Lucas 16

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jesús coyʉrejamed̶a ʉ̃i bueimarare, yópe arĩ:
1 Jesus disse aos seus discípulos: "O administrador de um homem rico foi acusado de estar desperdiçando os seus bens.
2 Que baru ñai cʉve cʉvacʉ órejaicõjeni ñai coreipõecʉre ʉ̃i yebai, aquemavʉ ʉ̃́re: “¿Aipe jápiayʉba yʉ mi borore? Jã́d̶ovajacʉ yʉre mi toivarĩ cʉvarõre, ji majiquiyepe aipino mi jacopʉiyede aru aipino mi jíyede ji cʉvede. Caride memecabecʉyʉmu mʉ yʉre cojedeca”, aquemavʉ ñai jabocʉ.
2 Então ele o chamou e lhe perguntou: ‘Que é isso que estou ouvindo a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode continuar sendo o administrador’.
3 Que baru ñai coreipõecʉ ʉ̃i baju dápiarĩ aquemavʉ: “¿Aipe tequidi yʉ? Ji jabocʉ ĩ́mi yʉre ji memeinore jarʉvarĩ. Joborõre ũri bʉojabevʉ yʉ, ji parʉbe boje. Aru tãutʉrare jẽniari cʉyevʉ yʉ.
3 "O administrador disse a si mesmo: ‘Meu senhor está me despedindo. Que farei? Para cavar não tenho força, e tenho vergonha de mendigar...
4 Jave majivʉ yʉ ji d̶aquinore, cʉvacʉyʉ põeva ne copʉ etarãjiyepe ayʉ yʉre ne cʉ̃ramiai ji memeino cʉvabede”, arĩ dápiaquemavʉ ñai coreipõecʉ.
4 Já sei o que vou fazer para que, quando perder o meu emprego aqui, as pessoas me recebam em suas casas’.
5 ’Que baru ñai coreipõecʉ órejaquemavʉ náre coapa ina bojecʉbe d̶aivʉre ʉ̃i jabocʉre, coreóvabevʉreca ʉ̃́re memeino cʉvabecʉre. Aru ñai mamarʉmʉre ʉ̃i órejaimʉre jẽniari jã́quemavʉ: “¿Aipino bojecʉbe d̶ayʉrʉ̃ mʉ ji jabocʉre?” aquemavʉ.
5 "Então chamou cada um dos devedores do seu senhor. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve ao meu senhor? ’
6 Jʉ aquemavʉ ʉ̃: “Cien paibʉa jocʉbʉa olivocʉ ãmicʉricʉ jẽidʉare pipoicorore bojecʉbe d̶aivʉ yʉ ʉ̃́re”, aquemavʉ. Aru ñai coreipõecʉ aquemavʉ ʉ̃́re: “Ʉ̃jʉ, jẽjacʉ mi bojecʉbe d̶aino cʉriyocare. Maumejiena dobarĩ oatʉvarĩ toivajacʉ iyede: ‘Cincuenta paibʉa bajura’ ”, aquemavʉ.
6 ‘Cem potes de azeite’, respondeu ele. "O administrador lhe disse: ‘Tome a sua conta, sente-se depressa e escreva cinqüenta’.
7 Dinʉmʉma ñai coreipõecʉ jẽniari jã́quemavʉ apecʉ bojecʉbe d̶ayʉre: “¿Aipino bojecʉbe d̶ayʉrʉ̃ mʉ ji jabocʉre?” aquemavʉ. Jʉ aquemavʉ ʉ̃: “Cien paipʉea trigo ãmicʉe oteiyede bojecʉbe d̶aivʉ yʉ ʉ̃́re”, aquemavʉ. Aru ñai coreipõecʉ aquemavʉ ʉ̃́re: “Ʉ̃jʉ, jẽjacʉ mi bojecʉbe d̶aino cʉriyocare. Aru oatʉvarĩ, toivajacʉ iyede: ‘Ochenta paipʉea bajura’ ”, aquemavʉ.
7 "A seguir ele perguntou ao segundo: ‘E você, quanto deve? ’ ‘Cem tonéis de trigo’, respondeu ele. "Ele lhe disse: ‘Tome a sua conta e escreva oitenta’.
