João 11

cug (CUG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mi widɔkɔ nì kɔlə yɛli wi num Lasalus, wi dza yisi jwɛiŋ. Wi num mi i kwili wi Bɛtani wə, wi nì nɔki fɛiŋ bəh jɛ́mi yi Meli bəh Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Meli wələ wə waiŋnih wi Lasalus nì gwɛiŋki lə, akɔ wə wi nì fiaŋsi gvu yi Bah bəh fiaŋsi bi tsɛŋə yindzɔŋni, ka sɔ bəh juŋ yi yifwu.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Si wi nì gwɛiŋki yakadəiŋ, jɛ́mi yi ka faaŋ ntum i Jisɔs a, “Bah, wə wi kɔ shɔm ya gwɛiŋki lə.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Si Jisɔs wɔkɔ ntum wiwɔ, ka dzaka a, “Jwɛiŋ yələ kɔkə yi kpi. Yi kɔ i chusi num kiŋkɔkni ki Nyɔ, ka Waiŋ Nyɔ ni kwati yɛli wimbum i yi wə.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jisɔs nì kɔŋki lə Mata bəh waiŋnih wi Meli bəh Lasalus nalə.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ayakalə, jɔbi wə wi nì wɔkɔ a Lasalus gwɛiŋki lə, wi chu nɔ baaŋ i di biə wi nì kɔ i kaŋ yifa wə.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Si yəmaka nì tsə, wi ka dzaka i bwa bu bə mbaŋ a, “Bukumbɛiŋ fîəni chû i Judea.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Bɔ ka bikə i wi a, “Labay, ntə akɔ a ŋgbu ŋgbu si Bəju ni nəŋki i tumyi wɔ bəh kitəh a wɔ kpî, wɔ bə́ chu nəŋ i fiəni tsə i fɛiŋ na?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jisɔs chukuli i bɔ a, “Ntə chɔkɔ kaŋaki mbiəŋə jwɔfi ntsɔ bəfa? Mi kabə nyaniki nshifɔkɔ, wi kɔkə i damti i biɛiŋ bɛiŋ, kɔm baiŋni bi mbi wələ baiŋki lə i wi.
9 Jesus respondeu:
10 Ayakalə, na ndə wə wi nyaniki nchɔkɔ, wi kɔlə i damti, kɔm wi kaŋaki kə baiŋni i wi.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Si wi dzaka yakadəiŋ, ka dzaka i bɔ a, “Nsɛiŋ wibukumbɛiŋ Lasalus gbɔ kinu. Ayakalə, mih ki tsəki lə fɛiŋ i yɔmsi wi i kinu kiwɔ wə.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Bwa bu bə mbaŋ ka dzaka i wi a, “Bah, yi kabə num a wi gbɔ kinu, ma wi ni bɔnih.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jisɔs nì dzakaki num kɔm kpi yi Lasalus, ayakalə, bwa bu bə mbaŋ wɔkɔ yaka ka kwakaki a wi dzakaki kɔm kinu ŋkɔŋ.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Jisɔs ka fuku baiŋsi yi i bɔ a, “Lasalus kɔ num wi kpi lɔ.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Ayakalə, mih kɔ bəh kinsaŋli kɔm bə mbɛiŋ, a mih ni kɔkə fɛiŋ, ka mbɛiŋ ni jîə shɔm i mih. Ayakadəiŋ, bə tsə̂ bûku fɛiŋ.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Tɔmɔs wə bə nì bɔɔŋki yɛli wi widɔkɔ a Bimaŋsi, ka dzaka i bwa bə mbaŋ bədɔkɔ bə̀ a, “Bukumbɛiŋ tsə̂ tə ka bukumbɛiŋ ni kpî bəh wi.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Jisɔs tsə buku fɛiŋ, ka wɔkɔ a Lasalus kɔ num wi nɔ lɔ i jum kintəəŋ kaŋ yina.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Bɛtani wələ nì kɔ ka bəmay bəfa i kɔmsi tsə i Jɛlusalɛm.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Bəju bəduli nì dzə i Mata bəh Meli i kwasi nshɛiŋ bəh bɔ kɔm kpi yi waiŋnih wibɔ.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Jɔbi wə Mata nì wɔkɔ a Jisɔs si dzə wə, wi ka buku tsə a bɔ wi baŋsi, ayakalə Meli baaŋ dzu.