Atos 22
Jau²³ hm²³ i⁴ra³tya²³ nei² quieh¹ re¹ Jesucristo quian⁴-¹ (CUCNT) vs NAA
1 ―Nai³ hnei³ tionh²ˉ³, jon³reunh³ˉ⁴ jian³ la⁴jang³⁴ hnei³ a³don⁵, conh⁴ tei⁴³ i⁴jainh³²ˉ⁴ jm² quien⁴ ta⁵mah²ˉ³ tionh²ˉ³.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 I² con³ma²a⁴nau⁴i³ tionh² i⁴hleh²i³ jau²jm⁴³ hebreo, tsei³⁴sa² tai³² a⁴han⁵i³ tionh², jian³ a⁴juah⁴ Pa³²:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―I⁴chie⁴³ lang⁴³ jnia⁴ jan³ judío. Ra⁵sian³⁴ˉ⁴ jeu³ Tarso, i⁴nie⁴³ húa³⁴ Cilicia, i² ta⁵i²ua⁵cúan³⁴ˉ⁴ ne⁵, je¹jeu³ la³pa², jian³ ra⁵tang³⁴ˉ⁴ jyi³ liah⁴ i²con²³ a²teg²³ Gamaliel pa², ra⁵tang³⁴ˉ⁴ con⁴juah⁴ lai²³ quieh¹ jmai³sie²³ˉ¹ ni²hyan³², jian³ i⁴tyei⁴³ˉ⁴ i²con²³ Jon⁴dai¹ liah⁴i² langh⁴³ hnei³ tionh²ˉ³ tieh²la³ la⁴jangh³ˉ³.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Jian³ ma²hang³⁴ˉ⁴ a³ti²quian³ Jeu³ Hm²³ la³, ma²hno⁵ˉ⁵ jaun⁴i³, ma²jmah⁵i³ jnia⁴ jian³ ma²ron⁴ˉ⁴ ni⁴ñi²³ a³ñih³ a³m⁴ tionh².
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Jian³ ñi³ a³tyein² jeu³² m³chie³ i⁴ne³ jian³ la⁴jang³⁴ a³don⁵ ma⁴³teg²³, a³hain⁴ a³a⁴cúa⁴ ma²jyi³ i²con²³ˉ⁵ i⁴ni¹he³⁴ˉ⁴ i²con²³ a³co³²ˉ¹ a³tionh² Damasco. Ma²jon³ ñei³²ˉ⁴ ma²ni¹te³²ˉ⁴ chion³² ta⁵ Jerusalén la³ la⁴conh⁴ a³ti²quian³ jeu³ la³ a³tionh² i²jon³, canh⁴a² ma²hyieh⁴i³ ma²eu⁴³.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’I² jainh¹ a⁵sia³ ne⁵, con³ma²ŋo⁵ˉ⁵ hein³²ˉ⁴ jeu³, con³ma³o¹ñei¹ˉ⁴ Damasco, la⁴conh⁴ i⁵hyie³ tan², con³ a⁴la³ a⁴tagh⁴ joh¹ o¹jyi³ co⁴la⁴langh⁵ˉ⁵ i⁴ja³⁴ ñi⁴jeu⁵,
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 jon³ a⁴quionh³ˉ⁴ húa³⁴. Jian³ a⁴nau³⁴ˉ⁴ con³ jau²³ i⁴sag⁴³i³ jnia⁴: “Saulo, Saulo, ¿e⁴le³⁴ qui³hagh⁵ˉ³ jnia⁴?”
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 I² jon³ a⁴ŋang³⁴ˉ⁴: “¿Hain³ hnei³, a³don⁵?” I² jon³ a⁴sag⁴³i³ jnia⁴: “Jesús a³sian³ jeu³ Nazaret pa² jnia⁴, a³hain⁴ a³qui³hangh⁵ hnei³.”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 I² la⁴jang³⁴ a³ma²jian²³ˉ⁵ liah⁴, a⁴je³⁴i³ joh¹ jon³ i⁴chie⁴³ jian³ yi⁴hang³²i³, i² jau²³ ho³² a³hain⁴ a³a⁴hleh⁴³ jnia⁴ ne⁵, sa⁴ra⁵ŋang⁴i³ tionh².
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 I² jon³ a⁴jeu³⁴i³ jnia⁴: “¿Henh⁴ júan¹ˉ⁴ ne⁵, Se³ño²³?” I² jon³ a⁴juah⁴i³: “Ra⁴hang³² hnei³, cua³ hnei³ Damasco, i²jno³ sag⁵i³ hnei³ la⁴jeg³⁴ conh⁴ tei⁴³ i⁴hniah³ júanh²ˉ³.”
