Mateus 25

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yópe arĩ, jã́ri dápiarĩ ñʉje d̶arãjiyepe ainoque buedejame Jesús:
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Cũinápʉrʉpe paivʉ nácavʉ majibevʉ batequémavʉ. Aru apevʉ cũinápʉrʉpe paivʉ nácavʉ majidivʉ batequémavʉ.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ina majibevʉ, ne nʉvaiyede ne pẽoibʉare, neore nʉvametequemavʉ.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ʉbenita ina majidivʉ, ne nʉvaiyede ne pẽoibʉare, nʉvaquemavʉ ne neobʉare máre neoque.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ñai pʉrʉbʉoyʉ ʉ̃i dabe boje cãreja, caivʉ ina bojʉrõmiva cãquemavʉ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 ’Ʉbenita ñami corica baji cod̶oboboiyede jápiaquemavʉ na. “Jã́jara. Ñai pʉrʉbʉoyʉ daibi. Ʉ̃́re copʉ etajarã mʉja”.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Diede jápiarĩ, caivʉ ina bojʉrõmiva coedaquemavʉ. Aru ne pẽoibʉare mead̶aquemavʉ na.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Que teni ina majibevʉ, yópe arĩ, jẽniariduquemavʉ ina majidivʉre, “Ñʉje pẽoibʉa cod̶aibʉatamu. Que baru jíjarã ñʉjare majióvarijĩno mʉje neoquede”, arĩduquemavʉ na.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ʉbenita ina majidivʉ, yópe arĩ, coyʉquemavʉ náre, “Bi, jíbevʉ mʉjare. Neo eabequiyebu ñʉjare aru mʉjare máre. Quénora neore bojed̶ainoi bojed̶arãnʉjara mʉja, ĩnajivʉ mʉjeva”, aquemavʉ na.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ne neore bojed̶arãnʉiyede, ñai pʉrʉbʉoyʉ daquemavʉ. Ina bojʉrõmiva mead̶aivʉ bácavʉ ecoquemavʉ ʉ̃́que, ãrajivʉ torojʉve teinoi. Aru no cʉ̃rami jedevacobede biequemavʉ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 No yóboi ina bojʉrõmiva mead̶abevʉ bácavʉ edaquemavʉ torojʉve teiñami máre. Aru yópe arĩ, “Mʉ, ñʉje jabocʉ, voacajacʉ ñʉjare”, jẽniariduquemavʉ.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ʉbenita ñai pʉrʉbʉoyʉ yópe aquemavʉ náre: “Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Jívʉ ãmevʉ mʉja. Mʉjare coreóvabevʉ yʉ”, aquemavʉ ʉ̃ ina bojʉrõmiva majibevʉre, arejame Jesús.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Aru buede nʉrejame Jesús:
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Yópe arĩ, jã́ri dápiarĩ ñʉje d̶arãjiyepe ainoque buedejame Jesús:
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Cũinácʉ nácacʉre epequemavʉ cũinápʉrʉpe paimil tʉrava tãutʉratʉravare. Apecʉ nácacʉre epequemavʉ pʉcamil tʉrava tãutʉratʉravare. Aru apecʉre epequemavʉ cũinámil tʉrava tãutʉratʉravare. Ne majiépe epequemavʉ náre coapa. Caiye iyede epeniburu yóboi, nʉquemavʉ ñai ʉ̃mʉ.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ñai memecaipõecʉ jacopʉyʉ bácʉ cũinápʉrʉpe paimil tʉrava tãutʉratʉravare bojed̶acʉnʉquemavʉ dieque. Aru eaquemavʉ ape cũinápʉrʉpe paimil tʉrava tãutʉratʉravare.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Quédeca ñai memecaipõecʉ jacopʉyʉ bácʉ pʉcamil tʉrava tãutʉratʉravare bojed̶acʉnʉquemavʉ dieque. Aru eaquemavʉ ape pʉcamil tʉrava tãutʉratʉravare.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ʉbenita ñai memecaipõecʉ jacopʉyʉ bácʉ cũinámil tʉrava tãutʉratʉravare ũcʉnʉquemavʉ joborõi, yavecʉyʉ ditʉrava, ʉ̃i jabocʉi tãutʉratʉravare.