8 Aru ñai jabocʉ, jã́ñʉ ʉ̃i borocʉrĩ majinore, aquemavʉ ñai coreipõecʉi borore: “Ñai ʉ̃mʉ borocʉcʉvacari me majibi ʉ̃”, aquemavʉ. Ina ijãravʉcavʉ Jʉ̃menijicʉre ʉbevʉ, ne cʉvae méne aru ne me cʉede máre ĩni majima, aru me bajura ne tãutʉrare earĩ majima ina Jʉ̃menijicʉre jʉ aivʉ pʉeno, arejamed̶a Jesús.
8 "O senhor elogiou o administrador desonesto, porque agiu astutamente. Pois os filhos deste mundo são mais astutos no trato entre si do que os filhos da luz.
9 Jesús arĩ buedejamed̶a náre cojedeca:
9 Por isso, eu lhes digo: usem a riqueza deste mundo ímpio para ganhar amigos, de forma que, quando ela acabar, estes os recebam nas moradas eternas.
10 Bedióva cojedeca Jesús coyʉrejamed̶a ina põevare:
10 "Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito, e quem é desonesto no pouco, também é desonesto no muito.
11 Que baru ijãravʉi cʉrivʉ mearo d̶abevʉbu mʉja mʉje cʉvaede. Que d̶aivʉ, mʉjare Jʉ̃menijicʉi jíyede mearo d̶abenamu mʉja.
11 Assim, se vocês não forem dignos de confiança em lidar com as riquezas deste mundo ímpio, quem lhes confiará as verdadeiras riquezas?
12 Que baru apecʉi jíyede mearo d̶abedu, ñame bʉojarĩ jíbenama mʉjeneca.
12 E se vocês não forem dignos de confiança em relação ao que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Cũinácʉ Jʉ̃menijicʉre ãrʉcʉ baru, pare ãrʉmemi tãutʉrare. Aru tãutʉrare pare ãrʉcʉ baru, ãrʉmemi Jʉ̃menijicʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉre aru tãutʉrare máre ãrʉmejara mʉja. Ñai tãutʉrare ʉcʉ baru, Jʉ̃menijicʉre ʉbecʉyʉme ʉ̃, arejamed̶a Jesús.
13 "Nenhum servo pode servir a dois senhores; pois odiará a um e amará ao outro, ou se dedicará a um e desprezará ao outro. Vocês não podem servir a Deus e ao Dinheiro".
14 Ina fariseova tãutʉrare pare ʉrejaimad̶a na. Que baru iye Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede jápiaivʉ bácavʉ ʉ̃́re yʉridejaimad̶a.
14 Os fariseus, que amavam o dinheiro, ouviam tudo isso e zombavam de Jesus.
15 Ʉbenita Jesús arejamed̶a náre:
15 Ele lhes disse: "Vocês são os que se justificam a si mesmos aos olhos dos homens, mas Deus conhece os corações de vocês. Aquilo que tem muito valor entre os homens é detestável aos olhos de Deus".
16 Jesús, yópe arĩ, buedejamed̶a náre cojedeca:
16 "A Lei e os Profetas profetizaram até João. Desse tempo em diante estão sendo pregadas as boas novas do Reino de Deus, e todos tentam forçar sua entrada nele.
17 ’Caino cavarõ aru caino joborõ máre cũiye maiyójabevʉ. Ʉbenita caiye iye Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiye cũiye maiyójavʉ. Quénora caiye jãve vaiquíyebu yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe, arejamed̶a Jesús.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que cair da Lei o menor traço.
18 Bedióva cojedeca Jesús arĩ buedejamed̶a ina põevare:
18 "Quem se divorciar de sua mulher e se casar com outra mulher estará cometendo adultério, e o homem que se casar com uma mulher divorciada do seu marido estará cometendo adultério".
19 Jesús coyʉrejamed̶a ina põevare cojedeca:
19 "Havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho fino e vivia no luxo todos os dias.
20 Aru apecʉ ʉ̃mʉ cʉve cʉvabecʉ cʉ́tequemavʉ, ʉ̃i ãmiá Lázaro. Ʉ̃ pã́tequemavʉ ñai cʉve cʉvacʉ ʉ̃i cʉ̃rami jedevacobe yebai. Churiá ijié cʉ́tequemavʉ ñai Lázaro.
