Hebreus 11
cug (CUG) vs NAA
1 I jiə shɔm i Nyɔ kɔ i tsɛiŋki tsəki a ninshiŋ i fiɛŋ fiə Nyɔ kɔ wi kaka mi yɛiŋ, wi kiə na bindzɔŋ a wi bi kwati lə fi, kiə tə na bindzɔŋ a fi kɔlə fɛiŋ maka wi yisi yɛiŋ.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Nyɔ nì saiŋki bəni bə ninshiŋ kɔm bɔ nì jiə shɔm i wi.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Akɔ tə shɔm yə bukumbɛiŋ jiə i Nyɔ yi fə bukumbɛiŋ kiə ndzɔŋ a Nyɔ nì maa mbi wələ a bəh ja, biɛiŋ biə bukumbɛiŋ yɛiŋki nì buku i biə bə kɔkə i yɛiŋ.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Akɔ shɔm yə Abɛl nì jiə i Nyɔ yi fə ka wi fə mfə gia wi chəŋ wi tsə wi Kɛɛn. Ayaka Nyɔ ka dzɔ wi a wi kɔ mi wi wi chəŋ, ka dzɔ kinya ki i tɔbi a wi kɔ mi wi chəŋ. Abɛl nì kɔ wi kpi, ayakalə shɔm yə wi nì jiə i Nyɔ yi fə bukumbɛiŋ bə́ wɔkɔ wi kɛiŋ dzaka i bukumbɛiŋ i dzə buku bidaiŋ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Akɔ tə a shɔm yə Ɛnɔk nì jiə i Nyɔ ka Nyɔ bi dzɔ tsə bəh wi i bɛiŋ wiwɔm maka wi musi kpi. Bə nì dza na chu yɛiŋ i wi wə, kɔm Nyɔ nì kɔ wi dzɔ lɔ wi i bɛiŋ. Na ka Nyɔ dzɔ Ɛnɔk i bɛiŋ Kiŋwakti ki Nyɔ dzaka a wi nì fəki Nyɔ wɔkɔ ndzɔŋni.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Ayakadəiŋ, mi kabə num wə wi ka jiə dəkə shɔm i Nyɔ, yaka wi kɔkə i fə a Nyɔ wɔkɔki ndzɔŋni bəh wi nalə, kɔm mi kabə nəŋ i kɔmsiki tsəki i Nyɔ kpəŋ, yaka wi kaŋaki lə i bum a Nyɔ kɔlə, bəh a wi maktiki lə mi wichi wə wi lansiki nəŋki wi.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Akɔ tə a shɔm yə Nɔa nì jiə i Nyɔ jɔbi wə Nyɔ nì təfiki wi kɔm biɛiŋ biə bi nì kɛiŋki i bi dzə maka wi num yɛiŋ, wi wɔkɔ i Nyɔ ka kɛiŋsi ŋgwuki wimbum i gamti juŋ yi yɛiŋ. Si wi nì jiə shɔm yakadəiŋ yi ka chusi a bəni bədɔkɔ i mbi wələ wə kɔ bə chu i Nyɔ nshiŋ. A num a wi wə Nyɔ nì nya di bi mi wi chəŋ i wi, biə wi si nya mi wə wi jiə shɔm i wi.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Akɔ tə a shɔm yə Ablaham nì jiə i Nyɔ ka wi wɔkɔ i Nyɔ i jɔbi wə Nyɔ nì bɔɔŋ wi a wi buku bee tumi kibɔ wi tsə i kidɔkɔ wə wi num i ni kwati tumi kiwɔ ka ŋki. Si Ablaham wɔkɔ yakadəiŋ buku, ka bə́ tsə a tsəni kiə kə di biə wi tsəki.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Akɔ shɔm yə wi nì jiə i Nyɔ na ka wi tsə nɔki i tumi kə Nyɔ nì kaka i wi, wi tsə ka numki ka mi wi tumi. Wi nì kɔ fɛiŋ nyani nɔ nnya i bintaŋ mə bəh Ayjik bəh Yakɔb bə̀ Nyɔ nì kaka bɔ bəchi a tumi kiwɔ bi numki kibɔ.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Wi nì nɔki i bintaŋ mə yakadəiŋ kɔm wi nì tsɛiŋki tsəki a ninshiŋ i liə i kwili wə chaka kiwɔ nì chɔkɔ Nyɔ ki asi kwili wiwɔ bi numki, ka maa.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Akɔ tə a shɔm yə Ablaham nì jiə i Nyɔ ka wi bwɔ waiŋ num wi jwiŋ tsə lɔ, Sɛla tə kɔbi i chu bwɔ. Yi nì num yaka kɔm Ablaham nì kɔ wi bum a kiŋkaka ki Nyɔ si tsə kə i kuku.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Yi ka bə num a mi wimu wə Ablaham wə wi nì kɔ wi jwiŋ nalə, num a dzaka ki kpi wə, ŋgɔkɔ wi mi nì buku i gwu yi wə bɔ du aka bijɔŋ i bɛiŋ bəh aka mishambu i kpa wi kinchwɔ kimbum wə mɔ kɔbi ka mi fa kaasi.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Bəni bələ bəchi nyani lə na chu kwati fiɛŋ fiə Nyɔ nì kaka, bɔ nyani lə dzə kpiyi jiə a shɔm i Nyɔ wə. Bɔ nì yɛiŋ i fi wə a kɛiŋ i dzəh yi dəəŋ, ka dzɔ fi bəh kinsaŋli, dzaka bəh dzaka kibɔ a, bɔ ŋgaiŋni kɔ bəni bə dzəni, bɔ kumi i nshwaiŋ yələ wə.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Bəni kabə dzaka yakadəiŋ, yi chusi na bindzɔŋ a bɔ kɛiŋki bɔ nəŋ tumi kə akɔ kibɔ.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 A nì kɔ a bɔ chu kwakaki kɔm tumi kə bɔ nì buku dzə yɛiŋ, ma bɔ nì nəŋ dzəh i fəni chu fɛiŋ.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ayakalə, si yi kɔ, bɔ nì nəŋki num tumi kə ki tsəki kəmaka, a num tumi ki bɛiŋ. Ayakadəiŋ, Nyɔ si gəmni kə i jɔbi wə bə bɔɔŋki wi a Nyɔ wibɔ, kɔm wi kɔ wi kɛiŋsi jiə kwili i bɔ.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Akɔ shɔm yə Ablaham nì jiə i Nyɔ a jɔbi wə Nyɔ mɔmsi wi, wi bum i dzɔ waiŋ wi wə Ayjik i fə mfə gia yɛiŋ i Nyɔ. Ayaka Ablaham kɔ wə Nyɔ nì kaka a ŋgɔkɔ wi mi bi bukuki i wi wə. Wi bum ka dzɔ waiŋ wi a num a kaa a wi, a ŋgaiŋ fə mfə gia yɛiŋ.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Waiŋ wi wələ kɔ wə Nyɔ nì dzaka i Ablaham a,
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Ablaham nì kiəki lə a mi ka kpi na kpini, Nyɔ kɔlə i fə a wi fiəni wiwɔm. Ayakadəiŋ, i dzəh yidɔkɔ wə bə kɔlə i dzɔ a Ayjik nì kɔ wi kpi ka Nyɔ fiəni nya wi i Ablaham wiwɔm.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Akɔ shɔm yə Ayjik nì jiə tə i Nyɔ ka wi bi chubi Yakɔb bəh Ɛsau ka dzaka i bɔ kɔm kimbɔiŋsi ki Nyɔ kə ki bi dzəki i bɔ wə.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Akɔ tə shɔm yə Yakɔb nì jiə i Nyɔ ka jɔbi wə wi nì kpiki, wi chubi bwa bə waiŋwi Yɔsɛf. Si wi nì chubi yakadəiŋ num wi ŋgwuŋ i mbəŋ wi bɛiŋ nya kiŋkɔksi i Nyɔ.