Lucas 7

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jesús yávarĩ dajocayʉ bácʉ põevare, nʉrejamed̶a Capernaum ãmicʉriĩmaroi.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Noi cʉrejamed̶a cien paivʉ churarava ne jabocʉ, cʉvacʉ ʉ̃i yebacacʉre pare ʉ̃i ʉmʉ. Ijimʉ baju barejámed̶a ñai yebacacʉ.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Ñai churaravai jabocʉ jápiayʉ bácʉ yávaivʉre Jesúi borore, jarorejamed̶a apevʉ judíova bʉcʉvare, ne órejarãjiyepe ayʉ Jesúre, ʉ̃i mead̶aquiyepe ayʉ ñai yebacacʉre.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 — ausente —
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Dinʉmʉmia Jesús nʉrejamed̶a náque. Ʉbenita joabenoi ne tʉvaiyede ʉ̃i cʉ̃rami yebai, ñai jabocʉ jarorejamed̶a ʉ̃i yóvaimarare, yópe arãnʉivʉ Jesúre:
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Bʉojarĩ vocʉnʉmetevʉ yʉ mʉre ji baju. Quénora coyʉjacʉ mi cõjeinore. Aru ji yebacacʉ meatecʉyʉme.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Yʉrecabu cʉcʉ ne cõjeiyeque ina ji jabova. Aru cʉvavʉ churaravare, ji cõjeimarare. Nácacʉ cũinácʉre “Nʉjacʉ” ji arĩburu, nʉimi ʉ̃. Aru “Dajacʉ” ji arĩburu, daibi ʉ̃. Aru ji d̶aicõjenu apejĩene ji yebacacʉre, d̶aibi ʉ̃. Nópe aicõjemi ñʉjare daroyʉ, cien paivʉ churarava ne jabocʉ, arejamed̶a Jesúre ñai jabocʉi jaroimaracacʉ.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Que ayʉre jápiarĩ, pare dápiarejamed̶a Jesús. Aru jã́ri ina põeva nʉivʉre ʉ̃i yóboi, arejamed̶a:
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Aru ne copaiyede jabovai cʉ̃rami, earejaimad̶a ñai yebacacʉre meacʉta.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 No yóboi, Jesús nʉrejamed̶a Nain ãmicʉriĩmaroi. Ʉ̃́que nʉrejaimad̶a ʉ̃i bueimara aru apevʉ põeva máre, obedivʉ.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ʉ̃i eaiyede ĩmaro joabenoi, jã́rejamed̶a nʉvaivʉre yaiyʉ́ bácʉre, jarʉvarãnʉivʉ. Jípaco, nomiópeco caride, cũinácʉ õi mácʉ bácʉ barejámed̶a. Aru obedivʉ põeva diĩmarocavʉ yóvarejaimad̶a náre.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Jesús cõmaje ãroje jã́ri, arejamed̶a ṍre:
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Joabejĩnoi nʉri, icad̶ava paraicad̶ava, yaiyʉ́ bácʉi paraicad̶avare, tʉorejamed̶a Jesús ʉ̃i pʉrʉque. Ina nʉvaivʉ bácavʉ dicad̶avare mautedejaimad̶a. Dinʉmʉma Jesús arejamed̶a yaiyʉ́ bácʉre:
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Quénora ñai yaiyʉ́ bácʉ dobarĩ, yávarĩ bʉ́rejamed̶a. Aru Jesús jídejamed̶a ʉ̃́re jípacore.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Yópe d̶ayʉre jã́ivʉ, cuecumarejaimad̶a caivʉ. Aru torojʉrĩ, jívʉ mearore Jʉ̃menijicʉre arejaimad̶a:
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Que teni Jesúi boro earejavʉ̃ya caino Judea ãmicʉrijoborõi aru caiye cʉrõaquede máre. Jápiarejaimad̶a caivʉ Jesúi d̶aiye báquede.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Juan Bautistai bueimara, ʉ̃i yebai nʉri, coyʉrejaimad̶a ʉ̃́re caiye Jesúi d̶aiye báquede. Aru órejarejamed̶a Juan Bautista pʉcarã ʉ̃i bueimarare.
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 Jesús yebai jarorĩ, jẽniari jã́icõjenejamed̶a náre yópe:
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Ina daroimara, Jesús yebai earĩ, arejaimad̶a ʉ̃́re:
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Aru dinʉmʉmareca Jesús mead̶are cuyʉ barejámed̶a obedivʉ põevare: ijimarare, ñájivʉre, aru abujuva ne ĩmamarare máre. Aru obedivʉ jã́ri eabevʉre cõmaje ãroje jã́ri mead̶arejamed̶a.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Que teni Jesús jʉ ayʉ, arejamed̶a Juan Bautistai daroimarare:
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Torojʉbi ñai jʉ arĩ dajocabecʉ yʉre, arejamed̶a náre Jesús.
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Ina daroimara ne nʉriburu yóboi, Jesús Juan Bautistai borore yávarĩ bʉ́yʉ, arejamed̶a ina põevare:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Aru jãve jã́ranʉmeteavʉ̃ mʉja põecʉ cuitótecaje meacajede doyʉre máre põecʉbenoi. Majivʉ mʉja ina doivʉre cuitótecajea meacajeare cʉrivʉre torojʉve teni cainʉmʉa jabovai cʉ̃ramiai.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Quénora jãve jã́ranʉavʉ mʉja cũinácʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉre. Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Jã́quemavʉ mʉja Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ pʉeno meacʉ bajure.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Juan Bautistabe ñai Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeimʉ mácʉ ʉ̃́re coyʉcaipõecʉ bácʉre:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 ’Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Cʉbebi apecʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ meacʉ baju Juan Bautista pʉeno ina ijãravʉi põeteivʉ jẽneboi. Ʉbenita ñai ʉbeni cʉcʉ Jʉ̃menijicʉi jaboteinore Jʉ̃menijicʉi mearo d̶acaimʉme Juan Bautista pʉeno, arejamed̶a Jesús.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ʉ̃i que aiyede Juan Bautistai borore jápiarĩ, obedivʉ põeva aru ina jabovare tãutʉra ĩcaipõeva máre coreóvarejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre jãve ayʉre. Que baru Juan Bautistare jã́d̶ovaicõjenejaimad̶a náre Jʉ̃menijicʉque.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ʉbenita ina fariseova aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva máre ʉbedejaimad̶a Jʉ̃menijicʉi d̶aiyʉrõre náre boje. Que baru Juan Bautistare jã́d̶ovaicõjemenejaimad̶a náre Jʉ̃menijicʉque.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Que teni Jesús arejamed̶a náre:
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Jʉed̶ova tãibʉi dobarivʉpebu, yajurãjivʉ nácavʉque. Aru yópe aivʉpebu: “Japuvʉ ñʉja yʉriainore. Ʉbenita upabetevʉ mʉja. Yʉriavʉ ñʉja chĩore d̶aiyede. Ʉbenita obetevʉ mʉja”. Aru nópe ijãravʉcavʉ máre cãrijiñama na.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Que baru Juan Bautista ʉ̃i daiyede, ʉ̃ ãmeni aru ũcumeni teiyede, “Abujucʉre cʉvabi”, ʉ̃́ra ʉbenina aivʉbu mʉja.
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Aru Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, ji daiyede, ãri aru ũcuri teiyede yópe caivʉ apevʉpe, “Ñai ʉ̃mʉ ʉrarõ ãri ʉ̃i vainí tʉiyeta, aru ʉrarõ ũcuri ʉ̃i pacoteiyeta, yóvaibi ãmenare aru jabovare tãutʉra ĩcaipõevare máre”, yʉrã ʉbenina aivʉbu mʉja.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉi majiéde põeva jã́d̶ama ʉ̃́re jʉ aivʉque, arejamed̶a Jesús.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Cũinácʉ fariseovacacʉ cuturejamed̶a Jesúre, “Ãrevʉ” ayʉ, ʉ̃i cʉ̃rami. Aru Jesús jʉ arĩ, ecorĩ, dobarejamed̶a tʉoiva yebai.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Aru cũináco nomió, diĩmarocaco, ãmeina teipõeco, majico Jesús dobacʉre ñai fariseoi cʉ̃rami, nʉvarejacod̶a cũinábʉ ʉ̃mʉjʉribʉ boribʉ mumijʉe cʉribʉre.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Orĩ earejacod̶a Jesúi cʉboba yebai. Aru õi orique ẽnuvarejacod̶a ʉ̃i cʉbobare. Que teni popovarejacod̶a õi pod̶aque. Aru nuri ʉ̃i cʉbobare, õi pued̶aiye boje ʉ̃́re, yuarejacod̶a iye mumijʉede ʉ̃i cʉboba pʉenoi.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Que teni ñai fariseo, Jesúre cutuyʉ bácʉ, “Ãrevʉ” arĩ ʉ̃́re, yópe teinore jã́ri, dápiarejamed̶a ʉ̃i baju: “Ñai ʉ̃mʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõecʉ baru, majijebu yéco põeco ico jẽni jã́d̶ore ʉ̃́re. Põeco ãmeina teipõecobe õ”, arĩ dápiarejamed̶a.
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Quénora Jesús arejamed̶a ñai fariseore:
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Ʉ̃i nópe aiyede, Jesús yópe arĩ coyʉrejamed̶a ʉ̃́re:
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Na yéque bʉojarĩ ne bojed̶abe boje, ñai tãutʉra jípõecʉ ãrʉmetequemavʉ ina pʉcarã ne bojecʉbe d̶aiyede. Coyʉjacʉ yʉre. ¿Ácʉ põecʉ ina pʉcarãcacʉ pʉeno baju ʉri ʉ̃́re? arejamed̶a Jesús.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Aru Simón jʉ arejamed̶a:
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Jesús copedini, jã́ñʉ ico nomióre, arejamed̶a Simóre:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Jacoyʉbetevʉ mʉ yʉre. Ʉbenita ico dajocabebico pued̶ad̶o yʉre, ji cʉbobare nuño.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Yuabetevʉ mʉ mumijʉeque ji jipobʉre. Ʉbenita õ yuarĩ mumijʉe d̶aibico ji cʉbobare.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Que baru aivʉ yʉ, õi ãmeina teiye ʉrede Jʉ̃menijicʉi ãrʉmeteiye báque boje, ʉrarõ õi ʉrõre jã́d̶ovaimico õ. Ʉbenita ñai ʉ̃i ãmeina teiye obebeda Jʉ̃menijicʉi ãrʉmetedu, quĩ́jino ʉ̃i ʉrõre jã́d̶ovaimi ʉ̃, arejamed̶a Jesús.
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Aru arejamed̶a ico nomióre:
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Ina Simói cutuimara, dobarivʉ ʉ̃́que, yávarĩ bʉ́rejaimad̶a ne bajumia:
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Aru Jesús arejamed̶a ico nomióre:
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.