Lucas 14

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cũinájãravʉ, judíovai jabʉóvaijãravʉ sábadoi, Jesús ãcʉnʉrejamed̶a cũinácʉ jabocʉ, fariseovacacʉi cʉ̃rami. Ina jabova nore cʉrivʉ cocorejaimad̶a ʉ̃́re, ʉ̃i ãmeina tedu, boro coyʉrĩ ad̶arãjivʉ ʉ̃́re.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Aru cũinácʉ ʉ̃mʉ pare ijimʉ járorejamed̶a nore, ʉ̃i ãmuvea aru ʉ̃i ãrad̶oa máre pare cocororejavʉ̃ya ʉ̃́re.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Ʉ̃́re jã́ñʉ Jesús, jẽniari jã́rejamed̶a ina Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõevare aru ina fariseovare máre, noi cʉrivʉre, yópe arĩ:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Ʉbenita bi arejaimad̶a na. Dinʉmʉma Jesús ñai ijimʉre jẽni mead̶arejamed̶a. Ʉ̃i mead̶arĩburu yóboi, nʉicõjenejamed̶a ʉ̃́re.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Aru Jesús arejamed̶a náre:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Ʉbenita bi arejaimad̶a na.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Dinʉmʉre Jesús jã́rejamed̶a ina cutuimara voivʉre apevʉ pʉeno ne dobarõ mearova. Que baru coyʉrejamed̶a náre yo jã́ri dápiarĩ ne d̶arãjiyepe ainore:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 — ausente —
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 — ausente —
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ʉbenita apecʉ ʉ̃i cuturu mʉre ʉ̃i torojʉve teinoi, dobajacʉ tʉrʉvai. Que d̶aru, dacʉyʉme mi yebai ñai cutuyʉ bácʉ aru acʉyʉme mʉre: “Jícʉ, nʉjacʉ pʉenomaque. Vojacʉ mi dobarõ mearova”. Que teni torojʉrĩ jã́rajarama mʉre caivʉ dobarivʉ mʉ́que tʉoiva yebai.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Que baru ñai cʉiyʉcʉ me apevʉ pʉeno, parʉbecʉyʉme pʉeno baju. Aru ñai parʉbede d̶aiyʉcʉ ʉ̃i baju apevʉ cãchino, me cʉcʉyʉme pʉeno baju, Jʉ̃menijicʉi mearo d̶acaquiye boje ʉ̃́re, arejamed̶a Jesús.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Aru ñai ʉ̃́re cutuyʉ bácʉre máre arejamed̶a Jesús:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ʉbenita mi torojʉve teinʉmʉ cutujacʉ ina cõmaje ãrojarivʉre: cʉve cʉvabevʉre, ijimarare, cuiye majibevʉre, aru jã́ri eabevʉre máre.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Aru torojʉcʉyʉmu mʉ. Nácapũravʉ bʉojabenama bojed̶aivʉ mʉre. Ʉbenita eacʉyʉmu mʉ mi bojeva ina boropatebevʉ ne nacajarajijãravʉ baquinóre yainore jarʉvarĩ, arejamed̶a Jesús.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Cũinácʉ ʉ̃́que cʉrivʉcacʉ, Jesús ʉ̃i que aiyede jápiayʉ bácʉ, arejamed̶a Jesúre:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jesús, ʉ̃́re buecʉyʉ, arejamed̶a:
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Que teni ne ãiora joabejĩnoi ñai torojʉve teino upacʉ ʉ̃i yebacacʉre jaroyʉ, aicõjequemavʉ ʉ̃i cutuimarare yópe: “Jave mead̶acavʉ caiyede mʉjare, que baru ‘Ãradajarã’ aibi ji jabocʉ”, ajacʉ, aquemavʉ ʉ̃.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ʉbenita ina ʉ̃i cutuimara coapa coyʉrĩ bʉ́quemavʉ nʉiyʉbevʉ ʉ̃i torojʉve teinore. Cũinácʉ ʉ̃i cutuimaracacʉ aquemavʉ: “Mamajiore bojed̶avʉ yʉ. Que baru jã́cʉnʉiye jaʉvʉ yʉre no jiore. Que baru coyʉjacʉ mi jabocʉre, ʉ̃i corebequiyepe yʉre”, aquemavʉ ʉ̃.