Lucas 16

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesús coyʉrejamed̶a ʉ̃i bueimarare, yópe arĩ:
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Que baru ñai cʉve cʉvacʉ órejaicõjeni ñai coreipõecʉre ʉ̃i yebai, aquemavʉ ʉ̃́re: “¿Aipe jápiayʉba yʉ mi borore? Jã́d̶ovajacʉ yʉre mi toivarĩ cʉvarõre, ji majiquiyepe aipino mi jacopʉiyede aru aipino mi jíyede ji cʉvede. Caride memecabecʉyʉmu mʉ yʉre cojedeca”, aquemavʉ ñai jabocʉ.
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Que baru ñai coreipõecʉ ʉ̃i baju dápiarĩ aquemavʉ: “¿Aipe tequidi yʉ? Ji jabocʉ ĩ́mi yʉre ji memeinore jarʉvarĩ. Joborõre ũri bʉojabevʉ yʉ, ji parʉbe boje. Aru tãutʉrare jẽniari cʉyevʉ yʉ.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Jave majivʉ yʉ ji d̶aquinore, cʉvacʉyʉ põeva ne copʉ etarãjiyepe ayʉ yʉre ne cʉ̃ramiai ji memeino cʉvabede”, arĩ dápiaquemavʉ ñai coreipõecʉ.
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 ’Que baru ñai coreipõecʉ órejaquemavʉ náre coapa ina bojecʉbe d̶aivʉre ʉ̃i jabocʉre, coreóvabevʉreca ʉ̃́re memeino cʉvabecʉre. Aru ñai mamarʉmʉre ʉ̃i órejaimʉre jẽniari jã́quemavʉ: “¿Aipino bojecʉbe d̶ayʉrʉ̃ mʉ ji jabocʉre?” aquemavʉ.
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Jʉ aquemavʉ ʉ̃: “Cien paibʉa jocʉbʉa olivocʉ ãmicʉricʉ jẽidʉare pipoicorore bojecʉbe d̶aivʉ yʉ ʉ̃́re”, aquemavʉ. Aru ñai coreipõecʉ aquemavʉ ʉ̃́re: “Ʉ̃jʉ, jẽjacʉ mi bojecʉbe d̶aino cʉriyocare. Maumejiena dobarĩ oatʉvarĩ toivajacʉ iyede: ‘Cincuenta paibʉa bajura’ ”, aquemavʉ.
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Dinʉmʉma ñai coreipõecʉ jẽniari jã́quemavʉ apecʉ bojecʉbe d̶ayʉre: “¿Aipino bojecʉbe d̶ayʉrʉ̃ mʉ ji jabocʉre?” aquemavʉ. Jʉ aquemavʉ ʉ̃: “Cien paipʉea trigo ãmicʉe oteiyede bojecʉbe d̶aivʉ yʉ ʉ̃́re”, aquemavʉ. Aru ñai coreipõecʉ aquemavʉ ʉ̃́re: “Ʉ̃jʉ, jẽjacʉ mi bojecʉbe d̶aino cʉriyocare. Aru oatʉvarĩ, toivajacʉ iyede: ‘Ochenta paipʉea bajura’ ”, aquemavʉ.
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Aru ñai jabocʉ, jã́ñʉ ʉ̃i borocʉrĩ majinore, aquemavʉ ñai coreipõecʉi borore: “Ñai ʉ̃mʉ borocʉcʉvacari me majibi ʉ̃”, aquemavʉ. Ina ijãravʉcavʉ Jʉ̃menijicʉre ʉbevʉ, ne cʉvae méne aru ne me cʉede máre ĩni majima, aru me bajura ne tãutʉrare earĩ majima ina Jʉ̃menijicʉre jʉ aivʉ pʉeno, arejamed̶a Jesús.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Jesús arĩ buedejamed̶a náre cojedeca:
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 Bedióva cojedeca Jesús coyʉrejamed̶a ina põevare:
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Que baru ijãravʉi cʉrivʉ mearo d̶abevʉbu mʉja mʉje cʉvaede. Que d̶aivʉ, mʉjare Jʉ̃menijicʉi jíyede mearo d̶abenamu mʉja.
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Que baru apecʉi jíyede mearo d̶abedu, ñame bʉojarĩ jíbenama mʉjeneca.
