Mateus 18

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dinʉmʉre ñʉja, ʉ̃i bueimara, nʉrejacarã Jesús yebai. Aru jẽniari jã́rejacarã ʉ̃́re:
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Jesús órejarejame cũinácʉ jʉed̶ocʉre. Núvarejame ʉ̃́re ñʉje coricai.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 Aru arejame:
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Ácʉ põecʉ “¿Meacʉ bárica yʉ?” abecʉ baru, yópe ñai jʉed̶ocʉpe, ʉ̃́recabe parʉcʉ apevʉ pʉeno Jʉ̃menijicʉi jaboteinore.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Cũinácʉ põecʉ copʉ etayʉ baru cũinácʉ jʉed̶ocʉre ji ãmiái, ji cõjeiyepe, que d̶ayʉ copʉ etaibi yʉre, arejame Jesús.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 Ñʉjare yópe arĩ, buede nʉrejame Jesús:
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Chĩori ãmeno ñájinajarama ina ijãravʉcavʉ jʉjovaivʉ apevʉre, ne ãmeno d̶arãjiyepe aivʉ. Jãve jʉjovarãjarama mʉjare. Ʉbenita ñai jʉjovare d̶ayʉ apevʉre chĩori ãmeno ñájicʉyʉme ʉ̃.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 Aru mʉ ãmeno d̶ayʉ baru mi pʉrʉque o mi cʉbobaque, burarĩ jarʉvajacʉ dipʉrʉre o dibare. Meaquiyebu mʉre, mi earu Jʉ̃menijicʉi cʉrõi cũinápʉrʉque o cũinába cʉbobaque. Ʉbenita meamequiyebu mʉre, mi nʉru toabo cũiméboi caipʉcapʉrʉaque o caipʉcaba cʉbobaque.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Aru mʉ ãmeno d̶ayʉ baru mi yacorʉque, ĩni jarʉvajacʉ didʉre. Meaquiyebu mʉre, mi earu Jʉ̃menijicʉi cʉrõi cũinárʉ yacorʉque. Ʉbenita meamequiyebu mʉre, mi nʉru toabo cũiméboi caipʉcarʉa yacorʉaque, majicarĩ arejame Jesús.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 Jesús, yópe arĩ, buedejame bedióva cojedeca jʉed̶ovarã:
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Yʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, mead̶acʉdaivʉ ina bíjare d̶aivʉre Jʉ̃menijicʉre jocarĩ.
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 ¿Aipe dápiaivʉrʉ̃ mʉja iye ji coyʉquiyede mʉjare? Cũinácʉ ʉ̃mʉ, ovejavare coreipõecʉ, cʉvacʉ baru cien paivʉ ovejavare, aru cũinácʉ nácacʉ ʉ̃i mamatedu, ñai dajocajebu ina noventa y nueve paivʉ ovejavare cʉ̃racũai, vocʉñʉ ñai bíjayʉ bácʉre.
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Aru jãve coyʉyʉbu mʉjare: Eayʉ baru ñai mamateyʉ bácʉre, torojʉjebu ʉ̃́que ina noventa y nueve paivʉ mamatebevʉ pʉeno.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Quédeca cũinájicʉ ina quĩ́jinacacʉ ʉ̃i bíjaiyede ʉbebi jipacʉ cavarõ mearocacʉ, arejame Jesús.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 Yópe arĩ, buedejame ñʉjare Jesús:
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 Ʉbenita mi coyʉiyede jápiaiyʉbedu, nʉvajacʉ ʉ̃i yebai cũinácʉ mʉjecʉre, ʉ̃i majiquiyepe ayʉ, o pʉcarã mʉjevʉre, ne majinajiyepe ayʉ, aipe mi coyʉiyede ʉ̃́re aru aipe ʉ̃i coyʉiyede mʉre máre, ne majicarãjiyepe ayʉ ʉ̃́re.
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Ne coyʉiyede máre jápiaiyʉbedu, coyʉjacʉ ʉ̃i ãmeina d̶aiyede caivʉ ina yʉre jʉ aivʉre ne cójijinoi. Aru ne coyʉiyede máre jápiaiyʉbedu, d̶ajacʉ ʉ̃́re yópe mi d̶aiyepe ina judíova ãmevʉre aru ina jabovare tãutʉra ĩcaipõevare.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Caivʉ mʉje jacopʉbemarare ijãravʉi jacopʉbecʉyʉme Jʉ̃menijicʉ cavarõ mearo ʉ̃i cʉrõi. Aru caivʉ mʉje jacopʉimarare ijãravʉi jacopʉcʉyʉme Jʉ̃menijicʉ cavarõ mearo ʉ̃i cʉrõi.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 ’Bedióva cojedeca coyʉyʉbu mʉjare: Pʉcarã mʉjacavʉ cũinátʉrʉ baru mʉje ũmei, mʉje jẽniaiyede jipacʉ cavarõ mearocacʉre, ʉ̃́capũravʉ d̶acʉyʉme yópe mʉje jẽniaiyepe.