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Aru apecʉ aquemavʉ: “Caipʉcapʉrʉape paivʉ oteivecʉvare bojed̶avʉ yʉ. Que baru jã́cʉnʉiye jaʉvʉ yʉre náre. Que baru coyʉjacʉ mi jabocʉre, ʉ̃i corebequiyepe yʉre”, aquemavʉ ʉ̃.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Aru apecʉ aquemavʉ: “Pʉrʉbʉovʉ yʉ. Que baru daiye majibevʉ yʉ mi jabocʉi torojʉve teinoi”, aquemavʉ ʉ̃.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Que teni ñai ʉ̃i yebacacʉ copaini coyʉquemavʉ caiye iyede ʉ̃i jabocʉre.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ñai yebacacʉ ʉ̃i copaiyede, aquemavʉ ʉ̃i jabocʉre: “Mʉ, ji jabocʉ, yópe mi cõjeiyepe d̶avʉ yʉ. Ʉbenita mi ãitucubʉ buibévʉ cãreja”, aquemavʉ ñai yebacacʉ.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Aru ñai jabocʉ aquemavʉ ʉ̃i yebacacʉre: “Ĩmarore jocarĩ nʉjacʉ mʉ. Ma nʉimai nʉjacʉ aru daicõjejacʉ põevare ji torojʉve teinoi, ji cʉ̃rami buiquíyepe.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Coyʉyʉbu mʉre: Caivʉ ina ji cutuimara mácavʉ ãmenajarama ji torojʉve teinoque ãiyede”, aquemavʉ ñai jabocʉ, arejamed̶a Jesús.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Mái nʉiyede obedivʉ põeva yóvarejaimad̶a Jesúre. Aru ʉ̃ copedini, jã́ri, arejamed̶a náre:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 —Ácʉ põecʉ ʉ̃i daru ji yebai, ji bueimaracacʉ bacʉyʉ́, yʉre jecʉé jaʉvʉ ʉ̃́re caivʉ pʉeno baju. Que baru ʉjacʉrĩ yʉre jípacʉ, jípaco, jímarepaco, mamara, jíbʉrã, ĩmara, aru ʉ̃i baju máre pʉeno baju.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ácʉ põecʉ daiyʉcʉ yʉ́que, dajocajacʉrĩ põeva ne mearo jã́iyede ʉ̃́re, cʉyebejacʉrĩ yʉre yóvaiyede, aru jidʉbejacʉrĩ ʉ̃i ñájiquiyede. Nópe d̶abecʉ baru, ʉ̃ bʉojabebi jícʉ bacʉyʉ́.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Ácʉ mʉjacacʉ cʉ̃rami ʉrad̶ãmi d̶aiyʉcʉ baru, dápiarĩ dobajebu, corevacʉyʉ aipino bojecʉrõre diñamine aru ʉ̃i bʉojaquinore máre.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 — ausente —
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 — ausente —
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Aru ácʉ jabocʉ dápiarĩ dobajebu, ʉ̃ jina caipʉcapʉrʉape paimil baju churaravaque boaiyʉcʉ baru apecʉ jabocʉ veinte mil paivʉ baju churarava cʉvacʉque ãd̶amatecʉdayʉ ʉ̃́re.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Aru boarĩ́ bʉojaiyʉbecʉ baru ʉ̃i boro nʉvaipõevare coyʉrĩ jarocʉyʉme ʉ̃i maucʉ joai cʉedeca cãreja, “Boaiyʉbevʉ yʉ” arĩ jaroyʉ.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Que baru me dápiaiye jaʉvʉ mʉjare jipocamia, ji bueimara márajivʉ baru. Mʉja dajocabevʉ baru mʉje cʉvaede, ji bueimara teivʉ bʉojabenamu mʉja, arejamed̶a Jesús.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Bedióva cojedeca arĩ buedejamed̶a Jesús náre:
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Joborõre aru oteiye ʉ̃rojʉrõre máre mead̶aiye bʉojabevʉ. Quédata põeva jarʉvad̶ama iye yuquira meamene. Nopedeca Jʉ̃menijicʉi põeva ʉ̃i ʉrõpe d̶arĩ dajocaivʉ baru, mead̶arĩ bʉojabenama ijãravʉcavʉre. Me jápiajarã mʉja iye ji bueiyede, arejamed̶a Jesús.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.