Atos 22
Jau²³ hm²³ i⁴ra³tya²³ nei² quieh¹ re¹ Jesucristo quian⁴-¹ (CUCNT) vs NTLH
1 ―Nai³ hnei³ tionh²ˉ³, jon³reunh³ˉ⁴ jian³ la⁴jang³⁴ hnei³ a³don⁵, conh⁴ tei⁴³ i⁴jainh³²ˉ⁴ jm² quien⁴ ta⁵mah²ˉ³ tionh²ˉ³.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 I² con³ma²a⁴nau⁴i³ tionh² i⁴hleh²i³ jau²jm⁴³ hebreo, tsei³⁴sa² tai³² a⁴han⁵i³ tionh², jian³ a⁴juah⁴ Pa³²:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―I⁴chie⁴³ lang⁴³ jnia⁴ jan³ judío. Ra⁵sian³⁴ˉ⁴ jeu³ Tarso, i⁴nie⁴³ húa³⁴ Cilicia, i² ta⁵i²ua⁵cúan³⁴ˉ⁴ ne⁵, je¹jeu³ la³pa², jian³ ra⁵tang³⁴ˉ⁴ jyi³ liah⁴ i²con²³ a²teg²³ Gamaliel pa², ra⁵tang³⁴ˉ⁴ con⁴juah⁴ lai²³ quieh¹ jmai³sie²³ˉ¹ ni²hyan³², jian³ i⁴tyei⁴³ˉ⁴ i²con²³ Jon⁴dai¹ liah⁴i² langh⁴³ hnei³ tionh²ˉ³ tieh²la³ la⁴jangh³ˉ³.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Jian³ ma²hang³⁴ˉ⁴ a³ti²quian³ Jeu³ Hm²³ la³, ma²hno⁵ˉ⁵ jaun⁴i³, ma²jmah⁵i³ jnia⁴ jian³ ma²ron⁴ˉ⁴ ni⁴ñi²³ a³ñih³ a³m⁴ tionh².
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Jian³ ñi³ a³tyein² jeu³² m³chie³ i⁴ne³ jian³ la⁴jang³⁴ a³don⁵ ma⁴³teg²³, a³hain⁴ a³a⁴cúa⁴ ma²jyi³ i²con²³ˉ⁵ i⁴ni¹he³⁴ˉ⁴ i²con²³ a³co³²ˉ¹ a³tionh² Damasco. Ma²jon³ ñei³²ˉ⁴ ma²ni¹te³²ˉ⁴ chion³² ta⁵ Jerusalén la³ la⁴conh⁴ a³ti²quian³ jeu³ la³ a³tionh² i²jon³, canh⁴a² ma²hyieh⁴i³ ma²eu⁴³.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 ’I² jainh¹ a⁵sia³ ne⁵, con³ma²ŋo⁵ˉ⁵ hein³²ˉ⁴ jeu³, con³ma³o¹ñei¹ˉ⁴ Damasco, la⁴conh⁴ i⁵hyie³ tan², con³ a⁴la³ a⁴tagh⁴ joh¹ o¹jyi³ co⁴la⁴langh⁵ˉ⁵ i⁴ja³⁴ ñi⁴jeu⁵,
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 jon³ a⁴quionh³ˉ⁴ húa³⁴. Jian³ a⁴nau³⁴ˉ⁴ con³ jau²³ i⁴sag⁴³i³ jnia⁴: “Saulo, Saulo, ¿e⁴le³⁴ qui³hagh⁵ˉ³ jnia⁴?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 I² jon³ a⁴ŋang³⁴ˉ⁴: “¿Hain³ hnei³, a³don⁵?” I² jon³ a⁴sag⁴³i³ jnia⁴: “Jesús a³sian³ jeu³ Nazaret pa² jnia⁴, a³hain⁴ a³qui³hangh⁵ hnei³.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 I² la⁴jang³⁴ a³ma²jian²³ˉ⁵ liah⁴, a⁴je³⁴i³ joh¹ jon³ i⁴chie⁴³ jian³ yi⁴hang³²i³, i² jau²³ ho³² a³hain⁴ a³a⁴hleh⁴³ jnia⁴ ne⁵, sa⁴ra⁵ŋang⁴i³ tionh².
