Lucas 7

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jesús yávarĩ dajocayʉ bácʉ põevare, nʉrejamed̶a Capernaum ãmicʉriĩmaroi.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Noi cʉrejamed̶a cien paivʉ churarava ne jabocʉ, cʉvacʉ ʉ̃i yebacacʉre pare ʉ̃i ʉmʉ. Ijimʉ baju barejámed̶a ñai yebacacʉ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ñai churaravai jabocʉ jápiayʉ bácʉ yávaivʉre Jesúi borore, jarorejamed̶a apevʉ judíova bʉcʉvare, ne órejarãjiyepe ayʉ Jesúre, ʉ̃i mead̶aquiyepe ayʉ ñai yebacacʉre.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Dinʉmʉmia Jesús nʉrejamed̶a náque. Ʉbenita joabenoi ne tʉvaiyede ʉ̃i cʉ̃rami yebai, ñai jabocʉ jarorejamed̶a ʉ̃i yóvaimarare, yópe arãnʉivʉ Jesúre:
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Bʉojarĩ vocʉnʉmetevʉ yʉ mʉre ji baju. Quénora coyʉjacʉ mi cõjeinore. Aru ji yebacacʉ meatecʉyʉme.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Yʉrecabu cʉcʉ ne cõjeiyeque ina ji jabova. Aru cʉvavʉ churaravare, ji cõjeimarare. Nácacʉ cũinácʉre “Nʉjacʉ” ji arĩburu, nʉimi ʉ̃. Aru “Dajacʉ” ji arĩburu, daibi ʉ̃. Aru ji d̶aicõjenu apejĩene ji yebacacʉre, d̶aibi ʉ̃. Nópe aicõjemi ñʉjare daroyʉ, cien paivʉ churarava ne jabocʉ, arejamed̶a Jesúre ñai jabocʉi jaroimaracacʉ.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Que ayʉre jápiarĩ, pare dápiarejamed̶a Jesús. Aru jã́ri ina põeva nʉivʉre ʉ̃i yóboi, arejamed̶a:
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Aru ne copaiyede jabovai cʉ̃rami, earejaimad̶a ñai yebacacʉre meacʉta.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 No yóboi, Jesús nʉrejamed̶a Nain ãmicʉriĩmaroi. Ʉ̃́que nʉrejaimad̶a ʉ̃i bueimara aru apevʉ põeva máre, obedivʉ.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Ʉ̃i eaiyede ĩmaro joabenoi, jã́rejamed̶a nʉvaivʉre yaiyʉ́ bácʉre, jarʉvarãnʉivʉ. Jípaco, nomiópeco caride, cũinácʉ õi mácʉ bácʉ barejámed̶a. Aru obedivʉ põeva diĩmarocavʉ yóvarejaimad̶a náre.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Jesús cõmaje ãroje jã́ri, arejamed̶a ṍre:
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Joabejĩnoi nʉri, icad̶ava paraicad̶ava, yaiyʉ́ bácʉi paraicad̶avare, tʉorejamed̶a Jesús ʉ̃i pʉrʉque. Ina nʉvaivʉ bácavʉ dicad̶avare mautedejaimad̶a. Dinʉmʉma Jesús arejamed̶a yaiyʉ́ bácʉre:
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Quénora ñai yaiyʉ́ bácʉ dobarĩ, yávarĩ bʉ́rejamed̶a. Aru Jesús jídejamed̶a ʉ̃́re jípacore.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Yópe d̶ayʉre jã́ivʉ, cuecumarejaimad̶a caivʉ. Aru torojʉrĩ, jívʉ mearore Jʉ̃menijicʉre arejaimad̶a:
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Que teni Jesúi boro earejavʉ̃ya caino Judea ãmicʉrijoborõi aru caiye cʉrõaquede máre. Jápiarejaimad̶a caivʉ Jesúi d̶aiye báquede.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Juan Bautistai bueimara, ʉ̃i yebai nʉri, coyʉrejaimad̶a ʉ̃́re caiye Jesúi d̶aiye báquede. Aru órejarejamed̶a Juan Bautista pʉcarã ʉ̃i bueimarare.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Jesús yebai jarorĩ, jẽniari jã́icõjenejamed̶a náre yópe:
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Ina daroimara, Jesús yebai earĩ, arejaimad̶a ʉ̃́re:
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Aru dinʉmʉmareca Jesús mead̶are cuyʉ barejámed̶a obedivʉ põevare: ijimarare, ñájivʉre, aru abujuva ne ĩmamarare máre. Aru obedivʉ jã́ri eabevʉre cõmaje ãroje jã́ri mead̶arejamed̶a.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Que teni Jesús jʉ ayʉ, arejamed̶a Juan Bautistai daroimarare:
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Torojʉbi ñai jʉ arĩ dajocabecʉ yʉre, arejamed̶a náre Jesús.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Ina daroimara ne nʉriburu yóboi, Jesús Juan Bautistai borore yávarĩ bʉ́yʉ, arejamed̶a ina põevare:
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Aru jãve jã́ranʉmeteavʉ̃ mʉja põecʉ cuitótecaje meacajede doyʉre máre põecʉbenoi. Majivʉ mʉja ina doivʉre cuitótecajea meacajeare cʉrivʉre torojʉve teni cainʉmʉa jabovai cʉ̃ramiai.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Quénora jãve jã́ranʉavʉ mʉja cũinácʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉre. Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Jã́quemavʉ mʉja Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ pʉeno meacʉ bajure.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Juan Bautistabe ñai Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeimʉ mácʉ ʉ̃́re coyʉcaipõecʉ bácʉre:
