João 2

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pʉcajãravʉa yóboi, Galilea ãmicʉrõi, Caná ãmicʉriĩmaroi, pʉrʉbʉoivʉ ne torojʉve teino marejávʉ̃. Aru Jesúi paco cʉrejaco noi.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Jesús aru ñʉja ʉ̃i bueimara ina pʉrʉbʉoivʉ ne cutuimaracavʉ barejacárã.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Ñʉje ãiye bajure ũcuiye cũinéjavʉ̃ya. Jesúre coyʉcodarejaco jípaco:
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 —Báco, ¿aipe teni yʉre que ad̶orʉ̃? Ji memeinʉmʉ eabevʉ cãreja, arejame jípacore Jesús.
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 —Jímacʉi cõjeiyepe d̶ajarã mʉja, arejacod̶a Jesúi paco.
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Nore cʉrejavʉ̃ seis paibʉa jorobʉa, cʉ̃rajorobʉa. Ʉrabʉa jorobʉa baju, cũinábʉ cincuenta o setenta pailitros baju eaibʉ barejávʉ̃. Dibʉá ocoque buiváibʉare cʉvarejacarã ñʉja judíova, ñʉje cojarãjiyepe aivʉ, ñʉje nópe teni cõmajinope Jʉ̃menijicʉi me jã́quiyepe aivʉ ñʉjare. Que teni iñamicavʉ máre cʉvarejaima dibʉáre.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 —Ocore ĩni, davarĩ, dibʉáre buivájarã mʉja, arejame nócacʉi yebacavʉre Jesús.
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 —Que d̶arĩ quĩ́jinora doarĩ, torojʉve teino upacʉre nʉvajara mʉja. Ʉ̃i ũcuri dápiaquiyepe arĩ, jínanʉjara, arejame ina yebacavʉre.
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Die oco báquede Jesús oatʉvarĩ, vino ʉ́yaicoro tede d̶arejame. Ñai torojʉve teino upacʉ die ũcuiyede ũcuri jã́rejame. Ʉ̃́capũravʉ majibedejame ã́roi ne ĩ́ye báquede diede. Ʉbenita ina yebacavʉcapũravʉ, ina ocoque dibʉáre yuyeivʉ bácavʉ, me majidejaima. Ũcuri jã́ri, pʉrʉbʉoyʉre cuturejame ñai torojʉve teino upacʉ.
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 Dayʉ bácʉre yópe arejame ñai torojʉve teino upacʉ:
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Que teni põeva ne d̶arĩ majibenore d̶arejame Jesús, jã́d̶ovacʉyʉ ʉ̃i majiéde. Galilea ãmicʉrõi, Caná ãmicʉriĩmaroi, ʉ̃i ocore oatʉvainoque, Jesús bʉ́rejame põeva ne d̶arĩ majibede ʉ̃i d̶aiyede. “Jʉ̃menijicʉi epeimʉme ʉ̃”, põevare are d̶ayʉ, nópe náre jã́d̶ovarejame Jesús. Aru “Cristo bajube ʉ̃” arĩ, me jʉ arejacarã ñʉja ʉ̃i bueimara.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 No yóboi Capernaum ãmicʉriĩmaroi nʉrejame Jesús. Ʉ̃́re yóvarãnʉrejacarã jípaco, ʉ̃i yóva, aru ñʉja ʉ̃i bueimara. Nore obebejãravʉa cʉrejacarã.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Pascua ãmicʉrijãravʉ torojʉve teijãravʉ baquinó eare nʉino marejávʉ̃. Ñʉja judíova ñʉje torojʉve teinʉmʉ marejávʉ̃ no, Jʉ̃menijicʉi etavaiye báque boje ñʉjeñecuva mácavʉre Egipto ãmicʉrijoborõre jocarĩ. Dinʉmʉre Jerusalén ãmicʉriĩmaroi nʉrejaima obedivʉ judíova. Que baru Jesús máre mʉri nʉrejame.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Mʉri nʉri, earĩ, Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine jã́cʉnʉrejame Jesús. Diñami tãibʉrã earĩ, ecorĩ oteivecʉva, ovejava, aru jurevare bojed̶aivʉre jã́rejame. Nácapũravʉ põevare ʉrarõ ne tãutʉrare ĩnejaima. Apenoa joborõacavʉ ne tãutʉrare oatʉvaipõeva dobarivʉre máre jã́rejame nore.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Que baru cainimea ĩni, ʉ̃i jara boaquímene cãriárejame. Cãriári bʉojarĩ, dimeque jara popeni, diñami cʉrivʉre jaetovarejame Jesús ina tãibʉi cʉrĩ bojed̶aivʉre ne ãimaraque. Tãutʉrare oatʉvaivʉre máre jararĩ, ne jã́d̶ovaivare japʉporĩ, moari najuárejame, jarʉvacʉyʉ ne tãutʉratʉravare joborõi.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Jurevare bojed̶aivʉre yópe arejame:
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Jesús ʉ̃i que aiyede, Jʉ̃menijicʉi yávaiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede ãrʉrejacarã ñʉja, ʉ̃i bueimara. “Mʉ, Jʉ̃menijicʉ, apevʉ ãmeina d̶arãjivʉbu yʉre. Que baru mi cʉ̃ramine jecʉrĩ vaivʉ yʉ”, apecʉ bácʉ ʉ̃i aiye báquede toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Ina judíova ñʉje jabova yávarãdarejaima Jesúre:
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Jesús arejame náre:
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Ina judíova arejaima ʉ̃́re:
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Ʉbenita diñami bajure ayʉ ãmenejame Jesús. Ʉ̃i bajure cʉ̃ramipe ayʉ barejáme ʉ̃. Ʉbenita majibedejaquemavʉ na, jabovacapũravʉ.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Majibenidurejacarã ñʉja máre, Jesús ʉ̃i que aiyede. Ʉbenita ʉ̃i nacajariburu yóboi yainore jarʉvarĩ, ʉ̃i que aiye báquede dápiarĩ, ãrʉrejacarã ñʉja, ʉ̃i bueimara. Ãrʉrivʉ ʉ̃i coyʉiye báquede aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede máre jʉ arejacarã ñʉja ʉ̃i bueimara.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Pascua torojʉve teinʉmʉ, Jesús ʉ̃i cʉedeca Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, ʉ̃́re jʉ arĩdurejaima põeva obedivʉ. Ne jã́iye boje ʉ̃i jã́d̶ovaiyede põeva ne d̶arĩ majibede, “Jʉ̃menijicʉi epeimʉ Cristobe ʉ̃”, arejaima na.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 Ʉbenita Jesúcapũravʉ náre coreóvarĩ, “Jãve abema na”, arĩ dápiarejamed̶a. Me baju põevare coreóvarejaquemavʉ ʉ̃.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Ʉ̃́re jaʉbevʉ apecʉ ʉ̃i coyʉiye aipe ãrojaene põevare. Me majidejaquemavʉ põeva ne dápiaiyede. Quénora ʉ̃i baju coreóvarejaquemavʉ náre.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.