Atos 14
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVI
1 Iconio ãmicʉriĩmaroi Pablo Bernabémaque ecorejaimad̶a judíovai cójijiñami, buenajivʉ nócavʉre. Aru buedejaimad̶a majiéque. Que baru obedivʉ põeva jʉ arejaimad̶a Jesúre, apevʉ judíova aru apevʉ judíova ãmevʉ máre.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Ʉbenita nócavʉ judíova Jesúre jʉ abevʉ maucʉvare d̶arejaimad̶a nócavʉ judíova ãmevʉre, ne ãmeina dápiarãjiyepe aivʉ Pablojãre.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Que baru Pablojã mautedejaimad̶a noi obedijãravʉa. Náre Jesús ʉ̃i cad̶ateiye boje, jidʉbevʉva coyʉivʉ barejáimad̶a parʉéque. Aru Jʉ̃menijicʉ parʉre d̶arejaquemavʉ náre, ne d̶arãjiyepe ayʉ põeva ne jã́mene aru ne d̶arĩ majibede máre. Que baru Jʉ̃menijicʉ jã́d̶ovarejaquemavʉ jãve ne coyʉiyede jíyede mearo bojecʉbenore Jesúre jʉ aipõevare.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Ʉbenita cũinátʉrʉ ne ũme dápiabedejaimad̶a na, diĩmarocavʉ. Apevʉ jʉ arejaimad̶a ina judíova ne coyʉiyede aru apevʉ jʉ arejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara ne coyʉiyede.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Dinʉmʉre ina judíova aru apevʉ judíova ãmevʉ máre coyʉrejaimad̶a jabovaque, yópe arĩ: “Ñájine d̶arãjarevʉ Pablojãre”, arejaimad̶a ne bajumia. Que arĩ, cʉ̃raboaque dʉvarĩ boaiyʉrĩdurejaimad̶a náre.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Pablojã coreóvaivʉ ne maucʉvarĩ dápiaiyede náre, dupini nʉrejaimad̶a apejoborõi. Cʉrejaimad̶a Licaonia ãmicʉrijoborõcaĩmaroai, Listra aru Derbe ãmicʉriĩmaroai, aru no joabenoquei máre.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Coyʉivʉ barejáimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne nócavʉre.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Listra ãmicʉriĩmaroi dobarejamed̶a cũinácʉ ʉ̃mʉ cuiye majibecʉ. Ʉ̃i cʉboba jiacʉbedejavʉ̃ya. Põetedejamed̶a ñai ʉ̃mʉ cuiye majibecʉ. Aru cainʉmʉa cubedejamed̶a ʉ̃.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Ʉ̃ jápiayʉ barejámed̶a Pabloi coyʉiyede. Pablo me cocoyʉ ʉ̃́re, coreóvarejamed̶a ñai ʉ̃mʉ jʉ ayʉre Jesús parʉcʉre, ʉ̃́re mead̶acʉyʉre.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Que baru Pablo me jã́ñʉ ʉ̃́re, arejamed̶a parʉrõreca:
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Ina obedivʉ põeva jã́ivʉ Pabloi d̶aiye báquede, cod̶oboborĩ bʉ́rejaimad̶a ne yávaicamuaque, Licaonia ãmicʉrijoborõcavʉ ne yávaicamuaque. Yópe arĩ, cod̶oboboivʉ barejáimad̶a na:
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Que baru arejaimad̶a Bernabéde, “Ʉ̃́recabe ñai jʉ̃menijicʉ ʉ̃i ãmiá Zeus”. Aru arejaimad̶a Pablore, “Ʉ̃́recabe ñai jʉ̃menijicʉ ʉ̃i ãmiá Hermes”. Que arejaimad̶a na Pablo ʉ̃i yávaiye boje Bernabé pʉeno.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Cũinád̶ami cʉ̃rami põeva ne torojʉede jíñami ñai Zeure cʉrejavʉ̃ya diĩmaro tʉrʉvai. Aru Zeui sacerdote davarejamed̶a oteivecʉvare aru cóvʉare máre diñami jedevacobe yebai. Ʉ̃ diĩmarocavʉque ina oteivecʉvare boarĩ́ juaiyʉrĩdurejaimad̶a na, mearore jínajivʉ Bernabéde aru Pablore máre.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Ʉbenita Bernabé aru Pablocapũravʉ jápiaivʉ põeva ne d̶aiyʉede, ne baju doicajeare tatorĩ jad̶evarejaimad̶a, põeva ne majinajiyepe aivʉ diede ʉbevʉre. Aru põeva jẽneboi cúyarĩ nʉri, cod̶oboborejaimad̶a na:
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 —¡Yópe d̶abejarã mʉja! ¡Jʉ̃menijina ãmevʉ ñʉja! Ñʉja máre mʉjape paivʉ põevatamu. Coyʉrãdaivʉbu Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne mʉjare, mʉje dajocarãjiyepe aivʉ mʉje mearore jíyede jʉ̃menijina ãmevʉre aru mʉje majinajiyepe aivʉ ñai Jʉ̃menijicʉ apʉcʉ cũinácʉva. Ñai Jʉ̃menijicʉ cʉed̶arejaquemavʉ cavarõre, joborõre, jia ʉrad̶are máre, aru caivʉ nócavʉre, noi cʉede máre.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Jipocai judíova ãmevʉ d̶aivʉ bácavʉreca ne baju ʉrõ coapa, Jʉ̃menijicʉ d̶aicõjeñʉ ãmenejaquemavʉ náre.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Ʉbenita cainʉmʉa Jʉ̃menijicʉ jã́d̶ovaimi mʉjare aipe ãrojacʉ ʉ̃i baju ʉ̃i d̶acaiyede mearore mʉjare. Que teni Jʉ̃menijicʉ ocare d̶acaibi cavarõre jocarĩ mʉjare. Aru bʉcʉre d̶acaibi mʉje oteiyede, mʉje cʉvarãjiyepe ayʉ ãiyede. Yapide d̶acaibi mʉjare ãiyeque. Aru torojʉre d̶acaibi mʉje ũmene, Pablo Bernabémaque arejaimad̶a.