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 ’Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Cʉbebi apecʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ meacʉ baju Juan Bautista pʉeno ina ijãravʉi põeteivʉ jẽneboi. Ʉbenita ñai ʉbeni cʉcʉ Jʉ̃menijicʉi jaboteinore Jʉ̃menijicʉi mearo d̶acaimʉme Juan Bautista pʉeno, arejamed̶a Jesús.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ʉ̃i que aiyede Juan Bautistai borore jápiarĩ, obedivʉ põeva aru ina jabovare tãutʉra ĩcaipõeva máre coreóvarejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre jãve ayʉre. Que baru Juan Bautistare jã́d̶ovaicõjenejaimad̶a náre Jʉ̃menijicʉque.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ʉbenita ina fariseova aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva máre ʉbedejaimad̶a Jʉ̃menijicʉi d̶aiyʉrõre náre boje. Que baru Juan Bautistare jã́d̶ovaicõjemenejaimad̶a náre Jʉ̃menijicʉque.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Que teni Jesús arejamed̶a náre:
31 E Jesus continuou:
32 Jʉed̶ova tãibʉi dobarivʉpebu, yajurãjivʉ nácavʉque. Aru yópe aivʉpebu: “Japuvʉ ñʉja yʉriainore. Ʉbenita upabetevʉ mʉja. Yʉriavʉ ñʉja chĩore d̶aiyede. Ʉbenita obetevʉ mʉja”. Aru nópe ijãravʉcavʉ máre cãrijiñama na.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Que baru Juan Bautista ʉ̃i daiyede, ʉ̃ ãmeni aru ũcumeni teiyede, “Abujucʉre cʉvabi”, ʉ̃́ra ʉbenina aivʉbu mʉja.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Aru Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, ji daiyede, ãri aru ũcuri teiyede yópe caivʉ apevʉpe, “Ñai ʉ̃mʉ ʉrarõ ãri ʉ̃i vainí tʉiyeta, aru ʉrarõ ũcuri ʉ̃i pacoteiyeta, yóvaibi ãmenare aru jabovare tãutʉra ĩcaipõevare máre”, yʉrã ʉbenina aivʉbu mʉja.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉi majiéde põeva jã́d̶ama ʉ̃́re jʉ aivʉque, arejamed̶a Jesús.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Cũinácʉ fariseovacacʉ cuturejamed̶a Jesúre, “Ãrevʉ” ayʉ, ʉ̃i cʉ̃rami. Aru Jesús jʉ arĩ, ecorĩ, dobarejamed̶a tʉoiva yebai.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Aru cũináco nomió, diĩmarocaco, ãmeina teipõeco, majico Jesús dobacʉre ñai fariseoi cʉ̃rami, nʉvarejacod̶a cũinábʉ ʉ̃mʉjʉribʉ boribʉ mumijʉe cʉribʉre.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Orĩ earejacod̶a Jesúi cʉboba yebai. Aru õi orique ẽnuvarejacod̶a ʉ̃i cʉbobare. Que teni popovarejacod̶a õi pod̶aque. Aru nuri ʉ̃i cʉbobare, õi pued̶aiye boje ʉ̃́re, yuarejacod̶a iye mumijʉede ʉ̃i cʉboba pʉenoi.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Que teni ñai fariseo, Jesúre cutuyʉ bácʉ, “Ãrevʉ” arĩ ʉ̃́re, yópe teinore jã́ri, dápiarejamed̶a ʉ̃i baju: “Ñai ʉ̃mʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ baru, majijebu yéco põeco ico jẽni jã́d̶ore ʉ̃́re. Põeco ãmeina teipõecobe õ”, arĩ dápiarejamed̶a.
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Quénora Jesús arejamed̶a ñai fariseore:
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Ʉ̃i nópe aiyede, Jesús yópe arĩ coyʉrejamed̶a ʉ̃́re:
41 Jesus continuou:
42 Na yéque bʉojarĩ ne bojed̶abe boje, ñai tãutʉra jípõecʉ ãrʉmetequemavʉ ina pʉcarã ne bojecʉbe d̶aiyede. Coyʉjacʉ yʉre. ¿Ácʉ põecʉ ina pʉcarãcacʉ pʉeno baju ʉri ʉ̃́re? arejamed̶a Jesús.
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Aru Simón jʉ arejamed̶a:
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Jesús copedini, jã́ñʉ ico nomióre, arejamed̶a Simóre:
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Jacoyʉbetevʉ mʉ yʉre. Ʉbenita ico dajocabebico pued̶ad̶o yʉre, ji cʉbobare nuño.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Yuabetevʉ mʉ mumijʉeque ji jipobʉre. Ʉbenita õ yuarĩ mumijʉe d̶aibico ji cʉbobare.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Que baru aivʉ yʉ, õi ãmeina teiye ʉrede Jʉ̃menijicʉi ãrʉmeteiye báque boje, ʉrarõ õi ʉrõre jã́d̶ovaimico õ. Ʉbenita ñai ʉ̃i ãmeina teiye obebeda Jʉ̃menijicʉi ãrʉmetedu, quĩ́jino ʉ̃i ʉrõre jã́d̶ovaimi ʉ̃, arejamed̶a Jesús.
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aru arejamed̶a ico nomióre:
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ina Simói cutuimara, dobarivʉ ʉ̃́que, yávarĩ bʉ́rejaimad̶a ne bajumia:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Aru Jesús arejamed̶a ico nomióre:
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.