João 13

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pascua torojʉve teijãravʉ jipocacajãravʉ barejávʉ̃. Coreóvarejaquemavʉ Jesús dijãravʉ eainore ʉ̃i nʉquinore ijãravʉre jocarĩ, copaicʉyʉ jípacʉ yebai. Ina ijãravʉcavʉre ʉ̃ jinare cainʉmʉa jecʉbi ʉ̃. Que teni ñʉjare jecʉrejaquemavʉ ʉ̃i yaiyeta.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Nainú baji ñʉja ʉ̃i bueimaraque ãñʉ marejáme Jesús. Javeta ñʉjacacʉ Judas, Simón Iscariotei mácʉre yópe arĩ, “Jesúre ʉ̃i mauvare jẽni jíquijivʉ yʉ”, dápiare d̶arejaquemavʉ ñai abujuvai jabocʉ, ʉ̃i jẽni jíquiyepe ayʉ Jesúre ʉ̃i mauvare.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jesús coreóvarejaquemavʉ majepacʉ Jʉ̃menijicʉre caiyede aru caivʉre pʉrʉcʉvaicõjeñʉ mácʉre ʉ̃́re parʉéque. Aru coreóvarejaquemavʉ ʉ̃i baju Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ aru copaicʉyʉ ʉ̃i yebai.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Que baru coreóvayʉ, ñʉje ãiyedeca nacajari, ʉ̃i pʉenocacajede durĩ, epeni, tʉ̃reicajede ĩni, jãrióri jẽori bʉorejame.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Que teyʉ bácʉ oco doaibʉre yuarĩ buivárejame, ñʉje cʉbobare joacʉyʉ. Ñʉje cʉbobare joarĩ bʉ́rejame. Ñʉjacacʉ cũinácʉre joarĩburu yóboi, tʉ̃reicaje ʉ̃i bʉoicajeque tʉ̃renejame.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Joarĩ tʉ̃reni ñʉjare coapa, Simón Pedrore eacʉnʉrejame Jesús. Aru Pedro arejame ʉ̃́re:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jesús arejame:
7 Jesus respondeu:
8 Pedro arejame Jesúre:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Pedro arejame:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Aru Jesús arejame ñʉjare:
10 Aí Jesus disse:
11 Ʉ̃́re jẽne d̶acʉyʉre coreóvarejaquemavʉ Jesús. Que baru “Mʉjacacʉ caibaju joaimʉ mácʉ ãmemi ʉ̃”, arejame ʉ̃.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Que teni ñʉje cʉbobare joarĩ bʉojarĩ, ʉ̃i pʉenocacajede bedióva cojedeca ĩni, dorejame Jesús. Dorĩ bʉojarĩ, ãivarã dobacʉdarĩ, yópe ñʉjare arĩ coyʉrejame:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Yʉre “bueipõecʉ” aru “ñʉje jabocʉ” máre aivʉbu mʉja. Mʉje nópe aiye meavʉ yʉre. Quédecabu yʉ. Mʉjare bueipõecʉbu. Aru mʉje jabocʉbu yʉ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Yʉ mʉje jabocʉvacari aru mʉje bueipõecʉvacari yebacacʉpe mʉje cʉbobare joaivʉ yʉ. Que baru quédeca d̶ajarã mʉja. Apevʉ yʉre jʉ aipõeva ne cʉbobare joaiye jaʉvʉ mʉjare coapa.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Que d̶aivʉ yʉ mʉjare jã́d̶ovacʉyʉ aipe d̶aiye jaʉrõre mʉjare. Que barureca ji d̶aiyepedeca d̶ajarã mʉja mʉjevʉre.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Yebacacʉ cʉbebi ʉ̃i jabocʉre vainí tʉyʉ. Aru daroimʉ cʉbebi ʉ̃́re daroyʉre vainí tʉyʉ máre.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Iye cari coyʉiyede coreóvaivʉbu mʉja caride. Que baru nopedeca d̶aivʉ baru, torojʉrãjaramu mʉja.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Ʉbenita ji beoimara mácavʉre coreóvaivʉ yʉ. Que baru “Torojʉrãjaramu”, ji aiyede mʉja caivʉre abevʉ yʉ. Yópe Jʉ̃menijicʉi yávaiyede ʉ̃i toivaicõjeiye báquepedeca vaiquíye jaʉvʉ yʉre: “Ñai ãñʉ mácʉ yʉ́que, yʉre boaiyʉbi”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Iye vaiquíye jipocamia nópe coyʉivʉ mʉjare, mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ jãvene “Jʉ̃menijicʉi mácʉbu yʉ” ji aino mácarõre. Ji coyʉino mácarõpe vainíburu yóboi, coreóvarãjaramu mʉja.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Ácʉ põecʉ ji jaroimarare me jacopʉyʉ baru, yʉre máre me jacopʉibi ʉ̃. Ácʉ põecʉ yʉre me jacopʉyʉ baru, yʉre daroyʉ bácʉre máre me jacopʉibi ʉ̃.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Nópe arĩ coyʉyʉ bácʉ ʉrarõ chĩorejame Jesús ʉ̃i ũmei. Chĩori, ñʉjare yópe yávarĩ darorejame cojedeca ye yavebecʉva:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ʉ̃i que aiyede ñʉje bajumia jã́rejacarã ñʉja, cuecumaivʉ. Ácʉ ñʉjacacʉ ʉ̃i aimʉre majibedejacarã ñʉja.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Cũinácʉ ñʉjacacʉ pare Jesús ʉ̃i jecʉmʉ Jesús yebai ʉ̃i tʉcavai dobarejacacʉ yʉ.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Yʉre ʉ̃i pʉrʉ jabióvarĩ, jẽniari jã́icõjenejame Simón Pedro:
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Nópe d̶ayʉre jã́ñʉ, Jesúre pʉeno cad̶ajĩe nʉri, jẽniari jã́rejacacʉ yʉ yavenijiena:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ji nópe arura, jʉ arejame Jesús:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Dinʉmʉmiareca Judas diede ĩñʉva, cũiná Satanás d̶aicõjeni bʉ́rejaquemavʉ ʉ̃́re. Aru ʉ̃́re arejame Jesús:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ʉbenita ñʉja náque dobarivʉ tʉoiva yebai aipe teni Jesús ʉ̃i que ainore Judare coreóvabedejacarã cãreja.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Judas ʉ̃i cʉvae boje ñʉje tãutʉrare, ñʉjacavʉ, “Ñʉje ãrajiyede torojʉve teinʉmʉ bojed̶aicõjeñʉme Jesús Judare”, arĩ dápiarejaquemavʉ. Aru apevʉ ñʉjacavʉ, “Cʉve cʉvabevʉre tãutʉrare jícʉnʉicõjeñʉme Jesús ʉ̃́re”, arĩ dápiarejaquemavʉ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Iye pã́ure ĩñʉ mácʉ, cũiná etarĩ nʉrejame Judas. Ñami marejávʉ̃ ʉ̃i etarĩ nʉiyede.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas ʉ̃i etarĩburu yóboi, ñʉjare yópe arĩ, yávarejame Jesús:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe ji jã́d̶ovaru Jʉ̃menijicʉ meacʉ bajure, Jʉ̃menijicʉvacari põevare jã́d̶ovacʉyʉme ʉ̃i daroimʉ mácʉ meacʉ bajure. Aru maumejieneca que d̶acʉyʉme Jʉ̃menijicʉ.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Mʉja, jímajinape paivʉ, majióvarõ bajura cʉcʉyʉmu mʉjaque. Yʉre vorãjaramu mʉja. Ʉbenita yópe ji coyʉino mácarõpe maje jabovare, mʉjare máre coyʉyʉbu yʉ: Ji nʉquinore nʉiye majibevʉ mʉja.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Caride d̶aicõjeino yóbocarõre d̶aicõjequijivʉ yʉ: Mʉje bajumia ʉjarã mʉja yópe ji ʉepedeca mʉjare. Mʉje bajumia jecʉjarã mʉja.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Que d̶aivʉre mʉje bajumia ʉrivʉre jã́ivʉ, majinajarama caivʉ ji bueimara bajure mʉjare, arejame ñʉjare Jesús.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Jesús que ayʉre, yópe arejame Simón Pedro:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pedro arejame:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Aru Jesús arejame Pedrore:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.