Romanos 9
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NTLH
1 Yʉ coyʉyʉbu mʉjare yávaiyede jãvene. Yʉ Cristoi jicʉbu. Que baru borocʉbevʉ yʉ. Ñai Espíritu Santo d̶aicõjeimi “Boropatebevʉ yʉ”, ji arĩ dápiaiyeque. Que baru majivʉ yʉ borocʉbede iye ji coyʉiye.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Jãve pare chĩoivʉ yʉ ji ũmei, jívʉre ne jʉ abe boje Jesúre. Jãravʉa coapa chĩori ñájivʉ yʉ ji ũme ji ʉrĩduiye boje ina jíñecuva mácavʉi pãramena ne jʉ arãjiyepe ayʉ Jesúre.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Yʉ náre cad̶ateni bʉojayʉ baru, yʉ́vacari jẽniajebu Jʉ̃menijicʉre ñájine d̶acʉyʉre yʉre toabo cũiméboi, ne bíjabenajiyepe ayʉ. “Coatede d̶ajacʉ yʉre Cristore jarʉvarĩ”, ajebu yʉ Jʉ̃menijicʉre.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Návacari Israel bácʉ, ñai mamarʉmʉ Jacob ãmicʉcʉ bácʉ, Jʉ̃menijicʉi pʉeno baju mearo d̶acaimʉ mácʉi pãramenamu. Návacaribu Jʉ̃menijicʉi beoimara mácavʉ, ʉ̃i epequiyepe ayʉ náre ʉ̃i bʉcʉóvaimara. Náque cʉcʉ, Jʉ̃menijicʉ jã́d̶ovarejaquemavʉ náre ʉ̃i mearo miad̶árore, ne majinajiyepe ayʉ meacʉ bajure. Jʉ̃menijicʉ coyʉrejaquemavʉ náre: “Yʉrecabu mʉje jabocʉ. Aru mʉjarecabu ji jaboteimara”. Que arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivacaicõjenejaquemavʉ Moisés bácʉre ʉ̃i d̶aicõjeiyede náre. Jʉ̃menijicʉ buedejaquemavʉ náre aipe d̶arĩ ne jãve mearore jínajiyede ʉ̃́re. Jʉ̃menijicʉ “Yʉ mearo d̶acacʉyʉmu mʉjare”, arĩ coyʉrejaquemavʉ náre.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ina judíovavacari “Ñʉjeñecuva mácavʉbu”, ad̶ama Abraham mácʉre, Isaac bácʉre, Jacob bácʉre, aru Jacob bácʉi doce paivʉ mamara mácavʉre máre, ne yajuboare bʉipõeva mácavʉre. Aru Cristovacari põetedejaquemavʉ yópe ne yajubocacʉpe, judíovacacʉpe. Ʉbenita me jápiajarã yʉre. Jesucristo põecʉbe. Ʉbenita ʉ̃ máre Jʉ̃menijicʉ, mearore jímʉme, aru ne torojʉede jímʉme cainʉmʉa jãravʉ cũiméjãravʉ baquinóre. Quédecabu.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Yʉ coyʉbevʉ mʉjare Jʉ̃menijicʉi d̶abede yópe “Mearo d̶acacʉyʉmu yʉ mʉjare”, ʉ̃i aiye báquepedeca ina Israecavʉ majeñecuva mácavʉre. Quénora yorecabu jãve: Caivʉ ina Israel bácʉi pãramena Jʉ̃menijicʉi beoimara mácavʉ ãmema. Que baru caivʉ ina judíova baju ãmema.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ãrʉjara mʉja aipe Jʉ̃menijicʉi jã́d̶ovaino mácarõre caivʉ ina Abraham mácʉi pãramenare ʉ̃i pãramena baju ãmevʉre ʉ̃i jã́inore. Que baru, “Quévʉra ina Isaai pãramena marajárama mipãramena baju”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Abraham mácʉre.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Nópe ayʉ Jʉ̃menijicʉ, aiyʉcʉ barejaquémavʉ yópe: Ina Abraham mácʉi pãramena, põeteivʉ yópe caivʉ apevʉ jʉed̶ovape, ʉ̃i pãramena baju ãmema Jʉ̃menijicʉi jã́inore. Quénora ina Abraham mácʉi pãramena põeteivʉ Jʉ̃menijicʉ “Yópe mearo d̶acacʉyʉmu yʉ mʉjare”, ʉ̃i aiye báque boje, nárecabu, ʉ̃i coyʉiyede jʉ aivʉ, jãve Abraham mácʉi pãramena baju.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ coyʉrejaquemavʉ Abraham mácʉre: “Yópe d̶acacʉyʉmu yʉ mʉjare. Cari daiʉjʉi copaidacʉyʉmu yʉ. Dinʉmʉ maquinóre mimarepaco, Sara, jave jʉed̶ocʉvacod̶ome mamacʉre”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Abraham mácʉre.