŋ i bəni bə kifuu.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Si Judas dzɔ blɛd wiwɔ yakadəiŋ dzi, ka buku akisəkə nyə. Ayaka a nì kɔ num nchɔkɔ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Si Judas buku tsə yakadəiŋ, Jisɔs baaŋ dzaka a, “Akɔ i liə bə kɔ i yisi i yɛiŋki kiŋkɔkni ki mi wə yɛli wi kɔ Waiŋmi, na i yɛiŋ tə mbum biə bi kɔ bi Nyɔ i gwu yi wə.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Bə ka yɛiŋ mbum bi Nyɔ i gwu yi wə, ma Nyɔ ni chusi tə mbum bi Waiŋ wi i wi Nyɔ wə. Ayaka wi ni chusi lə akisəkə.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Bwa bəŋ, mih ni num lə bəh mbɛiŋ a i jɔbi wi juli wə. Ayaka mbɛiŋ num i ni baaŋ nəŋki mih chu kɔbi i yɛiŋ i mih wə. Asi mih nì dzaka i Bəju, yi kɔ a liŋ si mih dzakaki i mbɛiŋ i liə a, ‘Di biə mih tsəki mbɛiŋ kɔkə i dzə fɛiŋ’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mih nyaki nchi wələ i mbɛiŋ, num nchi wimfiaŋ, a mbɛiŋ bâaŋ mbɛiŋ kɔ̂ŋniki. Mbɛiŋ kɔ̂ŋniki a liŋ asi mih kɔŋ mbɛiŋ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Mbɛiŋ baaŋ ka kɔŋniki yakadəiŋ, yələ ni fə bəni bəchi kiə a mbɛiŋ kɔ bwa bəŋ bə mbaŋ.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Samɔn Bita ka bikə i Jisɔs a, “Bah, wɔ tsəki i faiŋ a?” Jisɔs chukuli a, “Di biə mih tsəki wɔ mɔŋ i biəli mih i liə. Wɔ bi baaŋ biəliki lə.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Bita fiəni bikə i wi a, “Bah, akɔ kɔm nə mih mɔŋ dəkə i biəli i liə a? Mih ni nya lə nɔni kəŋŋ i kpi kɔm wɔ.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Jisɔs bikə i wi a, “Wɔ kɔlə i nya nɔni ka i kpi kɔm mih a? Mih fukuki ŋkɔŋ i wɔ a, ka kwɔkɔ ni tɔŋki num wɔ nəiŋ mih kiŋkani kitali.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.