Atos 24

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Cũinápʉrʉpe paijãravʉa yóboi, ñai sacerdotevare jaboteipõecʉ, Ananías, earejamed̶a Cesarea ãmicʉriĩmaroi apevʉ judíova bʉcʉvaque aru Roma jaboteino d̶aicõjeiyede bueipõecʉque, ʉ̃i ãmiá Tértulo. Tértulo coyʉcacʉyʉ barejámed̶a ina judíovare. Que baru jabova ne ãmeina teivʉre jẽniari jã́iñami nʉrejaimad̶a, boro coyʉrĩ ad̶arĩdurãjivʉ Pablore ñai jabocʉ Félix ʉ̃i jivateinoi.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Churarava ne davaiyede Pablore noi, Tértulo yópe arĩ, boro coyʉrĩ ad̶arĩdurejamed̶a:
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Que baru caivʉ ñʉje ĩmarocavʉ torojʉrĩ ãrʉvʉ mʉre.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Ʉbenita coreóvaivʉ cõmaje ãroje jã́ñʉre mʉ ñʉjare. Que baru joe baju nʉmequiyepe ayʉ maje boroteino, jẽniaivʉ mʉre mi jápiaquiyepe ayʉ ñʉje boro quĩ́jinore.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Ñai ʉ̃mʉ Pablo pare cãrijovaimi ʉ̃. Caino joborõi maucʉvare d̶aibi judíovare ne baju, ʉ̃i apede bueiye boje. Apeyajubo, nazareno ãmicʉriyajubo jabovacacʉbe ʉ̃.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Aru ãmed̶arĩduame ʉ̃ Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine. Ʉbenita jẽcarã ñʉja ʉ̃́re. Aru ñájine d̶arãjivʉ batecárã ʉ̃́re ñʉje d̶aicõjeiyepe.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Ʉbenita ñai jabocʉ Lisias darĩ churaravaque, ĩame ʉ̃́re ñʉjare jocarĩ parʉrõque.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Aru boro coyʉrĩ ad̶aicõjeame ñʉjare mi yebai. Mʉ jẽniari jápiayʉ baru ʉ̃́re, majini bʉojacʉyʉmu caiye ñʉje coyʉiyede ʉ̃́ra jãvene, arejamed̶a Tértulo Félide.
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Aru ina judíova máre nopedeca boro coyʉrĩ ad̶arĩdurejaimad̶a Pablore, jʉ arĩ caiye iye Tértuloi yávaiye báquede.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Dinʉmʉ ñai jabocʉ Félix jã́d̶ovarejamed̶a Pablore, ʉ̃i coyʉquiyepe ayʉ ʉ̃i borore. Que baru arejamed̶a:
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Mʉ majini bʉojacʉyʉmu jãve ji coyʉiyede. Quénora doce paijãravʉa vaivʉ caride, ji eaiye báquede Jerusalẽ́i. Nore nʉcacʉ yʉ, mearore jícʉyʉ Jʉ̃menijicʉre.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Yʉ jarabetecacʉ apecʉre. Aru cãrijini jorojĩmetecacʉ cójijivʉre. Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami, aru judíovai cójijiñamiai, aru tãibʉi máre. Yópe ne boro coyʉrĩ ad̶aiyepe d̶abetecacʉ yʉ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Bʉojabema jã́d̶ovaivʉ jãve ãmeno d̶ayʉre yʉre yópe ne coyʉiyepe.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Ʉbenita jãvemu “Pablo jʉ aibi Jesús Nazarecacʉ ʉ̃i bueiyede”, ne coyʉiye yʉrã. Jʉ ayʉbu yʉ Jʉ̃menijicʉre, ñʉjeñecuva mácavʉ ne mearore jímʉre. Mearore jíyʉbu yʉ Jʉ̃menijicʉre yópe ina judíova “Apede bueibi”, ne aiyepedeca yʉrã. Ʉbenita ape bueiye ãmevʉ. Jʉ ayʉbu yʉ caiye iye Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre aru caiye iye Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquede máre.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Yʉ coreivʉ Jʉ̃menijicʉ nacovacʉyʉre caivʉ yaivʉ bácavʉre yainore jarʉvarĩ, mearare aru ãmenare máre, yópe judíova ne coyʉiyepedeca.