Mateus 20

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesús, yópe arĩ, buedejame:
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Náre earĩ, “Cũinátʉrava tãutʉratʉrava, cũinájãravʉ memeiye bojed̶aitʉravare jíquijivʉ mʉjare coapa”, aquemavʉ ʉ̃. Aru ʉ̃i nópe aiyede, jʉ aquemavʉ na coapa. Ne jʉ arĩburu yóboi, ñai jio upacʉ náre jaroquemavʉ jioi.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Yóbecʉriora vainíburu yóboi, nueve baji, bedióva tãibʉi nʉquemavʉ ñai jio upacʉ. Noi jã́quemavʉ apevʉ memeipõevare, ne memeino cʉvabevʉre.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Aru náre máre, “Memenanʉjara mʉja ji jioi. Aru bojed̶acʉyʉmu mʉjare me, yópe jaʉépe”, aquemavʉ ʉ̃. Que baru memenanʉquemavʉ na.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 No yóboi, jãravʉ corica baji, aru no yóboi tres baji máre, nopedeca d̶aquemavʉ ʉ̃.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Bedióva cojedeca, cinco baji, cũináora ne memeiora jaʉéde cãreja, nʉquemavʉ ñai jio upacʉ tãibʉi. Noi jã́quemavʉ apevʉ memeipõevare, ne memeino cʉvabevʉre. Náre jẽniari jã́quemavʉ, “¿Aipe teni cʉrivʉrʉ̃ mʉja yui caijãravʉ mememevʉva?” aquemavʉ.
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Ʉ̃́re aquemavʉ na, “Põecʉ cʉbebi memeicõjeñʉ ñʉjare”, aquemavʉ. Náre máre “Memenanʉjara ji jioi”, aquemavʉ.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 ’Aviá ʉ̃i doiyede, ñai jio upacʉ yópe arĩ, coyʉquemavʉ ʉ̃i cʉ̃ramine corecaipõecʉre: “Ina memeipõevare órejarĩ bojed̶ajacʉ náre. Ina memeni bʉivʉ bácavʉi yóbocavʉre bojed̶ajacʉ mamarʉmʉ. Aru no yóboi ina mamarʉmʉ memeni bʉivʉ bácavʉre bojed̶ajacʉ mʉ”, aquemavʉ.
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Ina cũináora memeivʉ bácavʉ ne daiyede, cũinátʉrava tãutʉratʉrava, cũinájãravʉ memeiye bojed̶aitʉravare jacopʉquemavʉ na coapa.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Diede jã́ri, ina javejĩnara memeni bʉivʉ bácavʉ dápiarĩduquemavʉ ne baju jacopʉrãjivʉpe pʉeno baju ne bojed̶aiyede. Ʉbenita na máre quédeca, cũinátʉrava tãutʉratʉrava, cũinájãravʉ memeiye bojed̶aitʉravare jacopʉquemavʉ na coapa.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Ne jacopʉiyede, jaraquemavʉ ñai jio upacʉre.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Ʉ̃́re aquemavʉ, “Nácapũravʉ cũináora quénora memema. Aru ñʉjacapũravʉ memevʉ caijãravʉ. Aviá ʉ̃i boiyede ñájivʉ ñʉja. Ʉbenita ñájimevʉ bácavʉreca, náre bojed̶aivʉ mʉ cũinátʉrʉreca mi bojed̶aiyepe ñʉjare, ñájivʉ bácavʉre”, aquemavʉ ina javejĩnara memeni bʉivʉ bácavʉ.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Ʉbenita ñai jio upacʉ aquemavʉ cũinácʉ nácacʉre, “Pacomá, mʉre ãmeno d̶abevʉ yʉ. Mʉ́capũravʉ jʉ avʉ yʉre, ‘Cũinájãravʉ memeiye bojed̶aitʉravare jíquijivʉ mʉre’, ji aiyede.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Que baru ĩjacʉ iye mi bojede aru nʉjacʉ mʉ. Cũinátʉrʉ iye ji jíyepe mʉre, jíyʉvʉ yʉ ñai cũináora memecayʉre.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 ¿Yʉre jícõjemeniduyʉrʉ̃ ji cʉvaequede yópe ji ʉrõpe? Ãmeina jã́mejacʉ yʉre, ji cad̶atequiyepe ayʉ põevare, ji mearo d̶aiye boje”, aquemavʉ ñai jio upacʉ, arejame Jesús.
