Atos 25
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NAA
1 Festo earejamed̶a dijoborõi aru yóbecʉrijãravʉa yóboi mʉri nʉrejamed̶a Cesarea ãmicʉriĩmarore jocarĩ pʉ Jerusalén ãmicʉriĩmaroi.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Noi ina sacerdotevare jaboteipõeva aru apevʉ judíovai jabova máre ʉ̃i yebai earĩ, ãmeno boro coyʉrĩ ad̶arĩdurejaimad̶a Pablore.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Jipocamia ina jabova arejaimad̶a ne baju: “Boaipõevare coreni, jabʉrĩ boarĩ́ jarʉvaicõjenajarevʉ Pablore”, arejaimad̶a yavenina. Que baru parʉrõque jẽniariduvaivʉ barejáimad̶a ñai jabocʉre, ʉ̃i jʉ aquiyepe aivʉ náre yópe ne ʉrõpe.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ʉbenita Festo arejamed̶a náre:
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Que baru yóvajarãri yʉre mʉje jabova Cesareai, ne boro coyʉrĩ ad̶arãjiyepe aivʉ Pablore noi, ʉ̃i ãmeina tedu, arejamed̶a Festo.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Pʉ ocho paijãravʉa ʉ̃i mauteniburu yóboi nore, Festo ẽmenejamed̶a Cesarea ãmicʉriĩmaroi. Aru cõmiáijãravʉ jabova ne ãmeina teivʉre jẽniari jã́iñami nʉri, dobarejamed̶a, jápiacʉyʉ ne boro coyʉrĩ ad̶arĩduiyede. Aru davaicõjenejamed̶a Pablore.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ʉ̃i eaiyede, ina judíova Jerusalén ãmicʉriĩmarocavʉ daivʉ bácavʉ núrejaimad̶a ʉ̃i yóboi. Ʉrarõ ãmeno boro coyʉrĩ ad̶arĩduivʉ barejáimad̶a ʉ̃i borore. Ʉbenita ye bʉojabedejaimad̶a jã́d̶ovaivʉ jãve ne borore.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pablocapũravʉ arejamed̶a:
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ʉbenita Festo judíovare torojʉre d̶aiyʉrĩ, yópe arĩdurejamed̶a Pablore:
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ʉbenita Pablocapũravʉ arejamed̶a ʉ̃́re:
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ji ãmeina d̶aiye boje, boarĩ́ jarʉvaiye jaʉrõ maru yʉre, jidʉbejebu yʉ ji yaiquínore. Ʉbenita ne boro coyʉiye jãve ãmenu, põecʉ cʉbebi bʉojarĩ jíyʉ yʉre náre. Que baru jẽniaivʉ mʉre jarocʉyʉre yʉre ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ yebai, ʉ̃i baju mead̶aquiyepe ayʉ yʉre, arejamed̶a Pablo.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Dinʉmʉ Festocapũravʉ borotedejamed̶a ʉ̃́re cad̶ateipõevaque. Aru boroteni bʉojarĩ arejamed̶a Pablore:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Apejãravʉa yóboi, ñai jabocʉ Agripa, jíbʉcomaque, õi ãmiá Berenice, earejaimad̶a Cesarea ãmicʉriĩmaroi. Jacoyʉrãnʉrejaimad̶a Festore.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Aru obedijãravʉa mautedejaimad̶a na. Cũinájãravʉ Festo coyʉrejamed̶a náre Pabloi borore.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ji cʉe báquede Jerusalẽ́i, sacerdotevare jaboteipõeva aru judíova bʉcʉva máre ãmeno boro coyʉrĩ ad̶arãdarĩduima ʉ̃́re ji yebai. Jẽniariduima yʉre ji ñájine d̶aquiyepe aivʉ ʉ̃́re.