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ãrʉjara aipe Jʉ̃menijicʉi jã́d̶ovaino mácarõre Isaac bácʉque caivʉ ina Isaac bácʉi pãramenare ʉ̃i pãramena baju ãmevʉre Jʉ̃menijicʉi jã́inore, ʉ̃i beobe báque boje náre. Majeñecu mácʉi márepaco báco, Rebeca báco, jʉed̶oearejaquemavʉ pʉcarã mamara pẽjavare népacʉ Isaac bácʉque.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Aru obediʉjʉa yóboi, yópe arĩ Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Jacore ʉrejacacʉ yʉ. Ʉbenita Esaúre ʉbedejacacʉ yʉ”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Aipe coyʉrãjidi maja caride diede? ¿Jʉ̃menijicʉvacari d̶abedi mearore cainʉmʉa yópe “D̶acʉyʉmu”, ʉ̃i aiye báquepedeca? ¡Que ãmevʉ! ¡Aipinʉmʉ Jʉ̃menijicʉ d̶abecʉbe nópe!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Yópe arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Moisés bácʉre: “Yʉ cõmaje ãroje jã́iyʉcʉ baru põecʉre, ʉ̃́re cõmaje ãroje jã́cʉyʉmu yʉ. Aru yʉ mearo d̶acaiyʉcʉ baru põecʉre, ji cõmaje ãroje jã́iye boje, ʉ̃́re mearo d̶acacʉyʉmu yʉ”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Que baru Jʉ̃menijicʉ beobebi põecʉre, ñai põecʉi ʉe boje. Aru Jʉ̃menijicʉ beobebi põecʉre, ñai põecʉi d̶aiye boje. Quénora Jʉ̃menijicʉ beoibi põecʉre, ʉ̃i baju cõmaje ãroje jã́iye boje.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede ʉ̃i daroiye báquede Moisés bácʉre, ʉ̃i coyʉquiyepe ayʉ ñai Egipto ãmicʉrijoborõcavʉ ne jabocʉ bácʉre, Faraón ne aimʉre: “Mʉ jave ãmeina teyʉbu aru pued̶abevʉ mʉ yʉre. Aru yʉ pʉeno baju ãmeina tede nʉre d̶aivʉ mʉre, jã́d̶ovacʉyʉ caivʉ põevare aipe vaiquíyede mʉre ji majiéque. Aru ne jã́riburu yóboi diede, ‘Jãve Jʉ̃menijicʉ majicʉbe caivʉ pʉeno’, arãjarama na”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Que baru Jʉ̃menijicʉ cõmaje ãroje jã́imi apevʉre yópe ʉ̃i baju ʉrõpe. Aru pʉeno baju ãmeina tede nʉre d̶aibi apevʉre máre, ne ʉbenajiyepe ayʉ ʉ̃́re pʉeno baju yópe ʉ̃i ʉrõpe.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Que baru cũinácʉ mʉjacacʉ jẽniari jã́cʉyʉme yʉre: “¿Jãve maru iye mi coyʉiye, aipe d̶arĩ Jʉ̃menijicʉ coyʉyʉ bʉojaidi põecʉre, ‘Boropateyʉbu mʉ mi ãmeina teiye boje’? Ñame cʉbebi bʉojarĩ vaidé d̶ayʉ yópe Jʉ̃menijicʉi ʉbenope. Aru ñame cʉbebi bʉojarĩ vaibéde d̶ayʉ máre yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe”, acʉyʉme yʉre.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Aru põecʉrecabu mʉ. ¿Aipe teni “Jorojĩni, copʉ teni bʉojayʉtamu yʉ”, arĩ dápiayʉrʉ̃ mʉ Jʉ̃menijicʉre? Jororʉ yávarĩ bʉojaidʉ baru põecʉpe, jẽniari jã́mejeba pẽpeñʉre: “¿Aipe teni d̶acʉrʉ̃ mʉ yʉre yópe?” ¡Que ãmevʉ! Jʉ̃menijicʉ d̶arejaquemavʉ põevare ʉ̃i dápiainope. Que baru cʉed̶ayʉ bácʉre jẽniari jã́iye jaʉbevʉ cʉed̶aimara mácavʉre.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ñai jororʉre pẽpeipõecʉ jãve d̶arĩ bʉojaibi ʉ̃i ʉrõpe joboque. Cũinábʉ jobobʉque d̶arĩ bʉojaibi pʉcarʉa jororʉare. Cũinárʉ jororʉre me d̶aibi dʉibajĩeneca, põeva didʉre jã́ri ne arãjiyepe ayʉ, “Ñai pẽpeñʉ me majibi”. Aru apedʉ jororʉre maumejieneca d̶aibi ʉ̃́re jaʉéde ʉ̃́re d̶aquidʉ caijãravʉa.