João 13

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pascua torojʉve teijãravʉ jipocacajãravʉ barejávʉ̃. Coreóvarejaquemavʉ Jesús dijãravʉ eainore ʉ̃i nʉquinore ijãravʉre jocarĩ, copaicʉyʉ jípacʉ yebai. Ina ijãravʉcavʉre ʉ̃ jinare cainʉmʉa jecʉbi ʉ̃. Que teni ñʉjare jecʉrejaquemavʉ ʉ̃i yaiyeta.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Nainú baji ñʉja ʉ̃i bueimaraque ãñʉ marejáme Jesús. Javeta ñʉjacacʉ Judas, Simón Iscariotei mácʉre yópe arĩ, “Jesúre ʉ̃i mauvare jẽni jíquijivʉ yʉ”, dápiare d̶arejaquemavʉ ñai abujuvai jabocʉ, ʉ̃i jẽni jíquiyepe ayʉ Jesúre ʉ̃i mauvare.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Jesús coreóvarejaquemavʉ majepacʉ Jʉ̃menijicʉre caiyede aru caivʉre pʉrʉcʉvaicõjeñʉ mácʉre ʉ̃́re parʉéque. Aru coreóvarejaquemavʉ ʉ̃i baju Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ aru copaicʉyʉ ʉ̃i yebai.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Que baru coreóvayʉ, ñʉje ãiyedeca nacajari, ʉ̃i pʉenocacajede durĩ, epeni, tʉ̃reicajede ĩni, jãrióri jẽori bʉorejame.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Que teyʉ bácʉ oco doaibʉre yuarĩ buivárejame, ñʉje cʉbobare joacʉyʉ. Ñʉje cʉbobare joarĩ bʉ́rejame. Ñʉjacacʉ cũinácʉre joarĩburu yóboi, tʉ̃reicaje ʉ̃i bʉoicajeque tʉ̃renejame.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Joarĩ tʉ̃reni ñʉjare coapa, Simón Pedrore eacʉnʉrejame Jesús. Aru Pedro arejame ʉ̃́re:
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Jesús arejame:
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Pedro arejame Jesúre:
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Pedro arejame:
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Aru Jesús arejame ñʉjare:
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Ʉ̃́re jẽne d̶acʉyʉre coreóvarejaquemavʉ Jesús. Que baru “Mʉjacacʉ caibaju joaimʉ mácʉ ãmemi ʉ̃”, arejame ʉ̃.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Que teni ñʉje cʉbobare joarĩ bʉojarĩ, ʉ̃i pʉenocacajede bedióva cojedeca ĩni, dorejame Jesús. Dorĩ bʉojarĩ, ãivarã dobacʉdarĩ, yópe ñʉjare arĩ coyʉrejame:
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Yʉre “bueipõecʉ” aru “ñʉje jabocʉ” máre aivʉbu mʉja. Mʉje nópe aiye meavʉ yʉre. Quédecabu yʉ. Mʉjare bueipõecʉbu. Aru mʉje jabocʉbu yʉ.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Yʉ mʉje jabocʉvacari aru mʉje bueipõecʉvacari yebacacʉpe mʉje cʉbobare joaivʉ yʉ. Que baru quédeca d̶ajarã mʉja. Apevʉ yʉre jʉ aipõeva ne cʉbobare joaiye jaʉvʉ mʉjare coapa.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Que d̶aivʉ yʉ mʉjare jã́d̶ovacʉyʉ aipe d̶aiye jaʉrõre mʉjare. Que barureca ji d̶aiyepedeca d̶ajarã mʉja mʉjevʉre.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Yebacacʉ cʉbebi ʉ̃i jabocʉre vainí tʉyʉ. Aru daroimʉ cʉbebi ʉ̃́re daroyʉre vainí tʉyʉ máre.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Iye cari coyʉiyede coreóvaivʉbu mʉja caride. Que baru nopedeca d̶aivʉ baru, torojʉrãjaramu mʉja.