Atos 14
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ACF
1 Iconio ãmicʉriĩmaroi Pablo Bernabémaque ecorejaimad̶a judíovai cójijiñami, buenajivʉ nócavʉre. Aru buedejaimad̶a majiéque. Que baru obedivʉ põeva jʉ arejaimad̶a Jesúre, apevʉ judíova aru apevʉ judíova ãmevʉ máre.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Ʉbenita nócavʉ judíova Jesúre jʉ abevʉ maucʉvare d̶arejaimad̶a nócavʉ judíova ãmevʉre, ne ãmeina dápiarãjiyepe aivʉ Pablojãre.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Que baru Pablojã mautedejaimad̶a noi obedijãravʉa. Náre Jesús ʉ̃i cad̶ateiye boje, jidʉbevʉva coyʉivʉ barejáimad̶a parʉéque. Aru Jʉ̃menijicʉ parʉre d̶arejaquemavʉ náre, ne d̶arãjiyepe ayʉ põeva ne jã́mene aru ne d̶arĩ majibede máre. Que baru Jʉ̃menijicʉ jã́d̶ovarejaquemavʉ jãve ne coyʉiyede jíyede mearo bojecʉbenore Jesúre jʉ aipõevare.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Ʉbenita cũinátʉrʉ ne ũme dápiabedejaimad̶a na, diĩmarocavʉ. Apevʉ jʉ arejaimad̶a ina judíova ne coyʉiyede aru apevʉ jʉ arejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara ne coyʉiyede.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Dinʉmʉre ina judíova aru apevʉ judíova ãmevʉ máre coyʉrejaimad̶a jabovaque, yópe arĩ: “Ñájine d̶arãjarevʉ Pablojãre”, arejaimad̶a ne bajumia. Que arĩ, cʉ̃raboaque dʉvarĩ boaiyʉrĩdurejaimad̶a náre.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Pablojã coreóvaivʉ ne maucʉvarĩ dápiaiyede náre, dupini nʉrejaimad̶a apejoborõi. Cʉrejaimad̶a Licaonia ãmicʉrijoborõcaĩmaroai, Listra aru Derbe ãmicʉriĩmaroai, aru no joabenoquei máre.
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Coyʉivʉ barejáimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne nócavʉre.
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Listra ãmicʉriĩmaroi dobarejamed̶a cũinácʉ ʉ̃mʉ cuiye majibecʉ. Ʉ̃i cʉboba jiacʉbedejavʉ̃ya. Põetedejamed̶a ñai ʉ̃mʉ cuiye majibecʉ. Aru cainʉmʉa cubedejamed̶a ʉ̃.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Ʉ̃ jápiayʉ barejámed̶a Pabloi coyʉiyede. Pablo me cocoyʉ ʉ̃́re, coreóvarejamed̶a ñai ʉ̃mʉ jʉ ayʉre Jesús parʉcