Atos 16

Jau²³ hm²³ i⁴ra³tya²³ nei² quieh¹ re¹ Jesucristo quian⁴-¹ (CUCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jian³ con³ma²ua⁴jeu³² jon³, jon³ a⁴tyie³⁴i³ jeu³ Derbe jian³ jeu³ Listra; jeu³ jon³ ma²cua⁴³ jan³ chie³ quian¹ Jon⁴dai¹ a³sain³ Ti³mo³te³², a³jon⁴³ jan³ a³don⁵ m⁴ judía a³lang⁴³ chie³ quian¹ Jon⁴dai¹, i² jmai³i³ lang⁴³ chie³ griego.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Jian³ la⁴jang³⁴ chie³ quian¹ Jon⁴dai¹ a³tionh² jeu³ Listra jian³ jeu³ Iconio, hleh²i³ re³ nei² quieh¹ Ti³mo³te³² hain⁴.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Jon³ ra⁵hnie³⁴ Pa³² i⁴chie³⁴i³ jian²³i³, jian³ a⁴tei⁴ Pa³² he³²i³ nei² quieh¹ judío a³tionh² hloh³² jon³, quie¹ la⁴jang³⁴ ti²ñi³ i⁴lang⁴³ jmai³i³ chie³ sang²³.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 I² con³ma²a⁴han⁵i³ la⁴jeg³⁴ jeu³ jon³, jon³ a⁴cúa⁴i³ heih⁴³ jon³ i²con²³ cuah³, canh⁴a² ma⁴tei⁵i³ heih⁴³ i⁴a⁴leg³⁴ re³ con⁴juah⁴ a³hei¹ joh⁴³ cúa³ ta¹ quieh¹ Jesucristo, jian³ a³ti²quian³ ma³tyi² cuah³ a³tionh² Jerusalén.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 I² la⁴ne³ ra⁵huanh³ la⁴jang³⁴ cuah³ nei² quieh¹ i⁴hain⁴i³ tionh², jian³ conh⁴ con³ jm² tsei³⁴sa² jeun⁴³ li⁴hain⁴.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Jon³ a⁴han³i³ húa³⁴ Frigia, jian³ húa³⁴ Galacia, quie¹ sa⁴a⁴cúa⁴ M⁴tyi⁴ quieh¹ Jon⁴dai¹ juah⁴ i⁴hleh³i³ jau²³ quieh¹ Jon⁴dai¹ húa³⁴ Asia jon³.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 I² con³ma²a⁴tyie³⁴i³ húa³⁴ Misia, jon³ ma²hnie³⁴i³ chie³⁴i³ ta⁵húa³⁴ Bitinia; i² M⁴tyi⁴ quieh¹ Jon⁴dai¹ ne⁵, sa⁴a⁴cúa⁴i³ liah⁴.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 I⁴jon³ ua⁴jeun³²i³ la⁴tan² hloh³² i²ra³jainh³ húa³⁴ Misia liah⁴i² a⁴tyie³⁴i³ jeu³ Troas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 I² jon³ a⁴je³⁴ Pa³² con³ i⁴ma⁴jnia³² i²con²³i³ je¹nai³, a⁴jen³i³ jan³ a³ñih³ a³sian³ húa³⁴ Macedonia si²sainh⁴³ a³si²m²³ i²con²³i³ i⁴juah⁴i³: “Nia³ hnei³ ta⁵ Macedonia la³ i⁴ma²hoh³²ˉ³ jnie³².”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 I² con³ma²a⁴je³⁴ Pa³² i⁴ma⁴jnia³² i²con²³i³ jon³, liah⁴ma²jon³ a⁴júan² jnie³² co³jian¹ i⁴chie³² jnie³² ta⁵húa³⁴ Macedonia jon³, quie¹ ra⁵chie⁴³ tsei⁴³ jnie³² i⁴te²³ Jon⁴dai¹ i⁴si²hleh² jnie³² jau²³ quieh¹i³ i²con²³ a³hain⁴ tionh².