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Akɔ tə shɔm yə Yɔsɛf nì jiə i Nyɔ ka jɔbi wə wi nì kɔ a kpi ka təfi kpi yi chusi a bəni bə Islae bi baaŋ bukuki lə i tumi ki Ijib wə. Ka chu dzaka i bɔ a jɔbi wə bɔ bi nəŋki i buku fɛiŋ bɔ dzɔ bikɔŋɔ bi ŋgaiŋ.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Akɔ shɔm yə tii Muses bəh nih Muses nì jiə i Nyɔ ka bɔ nyumi Muses i kifiəŋŋ kitali wə a bə ma wɔɔ jɔbi wə bɔ nì bwɔ wi. Bɔ nì nyumi yakadəiŋ kɔm bɔ nì yɛiŋ a wi kɔ waiŋ nyukuni wi ndzɔŋ nalə. Ayaka bɔ nəki lwa kə i bwiŋ nchi wə ŋkuŋ nì bwili.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Akɔ shɔm yə Muses nì jiə tə i Nyɔ yi fə, jɔbi wə wi nì kɔɔ yaka yi fə a wi nəiŋma a bə ma bɔɔŋki ŋgaiŋ a waiŋ waiŋ ŋkuŋ Fɛlɔ.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Wi nì saiŋ n'yi num i yɛiŋki num ŋgəkə bəh bəni bə̀ bɔ kɔ bə Nyɔ, kɔbi i wɔkɔki ndzɔŋni i biɛiŋ bichu wə bi num a jɔbi wi juli wə.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Wi nì kɔ wi dzɔ a bə ka ŋgəmsi ŋgaiŋ kɔm ŋgaiŋ kɔ mi wi Mbɔiŋsi wə Nyɔ nì kaka, tsə a ŋgaiŋ kwatiki kpɔ wi Ijib wichi. Wi nì dzɔ yakadəiŋ kɔm wi nì tsɛiŋki tsəki a ninshiŋ i mbee wə wi kɔ i bi dzə i wi.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Akɔ shɔm yə wi nì jiə i Nyɔ ka wi dza buku i Ijib lwa kə shɔm yi ŋkuŋ yi bɔkɔli a wi kɔlə i fə gia yidɔkɔ bəh wi. Wi nì kɔ wi kaŋa shɔm dza ka tsəki kɔm wi nì tsɛiŋki num a ninshiŋ ka wi yɛiŋki lə Nyɔ wə bə si yɛiŋ kə bəh dzə́kəh.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Akɔ tə shɔm yə wi nì jiə i Nyɔ yi nì fə ka wi jiə Dzini bi Ntsədaŋ, wi fə bə dzɔ mwa fiaŋsi i dzaka bibɔ bifiəŋə wə, ka Chinda wi Kpi wə wi nì wɔɔyiki bwa bənyuku bə ninshiŋ i chwɔŋɔkijuŋ wə ma ni wɔɔyi bwa bəbɔ bənyuku i jɔbi wə wi dzə buku i dzaka bifiəŋə bi bəni bə Islae wə wi ni tsə daŋsi.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Akɔ tə shɔm yə bəni bə Islae nì jiə i Nyɔ ka bɔ tsə daŋ Bɔkɔ Yimbum yi Bɔkɔli i kuku, aka bɔ tsəki num i nshwaiŋ yi wɔmni wə. Ayaka bəni bə Ijib nì dzə buku tə i bɔkɔ yiwɔ wə bə́ mɔmsi i daŋ tə, yi kɔ nyə bəh bɔ bəchi.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Akɔ tə shɔm yə bəni bəwɔ nì jiə, yi nì fə bɔ i jɔbi wə bɔ nì tsə buku i Jɛliku, nyani tali kwili wiwɔ, jɔbi wə bɔ nì nyani tali yaka i buku kaŋ nanitaŋ bimbu bi kwili biwɔ bichi mukuyi.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Akɔ tə shɔm yə Lahab miŋkpaŋa wi tɔkɔlini nì jiə i Nyɔ ka wi bɔiŋ wi na kpi i mbaŋ wi bəni bəbɔ bə tumi bə̀ bɔ nì ləkəki bəh kifwu i Nyɔ. Wi nì ka kpi dəkə, kɔm bəni bə Islae nì kɔ bɔ faaŋ bəni a bɔ dzə wɛli tsɛiŋ tumi kiwɔ, miŋkpaŋa wiwɔ ka dzɔ bɔ i wi dzu.