Atos 27
Jau²³ hm²³ i⁴ra³tya²³ nei² quieh¹ re¹ Jesucristo quian⁴-¹ (CUCNT) vs NTLH
1 Con³ma²a⁴júan⁴i³ re³ i⁴sai³⁴i³ jnie³² ta⁵húa³⁴ Italia jeu³ a²úan⁴³, jon³ a⁴cúanh³i³ Pa³² jian²³ co⁴meih³ a³chion³² sang³⁴ joh⁴³ cúa³ jan³ jeu³² a²hlie⁴ a³sain³ Jeu², a³lang⁴³ jeu³² co⁴hna³ a²hlie⁴ a³teh²i³ quian¹ gobierno Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Jon³ a⁴hei² jnie³² con³ a²úan⁴³ i⁴ja³⁴ jeu³ Adramitio i⁴ma³o¹chieh³ la⁴jeg³⁴ jeu³ nie⁴³ la⁴can²³ i²jm¹ húa³⁴ Asia. Jian³ hein² jie³ jnie³² Aristarco a³sian³ jeu³ Tesalónica nie⁴³ húa³⁴ Macedonia. Jon³ ŋo³⁴ jnie³².
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 I² con³ma²a⁴jnia³⁴, jon³ a⁴tyie³⁴ jnie³² jeu³ Sidón. I² Jeu², jeu³² a²hlie⁴ hain⁴, ta² tsei³⁴ tsei⁴³i³ i²con²³ Pa³², a⁴cúa⁴i³ jeu³ i⁴si⁵jen³² Pa³² la⁴jang³⁴ a³ñi³reunh¹ tionh², canh⁴a² li⁴ma⁵ho³² a³hain⁴ quieh¹i³.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Jian³ con³ma²a⁴húa³ jnie³² jeu³ Sidón, jon³ ŋo³⁴ jnie³² jeu³ a²úan⁴³ a⁴lagh³² jnie³² o⁵tyieh⁴³ Chipre jeu³ sa⁴pain⁴ ja³ tyi⁴, quie¹ eu⁴³ sa⁴quei²³ jeu³ jeu³chie⁴³ i⁴pain⁴ tyi⁴.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 I² con³ma²ua⁴jeun³² jnie³² hloh³² húa³⁴ Cilicia jian³ húa³⁴ Panfilia jeu³ nei² jm³ñih¹, jon³ a⁴tyie³⁴ jnie³² jeu³ Mira nie⁴³ húa³⁴ Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 I² jon³ a⁴chieh¹ jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ i²con³ a²úan⁴³ seg³⁴ i⁴ja³⁴ jeu³ Alejandría i⁴chieh³ ta⁵húa³⁴ Italia, i² jon³ a⁴han⁵ jnie³² joh⁴³ jon³ i⁴chie³² jnie³².
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Jian³ ta² hlion⁴ jm² a⁴hei² jnie³² jeu³ i⁴huan³² quie¹ eu⁴³ pain⁴ tyi⁴, la⁴ton³² a⁴tyie³⁴ jnie³² quien¹i²jm¹ Gnido. I⁴jon³ ua⁵lagh³² jnie³² ta⁵o⁵tyieh⁴³ Creta i²sa⁴pain⁴ meih³ tyi⁴, jeu³ quien¹i²jm¹ Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 I⁴tieh² jnie³² jeu³ la⁴can²³, la⁴ton³ a⁴tyie³⁴ jnie³² con³ i²sain³ Quien¹i²jm¹ Tsei³⁴ hloh³² jeu³ Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ta² ma³a⁴len⁴ jnie³² la⁴ne³, jian³ ta² ma³co³ jia²³ i⁴ŋeng²³i³ jeu³ nei² jm³ñih¹, quie¹ ma³a⁴teg⁴ jain³ quieh¹ tyi⁴ pain⁴. Jon³ a⁴hlenh⁴³ Pa³² a³hain⁴ tionh²,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 a⁴juah⁴i³:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 I² jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ ne⁵, ta² ro³i³ jeu³ jau²³ quieh¹ a³coh² a²úan⁴³ jian³ a³quieh¹ a²úan⁴³ la⁴conh⁴a² jau²³ quieh¹ Pa³².
