João 2
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT
1 Pʉcajãravʉa yóboi, Galilea ãmicʉrõi, Caná ãmicʉriĩmaroi, pʉrʉbʉoivʉ ne torojʉve teino marejávʉ̃. Aru Jesúi paco cʉrejaco noi.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Jesús aru ñʉja ʉ̃i bueimara ina pʉrʉbʉoivʉ ne cutuimaracavʉ barejacárã.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Ñʉje ãiye bajure ũcuiye cũinéjavʉ̃ya. Jesúre coyʉcodarejaco jípaco:
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 —Báco, ¿aipe teni yʉre que ad̶orʉ̃? Ji memeinʉmʉ eabevʉ cãreja, arejame jípacore Jesús.
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 —Jímacʉi cõjeiyepe d̶ajarã mʉja, arejacod̶a Jesúi paco.
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Nore cʉrejavʉ̃ seis paibʉa jorobʉa, cʉ̃rajorobʉa. Ʉrabʉa jorobʉa baju, cũinábʉ cincuenta o setenta pailitros baju eaibʉ barejávʉ̃. Dibʉá ocoque buiváibʉare cʉvarejacarã ñʉja judíova, ñʉje cojarãjiyepe aivʉ, ñʉje nópe teni cõmajinope Jʉ̃menijicʉi me jã́quiyepe aivʉ ñʉjare. Que teni iñamicavʉ máre cʉvarejaima dibʉáre.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 —Ocore ĩni, davarĩ, dibʉáre buivájarã mʉja, arejame nócacʉi yebacavʉre Jesús.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 —Que d̶arĩ quĩ́jinora doarĩ, torojʉve teino upacʉre nʉvajara mʉja. Ʉ̃i ũcuri dápiaquiyepe arĩ, jínanʉjara, arejame ina yebacavʉre.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Die oco báquede Jesús oatʉvarĩ, vino ʉ́yaicoro tede d̶arejame. Ñai torojʉve teino upacʉ die ũcuiyede ũcuri jã́rejame. Ʉ̃́capũravʉ majibedejame ã́roi ne ĩ́ye báquede diede. Ʉbenita ina yebacavʉcapũravʉ, ina ocoque dibʉáre yuyeivʉ bácavʉ, me majidejaima. Ũcuri jã́ri, pʉrʉbʉoyʉre cuturejame ñai torojʉve teino upacʉ.
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 Dayʉ bácʉre yópe arejame ñai torojʉve teino upacʉ:
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Que teni põeva ne d̶arĩ majibenore d̶arejame Jesús, jã́d̶ovacʉyʉ ʉ̃i majiéde. Galilea ãmicʉrõi, Caná ãmicʉriĩmaroi, ʉ̃i ocore oatʉvainoque, Jesús bʉ́rejame põeva ne d̶arĩ majibede ʉ̃i d̶aiyede. “Jʉ̃menijicʉi epeimʉme ʉ̃”, põevare are d̶ayʉ, nópe náre jã́d̶ovarejame Jesús. Aru “Cristo bajube ʉ̃” arĩ, me jʉ arejacarã ñʉja ʉ̃i bueimara.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 No yóboi Capernaum ãmicʉriĩmaroi nʉrejame Jesús. Ʉ̃́re yóvarãnʉrejacarã jípaco, ʉ̃i yóva, aru ñʉja ʉ̃i bueimara. Nore obebejãravʉa cʉrejacarã.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Pascua ãmicʉrijãravʉ torojʉve teijãravʉ baquinó eare nʉino marejávʉ̃. Ñʉja judíova ñʉje torojʉve teinʉmʉ marejávʉ̃ no, Jʉ̃menijicʉi etavaiye báque boje ñʉjeñecuva mácavʉre Egipto ãmicʉrijoborõre jocarĩ. Dinʉmʉre Jerusalén ãmicʉriĩmaroi nʉrejaima obedivʉ judíova. Que baru Jesús máre mʉri nʉrejame.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Mʉri nʉri, earĩ, Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine jã́cʉnʉrejame Jesús. Diñami tãibʉrã earĩ, ecorĩ oteivecʉva, ovejava, aru jurevare bojed̶aivʉre jã́rejame. Nácapũravʉ põevare ʉrarõ ne tãutʉrare ĩnejaima. Apenoa joborõacavʉ ne tãutʉrare oatʉvaipõeva dobarivʉre máre jã́rejame nore.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Que baru cainimea ĩni, ʉ̃i jara boaquímene cãriárejame. Cãriári bʉojarĩ, dimeque jara popeni, diñami cʉrivʉre jaetovarejame Jesús ina tãibʉi cʉrĩ bojed̶aivʉre ne ãimaraque. Tãutʉrare oatʉvaivʉre máre jararĩ, ne jã́d̶ovaivare japʉporĩ, moari najuárejame, jarʉvacʉyʉ ne tãutʉratʉravare joborõi.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Jurevare bojed̶aivʉre yópe arejame:
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Jesús ʉ̃i que aiyede, Jʉ̃menijicʉi yávaiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquede ãrʉrejacarã ñʉja, ʉ̃i bueimara. “Mʉ, Jʉ̃menijicʉ, apevʉ ãmeina d̶arãjivʉbu yʉre. Que baru mi cʉ̃ramine jecʉrĩ vaivʉ yʉ”, apecʉ bácʉ ʉ̃i aiye báquede toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Ina judíova ñʉje jabova yávarãdarejaima Jesúre:
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Jesús arejame náre:
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Ina judíova arejaima ʉ̃́re:
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Ʉbenita diñami bajure ayʉ ãmenejame Jesús. Ʉ̃i bajure cʉ̃ramipe ayʉ barejáme ʉ̃. Ʉbenita majibedejaquemavʉ na, jabovacapũravʉ.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Majibenidurejacarã ñʉja máre, Jesús ʉ̃i que aiyede. Ʉbenita ʉ̃i nacajariburu yóboi yainore jarʉvarĩ, ʉ̃i que aiye báquede dápiarĩ, ãrʉrejacarã ñʉja, ʉ̃i bueimara. Ãrʉrivʉ ʉ̃i coyʉiye báquede aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede máre jʉ arejacarã ñʉja ʉ̃i bueimara.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Pascua torojʉve teinʉmʉ, Jesús ʉ̃i cʉedeca Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, ʉ̃́re jʉ arĩdurejaima põeva obedivʉ. Ne jã́iye boje ʉ̃i jã́d̶ovaiyede põeva ne d̶arĩ majibede, “Jʉ̃menijicʉi epeimʉ Cristobe ʉ̃”, arejaima na.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Ʉbenita Jesúcapũravʉ náre coreóvarĩ, “Jãve abema na”, arĩ dápiarejamed̶a. Me baju põevare coreóvarejaquemavʉ ʉ̃.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Ʉ̃́re jaʉbevʉ apecʉ ʉ̃i coyʉiye aipe ãrojaene põevare. Me majidejaquemavʉ põeva ne dápiaiyede. Quénora ʉ̃i baju coreóvarejaquemavʉ náre.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.