Mateus 9

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 No yóboi Jesújã jiad̶ocũi jaturĩ, macajitabʉ ʉrabʉre jatarĩ, earejaimad̶a ʉ̃i ĩmarore.
1 E, entrando no barco, passou para a outra margem, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado numa cama.
2 Apevʉ ʉ̃mʉva nʉvarejaimad̶a ʉ̃i yebai cũinácʉ ʉ̃mʉ, nacajaiye majibecʉre, ʉ̃i parainoque. Coreóvayʉ bácʉ Jesús náre jʉ aivʉre ʉ̃́re, arejamed̶a ñai nacajaiye majibecʉre:
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo; perdoados te são os teus pecados.
3 Apevʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõevacavʉ nore cʉrivʉ, “Ñai ʉ̃mʉ Jʉ̃menijicʉi ʉbenore d̶aibi. Jʉ̃menijicʉpe páyʉ teibi ʉ̃”, arĩ dápiarejaimad̶a na ne ũmei.
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Ʉbenita Jesús jã́ri, coreóvarĩ ne dápiaiyede ʉ̃́re, jẽniari jã́rejamed̶a náre:
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vosso coração?
5 Maiyójabevʉ yópe aru apecʉre, “Mi ãmeina teiyede jarʉvarĩ, diede ãrʉmeteivʉ yʉ”, ji parʉéde jã́d̶ovame boje, ji que coyʉiyede. Ʉbenita maiyójarõtamu nacajari cuicõjenu nacajaiye majibecʉre. Ʉ̃́re cure d̶ayʉ baru, jã́d̶ovaquijivʉ ji parʉéde. “Mi ãmeina teiyede jarʉvaivʉ” ji aiyede, coreóvabevʉ mʉja Jʉ̃menijicʉi ãrʉmeteinore diede. Ʉbenita ñai cʉvacʉ Jʉ̃menijicʉi majié parʉéde, ʉ̃́rame yópe d̶arĩ jã́d̶ovaiye majicʉ. Quécʉra Jʉ̃menijicʉvacari mead̶arĩ majibi ijimarare.
5 Pois o que é mais fácil? Dizer ao paralítico: Perdoados te são os
6 Que baru mʉje majinajiyepe ayʉ Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, yʉ, parʉéde cʉvacʉre ijãravʉre, jarʉvacʉyʉ ãmeina teiyede, yópe d̶aquijivʉ yʉ, arejamed̶a Jesús.
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra autoridade para perdoar pecados — disse então ao paralítico: Levanta-te, toma a tua cama e vai para tua casa.
7 Dinʉmʉma, yópe Jesús ʉ̃i d̶aicõjeiyepedeca d̶arejamed̶a.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Ina obedivʉ põeva diede jã́ri, cuecumari, mearore jídejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre, ʉ̃i nópe parʉre d̶aiye boje ʉ̃mʉre.
8 E a multidão, vendo isso, maravilhou-se e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Jesús ʉ̃i vaiyede jã́rejame yʉre, Mateore, dobacʉre ji memeitucubʉi, põeva ne Roma ãmicʉrõ jaboteino bojed̶ainoi. Aru arejame yʉre, “Dajacʉ yʉ́que”. Que baru nacajari, nʉrejacacʉ ʉ̃́que.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem chamado Mateus e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 No yóboi, Jesús ʉ̃i ãcʉnʉiyede ji cʉ̃rami, obedivʉ jabovare tãutʉra ĩcaipõeva, ãmeno d̶aipõeva, aru ʉ̃i bueimara máre dobarejaima, ãrajivʉ ʉ̃́que.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Apevʉ judíova, d̶aicõjeiyede d̶aiye cõmajivʉ, fariseo ãmicʉriyajubocavʉ, cʉrejaima nore. Ina fariseovacavʉ, Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva, Jesús ãñʉre jã́rejaima ina jabovare tãutʉra ĩcaipõevaque aru ãmeno d̶aipõevaque. Aru arejaima ʉ̃i bueimarare:
11 E os fariseus, vendo isso, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Que aivʉre jápiarĩ, Jesús arejame:
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim, os doentes.
13 Buejarã mʉja, coreóvarãjivʉ me cũinácʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ bácʉi toivaiye báquede. Yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ ʉ̃ mácʉre: “Ʉvʉ yʉ mʉje cõmaje ãroje jã́rajiyepe ayʉ apevʉre, mʉje yʉre jícaiye pʉeno”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ. Dabedejacacʉ yʉ ijãravʉi, cutucʉyʉ mearare ne baju dápiainore. Quénora darejacacʉ yʉ, mead̶acʉyʉ ãmenare, ne chĩorajiyepe ayʉ ne ãmeina teiyede, Jʉ̃menijicʉi ãrʉmetequiyepe ayʉ diede, arejame Jesús.
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero e não sacrifício. Porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Dinʉmʉ Juan Bautistai bueimara, Jesús yebai nʉri, jẽniari jã́rejaima ʉ̃́re judíova ne d̶arĩ cõmajiyede, ne jẽniaiyede Jʉ̃menijicʉque ãmevʉva ãiyede:
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós, e os fariseus, muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Jesús jẽvari coyʉrĩ, arejame náre:
15 E disse-lhes Jesus: Podem, andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 Cojedeca Jesús buedejame náre:
16 Ninguém deita remendo de pano novo em veste velha, porque semelhante remendo rompe a veste, e faz-se maior a rotura.
17 Põeva yuabema vino ʉ́yaicorore mamacorore ãimacaje curubʉ javecacurubʉque. Que d̶aru, cod̶eóvajebu dicurubʉre. Yurĩ bíjajebu dicoro. Aru bíjajebu dicurubʉ máre. Ʉbenita ne yuaru mamacorore mamacurubʉque, bíjabebu dicoro aru dicurubʉ máre. Quédeca ñame bʉojabema d̶aivʉ yópe ji bueiye mamaepe, d̶are nʉivʉ baru yópe ne jave d̶aiye báquepe, náre arĩ buedejame Jesús.