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Jian³ i¹ sa⁴re³ ta³ron³² a²úan⁴³ i²jon³ jain³ cu⁴, i⁴jon³ meih³i² la⁴jang³⁴ a⁴juah⁴ i⁴húan⁵i³ i²jon³ sa¹ li⁴tyie¹i³ teg⁴ i²jian²³ a²úan⁴³ jeu³ Fenice, o⁵tyieh⁴³ Creta jon³, i²jnia⁴ ta⁵quian³⁴ ta⁵ñei³⁴ jo³² tyan³ hyie³, canh⁴a² li⁴jian³⁴i³ i²jon³ jain³ cu⁴.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 I² quie¹ ra³quia³ con³ tyi⁴ huan³² meih³ chie²³ ta⁵quian³⁴, jon³ lain⁴i³ li⁴tian⁴pa² si⁵han²i³ tionh², jon³ a⁴hei³⁴ jeu³ a²úan⁴³ jeu³ la⁴can²³ o⁵tyieh⁴³ Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 I² con³ma²ma³co⁴le⁴ jon³, con³ a⁴la³ ja³⁴ con³ tyi⁴ tia⁴ ta⁵quian³⁴ jeu³ chie³⁴ a²úan⁴³.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Jon³ a⁴quian³⁴ a²úan⁴³ jon³, quie¹ sa⁴tieh¹ chie³⁴ jeu³ chie⁴³. I² con³ma²so⁵tian⁴, jon³ a⁴cúa² jnie³² jeu³ ŋo³⁴ hña³ jie³ jnie³².
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ŋo³⁴ jnie³² jeu³ ta⁴coh⁵ con³ o⁵tyieh⁴³ peih¹ i⁴sain³ Clauda jeu³ sa⁴pain⁴ ja³ tyi⁴, i² jon³ a⁴sieh² jnie³² a²úan⁴³ peih¹ ma²ya¹hñei⁴³ coh⁵ a²úan⁴³.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 I² con³ma²a⁴soh³ joh⁴³, jon³ a⁴hyienh⁵i³ a²hnai³² a²úan⁴³ júah³ canh⁴a² tieh¹, quie¹ júan³i³ co³hei²tsei³ tionh² lei⁴ li⁴tang⁵ i²ñei⁴³ nei² o¹sag² i²teh²i³ Sirte. Jon³ a⁴jyie²³i³ la⁴jeg³⁴ a²hmh³ cah² ti¹hag⁵ yeih³² a²úan⁴³, jon³ ŋo³⁴ a²úan⁴³ hña³ con⁴juah⁴ tyi⁴.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Con³ma²a⁴jnia³⁴, liah⁴ma²pain⁴ jon³pa² tyi⁴, i⁴jon³ ma⁴lie⁵i³ ton²³i³ lie²³ joh⁴³ jm³ñih¹ canh⁴a² li⁴panh⁴ a²úan⁴³;
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 i² con³ma²a⁴teg⁴ hneng³ jm² chie²³ tyi⁴ tia⁴, jon³ a⁴tien² jnie³² la⁴jeg³⁴ i⁴quieh¹ a²úan⁴³.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Jian³ hlion⁴ jm² ua⁴jeu³² i⁴sa⁴jnia⁴ hyie³, a⁵ga⁴ jah⁴nai⁴³, i⁴jon³ a⁵sie⁴³ co³hei²tsei³ ma⁵júan³ jnie³² juah⁴ i⁴lion⁴a² jnie³², quie¹ liah⁴ma²pain⁴ jon³pa² tyi⁴.