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Asi kɔ a mih faaki bəni bə̀ bɔ nì jiə shɔm i Nyɔ, ma mih ni fa i tsə buku faiŋ? Jɔbi mɔŋ wə mih kɔ i yisi i fukuki gia yi bəni ka Gidiɔn, Balak, Samsen, Jɛfta nabə Dɛbit bəh Samwɛl bəh bəni bə ntum bə Nyɔ bədɔkɔ.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Bəni bələ bəchi kɔ bə̀ bɔ nì jiə shɔm i Nyɔ. Bədɔkɔ tumdzi jum, bədɔkɔ saka i dzəh yi chəŋ wə, bədɔkɔ kaŋa gia yə Nyɔ nì kaka bɔ bəh yi, bədɔkɔ kaŋa ŋga i baŋ dzaka bi júm a yi ma bwiŋyi dzi bɔ.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Bədɔkɔ nì kaŋaki lə ŋga i fə a gbuku wə wi nì bɛliki wi gumi, nyummi. Ayaka bədɔkɔ kaŋa ŋga i buku i kaŋ yi bəni bə̀ bɔ nì nəŋki i gbayi bɔ bəh bənywɔ bə jum. Ayaka bədɔkɔ bə̀ bɔ nì chusiki a bɔ kɔ bə kikpəŋ, bɔ dza fiəni bəŋga. Ayaka bədɔkɔ fiəni chu bəni bə jum bələkəli, ayaka bədɔkɔ kɔŋŋ bəni bə jum bə tumi kidɔkɔ bɔ fuli fulini.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Bədɔkɔ nì kɔ bəkaŋa bə̀ bɔ nì jiə tə shɔm i Nyɔ. Ayaka Nyɔ fə bəni bəbɔ bədɔkɔ bə̀ bɔ nì kɔ bɔ kpiyi lɔ fiəni bəwɔm dzə num bəh bɔ. Bəni bədɔkɔ kɔ bə nì kwaki bə chəbsi bɔ, ayaka bɔ nì kɔŋki kə a bə bee bɔ, kɔm bɔ nì yɛiŋ a bɔ ka kpi, bɔ nì fiəni dza i kpi wə i kwati nɔni kə ki ndzɔŋki tsəki kələ.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Bədɔkɔ kɔ num bə nì nyiksi bɔ, twɛiŋ bəh ŋgaŋa gwu yibɔ kpɔkyi, ka kaŋaki bədɔkɔ bəh bənsəŋ fa i juŋ yi nsəŋ mə.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Bədɔkɔ kɔ bə nì tumyi bəh kitəh bɔ kpiyi, chu baka bədɔkɔ bəh bənywɔ bə̀ bə bakaki kɛiŋ yɛiŋ bɔ buku bimbu bifa bifa, gbayi bədɔkɔ bəh bənywɔ bə jum bɔ kpiyi. Bədɔkɔ nì nyaniki nnyaki lɔh num dzú yi shwaŋ bəh yi bíi. Bɔ nì kɔ bəni bə kifuu, bəni njəŋsi bɔ chu chəbsi bɔ.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Bɔ nì nyaniki nɔki i bichwali wə bəh i ŋkwúŋ wə bəh i bitaa wə bəh i dzə́ŋə wə. A nì kɔ bəni mbi wələ num maka wi kpɛiŋ i bɔ i nɔki i yɛiŋ wə.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Bəni bələ bəchi lə kɔ num bɔ nì jiə shɔm i Nyɔ, ayaka Nyɔ saiŋ bɔ nalə. Ayakalə, mi widɔkɔ i bɔ wə nəki kwati kə fiɛŋ fiə Nyɔ nì kaka.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Bɔ nì ka kwati dəkə kɔm Nyɔ nì kaŋaki lə kimfasi kindzɔŋni i bukumbɛiŋ ki tsə kibɔ, ka yi numki a jɔbi wə bɔ bi chiŋni bukumbɛiŋ bəh bɔ, ka bɔ bi numki tə num bɔ kpɛiŋ i Nyɔ nshiŋ tsə bwili fwu.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.