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ’Obedijãravʉa yóboi, ñai jabocʉ copaidaquemavʉ. Corevacʉdaquemavʉ ne bojed̶aiyede ʉ̃i epeiye báqueque náre.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Ñai jacopʉyʉ bácʉ cũinápʉrʉpe paimil tʉrava tãutʉratʉravare nʉquemavʉ ʉ̃i jabocʉ yebai. Nʉvaquemavʉ caipʉcapʉrʉape paimil tʉrava tãutʉratʉravare. Aru aquemavʉ, “Mʉ, ji jabocʉ, mʉ epeávʉ̃ cũinápʉrʉpe paimil tʉrava tãutʉratʉravare yʉre. Diede bojed̶arĩ, ĩ́vʉ yʉ ape cũinápʉrʉpe paimil tʉrava tãutʉratʉravare”, aquemavʉ ʉ̃.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Que baru ñai jabocʉ aquemavʉ ʉ̃́re, “Mearo d̶arebu mʉ. Memecaipõecʉ meacʉbu mʉ. D̶aivʉ mʉ yópe d̶aiye jaʉépe. Mi mearo d̶aiye boje quĩ́jinoque, epequijivʉ mʉre pʉeno baju. Caride torojʉcʉyʉmu mʉ, yópe ji torojʉepe”, aquemavʉ ñai jabocʉ.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Aru ñai jacopʉyʉ bácʉ pʉcamil tʉrava tãutʉratʉravare nʉquemavʉ ʉ̃i jabocʉ yebai. Ʉ̃i jabocʉre aquemavʉ, “Mʉ, ji jabocʉ, mʉ epeávʉ̃ pʉcamil tʉrava tãutʉratʉravare yʉre. Diede bojed̶arĩ, ĩ́vʉ yʉ ape pʉcamil tʉrava tãutʉratʉravare”, aquemavʉ ʉ̃.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Que baru ñai jabocʉ aquemavʉ ʉ̃́re máre, “Mearo d̶arebu mʉ. Memecaipõecʉ meacʉbu mʉ. D̶aivʉ mʉ yópe d̶aiye jaʉépe. Mi mearo d̶aiye boje quĩ́jinoque, epequijivʉ mʉre pʉeno baju. Caride torojʉcʉyʉmu mʉ, yópe ji torojʉepe”, aquemavʉ ñai jabocʉ.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 ’Ʉbenita ñai jacopʉyʉ bácʉ cũinámil tʉrava tãutʉratʉravare nʉquemavʉ ʉ̃i jabocʉ yebai. Ʉ̃i jabocʉre aquemavʉ, “Mʉ, ji jabocʉ, jidojacʉbu mʉ. Mʉ ĩñʉmu apecʉ ʉ̃i epeiye báquede. Aru mʉ jẽñʉmu apecʉ ʉ̃i oteiye báquede.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Que baru jidʉvʉ yʉ mʉre. Aru yavecacʉ mi tãutʉrare joborõ jívʉi. Yui cʉvavʉ mi tãutʉrare”, aquemavʉ ʉ̃.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 — ausente —
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 — ausente —
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Que baru ñai jabocʉ apevʉre ĩ́cõjeni aquemavʉ, “Ĩjara ʉ̃́re jocarĩ yo cũinámil tʉrava tãutʉratʉravare. Aru jíjarã ñai caipʉcapʉrʉape paimil tʉrava cʉvacʉre.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Caivʉ cʉvarivʉ jacopʉrãjarama pʉeno baju, cʉvarãjivʉ ʉrarõ baju. Ʉbenita caivʉ dápiaivʉre cʉvarivʉpe apevʉ pʉeno, caiyede náre ĩcʉyʉmu yʉ.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Aru ñai memecaipõecʉ yʉre cad̶atebecʉre jaetovajarã joai ñeminoi, ʉ̃i jʉ abe boje yʉre, ʉ̃i coatequiyepe aivʉ yʉre jarʉvarĩ. Noi põeva chĩoivʉ orĩ, cʉrãjarama. Aru jararĩ, cõpi cũrajarama na”, arĩ buedejame Jesús.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Yópe arĩ, coyʉrejame Jesús:
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Ji jipocai cójijinajarama caivʉ ijãravʉi joborõacavʉ. Yópe oteiãimarare coreipõecʉ ʉ̃i beoiyepe ovejavare ĩni cabravare jocarĩ, nopedeca beocʉyʉmu yʉ ina põevare.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Yópe ʉ̃i epeiyepe ina ovejavare ʉ̃i meapũravʉi aru ina cabravare ʉ̃i cãcopũravʉi, nopedeca beorĩ epecʉyʉmu yʉ ina põevare.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 ’Beorĩburu yóboi, acʉyʉmu yʉ, caivʉ ne jabocʉ, ina põeva meara ji meapũravʉi cʉrivʉre, “Dajarã mʉja. Mʉjamu jipacʉi mearo d̶acaimara. Ji jaboteimara májara mʉja. Jipacʉ Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i cʉed̶aiye báquedata caiyede, mead̶acarejaquemavʉ yo jaboteinore mʉjare boje.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Yʉre ãvʉé ijiteavʉ̃. Aru ãiyede jiavʉ̃ mʉja yʉre. Yʉre cũiñóavʉ. Aru ũcuiyede jiavʉ̃ mʉja yʉre. Joai cucʉdacacʉ mʉje yebai. Aru yʉre copʉ etavʉ̃ mʉja.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Cuitótecaje cʉvabetecacʉ yʉ. Aru ji doiyeva jiavʉ̃ mʉja yʉre. Ijimʉ matecácʉ yʉ. Aru ji yebai curãdavʉ̃ mʉja. Jabova ne bʉoimʉ matecácʉ yʉ ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami jívʉi. Aru yʉre jã́radavʉ̃ mʉja noi”, acʉyʉmu mʉjare.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Que ayʉre, ina põeva meara, ji meapũravʉcavʉ, yópe arãjarama yʉre: “Mʉ, ñʉje jabocʉ, ¿aipiyede mʉre ãuyaiyʉre jã́ri, ãiyede jiarĩ ñʉja? ¿Aipiyede mʉre cũiñóimʉre jã́ri, ũcuiyede jiarĩ ñʉja?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Aipiyede mʉre joai cucʉdayʉre jã́ri, copʉ etarĩ ñʉja? ¿Aipiyede mʉre cuitótecaje cʉvabecʉre jã́ri, mi doiyeva jiarĩ ñʉja?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ¿Aipiyede mʉre ijimʉre aru mʉre ne bʉoimʉre jã́ri, jã́radarĩ ñʉja?” arãjarama yʉre.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Aru yʉ, caivʉ ne jabocʉ, acʉyʉmu náre: “Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Mʉje cad̶ateiyede cũinájicʉ ina jívʉcacʉre parʉbecʉreca, yʉre mʉje cad̶ateiyepebu”, acʉyʉmu yʉ.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Dinʉmʉ maquinóre ina põeva ãmenare, ji cãcopũravʉi cʉrivʉre yópe acʉyʉmu yʉ: “Nʉjara mʉja yʉre jocarĩ. Mʉjamu jipacʉi ãmed̶aimara. Nʉjara mʉja toabo cũiméboi. No mead̶aino mácarõre abujuvai jabocʉi cʉrõre ʉ̃i ángelevaque.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Yʉre ãvʉé ijiteavʉ̃. Ʉbenita ãiyede jíbeteavʉ̃ mʉja yʉre. Yʉre cũiñóavʉ. Ʉbenita ũcuiyede jíbeteavʉ̃ mʉja yʉre.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Joai cucʉdacacʉ mʉje yebai. Ʉbenita yʉre copʉ etabeteavʉ̃ mʉja. Cuitótecaje cʉvabetecacʉ yʉ. Ʉbenita ji doiyeva jíbeteavʉ̃ mʉja yʉre. Ijimʉ matecácʉ yʉ. Aru jabova ne bʉoimʉ matecácʉ yʉ ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami jívʉi. Ʉbenita yʉre jã́radabeteavʉ̃ mʉja”, acʉyʉmu yʉ.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Que ayʉre, ina põeva ãmena, ji cãcopũravʉcavʉ, yópe arãjarama yʉre: “Mʉ, ñʉje jabocʉ, ¿aipiyede mʉre ãuyaiyʉre, o cũiñóimʉre, o joai cucʉdayʉre, o cuitótecaje cʉvabecʉre, o ijimʉre, o jabova ne bʉoimʉre jã́ri, ʉbenita mʉre cad̶atebetearĩ ñʉja?” arãjarama na.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Aru yʉ acʉyʉmu náre: “Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Mʉje cad̶atebede cũinájicʉ ina jívʉcacʉre parʉbecʉreca, yʉre mʉje cad̶atebepedecabu”, acʉyʉmu yʉ.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Aru nácapũravʉ nʉrajarama toabo cũiméboi, ñájinajivʉ cainʉmʉa. Ʉbenita ina meara ecorãjarama ji jaboteinore, me cʉrãjivʉ cainʉmʉa, arĩ coyʉrejame Jesús.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.