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Põeva ne jã́ri dápiabede yópe maje jabocʉ Jʉ̃menijicʉi jã́ri dápiaiyepe arĩ coyʉrejame Jesús:
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Mái nʉri, cuivʉ barejacárã Jerusalén ãmicʉriĩmaroi. Ñʉje nʉiyede, ñʉja ʉ̃i bueimarare nʉvarejame apevʉre jocarĩ. Aru yópe arĩ, coyʉrejame Jesús:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 —Jerusalẽ́i nʉivʉbu. Nore cʉrĩ, yʉre, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉre ʉ̃mʉpe, ji maucʉ jẽni jíquijibi sacerdotevare jaboteipõevare aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõevare máre. Ina põeva arãjivʉbu: “¡Boarĩ́ jarʉvaicõjejara ʉ̃́re! ¡Yaijácʉrĩ!”
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Que arĩ, jínajivʉbu yʉre ina judíova ãmevʉre. Que teni ina põeva yʉrinajivʉbu yʉre. Jara popenajivʉbu yʉre. Aru yʉre pẽvari jocʉcʉjaravena, boarĩ́ jarʉvarãjivʉbu. Ʉbenita yóbecʉrijãravʉa yóboi, jipacʉ, Jʉ̃menijicʉ, nacovacʉyʉme yʉre yainore jarʉvarĩ, arejame Jesús.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 No yóboi Zebedeoi márai paco nʉrejacod̶a Jesús yebai mamaraque, Santiago aru Jũaque máre. Ʉ̃i jipocai ñʉatutarejacod̶a, õi jẽniaiyʉe boje apejĩene ʉ̃́re.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Aru Jesús jẽniari jã́rejamed̶a ṍre:
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Ʉbenita Jesúcapũravʉ arejamed̶a:
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Aru Jesús arejamed̶a náre:
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 No yóboi, jápiarejacarã ne borore apevʉ ñʉja caipʉcapʉrʉape paivʉ Jesúi bueimara. Que baru jararejacarã inare.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Dinʉmʉ Jesús órejarejame ñʉjare ʉ̃i yebai. Aru arejame ñʉjare:
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Ʉbenita nápe d̶abejarã mʉja. Ñai mʉjacacʉ parʉcʉ baiyʉcʉ baru, memecajacʉrĩ mʉjare.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Aru nopedeca ñai mʉjacacʉ jabocʉ baiyʉcʉ baru, yebacatejacʉrĩ caivʉre.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Nopedeca Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, yʉ, dabedejacacʉ, põeva ne memecarãjiyepe ayʉ yʉre. Quénora darejacacʉ yʉ, memecacʉyʉ apevʉre aru boarĩ́ jarʉvaicõjecʉyʉ ji bajure, mead̶acʉyʉ obedivʉ põevare, ji yaiquíyede náre boje, arejame ñʉjare Jesús.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Jericó ãmicʉriĩmarore etarejacarã ñʉja, Jesújã. Obedivʉ põeva darejaima ñʉje yóboi.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Aru pʉcarã ʉ̃mʉva, jã́ri eabevʉ, ma ẽcarʉi dobarejaima. Põeva “Jesús Nazarecacʉbe ʉ̃”, aivʉre jápiaivʉ, cod̶oboborejaima na, jã́ri eabevʉ:
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Ina obedivʉ põeva náre arĩdurejaima:
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Que teni ʉ̃́re cod̶oboboivʉre jápiayʉ Jesús, dajocarejame. Aru apevʉre cutuicõjenejame ina pʉcarã jã́ri eabevʉre ʉ̃i yebai. Eaivʉre, Jesús jẽniari jã́rejame náre:
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Ʉ̃́re arejaima na:
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jesús cõmaje ãroje jã́ñʉ, ne yacorʉare tʉorejame ʉ̃. Aru cũiná jã́rejaima na, jã́ri eabevʉ bácavʉ. Que teni Jesúre yóvarĩ nʉrejaima na máre.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.