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Cũinácʉ Jʉ̃menijicʉre ãrʉcʉ baru, pare ãrʉmemi tãutʉrare. Aru tãutʉrare pare ãrʉcʉ baru, ãrʉmemi Jʉ̃menijicʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉre aru tãutʉrare máre ãrʉmejara mʉja. Ñai tãutʉrare ʉcʉ baru, Jʉ̃menijicʉre ʉbecʉyʉme ʉ̃, arejamed̶a Jesús.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Ina fariseova tãutʉrare pare ʉrejaimad̶a na. Que baru iye Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede jápiaivʉ bácavʉ ʉ̃́re yʉridejaimad̶a.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Ʉbenita Jesús arejamed̶a náre:
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 Jesús, yópe arĩ, buedejamed̶a náre cojedeca:
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 ’Caino cavarõ aru caino joborõ máre cũiye maiyójabevʉ. Ʉbenita caiye iye Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiye cũiye maiyójavʉ. Quénora caiye jãve vaiquíyebu yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe, arejamed̶a Jesús.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 Bedióva cojedeca Jesús arĩ buedejamed̶a ina põevare:
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Jesús coyʉrejamed̶a ina põevare cojedeca:
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Aru apecʉ ʉ̃mʉ cʉve cʉvabecʉ cʉ́tequemavʉ, ʉ̃i ãmiá Lázaro. Ʉ̃ pã́tequemavʉ ñai cʉve cʉvacʉ ʉ̃i cʉ̃rami jedevacobe yebai. Churiá ijié cʉ́tequemavʉ ñai Lázaro.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Ãiyʉrĩduquemavʉ ãiye tʉiye báquede ñai ʉ̃mʉ cʉve cʉvacʉ ʉ̃i tʉoivare jocarĩ. Aru yavimiva darĩ nenequemavʉ ʉ̃i churiáre.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Cũinájãravʉ ñai cʉve cʉvabecʉ, Lázaro bácʉ, yaiquémavʉ. Aru ángeleva nʉvaquemavʉ ʉ̃́re Abraham yebai. Ñai cʉve cʉvacʉ bácʉ máre yaiquémavʉ. Aru ʉ̃i bajure jarʉvaquemavʉ cʉ̃racobei.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Nʉquemavʉ ʉ̃ toabo cũiméboi.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Que baru órejaquemavʉ, ayʉ yópe: “Mʉ, jícʉ, Abraham, cõmaje ãroje jã́jacʉ yʉre. Darojacʉ Lázarore ji yebai ʉ̃i ocoque jórĩ neneóvaquiyepe ãmuyoque ji jemedore, cojʉjovacʉyʉ yʉre. Pare ñájivʉ yʉ yo toaboi”, aquemavʉ.
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Ʉbenita Abraham aquemavʉ ʉ̃́re: “Mʉ, jícʉ, ãrʉjacʉ mʉ caiye iye méne mi cʉvavaquede apʉcʉ cãreja. Aru Lázaro apʉcʉ cãreja ñájiquemavʉ ʉrarõ ãmenore. Ʉbenita caride torojʉbi ʉ̃ yore, aru ñájivʉ mʉ.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Maje coricai cʉvʉ ʉrarõ tʉ̃robʉ. Que baru ñʉjacavʉ jataiyʉrivʉ bʉojabema nʉivʉ nore. Nopedeca nócavʉ máre jataiyʉrivʉ bʉojabema daivʉ yore”, aquemavʉ Abraham.
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 — ausente —
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Ʉbenita Abraham aquemavʉ yópe: “Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede máre cʉvama na. Que baru míyova jápiajarãri diede”, aquemavʉ Abraham.
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 Ʉbenita aquemavʉ ñai cʉve cʉvacʉ: “Mʉ, jícʉ, Abraham, ina jápiabevʉvacari iye Jʉ̃menijicʉi yávaiyede, cũinácʉ yainore jarʉvarĩ copainʉru náre, chĩori oatʉvarãjarama ne d̶aiyede”, aquemavʉ Abrahãre.
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Aru Abraham aquemavʉ ʉ̃́re: “Ina põeva jápiabevʉ baru Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede máre, jápiabenama cũinácʉ nacajañʉreca yainore jarʉvarĩ”, aquemavʉ Abraham, arĩ coyʉrejamed̶a Jesús.
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.