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Aru Jʉ̃menijicʉ d̶aibi põevare yópe pẽpeipõecʉ jororʉare ʉ̃i d̶aiyepe. Que teni Jʉ̃menijicʉ napimi ʉrarõ ina jorojĩni d̶aivʉre ʉ̃́re ne ãmeina teiyeque, ina bíjarãjivʉre. Ʉbenita apejãravʉ baquinó Jʉ̃menijicʉ jã́d̶ovacʉyʉme ʉ̃i jorojĩyede põevare ne ãmeina teiye boje. Aru põevare majide d̶acʉyʉme ʉ̃i majiéde, ʉ̃i ñájine d̶aquiyede náre, ne ãmeina teiye boje.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Aru Jʉ̃menijicʉ máre, yópe pẽpeipõecʉpe páyʉ, d̶aibi yópe ʉ̃i ʉrõpe, jã́d̶ovacʉyʉ ʉ̃i baju pʉeno meacʉre aru meara d̶acʉyʉ majare máre, cõmaje ãrojarivʉre ʉ̃i jã́inore. Javede Jʉ̃menijicʉ majidejaquemavʉ, mead̶acʉyʉ majare meara baju bárãjivʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉi d̶aru yópe ʉ̃i ʉrõpe majare, ʉ̃i cʉed̶aimara mácavʉre, ñame “Mearore d̶abebi ʉ̃”, arĩ bʉojabema.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Majarecabu Jʉ̃menijicʉi cutuimara mácavʉ ʉ̃i mára márajivʉva, apevʉ judíovacavʉ, aru apevʉ judíova ãmevʉcavʉ máre.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉre ʉ̃i ãmiá Oseas:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Aru no cʉrõi “Mʉjavacari ji põeva ãmevʉtamu”, Jʉ̃menijicʉi aino mácarõmiareca, “Ñai Jʉ̃menijicʉ apʉcʉi máramu mʉja”, ʉ̃i coyʉimara marajárama, arĩ toivarejaquemavʉ Oseas bácʉ.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Aru Isaías bácʉ máre Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcarejaquemavʉ, põeva ne majinajiyepe ayʉ Israecavʉ ne borore: “Ina Israecavʉ obedivʉbu, yópe ẽpayabea jia ẽcarʉi paraiyepe. Ʉbenita obebevʉ bajura nácavʉ mead̶aimara marajárama na.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Aru Jʉ̃menijicʉcapũravʉ ñájine d̶acʉyʉme Israecavʉre corebecʉva aru maumena”, arĩ toivarejaquemavʉ Isaías bácʉ.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Aru jipocamia Isaías bácʉvacari Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcarejaquemavʉ, yópe arĩ:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Que baru, ¿aipe coyʉiye jaʉri majare caride? Yópe coyʉiye jaʉvʉ majare. Ina judíova ãmevʉ mememevʉ barejaquémavʉ, Jʉ̃menijicʉi jã́quiyepe aivʉ náre boropatebevʉpe ne d̶aiye báque boje. Quénora Jʉ̃menijicʉvacari “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, arĩ coyʉrejaquemavʉ náre ne jʉ aiyede Jesucristore.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Ʉbenita ina judíova, Jʉ̃menijicʉi beoimara mácavʉ, d̶aivʉ barejaquémavʉ Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre, d̶arãjivʉ nópe iye d̶aicõjeiyepe, Jʉ̃menijicʉi jã́quiyepe aivʉ náre boropatebevʉpe. Ʉbenita eabedejaquemavʉ diede.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Vobedejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi me jã́iyede náre ne jʉ aiyeque Jesucristore. Quénora vorĩdurejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi me jã́iyede náre ne mearo d̶aiyeque. Ʉbenita yéde eabedejaquemavʉ na. Que baru vaidéjaquemavʉ náre yópe põecʉi torĩ tʉiyepe cʉ̃raborã, ʉ̃i me jã́me boje dibore, nopedeca Cristo bíjarorejaquemavʉ ina judíovare ne jápiarĩ eabe boje ʉ̃́re.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Javede Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede dibo cʉ̃rabo borore:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.