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ʉbenita yʉ acacʉ náre: “Yópe d̶arĩ cõmajiyama Romacavʉi jabova. Mamarʉmʉre ina boro coyʉrĩ ad̶aivʉque copʉ yávare d̶arĩ cõmajiyama ñai ne coyʉrĩ ad̶aimʉque, ʉ̃ máre ʉ̃i copʉtequiyepe aivʉ náre. Ñʉja Romacavʉi jabova yópe d̶abevʉ baru mamarʉmʉre, jíbevʉ põecʉre ina boro coyʉrĩ ad̶aivʉre”, acacʉ yʉ náre.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Que baru ne edaiyede yui, joe corebecʉva, cõmiáijãravʉre dobatecacʉ jabova ne ãmeina teivʉre jẽniari jã́iñami jívʉi. Aru davaicõjecacʉ ñai ʉ̃mʉre.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Dápiayʉ barĩducacʉ ina judíova boro coyʉrĩ ad̶arãjivʉre ʉ̃́re ʉrarõ ʉ̃i ãmeina teiye báquede. Ʉbenita coyʉrĩ ad̶aivʉ ye yávabeteima ʉrarõ ʉ̃i ãmeina teiye báquede yópe ji dápiarĩduino mácarõpe.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Quénora jorojĩma ʉ̃́re ne bueiyede jẽvari Jʉ̃menijicʉre aru cũinácʉ Jesús ãmicʉcʉ yaiyʉ́ bácʉre. Ʉbenita Pablocapũravʉ parʉrõreca coyʉyʉbe ñai Jesús apʉcʉre cojedeca.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Yʉ́capũravʉ ye majibetecacʉ caiye iye ne borore. Que baru jẽniari jã́cacʉ Pablore: “¿Mʉri nʉiyʉbecʉrʉ̃ mʉ Jerusalẽ́i? Noi yʉ jápiacʉyʉmu cojedeca mi borore”, acacʉ ʉ̃́re.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ʉbenita ʉ̃́capũravʉ jẽniáme: “Jarojacʉ yʉre ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ yebai, ʉ̃i jápiaquiyepe ayʉ ji borore”, áme yʉre. Que baru churaravare coreicõjecacʉ ʉ̃́re bʉoimʉpe ji jaroiyeta ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ yebai, arejamed̶a Festo Agripare.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Aru Agripa arejamed̶a:
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Cõmiáijãravʉi Agripa Berenicemaque earĩ cójijiñami ʉrad̶ãmi, ecorejaimad̶a noi põeva ne ʉrarõ pued̶aiyede náre ne ecoiyede. Caivʉ ina churaravai jabova parʉrivʉ, aru caino diĩmarocavʉ parʉrivʉ máre ecorejaimad̶a diñami náque. Aru Festo davaicõjenejamed̶a Pablore.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Que teni Festo arejamed̶a:
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ʉbenita yʉ́capũravʉ ye ʉ̃i ãmeina teiyede eabevʉ yʉ. Ji jã́ru, ʉ̃i d̶aiye báque boje boarĩ́ jarʉvaiye jaʉbevʉ ʉ̃́re. Ñai Pablovacari jẽniáme ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ jápiacʉyʉre ʉ̃i borore. Que baru arĩ dápiacacʉ: “Jarocʉyʉmu ʉ̃́re ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉ yebai”, acacʉ yʉ.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Ʉbenita yʉ́capũravʉ majibevʉ yéde ji toivaquiyede ʉ̃i borore ñai jabocʉre, ʉ̃i majiquiyepe ayʉ Pabloi ãmeno d̶aiye báquede. Mʉ, ji jabocʉ Agripa, que baru daicõjeivʉ ʉ̃́re yui mʉje yebai. Maje ʉ̃́re jẽniari jápiarĩburu yóboi, yʉ majiquijichʉvʉ ʉ̃i ãmeno d̶aiye báquede, toivacʉyʉ ñai jabocʉ ijãravʉcacʉ pʉeno baju parʉcʉre.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Bʉoimʉre jaroiye majibevʉ yʉ jabocʉ yebai, coyʉbecʉva aipe d̶arĩ ʉ̃i ãmeno d̶aiye báquede, arejamed̶a Festo náre.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.