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 I² nei² quieh¹ i⁴eu⁴³ joh¹ o¹jyi³, a⁵sie⁴³ ma⁵jnie⁴³ˉ⁴ a⁴leg³⁴, i⁴jon³ a⁴sanh³ a³ma²jian²³ˉ⁵ si¹cúa³⁴ˉ⁴ liah⁴a² a⁴ñei³⁴ˉ⁴ Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’I²jon³ cua⁴³ jan³ chie³ a³sain³ Ananías a³ma³con⁴³ Jon⁴dai¹ con⁴juah⁴ lai²³ jian³ a³hleh² la⁴jang³⁴ judío a³tionh² i²jon³ re³ nei² quieh¹.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Jon³ a⁴tyie³⁴ a³hain⁴ i²con²³ˉ⁵, a⁴juah⁴i³: “Hnei³ Saulo, goh³ quian³⁴ˉ⁴, ua²hoh³ m⁴mah²ˉ³ liah⁴ i⁴seg³⁴.” Jian³ liah⁴ma²jon³ a⁴jnia⁵ m⁴nei³⁴ˉ⁴, a⁴jen³²ˉ⁴ hei⁴i³.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Jian³ a⁴juah⁴i³: “Jon⁴dai¹ quian¹ jmai³sie²³ˉ¹ a⁴hnoh³i³ hnei³, canh⁴a² li⁴ñih¹ˉ³ henh⁴ hnie³⁴i³, jian³ i⁴jenh³²ˉ³ Jesús, A³tsein²³ hain⁴, jian³ i⁴nauh²ˉ³ jau²³ ho³²i³.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Quie¹ hleh²ˉ³ nei² quieh¹ a³hain⁴ i²con²³ la⁴jang³⁴ la⁴jeg³⁴ i⁴a⁴jeh¹ˉ³ jian³ i⁴a⁴naih³ˉ³.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 I² tieh²la³ ne⁵, a⁵jian³ hnei³, no³ hnei³ jian³ ua²sonh⁵ˉ³ jm³ i⁴teh³²ˉ³ Re¹ Jesús, canh⁴a² jlenh⁴³ chie³² quianh³ˉ³.”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Jian³ con³ma²cúan⁵ˉ⁵ liah⁴ Jerusalén la³ jian³ ma²si²mh⁵ˉ⁵ Jon⁴dai¹ cuah³júah², jon³ a⁴jain⁴³ˉ⁴ i⁴sia³ con³ i⁴a⁴je³⁴ˉ⁴.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 A⁴jen³²ˉ⁴ Se³ño²³ a³a⁴sag⁴³ jnia⁴: “Jau²³ je¹jeu³ Jerusalén la³ ta¹tia⁴, quie¹ sa⁴hyei⁴³i³ jau²³ i⁴hleh²ˉ³ nei² quien⁴ˉ⁴.”
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 I² jon³ a⁴jeu³⁴i³ jnia⁴: “Hnei³ Se³ño²³, quie¹ ti²ñi³i³ tionh² i⁴ma²ron⁵ˉ⁵ chie³ quianh³ˉ³ ni⁴ñi²³ jian³ ma²pan³⁴ˉ⁴ la⁴jang³⁴ a³ti²hain⁴ i²conh²ˉ³ la⁴jeg³⁴ cuah³ judío.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Jian³ sainh⁴³ jnia⁴ liah⁴, con³ma²a⁴jŋangh⁴i³ Te⁴ a³hleh² jau²³ quianh³ˉ³, ra⁵hyon³ tsei³⁴ˉ⁴ i⁴jaun⁴i³, jian³ a⁴hie³⁴ˉ⁴ a²hmh³ tsei²³ coh⁵ quieh¹ la⁴jang³⁴ a³a⁴jŋangh⁴ quieh¹i³.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 I² a⁴juah⁴i³ liah⁴: “Cua³ hnei³, quie¹ sain¹ˉ⁴ hnei³ i²gm⁴ i²tionh² chie³ a³sa⁴lang⁴³ judío.”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 I² a³jeu³ ne⁵, a⁴cúa⁴i³ jeu³, a⁴nau⁴i³ la⁴teg⁴ jau²³ ne³; ma²jon³ ma⁴lie⁵i³ a⁴hleh⁴i³ tia⁴ la⁴jang³⁴i³, a⁴juah⁴i³:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Jian³ ta² ti²hoh⁵i³ tionh² jian³ ti²jua²³i³ a²cúan³ jian³ ti²sie³i³ o¹hlie³ ta⁵yeih³².
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 I² jon³ a⁴júan⁴ a³tyein² jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ heih⁴³ i⁴tanh⁴³i³ Pa³² jauh³² quieh¹ a²hlie⁴, jian³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i⁴pan³⁴i³ canh⁴a² tion²³i³ hain³ nei² ti²hleh² a³jeu³ la⁴ne³ i²con²³i³.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 I² con³ma²a⁴hñi⁴i³ Pa³² a²lo³, jon³ a⁴juah⁴ Pa³², a⁴sagh⁴³i³ jeu³² a²hlie⁴ a²teg⁴ teun³⁴ a³si²sainh⁴³ hlonh²i³:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 I² con³ma²a⁴nau⁴ jeu³² a²hlie⁴ a²teg⁴ teun³⁴ hain⁴, jon³ ua⁵con²³i³ jau²³ i²con²³ a³tyein², a⁴juah⁴i³:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 I² jon³ a⁴tyie³⁴ a³tyein² hain⁴ i²con²³ Pa³², a⁴ŋang⁴i³:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 I² jon³ a⁴juah⁴ a³tyein² liah⁴:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 I² la⁴jon³ ne⁵, liah⁴ma²jon³ a⁴quein³⁴ a²hlie⁴ tionh² a³ma²hnie³⁴ po³⁴ quieh¹i³; jian³ la⁴teg⁴ a³tyein² hain⁴ liah⁴ ra⁵coh⁴³i³, quie¹ a⁴hñi⁴i³, con³ma²ra⁵ñi³i³ i⁴lang⁴³ Pa³² chie³ romano.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 I² con³ma²a⁴jnia³⁴, jon³ hnie³⁴ a³tyein² jeu³² a²hlie⁴ hain⁴ li⁴ñi³ hain³ nei² hnang⁴³ la⁴jang³⁴ judío quieh¹ Pa³², jon³ a⁴saih⁵i³ a²ca³den² ma²hñi⁴i³, jian³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i⁴ŋangh⁴³ la⁴jang³⁴ si³ta¹. Ma²jon³ a⁴tyein³i³ Pa³², a⁴sainh⁴i³ ta⁵nei² a³hain⁴ tionh².
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.