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mata tsə dzaka i Jisɔs a, “Bah, a ni kɔ a wɔ numki fa, ma waiŋnih wuŋ ni ka kpi dəkə.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ayakalə, mih kiəki lə a i liə, na finə wɔ bikə i Nyɔ wi ni nya i wɔ.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jisɔs dzaka i wi a, “Waiŋnih wa ni fiəni dza lə i kpi wə.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Mata ka dzaka i wi a, “Mih kiəki lə a wi bi fiəni dza lə i chɔkɔ bi gɔksini biə bəni bi dzaki i kpi wə.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jisɔs dzaka i wi a, “Akɔ mih wə mih bwiliki bəni i kpi wə, a num mih wə mih nyaki nɔni. Mi wə wi jiə shɔm yi i mih bi baaŋ lə wiwɔm, kɔŋ yi numki a wi kpi,
25 Então Jesus afirmou:
26 ayaka na ndə wə wi kɛiŋki wiwɔm ka jiə shɔm yi i mih, bi kpi kə. Wɔ bum alə yakadəiŋ a?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Wi bum a, “Aaŋ Bah, mih bum a wɔ kɔ Kimbwili wə Nyɔ nì kaka. Wɔ kɔ Waiŋ Nyɔ wə wi nì kaŋaki i bi dzə fa mbi wələ wə.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Si Mata dzaka yakadəiŋ, ka tsə bɔɔŋ Meli waiŋnih wi, dzaka i wi a kuku kuku a, “Mi wi lanini si num lɔ fa, ayaka wi bɔɔŋki wɔ.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Si Meli wɔkɔ yakadəiŋ, ka saka dza bɛiŋ i tsə yɛiŋ wi.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 A nì kɔ maka Jisɔs dzə liə i kwili wiwɔ wə. Wi nì kɛiŋki a di biə Mata ni tsə yɛiŋ wi.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Bəju bə̀ bɔ nì kɔ bəh Meli i dzu kwasi nshɛiŋ bəh wi, ka yɛiŋ si wi saka dza bɛiŋ buku biŋ, bɔ ka biəliki wi kwaka a wi tsəki i jum bɛiŋ i tsə dəki fɛiŋ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Jɔbi wə Meli nì tsə buku i di biə Jisɔs ni kɔ, yɛiŋ wi, ka gbɔ i gvu yi wə dzaka a, “Bah, a ni kɔ a wɔ numki fa, ma waiŋnih wuŋ ni ka kpi dəkə.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Si Jisɔs yɛiŋ si wi dəki, bəh Bəju bə̀ bɔ nì biəli wi bɔŋ də tə, gia yiwɔ nya ŋgəkə i shɔm yi wə nalə, gwu kpi wi nalə.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Wi ka bikə a, “Mbɛiŋ ləə faiŋ wi a?” Bɔ dzaka i wi a, “Bah, dzə yɛiŋ.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jisɔs də.
35 Jesus chorou.
36 Bəju yɛiŋ yakadəiŋ ka dzaka a, “Mbɛiŋ yɛ̂iŋ si wi ni kɔŋki wi.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ayakalə, bɔ bədɔkɔ dzaka lɔ a, “Ntə wələ kɔ wi wə wi nì wɛli dzə́kəh yi kimfəkə a? Kɔm nə wə wi ni ka yɛlih fwu wi mi wələ i kpi wə a?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Shɔm chu nəŋni Jisɔs na bəh ŋga. Wi dza tsə buku i jum bɛiŋ. Jum yələ nì kɔ num taa wə bə nì baŋ dzaka kiwɔ bəh təh wimbum.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jisɔs dzaka a, “Mbɛiŋ gîŋsi təh wə.” Mata jɛmi yi mi wi kpili dzaka i Jisɔs a, “Bah, i liə ni numki num wi si fwuli lɔ. I liə si num lɔ kaŋ yina si wi ni kpi.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jisɔs bikə i wi a, “Mih si dzaka alə i wɔ, a wɔ ka jiə shɔm ya i mih, ma wɔ ni yɛiŋ mbum biə bi kɔ bi Nyɔ a?”