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Yópe arejaimad̶a, náre ne torojʉede oteivecʉvare juarĩ jíyʉe boje. Ʉbenita maiyójarejavʉ̃ya náre ne dajocaiyede.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Dinʉmʉre apevʉ judíova, Pisidia ãmicʉrijoborõcaĩmaroa Antioquía aru Iconio ãmicʉriĩmaroacavʉ earejaimad̶a diĩmaroi. Obedivʉ diĩmarocavʉre maucʉvare d̶arejaimad̶a na Pablojãre. Que teni Pablore ĩni, cʉ̃raboaque dʉvarĩ ʉ̃́re, “¿Yaiyʉ́ bárica?” arĩ jabʉborĩ jarʉvarejaimad̶a ʉ̃i baju bácarõre diĩmarore jocarĩ.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Ʉbenita no yóboi Jesúre jʉ aipõeva cójijini nʉivʉ ʉ̃i yebai, Pablo nacajari, copainʉrejamed̶a diĩmaroi. Cõmiáijãravʉre Bernabémaque nʉrejaimad̶a Derbe ãmicʉriĩmaroi.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Pablojã coyʉrejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne diĩmaroi. Aru obedivʉ põeva jʉ arejaimad̶a diede. No yóboi, copainʉrejaimad̶a Listra, Iconio, aru Antioquía ãmicʉriĩmaroai, Pisidia ãmicʉrijoborõcarõai.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Diĩmaroa coapa cad̶atedejaimad̶a Jesúre jʉ aipõevare, ne jʉ arãjiyepe aivʉ pʉeno baju parʉrõ aru ne dajocabenajiyepe aivʉ ne Jesúre jʉ aiyede máre. Arejaimad̶a diĩmaroacavʉre:
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Diĩmaroa coapa apevʉ ʉ̃mʉva Jesúre jʉ aivʉcavʉre beorejaimad̶a Pablo aru Bernabé máre, ne corenajiyepe aivʉ apevʉ Jesúre jʉ aipõevare, náque cójijivaivʉre. Que teni jẽniarejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre ãmevʉva ãiyede, ʉ̃i corequiyepe aivʉ ina ʉ̃́re jʉ aipõevare, aru ʉ̃i cad̶atequiyepe aivʉ náre. Que d̶arejaimad̶a Pablojã diĩmaroa coapa.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Dinʉmʉ Pisidia ãmicʉrijoborõre vainí, earejaimad̶a Pablojã Panfilia ãmicʉrijoborõi.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Noi Perge ãmicʉriĩmaroi coyʉrejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne. Coyʉrĩ bʉojarĩ, ẽmenejaimad̶a Atalia ãmicʉriĩmaroi.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Noi jiad̶ocũ ʉracũi jaturĩ, earãnʉrejaimad̶a Antioquía ãmicʉriĩmaroi cojedeca, mamarʉmʉ ne etaino mácarõi. Ne etarãjijãravʉ jipocamia, Jesúre jʉ aipõeva diĩmarocavʉ jẽniarejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre, ʉ̃i corequiyepe aivʉ ina ʉ̃́re memecaivʉre aru ʉ̃i cad̶atequiyepe aivʉ náre.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Que baru Pablojã eaivʉ Antioquía ãmicʉriĩmaroi, cójijide d̶arejaimad̶a caivʉ Jesúre jʉ aipõevare, coyʉrãjivʉ náre caiye iye Jʉ̃menijicʉi cad̶ateiye báquede náre aru ʉ̃i mead̶aicõjeiye báquede ina judíova ãmevʉre, jʉ arãjivʉre Jesúre.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Aru Pablojã mautedejaimad̶a Jesúre jʉ aipõevaque noi obedijãravʉa.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.