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 I² jon³ a⁴jeu³⁴i³ jnia⁴: “¿Henh⁴ júan¹ˉ⁴ ne⁵, Se³ño²³?” I² jon³ a⁴juah⁴i³: “Ra⁴hang³² hnei³, cua³ hnei³ Damasco, i²jno³ sag⁵i³ hnei³ la⁴jeg³⁴ conh⁴ tei⁴³ i⁴hniah³ júanh²ˉ³.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 I² nei² quieh¹ i⁴eu⁴³ joh¹ o¹jyi³, a⁵sie⁴³ ma⁵jnie⁴³ˉ⁴ a⁴leg³⁴, i⁴jon³ a⁴sanh³ a³ma²jian²³ˉ⁵ si¹cúa³⁴ˉ⁴ liah⁴a² a⁴ñei³⁴ˉ⁴ Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 ’I²jon³ cua⁴³ jan³ chie³ a³sain³ Ananías a³ma³con⁴³ Jon⁴dai¹ con⁴juah⁴ lai²³ jian³ a³hleh² la⁴jang³⁴ judío a³tionh² i²jon³ re³ nei² quieh¹.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Jon³ a⁴tyie³⁴ a³hain⁴ i²con²³ˉ⁵, a⁴juah⁴i³: “Hnei³ Saulo, goh³ quian³⁴ˉ⁴, ua²hoh³ m⁴mah²ˉ³ liah⁴ i⁴seg³⁴.” Jian³ liah⁴ma²jon³ a⁴jnia⁵ m⁴nei³⁴ˉ⁴, a⁴jen³²ˉ⁴ hei⁴i³.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Jian³ a⁴juah⁴i³: “Jon⁴dai¹ quian¹ jmai³sie²³ˉ¹ a⁴hnoh³i³ hnei³, canh⁴a² li⁴ñih¹ˉ³ henh⁴ hnie³⁴i³, jian³ i⁴jenh³²ˉ³ Jesús, A³tsein²³ hain⁴, jian³ i⁴nauh²ˉ³ jau²³ ho³²i³.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Quie¹ hleh²ˉ³ nei² quieh¹ a³hain⁴ i²con²³ la⁴jang³⁴ la⁴jeg³⁴ i⁴a⁴jeh¹ˉ³ jian³ i⁴a⁴naih³ˉ³.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 I² tieh²la³ ne⁵, a⁵jian³ hnei³, no³ hnei³ jian³ ua²sonh⁵ˉ³ jm³ i⁴teh³²ˉ³ Re¹ Jesús, canh⁴a² jlenh⁴³ chie³² quianh³ˉ³.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 ’Jian³ con³ma²cúan⁵ˉ⁵ liah⁴ Jerusalén la³ jian³ ma²si²mh⁵ˉ⁵ Jon⁴dai¹ cuah³júah², jon³ a⁴jain⁴³ˉ⁴ i⁴sia³ con³ i⁴a⁴je³⁴ˉ⁴.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 A⁴jen³²ˉ⁴ Se³ño²³ a³a⁴sag⁴³ jnia⁴: “Jau²³ je¹jeu³ Jerusalén la³ ta¹tia⁴, quie¹ sa⁴hyei⁴³i³ jau²³ i⁴hleh²ˉ³ nei² quien⁴ˉ⁴.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 I² jon³ a⁴jeu³⁴i³ jnia⁴: “Hnei³ Se³ño²³, quie¹ ti²ñi³i³ tionh² i⁴ma²ron⁵ˉ⁵ chie³ quianh³ˉ³ ni⁴ñi²³ jian³ ma²pan³⁴ˉ⁴ la⁴jang³⁴ a³ti²hain⁴ i²conh²ˉ³ la⁴jeg³⁴ cuah³ judío.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Jian³ sainh⁴³ jnia⁴ liah⁴, con³ma²a⁴jŋangh⁴i³ Te⁴ a³hleh² jau²³ quianh³ˉ³, ra⁵hyon³ tsei³⁴ˉ⁴ i⁴jaun⁴i³, jian³ a⁴hie³⁴ˉ⁴ a²hmh³ tsei²³ coh⁵ quieh¹ la⁴jang³⁴ a³a⁴jŋangh⁴ quieh¹i³.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 I² a⁴juah⁴i³ liah⁴: “Cua³ hnei³, quie¹ sain¹ˉ⁴ hnei³ i²gm⁴ i²tionh² chie³ a³sa⁴lang⁴³ judío.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 I² a³jeu³ ne⁵, a⁴cúa⁴i³ jeu³, a⁴nau⁴i³ la⁴teg⁴ jau²³ ne³; ma²jon³ ma⁴lie⁵i³ a⁴hleh⁴i³ tia⁴ la⁴jang³⁴i³, a⁴juah⁴i³:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Jian³ ta² ti²hoh⁵i³ tionh² jian³ ti²jua²³i³ a²cúan³ jian³ ti²sie³i³ o¹hlie³ ta⁵yeih³².
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 I² jon³ a⁴júan⁴ a³tyein² jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ heih⁴³ i⁴tanh⁴³i³ Pa³² jauh³² quieh¹ a²hlie⁴, jian³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i⁴pan³⁴i³ canh⁴a² tion²³i³ hain³ nei² ti²hleh² a³jeu³ la⁴ne³ i²con²³i³.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 I² con³ma²a⁴hñi⁴i³ Pa³² a²lo³, jon³ a⁴juah⁴ Pa³², a⁴sagh⁴³i³ jeu³² a²hlie⁴ a²teg⁴ teun³⁴ a³si²sainh⁴³ hlonh²i³:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 I² con³ma²a⁴nau⁴ jeu³² a²hlie⁴ a²teg⁴ teun³⁴ hain⁴, jon³ ua⁵con²³i³ jau²³ i²con²³ a³tyein², a⁴juah⁴i³:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 I² jon³ a⁴tyie³⁴ a³tyein² hain⁴ i²con²³ Pa³², a⁴ŋang⁴i³:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 I² jon³ a⁴juah⁴ a³tyein² liah⁴:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 I² la⁴jon³ ne⁵, liah⁴ma²jon³ a⁴quein³⁴ a²hlie⁴ tionh² a³ma²hnie³⁴ po³⁴ quieh¹i³; jian³ la⁴teg⁴ a³tyein² hain⁴ liah⁴ ra⁵coh⁴³i³, quie¹ a⁴hñi⁴i³, con³ma²ra⁵ñi³i³ i⁴lang⁴³ Pa³² chie³ romano.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 I² con³ma²a⁴jnia³⁴, jon³ hnie³⁴ a³tyein² jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ li⁴ñi³ hain³ nei² hnang⁴³ la⁴jang³⁴ judío quieh¹ Pa³², jon³ a⁴saih⁵i³ a²ca³den² ma²hñi⁴i³, jian³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i⁴ŋangh⁴³ la⁴jang³⁴ si³ta¹. Ma²jon³ a⁴tyein³i³ Pa³², a⁴sainh⁴i³ ta⁵nei² a³hain⁴ tionh².
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.