Mateus 18
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NTLH
1 Dinʉmʉre ñʉja, ʉ̃i bueimara, nʉrejacarã Jesús yebai. Aru jẽniari jã́rejacarã ʉ̃́re:
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Jesús órejarejame cũinácʉ jʉed̶ocʉre. Núvarejame ʉ̃́re ñʉje coricai.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Aru arejame:
3 e disse:
4 Ácʉ põecʉ “¿Meacʉ bárica yʉ?” abecʉ baru, yópe ñai jʉed̶ocʉpe, ʉ̃́recabe parʉcʉ apevʉ pʉeno Jʉ̃menijicʉi jaboteinore.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Cũinácʉ põecʉ copʉ etayʉ baru cũinácʉ jʉed̶ocʉre ji ãmiái, ji cõjeiyepe, que d̶ayʉ copʉ etaibi yʉre, arejame Jesús.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Ñʉjare yópe arĩ, buede nʉrejame Jesús:
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Chĩori ãmeno ñájinajarama ina ijãravʉcavʉ jʉjovaivʉ apevʉre, ne ãmeno d̶arãjiyepe aivʉ. Jãve jʉjovarãjarama mʉjare. Ʉbenita ñai jʉjovare d̶ayʉ apevʉre chĩori ãmeno ñájicʉyʉme ʉ̃.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Aru mʉ ãmeno d̶ayʉ baru mi pʉrʉque o mi cʉbobaque, burarĩ jarʉvajacʉ dipʉrʉre o dibare. Meaquiyebu mʉre, mi earu Jʉ̃menijicʉi cʉrõi cũinápʉrʉque o cũinába cʉbobaque. Ʉbenita meamequiyebu mʉre, mi nʉru toabo cũiméboi caipʉcapʉrʉaque o caipʉcaba cʉbobaque.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Aru mʉ ãmeno d̶ayʉ baru mi yacorʉque, ĩni jarʉvajacʉ didʉre. Meaquiyebu mʉre, mi earu Jʉ̃menijicʉi cʉrõi cũinárʉ yacorʉque. Ʉbenita meamequiyebu mʉre, mi nʉru toabo cũiméboi caipʉcarʉa yacorʉaque, majicarĩ arejame Jesús.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Jesús, yópe arĩ, buedejame bedióva cojedeca jʉed̶ovarã:
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Yʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, mead̶acʉdaivʉ ina bíjare d̶aivʉre Jʉ̃menijicʉre jocarĩ.
11 [Porque o
12 ¿Aipe dápiaivʉrʉ̃ mʉja iye ji coyʉquiyede mʉjare? Cũinácʉ ʉ̃mʉ, ovejavare coreipõecʉ, cʉvacʉ baru cien paivʉ ovejavare, aru cũinácʉ nácacʉ ʉ̃i mamatedu, ñai dajocajebu ina noventa y nueve paivʉ ovejavare cʉ̃racũai, vocʉñʉ ñai bíjayʉ bácʉre.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Aru jãve coyʉyʉbu mʉjare: Eayʉ baru ñai mamateyʉ bácʉre, torojʉjebu ʉ̃́que ina noventa y nueve paivʉ mamatebevʉ pʉeno.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Quédeca cũinájicʉ ina quĩ́jinacacʉ ʉ̃i bíjaiyede ʉbebi jipacʉ cavarõ mearocacʉ, arejame Jesús.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 Yópe arĩ, buedejame ñʉjare Jesús:
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Ʉbenita mi coyʉiyede jápiaiyʉbedu, nʉvajacʉ ʉ̃i yebai cũinácʉ mʉjecʉre, ʉ̃i majiquiyepe ayʉ, o pʉcarã mʉjevʉre, ne majinajiyepe ayʉ, aipe mi coyʉiyede ʉ̃́re aru aipe ʉ̃i coyʉiyede mʉre máre, ne majicarãjiyepe ayʉ ʉ̃́re.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ne coyʉiyede máre jápiaiyʉbedu, coyʉjacʉ ʉ̃i ãmeina d̶aiyede caivʉ ina yʉre jʉ aivʉre ne cójijinoi. Aru ne coyʉiyede máre jápiaiyʉbedu, d̶ajacʉ ʉ̃́re yópe mi d̶aiyepe ina judíova ãmevʉre aru ina jabovare tãutʉra ĩcaipõevare.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Caivʉ mʉje jacopʉbemarare ijãravʉi jacopʉbecʉyʉme Jʉ̃menijicʉ cavarõ mearo ʉ̃i cʉrõi. Aru caivʉ mʉje jacopʉimarare ijãravʉi jacopʉcʉyʉme Jʉ̃menijicʉ cavarõ mearo ʉ̃i cʉrõi.