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Con³ma²a⁴le¹ jnie³² a²úan⁴³ jeu³ Troas, jon³ ŋo³⁴ jnie³² jeu³chie⁴³ teg⁴ o⁵tyieh⁴³ Samotracia jeu³ nei² jm³, i² con³ma²a⁴jnia³⁴, jon³ ŋo³⁴ jnie³² teg⁴ jeu³ Neápolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Jian³ ma²jon³ ŋo³⁴ jnie³² jeu³ Filipos, jeu³ tyein² quieh¹ la⁴tan² húa³⁴ Macedonia, jian³ i²tain⁴³ gobierno romano liah⁴. Jeu³ jon³ a⁴jian² jnie³² úa⁴ meih³.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Jian³ con³ jm² sa⁴júan³i³ ta¹, a⁴húa³ jnie³² coh⁵ o²hnei³² quieh¹ jeu³ jon³, ŋo³⁴ jnie³² quien¹i²jm¹ jm³júah¹ i²tang²³i³ ŋangh³i³ mh²i³ Jon⁴dai¹. I² con³ma²a⁴hyie³² jnie³², jon³ a⁴hleh² jnie³² jau²³ quieh¹ Jon⁴dai¹ i²con²³ a³m⁴ a³ti²ŋangh³ i²jon³.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Jian³ jan³ a³don⁵ m⁴ a³sain³ A¹li²dia³ a³sian³ jeu³ Tiatira, a³hnang³ a²hmh³ sein³², a³ma³con⁴³ Jon⁴dai¹ Jmai³, ua²nau³i³ jau²³ i⁴si²hleh² Pa³², jian³ a⁴júan⁴ Se³ño²³ tsei⁴³ a³m⁴ hain⁴ i⁴a⁴ro⁴i³ jeu³ jau²³ jon³.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Jon³ a⁴son⁴i³ jm³, jian³ la⁴jang³⁴ a³tionh² jauh³² quieh¹i³, jian³ ma²jon³ a⁴m⁴i³ i²con²³ jnie³², a⁴juah⁴i³:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Jian³ con³ jm², con³ma²ŋo³⁴ jnie³² i²tang²³i³ mh²i³ Jon⁴dai¹, jon³ a⁴jainh³ jnie³² jan³ a³m⁴ peih¹ a³quian³ con³ m⁴tyi⁴ hlagh³² a³tyi³ jau²chie⁴³, a³júan³ i⁴laih⁴ jeu³²i³ hlion⁴ o¹cau³² ta¹ i⁴tyi³i³ jau²chie⁴³ jon³.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Tyein¹ a³m⁴ ne³ coh⁵cah³² Pa³² jian³ jnie³² liah⁴, hleh²i³ tia⁴ juah⁴i³:
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Hlion⁴ jm² ja³⁴ i⁴júan³ a³m⁴ hain⁴ la⁴ne³, i² con³ma²si⁴quian⁵ tsei⁴³ Pa³², jon³ a⁴jen³i³ a³hain⁴, a⁴sagh⁴³i³ m⁴tyi⁴ hlagh³²:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 I² con³ma²a⁴je³⁴ jeu³²i³ i⁴so⁵sia³ liah⁴ li⁴laih⁴i³ o¹cau³² con⁴juah⁴ a³m⁴ hain⁴, jon³ a⁴sanh³i³ Pa³² jian²³ Silas, jian³i³ teg⁴ jauh³²tyie³ ta⁵nei² si³ta¹.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 I² con³ma²ma⁴jnia³ jeu³² a³m⁴ hain⁴ Pa³² jian²³ Silas ta⁵nei² si³ta¹, jon³ a⁴juah⁴i³:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 quie¹ he²³i³ con³ i⁴tang²³ quieh¹i³ tionh² i⁴sa⁴haih¹ li⁴hyei³²ˉ¹, jian³ o⁴ li⁴júan³²ˉ¹ liah⁴, quie¹ lang⁴³ˉ¹ chie³ romano.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 I² jon³ a⁴ŋangh³ jeun⁴³ a³jeu³ a³hnie³⁴ júanh¹ quieh¹i³; i² si³ta¹ tionh² ne⁵, a⁴cag³⁴i³ a²cúan³ Pa³² jian²³ Silas, a⁴cmh³i³, ma²jon³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i⁴a⁴pan³⁴i³ jeu³ a²hma³.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 I² con³ma²a⁴po³⁴i³ hlion⁴, jon³ a⁴ron⁴³i³ ni⁴ñi²³, jian³ a⁴júan⁴i³ heih⁴³ i²con²³ po³li³sei¹ i⁴hie³⁴i³ re³.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 I² con³ma²a⁴hyei⁴i³ heih⁴³ ne³, jon³ a⁴ron⁴³i³ la⁴teg⁴ i²a⁴toh⁴ jauh³² i²naih³, jian³ a⁴tonh³i³ to³ a²hma³ si¹tag³²i³ tionh².