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 Pʉcarã o yóbecʉrã ne cójijidu, jẽniarajivʉ ji ãmiái, ji parʉéque, yʉ́vacari cʉvʉ ne jẽneboi, arĩ buedejame Jesús.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Dinʉmʉre Pedro jẽniari jã́rejame Jesúre:
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Aru Jesús arejame ʉ̃́re:
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 Yópe arĩ, buedejame Jesús, jã́ri dápiarĩ ne d̶arãjiyepe ayʉ, põeva ne ãrʉmetenajiyepe ayʉ apevʉre ne ãmeina d̶aiyede:
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Ʉ̃i corevarĩ bʉiyede, apevʉ davaquemavʉ ʉ̃i yebai cũinácʉ ʉ̃́re memecaipõecʉre, bojecʉbe d̶ayʉre obedimillones tãutʉrare.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ʉ̃i bojecʉbe d̶aiyede ye bojed̶ayʉ bʉojabetequemavʉ. Que baru ñai jabocʉ, yebacavʉpe teni, bojed̶aicõjequemavʉ ʉ̃́re, aru jímarepacore, aru némarare máre. Caiye ne cʉvaede máre bojed̶aicõjequemavʉ, ĩcʉyʉ ʉ̃i bojecʉbe d̶aiyede.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Ñai memecaipõecʉ pued̶arĩ ñai jabocʉre, ñʉatutaquemavʉ ʉ̃i jipocai. “Mʉ, ji jabocʉ, napijacʉ yʉre. Aru caiyede bojed̶acʉyʉmu mʉre”, aquemavʉ.
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Que baru ñai jabocʉ, cõmaje ãroje jã́ri, ãrʉmetequemavʉ caiye iye ʉre bojecʉbe d̶aiyede. Aru jod̶eicõjequemavʉ ʉ̃́re.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 ’Ʉbenita ñai memecaipõecʉ etayʉ bácʉ, apecʉ memecaipõecʉ ʉ̃i yóvaimʉre copʉquemavʉ. Ñai ʉ̃i copʉimʉ majiéda bojecʉbe d̶aquemavʉ ʉ̃́re, obebecentenares tãutʉrare. Ñai ʉ̃i copʉimʉre ʉ̃i ñamemui jẽni, yaiváiyʉrĩduquemavʉ ʉ̃́re. “¡Mi bojecʉbe d̶aiyede jíjacʉ yʉre!” aquemavʉ.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Que d̶ayʉre, apecʉ ñʉatutaquemavʉ ʉ̃i jipocai. “Napijacʉ yʉre. Caiyede bojed̶acʉyʉmu mʉre”, aquemavʉ.
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Ʉbenita apecʉ jápiaiyʉbetequemavʉ ʉ̃́re. Quénora jarʉvaicõjequemavʉ ʉ̃́re ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami jívʉi, pʉ ʉ̃i bojed̶aiyeta caiye iye bojecʉbe d̶aiyede.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Apevʉ ñai jabocʉre memecaivʉ ʉ̃i d̶aiyede jã́ri, chĩori, coyʉrãnʉquemavʉ diede ne jabocʉre.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Ne coyʉiyede ʉ̃i jápiarĩburu yóboi, ñai jabocʉ órejaicõjequemavʉ ñai ʉ̃i ãrʉmeteimʉ mácʉre. Aru aquemavʉ: “¡Ãmecʉ bajutamu mʉ! Yʉ́capũravʉ ãrʉmetevʉ caiye iye mi bojecʉbe d̶aiye báque ʉrarõ bajure, mi jẽniaiye báque boje yʉre.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Que baru mʉre máre, cõmaje ãroje jã́iye jaʉvʉ mícʉre, yópe ji cõmaje ãroje jã́iyepe mʉre”, aquemavʉ.
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Pare jarayʉ, ñai jabocʉ ãmeina teivʉre jẽni jacoiñami coreipõevare nʉvaicõjequemavʉ ʉ̃́re, ʉ̃i ñájiquiyepe ayʉ, pʉ ʉ̃i bojed̶aiyeta caiye iye bojecʉbe d̶aiyede, arejame Jesús.
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Aru arejame Jesús:
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.