João 11

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dinʉmʉre cũinácʉ ʉ̃mʉ ʉ̃i ãmiá Lázaro ijeteyʉ barejámed̶a. Jíbʉrõmivaque Betania ãmicʉriĩmajinoi cʉrejame ʉ̃. Marta aru María ãmicʉrejaima na, jíbʉrõmiva.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ico María Lázaroi mamico barejácod̶a Jesúre mumijʉe yuad̶o bacod̶ó ʉ̃i cʉbobare aru õi yuarĩburu yóboi õi pod̶aque tʉ̃red̶o macod̶ó máre.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Jesúre boro jarorejaimad̶a na, Lázaroi maminomiva:
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ne que aino mácarõre jápiayʉ bácʉ, yópe arejame Jesús:
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Martare, Maríare, aru néyocʉ Lázarore pare jecʉrejaquemavʉ Jesús.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ijimʉre jápiayʉ bácʉvacari, nomicata pʉcajãravʉa mautedejame cãreja.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Pʉcajãravʉa yóboi, Jesús arejame ñʉjare ʉ̃i bueimarare:
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 —Mʉ, bueipõecʉ, javejĩeneca cʉ̃raboaque dʉreni, mʉre boajʉrorivʉ batemá nócavʉ. ¿Nore nʉcʉyʉrʉ̃ mʉ cojedeca? arejacarã Jesúre.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 “Ji d̶ájʉroede bʉojajebu yʉ” ayʉ, yópe arĩ coyʉrejame Jesús:
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ʉbenita ñai cuyʉ ñamine, torĩ yavaibi ʉ̃, aviá ʉ̃i miad̶áre d̶aino cʉbe boje, arejame Jesús.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Que coyʉrĩburu yójĩboi, yópe arĩ coyʉrejame Jesús cojedeca:
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 —Mʉ, ñʉje jabocʉ, jãve cãru, dinʉmʉ meaquiyebu. Meatecʉyʉme, arejacarã ñʉja.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesús ʉ̃i nópe aiyede majibedejacarã ñʉja. Ʉbenita “Cãñʉmebu”, arĩ dápiarejacarã ñʉja.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ñʉje que dápiaiyede, yópe arejame Jesús yavebecʉva:
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Ji cʉbe báque boje ʉ̃́que, torojʉvʉ yʉ. Caride yʉre me baju coreóvarĩ jʉ arãjaramu mʉja, ji d̶aquiyede jã́ivʉ. Jã́rica, Lázaro bácʉ yebai nʉrajarevʉ maja, arejame Jesús.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Ñʉjacacʉ Tomás, pẽjacʉ ñʉje aimʉ, arejame ñʉjare:
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jã́ranʉrejacarã ñʉja, Jesújã. Earãnʉivʉ bajure Lázaro bácʉi yaino mácarõre coyʉrãdarejaima nócavʉ. Javeta Jesús ʉ̃i eaquiye jipocamia, yóvaicʉvaijãravʉa jipocamiata, ʉ̃ mácʉre jarʉvarejaimad̶a cʉ̃racobei, põe jarʉvaicobei.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Lázaro bácʉi cʉriĩmaro, Betania ãmicʉriĩmajino, joabejĩnoi yóbecʉrikilometros baji cʉrejavʉ̃ Jerusalén ãmicʉriĩmaro.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Que baru Martare aru Maríare máre, yaiyʉ́ bácʉi maminomivare, jã́ranʉrejaimad̶a Jerusalẽ́cavʉ judíova obedivʉ. Na chĩoivʉque orãnʉrejaimad̶a.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Jesús edayʉre majini, ʉ̃́re copʉ darejaco Marta. Ʉbenita Maríacapũravʉ dabedejaco. Quédata cʉ̃ramimia cʉrejaquemavʉ.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Jesúre copʉyo, yópe arejaco Marta:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ʉbenita coreóvaivʉ yʉ Jʉ̃menijicʉ d̶ayʉre caiyede yópe mi jẽniaiyepe ʉ̃́re, arejaco Jesúre.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 —Míyocʉ bácʉ nacajacʉyʉme yainore jarʉvarĩ, arejame Martare.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 —Jãvemu no. Nore majivʉ yʉ. Jãravʉ cũiyeta, nacajacʉyʉme jíyocʉ bácʉ yainore jarʉvarĩ, arejaco õ cojedeca.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Dinʉmʉre Jesús arejame:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Yʉre jʉ ayʉ, ji nacovaquimʉ, apʉcʉyʉme cainʉmʉa. Ye nʉmecʉyʉme toabo cũiméboi. ¿Iye ji coyʉiyede jʉ ad̶orʉ̃ mʉ? arejame Martare Jesús.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Aru arejaco:
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ʉ̃́re que ad̶o báco copainʉri, ĩmacore, Maríare, cutuconʉrejaco Marta. Yavenijiena cuturejacod̶a Maríare, apevʉ ne jápiabenajiyepe ad̶o:
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Jʉ arĩ, cũiná nacajari, Jesús yebai copʉ nʉrejacod̶a María.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Ĩmaro bajure eabedejacarã ñʉja cãreja. Martare ñʉje copʉino mácarõmiata cʉrejacarã cãreja.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Jũjujiena nʉñore jã́ivʉ, Maríare yóvarãdarejaima ina judíova. Ṍque orãdaivʉ barĩdurejaimad̶a. “Yaiyʉ́ bácʉre ne jarʉvaino mácarõi oconʉñome õ”, arĩ dápiarĩdurejaimad̶a na.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 María ñʉje yebai edarĩna, Jesús yebamiata ñʉatutarĩ, arejaco ʉ̃́re:
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 María od̶ore jã́ñʉ, aru ṍque edaivʉ oivʉre jã́ñʉ, ṍre cõmaje ãroje jã́ri, ʉrarõ chĩorejame Jesús.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 —¿Ã́ri yaiyʉ́ bácʉre jarʉvarãrʉ mʉja? arejame Jesús.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Dinʉmʉ orejame Jesús máre.