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás, rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Jesús ʉ̃i coyʉiyede náre, cũinácʉ maja judíova maje jabovacacʉ darĩ, pued̶arĩ, ñʉatutarejame Jesús jipocai. Que teni yópe arejame:
18 Dizendo-lhes ele essas coisas, eis que chegou um chefe e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Ʉ̃i que aiyede, Jesús nacajari, nʉrejame ʉ̃́que, ñʉja ʉ̃i bueimaraque.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu- o, e os seus discípulos também.
20 Ñʉje vaivárĩ nʉiyede, obedivʉ põeva jẽneboi cʉrejaquemavʉ cũináco nomió, ijimo doce paiʉjʉa baju jive yuiyeque. Jesús yóboi nʉri, jẽni jã́rejaquemavʉ ʉ̃i doicaje tʉrʉvarã.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla da sua veste,
21 Yópe arĩ dápiarejaquemavʉ õ: “Yʉ jẽni jã́d̶o maru ʉ̃i doicajede, quénora ũmedacod̶omu yʉ”, arejaquemavʉ õ.
21 porque dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, ficarei sã.
22 Ʉbenita Jesús copedini, ṍre jã́ri, arejame:
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Jesús eayʉ ñai judíovai jabocʉi cʉ̃rami, pedu japuivʉre aru obedivʉ põeva bʉjié oivʉre jã́rejame.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas e o povo em alvoroço,
24 Náre etaicõjeñʉ arejame:
24 disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riram-se dele.
25 Ʉ̃i etavarĩburu yóboi ina põevare, ecorejame Jesús jʉed̶oco bácoi cʉritucubʉi. Õ mácoi pʉrʉre jẽnejamed̶a. Aru nacajarejacod̶a õ, apʉco cojedeca.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Aru ʉ̃i que d̶aiye borore jápiarejaimad̶a caivʉ põeva dijoborõcavʉ.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Jesús ʉ̃i dajocarĩ nʉiyede nore jocarĩ, pʉcarã ʉ̃mʉva, jã́ri eabevʉ, darejaima ʉ̃i yóboi. Bʉjié, yópe arĩ, cod̶oboborejaima:
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando e dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Jesús ʉ̃i ecoiyede cʉ̃rami, ina pʉcarã jã́ri eabevʉ darejaima ʉ̃i yebai. Aru jẽniari jã́rejame náre:
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Dinʉmʉ ne yacorʉarã tʉorĩ, arejame:
29 Tocou, então, os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Que d̶ayʉre, jã́rejaima ina jã́ri eabevʉ bácavʉ. Parʉrõreca Jesús apevʉre coyʉicõjemenidurejame náre:
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém
31 Ʉbenita cũiná, etaivʉ bácavʉ diñamine jocarĩ, coyʉrejaimad̶a caivʉ dijoborõcavʉre Jesús ʉ̃i mead̶aiye báquede náre.
31 Mas, tendo ele saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Ina pʉcarã jã́ri eabevʉ bácavʉ ne etaiyede, cũinácʉ ʉ̃mʉ, yávaiye majibecʉre, davarejaima apevʉ Jesús yebai. Ñai ʉ̃mʉ abujucʉ ʉ̃i ĩmamʉ marejaquémavʉ.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Jesús ʉ̃i jaetovarĩburu yóboi ñai abujucʉre, yávaiye majidejame ñai abujucʉ ʉ̃i ĩmamʉ mácʉ. Caivʉ ina obedivʉ põeva Jesús ʉ̃i nópe d̶aiyede jã́ivʉ bácavʉ, cuecumari, ʉrarõ dápiarĩ aivʉ barejáima:
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ʉbenita ina fariseova yópe are curejaima Jesúrã:
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Jesús buede nʉrejame cainoa ĩmaroai aru ĩmajinoai máre. Judíova ne cójijiñamiai bueni, coyʉyʉ barejáme iye yávaiye méne Jʉ̃menijicʉi jaboteiyede põevare. Aru mead̶ayʉ barejáme caiye duica ijié coapa aru caino ijinore máre.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do Reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 Ʉ̃i jã́iyede põeva chĩoivʉre ne ñájiye boje aru ne baju cad̶ateiye majibe boje, cõmaje ãroje jã́rejame náre, yópe ovejava náre coreipõecʉ cʉbevʉpe paivʉre.
36 E, vendo a multidão, teve grande compaixão deles, porque andavam desgarrados e errantes como ovelhas que não têm pastor.
37 Que baru ñʉja ʉ̃i bueimarare arejame Jesús:
37 Então, disse aos seus discípulos: A
38 Que baru jẽniajara ʉ̃́que, ʉ̃i bueicõjequiyepe aivʉ apevʉre ʉ̃i yávaiye méne ina diede coreóvabevʉre cãreja, arejame ñʉjare Jesús.
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande ceifeiros para a sua

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.