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 ’Ʉbenita ji beoimara mácavʉre coreóvaivʉ yʉ. Que baru “Torojʉrãjaramu”, ji aiyede mʉja caivʉre abevʉ yʉ. Yópe Jʉ̃menijicʉi yávaiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquepedeca vaiquíye jaʉvʉ yʉre: “Ñai ãñʉ mácʉ yʉ́que, yʉre boaiyʉbi”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Iye vaiquíye jipocamia nópe coyʉivʉ mʉjare, mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ jãvene “Jʉ̃menijicʉi mácʉbu yʉ” ji aino mácarõre. Ji coyʉino mácarõpe vainíburu yóboi, coreóvarãjaramu mʉja.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Ácʉ põecʉ ji jaroimarare me jacopʉyʉ baru, yʉre máre me jacopʉibi ʉ̃. Ácʉ põecʉ yʉre me jacopʉyʉ baru, yʉre daroyʉ bácʉre máre me jacopʉibi ʉ̃.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Nópe arĩ coyʉyʉ bácʉ ʉrarõ chĩorejame Jesús ʉ̃i ũmei. Chĩori, ñʉjare yópe yávarĩ darorejame cojedeca ye yavebecʉva:
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Ʉ̃i que aiyede ñʉje bajumia jã́rejacarã ñʉja, cuecumaivʉ. Ácʉ ñʉjacacʉ ʉ̃i aimʉre majibedejacarã ñʉja.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Cũinácʉ ñʉjacacʉ pare Jesús ʉ̃i jecʉmʉ Jesús yebai ʉ̃i tʉcavai dobarejacacʉ yʉ.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Yʉre ʉ̃i pʉrʉ jabióvarĩ, jẽniari jã́icõjenejame Simón Pedro:
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Nópe d̶ayʉre jã́ñʉ, Jesúre pʉeno cad̶ajĩe nʉri, jẽniari jã́rejacacʉ yʉ yavenijiena:
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Ji nópe arura, jʉ arejame Jesús:
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Dinʉmʉmiareca Judas diede ĩñʉva, cũiná Satanás d̶aicõjeni bʉ́rejaquemavʉ ʉ̃́re. Aru ʉ̃́re arejame Jesús:
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Ʉbenita ñʉja náque dobarivʉ tʉoiva yebai aipe teni Jesús ʉ̃i que ainore Judare coreóvabedejacarã cãreja.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Judas ʉ̃i cʉvae boje ñʉje tãutʉrare, ñʉjacavʉ, “Ñʉje ãrajiyede torojʉve teinʉmʉ bojed̶aicõjeñʉme Jesús Judare”, arĩ dápiarejaquemavʉ. Aru apevʉ ñʉjacavʉ, “Cʉve cʉvabevʉre tãutʉrare jícʉnʉicõjeñʉme Jesús ʉ̃́re”, arĩ dápiarejaquemavʉ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Iye pã́ure ĩñʉ mácʉ, cũiná etarĩ nʉrejame Judas. Ñami marejávʉ̃ ʉ̃i etarĩ nʉiyede.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Judas ʉ̃i etarĩburu yóboi, ñʉjare yópe arĩ, yávarejame Jesús:
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe ji jã́d̶ovaru Jʉ̃menijicʉ meacʉ bajure, Jʉ̃menijicʉvacari põevare jã́d̶ovacʉyʉme ʉ̃i daroimʉ mácʉ meacʉ bajure. Aru maumejieneca que d̶acʉyʉme Jʉ̃menijicʉ.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Mʉja, jímajinape paivʉ, majióvarõ bajura cʉcʉyʉmu mʉjaque. Yʉre vorãjaramu mʉja. Ʉbenita yópe ji coyʉino mácarõpe maje jabovare, mʉjare máre coyʉyʉbu yʉ: Ji nʉquinore nʉiye majibevʉ mʉja.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Caride d̶aicõjeino yóbocarõre d̶aicõjequijivʉ yʉ: Mʉje bajumia ʉjarã mʉja yópe ji ʉepedeca mʉjare. Mʉje bajumia jecʉjarã mʉja.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Que d̶aivʉre mʉje bajumia ʉrivʉre jã́ivʉ, majinajarama caivʉ ji bueimara bajure mʉjare, arejame ñʉjare Jesús.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Jesús que ayʉre, yópe arejame Simón Pedro:
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Pedro arejame:
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Aru Jesús arejame Pedrore:
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.