20 Diante do seu portão fora deixado um mendigo chamado Lázaro, coberto de chagas;
21 Ãiyʉrĩduquemavʉ ãiye tʉiye báquede ñai ʉ̃mʉ cʉve cʉvacʉ ʉ̃i tʉoivare jocarĩ. Aru yavimiva darĩ nenequemavʉ ʉ̃i churiáre.
21 este ansiava comer o que caía da mesa do rico. Em vez disso, os cães vinham lamber as suas feridas.
22 Cũinájãravʉ ñai cʉve cʉvabecʉ, Lázaro bácʉ, yaiquémavʉ. Aru ángeleva nʉvaquemavʉ ʉ̃́re Abraham yebai. Ñai cʉve cʉvacʉ bácʉ máre yaiquémavʉ. Aru ʉ̃i bajure jarʉvaquemavʉ cʉ̃racobei.
22 "Chegou o dia em que o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Nʉquemavʉ ʉ̃ toabo cũiméboi.
23 No Hades, onde estava sendo atormentado, ele olhou para cima e viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Que baru órejaquemavʉ, ayʉ yópe: “Mʉ, jícʉ, Abraham, cõmaje ãroje jã́jacʉ yʉre. Darojacʉ Lázarore ji yebai ʉ̃i ocoque jórĩ neneóvaquiyepe ãmuyoque ji jemedore, cojʉjovacʉyʉ yʉre. Pare ñájivʉ yʉ yo toaboi”, aquemavʉ.
24 Então, chamou-o: ‘Pai Abraão, tem misericórdia de mim e manda que Lázaro molhe a ponta do dedo na água e refresque a minha língua, porque estou sofrendo muito neste fogo’.
25 Ʉbenita Abraham aquemavʉ ʉ̃́re: “Mʉ, jícʉ, ãrʉjacʉ mʉ caiye iye méne mi cʉvavaquede apʉcʉ cãreja. Aru Lázaro apʉcʉ cãreja ñájiquemavʉ ʉrarõ ãmenore. Ʉbenita caride torojʉbi ʉ̃ yore, aru ñájivʉ mʉ.
25 "Mas Abraão respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a sua vida você recebeu coisas boas, enquanto que Lázaro recebeu coisas más. Agora, porém, ele está sendo consolado aqui e você está em sofrimento.
26 Maje coricai cʉvʉ ʉrarõ tʉ̃robʉ. Que baru ñʉjacavʉ jataiyʉrivʉ bʉojabema nʉivʉ nore. Nopedeca nócavʉ máre jataiyʉrivʉ bʉojabema daivʉ yore”, aquemavʉ Abraham.
26 E além disso, entre vocês e nós há um grande abismo, de forma que os que desejam passar do nosso lado para o seu, ou do seu lado para o nosso, não conseguem’.
27 — ausente —
27 "Ele respondeu: ‘Então eu lhe suplico, pai: manda Lázaro ir à casa de meu pai,
28 — ausente —
28 pois tenho cinco irmãos. Deixa que ele os avise, a fim de que eles não venham também para este lugar de tormento’.
29 Ʉbenita Abraham aquemavʉ yópe: “Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede máre cʉvama na. Que baru míyova jápiajarãri diede”, aquemavʉ Abraham.
29 "Abraão respondeu: ‘Eles têm Moisés e os Profetas; que os ouçam’.
30 Ʉbenita aquemavʉ ñai cʉve cʉvacʉ: “Mʉ, jícʉ, Abraham, ina jápiabevʉvacari iye Jʉ̃menijicʉi yávaiyede, cũinácʉ yainore jarʉvarĩ copainʉru náre, chĩori oatʉvarãjarama ne d̶aiyede”, aquemavʉ Abrahãre.
30 " ‘Não, pai Abraão’, disse ele, ‘mas se alguém dentre os mortos fosse até eles, eles se arrependeriam’.
31 Aru Abraham aquemavʉ ʉ̃́re: “Ina põeva jápiabevʉ baru Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede Moisés bácʉre aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede máre, jápiabenama cũinácʉ nacajañʉreca yainore jarʉvarĩ”, aquemavʉ Abraham, arĩ coyʉrejamed̶a Jesús.
31 "Abraão respondeu: ‘Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos’ ".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.