40 Jesus respondeu:
41 Ayakadəiŋ, bɔ ka giŋsi təh wiwɔ. Jisɔs giŋsi dzə́kəh yi i bɛiŋ ka dzaka a, “Ba wuŋ, mih nyaki kiyɔŋni i wɔ si wɔ wɔkɔ ntsa wuŋ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Mih kiəki lə na bindzɔŋ a wɔ si wɔkɔ lə ntsa wuŋ i jɔbi wichi wə. Ayakalə, mih dzakaki yələ kɔm bəni bələ bɔ kɔ fa, ka bɔ bûm a, a faaŋ wɔ mih.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Si wi dzaka yakadəiŋ, ka wam bəh ja yiləkəli a, “Lasalus, bûku!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ayaka mi wi kpili wiwɔ dza buku dzə, kaŋ yi bəh gvu yi num bə lim bəh kinchumni ki mbuŋ, lim tə shi bi bəh kinchumni ki mbuŋ. Jisɔs ka dzaka i bɔ a, “Mbɛiŋ shwâ wi, mbɛiŋ bêe wi tsə̂ki.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Jɔbi wə Bəju bəduli bə̀ bɔ nì dzə i Meli yɛiŋ gia yə Jisɔs fə, ka jiə shɔm i wi wə.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ayakalə, bədɔkɔ tsə fibɔ ka yɛiŋ num Bəfalasi, fuku i bɔ gia yə Jisɔs fə.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Bətii mfə gia bəmbum bəh Bəfalasi ka juŋni kifwu ki tumi dzaka i bɔ a, “Bukumbɛiŋ ki fəki dəiŋ na? Mi wələ fəki binchəsi biduli biə bi chusiki kiŋkɔkni ki Nyɔ.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Bukumbɛiŋ ka bee a wi tsəki a bəh yi i ninshiŋ, ma bəni bəchi ni jiə shɔm i wi, ayaka ma bəni bə Lum bə̀ bɔ sakaki bukumbɛiŋ ni dza dzə bəkəli di bibukumbɛiŋ bi baiŋni bəh tumi kibukumbɛiŋ.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ayakalə, mi widɔkɔ i bɔ kintəəŋ yɛli wi num Kayfas, wə wi nì kɔ fwu wi bətii mfə gia i jia yiwɔ wə ka dza dzaka mfih i bɔ a, “Mbɛiŋ kiəki kə na gia yidɔkɔ lə kpaaa.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Mbɛiŋ kiəki kə a yi ndzɔŋki lə i mbɛiŋ a mi wimu kpî i bəni bəchi, tsə a kitumi kichi laka num lakani a?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kayfas nì dzakaki gia yələ num kə i mfi bi wə. Si wi nì kɔ fwu wi bətii mfə gia i jía yiwɔ wə, dzaka yakadəiŋ laka num ntum wi Nyɔ, a Jisɔs nì kaŋaki lə i kpi i kitumi ki Bəju wə.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 A num kə a kitumi kiwɔ shəŋ, kpi yi nì kaŋaki i juŋni bwa bəchi bə̀, bɔ kɔ bə Nyɔ i kitumi kidɔkɔ wə, ka bɔ numki i fiɛŋ fimu wə.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 I yisi chɔkɔ biwɔ wə, kifwu kitumi ka yisi i fasiki si bɔ bi wɔɔki Jisɔs.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ayakadəiŋ, Jisɔs nəki chu nyani kə i kintəəŋ ki Bəju wə. Wi dza nyə mfih fɛiŋ bəh bwa bu bə mbaŋ ka tsə nɔki i kwili widɔkɔ wə wi kɔ kɔmsi i tumi ki mishambu kə bə nì bɔɔŋki a Ɛfelɛm.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Dzini bi Bəju bi Ntsədaŋ nì kɔ num bi si kɔmsi dzə lɔ, bəni ka nyəki dzəki i bimbu wə dzə i Jɛlusalɛm i dzə wɔkɔ kishi kibɔ ka bini biwɔ ni dzə kpɛiŋ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Bɔ tsə yisi i nəŋki Jisɔs bikə a bɔ bɔ i jɔbi wə bɔ nì numyi i bɛiŋ i juŋ yi fəni yi gia mə dzaka a, “Mbɛiŋ kwakaki a nə? A wi ni dzə kə i dzini biələ wə a?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 A nì kɔ bətii mfə gia bəmbum bəh Bəfalasi tsəsi ja a na ndə kabə kiəki di biə Jisɔs kɔ, wi fə̂ ma bɔ kîə, ka bɔ ni kwâ wi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.