35 Jesus chorou.
36 —Ʉrarõ yaiyʉ́ bácʉre ʉ́teame Jesús, arejaima ne bajumia ʉ̃́re jã́ivʉ bácavʉ.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Apevʉ nácavʉ arejaima:
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Yaiyʉ́ bácʉre jarʉvaino mácarõre eare nʉiye bajure bedióva cojedeca orejame Jesús, pare chĩoñʉ. Que teni ʉ̃ mácʉre ne jarʉvaino mácarõre earejacarã ñʉja, Jesúque daivʉ. Cʉ̃racobe, cainitʉravaque ne bieicobe barejávʉ̃ Lázaro bácʉre ne jajuidorĩ ad̶aicobe bácarõ.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 —Cainitʉravare veojarã mʉja, arejame náre Jesús.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 —Javede coyʉvʉ mʉre. Mʉ yʉre jʉ ad̶o baru, yʉre Jʉ̃menijicʉi parʉéde cʉvacʉre jã́cod̶omu mʉ, avʉ yʉ mʉre, arejame Martare Jesús.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Dinʉmʉ dicobede bieitʉravare veorĩ ĩnejaima apevʉ. Ne que d̶arĩburu yóboi, nore núcʉ, cavarõi jã́ñʉ, arejame Jesús:
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Yʉ me coreóvaivʉ jápiayʉre yʉre cainʉmʉa. Ʉbenita yore yʉ́que cʉrivʉ ne majinajiyepe ayʉ, mʉre que aivʉ yʉ. Ne “Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉbe Jesús”, ne arãjiyepe ayʉ, nópe mʉre yávaivʉ yʉ, arejame Jesús.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Jípacʉque yávayʉ bácʉ cod̶oboborĩ, órejarejame Jesús:
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Jesús ʉ̃i que aiyedata, etarĩ darejame ʉ̃ yaiyʉ́ bácʉ. Cuitótecajeaque ʉ̃i cʉboba, ʉ̃i pʉrʉá, aru ʉ̃i jipobʉ máre, caicʉ ne cũmaimʉ mácʉ, Lázaro etarĩ darejame.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Obedivʉ ina Maríaque yaiyʉ́ bácʉre orãdaivʉ bácavʉcavʉ, Jesúre nópe d̶ayʉre jã́ivʉ bácavʉ, ʉ̃́re jʉ arejaimad̶a.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ʉbenita fariseovacavʉre coyʉrãearejaimad̶a apevʉ. Caiye Jesús ʉ̃i d̶aiye báquede náre coyʉrejaimad̶a.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 — ausente —
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 — ausente —
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ʉbenita cũinácʉ nácacʉ ʉ̃i ãmiá Caifás, sacerdotevai jabocʉ baju diʉjʉre, arejamed̶a:
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 ¿Coreóvabenarʉ mʉja? Cũinácʉva yaidú, majare meavʉ. Que teni caivʉ yainí bíjabejebu maja, arejamed̶a jabovare Caifás.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ʉ̃ cũinácʉ nópe abedejaquemavʉ Caifás. Sacerdotevai jabocʉ baju boje, ʉ̃́re nópe are d̶arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ, Jesús ʉ̃i yaiquíyede judíovare boje coyʉyʉ.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ʉbenita náre quévʉ bojeda yaicʉ́yʉ ãmenejame Jesús. Quénora cainoa joborõacavʉre boje máre, yaicʉ́yʉ barejáme Jesús, obedivʉ Jʉ̃menijicʉi mára márajivʉre cũináyajubope d̶acʉyʉ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Sacerdotevare jaboteipõeva aru fariseova máre, “Dinʉmʉ Jesúre boarĩ́ jarʉvarãjarevʉ maja”, arĩ bʉ́rejaimad̶a na dijãravʉ, Caifás ʉ̃i nópe coyʉijãravʉmia.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Nore majicʉ Jesús, ʉraĩmaroai cubedejame. Judeacavʉre dupini nʉñʉ, ne joborõre jocarĩ, põecʉbenoi nʉrejame Jesús. Ñʉjare ʉ̃i bueimarare máre nʉvari, Efraín ãmicʉriĩmajinoi curãnʉrejacarã ñʉja.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Ñʉja judíova ñʉje torojʉve teijãravʉ, Pascua ãmicʉrijãravʉ baquinó eare nʉino marejávʉ̃. Que baru Jerusalén ãmicʉriĩmaroi obedivʉ põeva, cainoa ĩmaroacavʉ, mʉri nʉrejaima na, d̶arãjivʉ ne torojʉve tenajiye jipocai yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre, meara márajivʉ Jʉ̃menijicʉi jã́inore.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Que teivʉ, Jesúre vore cuivʉ barejáimad̶a ina põeva. Cójijivʉ Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami, ne bajumia boroteivʉ jẽniari jã́rejaimad̶a:
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Jipocamia ina sacerdotevare jaboteipõeva aru ina fariseova máre caivʉre, yópe arĩ, coyʉicõjenejaimad̶a:
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.