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Jian³ hlion⁴ jm² ma³ŋo²³ liah⁴ i⁴so⁵quih⁴ jnie³², i²jon³ a⁴no³ Pa³² to⁵chieh³² jen²i³ tionh², a⁴juah⁴i³:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 I² tieh²la³ ne⁵, jeu³⁴ˉ⁴ hnei³ tionh²ˉ³ i⁴re³ tyah²ˉ³ hoh⁴³, quie¹ i¹jan³ hnei³ sa⁴jaunh⁴, jmah³ a²úan⁴³pa² si⁵hain⁴.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Quie¹ je¹nai³ ma³hm⁴ a⁴ma⁴jnia³² ángel quian¹ Jon⁴dai¹ i²con²³ˉ⁵, a³hain⁴ a³tain⁴³ˉ⁴ jian³ a³cúa³⁴ˉ⁴ cúa³tag³⁴ i²con²³,
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 a³a⁴sag⁴³ jnia⁴: “Pa³², a⁵júan³ hnei³ canh⁴³, quie¹ hniah³ ua²ma⁴jniah³²ˉ³ ta⁵nei² gobierno César ton³²nie⁴³, jian³ lion⁴³pa² Jon⁴dai¹ la⁴jang³⁴ a³tionh² joh⁴³ a²úan⁴³ ne³ jianh²ˉ³ ne³.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 I² jon³ ne⁵, hnei³ tionh²ˉ³, re³ tya² hnei³ hoh⁴³, quie¹ hain³² tsei³⁴ˉ⁴ i²con²³ Jon⁴dai¹ li⁴tei⁴³ liah⁴ ma³a⁴juah⁴i³ ne³.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Quie¹ hniah³ ta⁵canh¹ˉ¹ ton³²nie⁴³ con³ o⁵tyieh⁴³.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 I² con³ma²a⁴nai³ a²teg⁴ teun³⁴ sa³ma², jon³ a⁴tyie³⁴ jnie³² jm³ñih¹ i⁴sain³ Adriático jie³ jnie³² tyi⁴ liah⁴ a³jo³² a³jo³²; i² con³ma²a⁴teg⁴ i⁴húa²³, jon³ a⁴júan⁴ a³júan³ ta¹ joh⁴³ a²úan⁴³ co³hei²tsei³ i⁴ma³o¹tang³⁴i³ i²chie³² i²quein³.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 I² jon³ a⁴tya⁴i³ heih⁴³ conh⁴ tei⁴³ i⁴jeuh³, jon³ a⁴je³⁴i³ i⁴tei⁴³ quie⁴ ñi⁴; i² con³ma²a⁴ŋeng⁴i³ i²meih³, jon³ a⁴tya⁴i³ heih⁴³ liah⁴ i⁴seg³⁴, jon³ a⁴je³⁴i³ i⁴tei⁴³ quia⁵hña⁴ ñi⁴.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Jian³ nei² quieh¹ i⁴júan³i³ co³hei²tsei³ i⁴lei⁴ li⁴ta⁵tsain¹ a²caun² cah², jon³ a⁴tiah⁴i³ quin⁴ a²ñi²³ hyei³ jo³² ta⁵ta³jmh¹ ya¹nie³² hnai³², jian³ lain⁴i³ a²juah⁴ ma²a⁴jnia³⁴pa².