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 I² con³ma²a⁴teg⁴ i⁴húa²³, jon³ ti²mh² Pa³² Jon⁴dai¹ jian²³ Silas, jian³ ti²he²³i³ seun²³ i²con²³ Jon⁴dai¹, jian³ la⁴jang³⁴ a³chion³² a³tionh² ni⁴ñi²³ ti²nau³;
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 i² con³ a⁴la³ a⁴qui³⁴ con³ húa³⁴ i⁴tia⁴, a⁴jaih³ a²hnei⁴³ ni⁴ñi²³ la⁴con³ ta²seih⁴³, jian³ liah⁴ma²jon³ a⁴na⁴ la⁴jeg³⁴ o²hnei³², jian³ a⁴sagh⁴³ a²ca³den² ti²hñi⁴³ la⁴jang³⁴ a³chion³².
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 I² con³ma²a⁴ñei³⁴ a³hie³ ni⁴ñi²³ hain⁴, jian³ a⁴je³⁴i³ si¹ja⁵ la⁴jeg³⁴ o²hnei³², jon³ a⁴tyi³i³ a²ñi²tag⁴ quieh¹ i⁴ma²jŋangh³i³ hña³, quie¹ ma³a⁴cm⁴ la⁴jang³⁴ a³chion³², lain⁴i³.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 I² jon³ a⁴hleh⁴ Pa³² con³ i⁴tia⁴, a⁴juah⁴i³:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 I² hei⁴i³ ne⁵, a⁴m⁴i³ o¹jyi³, a⁴hei³⁴i³ jauh³² jeu³ra³tyi⁴, jlen²³i³, jian³ a⁴si⁴jnei⁵i³ ta⁵nei² Pa³² jian²³ Silas.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 I² con³ma²a⁴húan⁴³i³ a³hain⁴ tionh², jon³ a⁴juah⁴i³:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 I² jon³ a⁴juah⁴i³ tionh²:
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Jon³ a⁴hlenh⁴³i³ a³hain⁴ jau²³ quieh¹ Jon⁴dai¹ jian³ la⁴jang³⁴ a³tionh² jauh³² quieh¹i³.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Jian³ je¹nai³ jon³, o²ra³ jon³ a⁴raunh⁵i³ i²eu⁴³ quieh¹ Pa³² jian²³ Silas; jian³ con³ma²a⁴leg³⁴ jon³, a⁴son⁴i³ jm³ jian²³i³ la⁴jang³⁴ a³tionh² jauh³² quieh¹i³.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ma²jon³ a⁴te¹i³ a³hain⁴ tionh² jauh³² quieh¹, a⁴guenh⁴i³, jian³ ta² si³hyonh³i³ tionh² la⁴jang³⁴i³ la⁴jon³ quie¹ ra⁵hain⁴i³ i²con²³ Jon⁴dai¹.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 I² con³ma²a⁴jnia³⁴ jon³, jon³ a⁴sain⁴ si³ta¹ jan³ on³⁴ po³li³sei¹ i²con²³ a³hie³ ni⁴ñi²³ i⁴ua⁵saih¹i³:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 I² a³hie³ ni⁴ñi²³ hain⁴, a⁴sagh⁴³i³ Pa³² jau²³ jon³, a⁴juah⁴i³:
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 I² Pa³² ne⁵, a⁴juah⁴i³:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 I² jon³ ua⁵con²³ po³li³sei¹ hain⁴ jau²³ jon³ i²con²³ si³ta¹ tionh²; i² con³ma²ra⁵ñi³i³ i⁴lang⁴³ a³hain⁴ chie³ romano tionh², ta² ra⁵coh⁴³i³.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 I⁴jon³ a⁴tyie³⁴i³ tionh², a⁴m⁴i³ i⁴hain⁴ chie³² i²con²³i³, ma²jon³ a⁴húan⁴i³, jian³ a⁴sagh⁴³i³ i⁴húan⁴³i³ je¹jeu³.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 I² con³ma²a⁴húan³i³ ni⁴ñi²³, jon³ a⁴tyie³⁴i³ jauh³² quieh¹ a³don⁵ A¹li²dia³, a⁴jen³i³ jon²reunh¹ i²jon³, a⁴júanh³i³ tsei⁴³ a³hain⁴ tionh²; con³ma²a⁴leg³⁴ jon³, jon³ ua⁵han²i³ tionh².
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.