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Que baru yʉ́vacari cainʉmʉa d̶aiyʉvʉ yʉ, “Boropatebevʉ yʉ”, arĩ dápiarĩ Jʉ̃menijicʉi jã́inoi aru põeva ne jã́iyede máre.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 ’Obediʉjʉa cʉ́tecacʉ apenoa joborõai. No yóboi, copainʉcacʉ Jerusalẽ́i cojedeca, tãutʉrare jícʉyʉ judíova cõmaje ãrojarivʉre aru ape jícaiyede jícʉyʉ Jʉ̃menijicʉre máre.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Ji Jʉ̃menijicʉre jíquiye jipocai, d̶acacʉ yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre meacʉ bacʉyʉ́ Jʉ̃menijicʉi jã́inoi. No yóboi, apevʉ judíova, Asiacavʉ, jã́ima yʉre Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami jívʉi, jíyʉre ji jícaiyede Jʉ̃menijicʉre. Ʉbenita cójijivʉ cʉbetema ji yebai. Jaraino máre cʉbeteavʉ̃.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Que baru boro coyʉrĩ ad̶arãdajarãri ina Asiacavʉvacari yui mi jipocai, na jã́ivʉ bácavʉ baru yʉre ãmeina teyʉre.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Aru ne coyʉbedu, coyʉjarãri ina ʉ̃mʉva yui cʉrivʉ, aipe ji ãmeina teiyede ne eaiye báquede ji cʉe báquede judíovai jabova ne cójijinoi.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Quénora arãjichʉma na: “Pablo cʉcʉ ñʉje cójijinoi, yópe arĩ cod̶oboboame, ‘Bʉod̶ama yʉre, ji bueiye boje maje coreiyede Jʉ̃menijicʉ nacovacʉyʉre caivʉ yaivʉ bácavʉre yainore jarʉvarĩ’ ”, arãjichʉma na ji borore, arejamed̶a Pablo Félide.
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Aru Félix, Jesús ʉ̃i yávaiye méne coreóvayʉ me, ʉ̃i jápiaiyede diede, dajocaicõjenejamed̶a ne coyʉiyede apejãravʉita, yópe arĩ:
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Que arĩ bʉojarĩ, Félix coyʉrejamed̶a ñai churaravai jabocʉre, Pablore davayʉ bácʉre. Ʉ̃́re nʉvaicõjenejamed̶a Pablore jabovai cʉ̃rami cojedeca, churarava ne jã́ri corenajiyepe ayʉ ʉ̃́re noi. Ʉbenita d̶aicõjenejamed̶a Pablore yópe ʉ̃i ʉrõpe aru jã́radaicõjenejamed̶a ʉ̃́re ʉ̃i yóvaimarare, ne cad̶atenajiyepe aivʉ ʉ̃́re jaʉéde.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Apejãravʉa yóboi, Félix copaidarejamed̶a cojedeca jímarepacomaque, judíovacaco, õi ãmiá Drusila. Órejaicõjenejamed̶a Pablore ne yebai, ne jápiaiyʉe boje ʉ̃i coyʉiyede aipe d̶arĩ põeva jʉ aivʉre Jesúre.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Que teni Pablo náre coyʉrejamed̶a põevare ne mearo d̶aiye jaʉéde apevʉre yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe, aru põevare ne cʉrĩ majié jaʉéde ne baju coapa, aru Jʉ̃menijicʉi ñájine d̶aquiyede põevare ne ãmeina teiye boje máre. Aru iye coyʉiyede jápiayʉ, Félix cuecumari arejamed̶a Pablore:
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Obedijãravʉai Félix daicõjenejamed̶a Pablore ʉ̃i yebai, borotecʉyʉ ʉ̃́que, ʉ̃i coreiye boje ʉ̃i jíquiyepe ayʉ tãutʉrare. Tãutʉrare ʉ̃i jídu, Félix jaetovajebu ʉ̃́re.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Ʉbenita pʉcaʉjʉa yóboi Félix ʉ̃i jaboteino cũinéjavʉ̃ya. Ʉ̃ torojʉre d̶aiyʉrĩ judíovare, dajocarejamed̶a Pablore bʉoimʉpe. Aru apecʉ jaboteni bʉ́rejamed̶a, ʉ̃i ãmiá Porcio Festo.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.