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 I² la⁴jang³⁴ a³júan³ ta¹ joh⁴³ a²úan⁴³ ma²hnie³⁴i³ lion⁴³i³, a⁴tiah⁴i³ a²úan⁴³ peih¹ joh⁴³ jm³ñih¹, a⁴júan⁴i³ la⁴con³ ma²hnie³⁴i³ tiah³i³ a²ñi²³ hyei³ jo³² ta⁵nei² a²úan⁴³ júah³.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 I² jon³ a⁴juah⁴ Pa³² i²con²³ jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ jian³ a²hlie⁴ quian¹:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ma²jon³ a⁴tei⁴ a²hlie⁴ hain⁴ tionh² a²hnai³² ya¹hñei⁴³ a²úan⁴³ peih¹ jon³, a⁴gue³⁴i³.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 I² con³ma²ma³si³jnia³⁴, a⁴hlenh⁴³ Pa³² la⁴jang³⁴ i⁴queuh⁴³i³, a⁴juah⁴i³:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 I⁴jon³ jeu³⁴ˉ⁴ hnei³ i⁴queuh²ˉ³ tionh²ˉ³ canh⁴a² li⁴huah³ hoh⁴³ˉ³, quie¹ i¹con³ hmh⁴ o¹tyih³ˉ³ sa⁴si⁵hain⁴ tionh²ˉ³.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 I² con³ma²a⁴juah⁴i³ jau²³ ne³, jon³ a⁴tang⁴ Pa³² a²hei⁴³ñih¹, a⁴cúa⁴i³ ti²hmah³² i²con²³ Jon⁴dai¹ ta⁵nei² la⁴jang³⁴. Ma²jon³ a⁴jeun³⁴i³ jian³ a⁴queuh³i³.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Jian³ la⁴jang³⁴ re³ a⁴tya⁴ tsei⁴³, jian³ a⁴queuh³i³ liah⁴.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Jian³ la⁴conh⁴ la⁴jag³⁴ jnie³² i⁴tieh² jnie³² joh⁴³ a²úan⁴³, tain⁴³ teun³⁴ nia⁴lon⁴ ra³tsain²³ to⁴lo⁵quian⁴ ni²tsain¹ qui⁴jñi⁴ chie³.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 I² con³ma²a⁴queuh³i³ liah⁴a² a⁴lag³⁴ tsei⁴³ tionh², ma²jon³ a⁴ma⁴panh⁴i³ a²úan⁴³, a⁴ton³⁴i³ la⁴jeg³⁴ o¹m⁴ trigo joh⁴³ jm³ñih¹.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 I² con³ma²a⁴jnia³⁴ o³re³, jon³ sa⁴cuh² a³júan³ ta¹ quieh¹ a²úan⁴³ húa³⁴ jon³, jon³ a⁴je³⁴i³ con³ ta⁵i²ni²hein³² jm³ i²jnia⁴ i²chie³²; jon³ ma²hnie³⁴i³ si⁵hei⁴i³ jeu³ jon³ tionh² teg⁴ i²chie³² a¹juah⁴ liah⁴ li⁴lei⁴.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Jon³ a⁴tei⁴i³ a²hnai³² ti²hñei⁴³ a²ñi²³ hyei³ jon³, a⁴ha⁵ joh⁴³ jm³ñih¹, jian³ a⁴saih⁵i³ a²hnai³² ma²hñei⁴³ a²hma³júah¹ heu⁴ i⁴hnoh³i³ jeu³. Jon³ a⁴sieh³i³ con³ a²hmh³ júah² i⁴quieh¹ ma³tyi² a²úan⁴³ i⁴can⁵ tyi⁴, ma²jon³ a⁴ŋeng⁴ a²úan⁴³ ta⁵i²chie³² quian³ tyi⁴.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Jon³ a⁴tyie³⁴i³ con³ nei²cuanh³ i²ta⁴tsain¹ a²úan⁴³, jon³ a⁴jeun⁴ jo³² ta⁴coh⁵cah³² con⁴juah⁴ i⁴pain⁴ jm³ñih¹ jian²³ tyi⁴, quie¹ a⁵sie⁴³ a⁴sein⁵ ta⁵ma³tyi², ra³hon³ o¹sag².
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ma²jon³ a⁴júan⁴ a²hlie⁴ tionh² re³ i⁴jŋangh³i³ la⁴jang³⁴ a³chion³², canh⁴a² sa⁴cm³⁴i³ ton³ i⁴ta⁵tsei³i³ jm³.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 I² jeu³² a²hlie⁴ ne⁵, hnie³⁴i³ lion⁴³i³ Pa³² ton³²nie⁴³, i⁴jon³ sa⁴a⁴cúa⁴i³ jeu³, quie¹ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i²con²³ la⁴jang³⁴ a³tang²³ jm³ i⁴juan³⁴i³ ñeih³² i⁴chianh³i³ teg⁴ i²quein³;
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 i² la⁴jang³⁴ a³sang²³ ne⁵, li⁴juan³⁴i³ jeu³ nei² jo³²hma³ jian³ o¹leuh² quieh¹ a²úan⁴³. I² la⁴ne³ a⁴lon⁴i³ la⁴jang³⁴i³ tionh², i⁴ta⁴canh¹i³ teg⁴ i²chie³².
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.