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 ’Bedióva cojedeca coyʉyʉbu mʉjare: Pʉcarã mʉjacavʉ cũinátʉrʉ baru mʉje ũmei, mʉje jẽniaiyede jipacʉ cavarõ mearocacʉre, ʉ̃́capũravʉ d̶acʉyʉme yópe mʉje jẽniaiyepe.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Pʉcarã o yóbecʉrã ne cójijidu, jẽniarajivʉ ji ãmiái, ji parʉéque, yʉ́vacari cʉvʉ ne jẽneboi, arĩ buedejame Jesús.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Dinʉmʉre Pedro jẽniari jã́rejame Jesúre:
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Aru Jesús arejame ʉ̃́re:
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Yópe arĩ, buedejame Jesús, jã́ri dápiarĩ ne d̶arãjiyepe ayʉ, põeva ne ãrʉmetenajiyepe ayʉ apevʉre ne ãmeina d̶aiyede:
23 Porque o
24 Ʉ̃i corevarĩ bʉiyede, apevʉ davaquemavʉ ʉ̃i yebai cũinácʉ ʉ̃́re memecaipõecʉre, bojecʉbe d̶ayʉre obedimillones tãutʉrare.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Ʉ̃i bojecʉbe d̶aiyede ye bojed̶ayʉ bʉojabetequemavʉ. Que baru ñai jabocʉ, yebacavʉpe teni, bojed̶aicõjequemavʉ ʉ̃́re, aru jímarepacore, aru némarare máre. Caiye ne cʉvaede máre bojed̶aicõjequemavʉ, ĩcʉyʉ ʉ̃i bojecʉbe d̶aiyede.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Ñai memecaipõecʉ pued̶arĩ ñai jabocʉre, ñʉatutaquemavʉ ʉ̃i jipocai. “Mʉ, ji jabocʉ, napijacʉ yʉre. Aru caiyede bojed̶acʉyʉmu mʉre”, aquemavʉ.
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Que baru ñai jabocʉ, cõmaje ãroje jã́ri, ãrʉmetequemavʉ caiye iye ʉre bojecʉbe d̶aiyede. Aru jod̶eicõjequemavʉ ʉ̃́re.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 ’Ʉbenita ñai memecaipõecʉ etayʉ bácʉ, apecʉ memecaipõecʉ ʉ̃i yóvaimʉre copʉquemavʉ. Ñai ʉ̃i copʉimʉ majiéda bojecʉbe d̶aquemavʉ ʉ̃́re, obebecentenares tãutʉrare. Ñai ʉ̃i copʉimʉre ʉ̃i ñamemui jẽni, yaiváiyʉrĩduquemavʉ ʉ̃́re. “¡Mi bojecʉbe d̶aiyede jíjacʉ yʉre!” aquemavʉ.
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Que d̶ayʉre, apecʉ ñʉatutaquemavʉ ʉ̃i jipocai. “Napijacʉ yʉre. Caiyede bojed̶acʉyʉmu mʉre”, aquemavʉ.
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Ʉbenita apecʉ jápiaiyʉbetequemavʉ ʉ̃́re. Quénora jarʉvaicõjequemavʉ ʉ̃́re ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami jívʉi, pʉ ʉ̃i bojed̶aiyeta caiye iye bojecʉbe d̶aiyede.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Apevʉ ñai jabocʉre memecaivʉ ʉ̃i d̶aiyede jã́ri, chĩori, coyʉrãnʉquemavʉ diede ne jabocʉre.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Ne coyʉiyede ʉ̃i jápiarĩburu yóboi, ñai jabocʉ órejaicõjequemavʉ ñai ʉ̃i ãrʉmeteimʉ mácʉre. Aru aquemavʉ: “¡Ãmecʉ bajutamu mʉ! Yʉ́capũravʉ ãrʉmetevʉ caiye iye mi bojecʉbe d̶aiye báque ʉrarõ bajure, mi jẽniaiye báque boje yʉre.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Que baru mʉre máre, cõmaje ãroje jã́iye jaʉvʉ mícʉre, yópe ji cõmaje ãroje jã́iyepe mʉre”, aquemavʉ.
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Pare jarayʉ, ñai jabocʉ ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami coreipõevare nʉvaicõjequemavʉ ʉ̃́re, ʉ̃i ñájiquiyepe ayʉ, pʉ ʉ̃i bojed̶aiyeta caiye iye bojecʉbe d̶aiyede, arejame Jesús.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Aru arejame Jesús:
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.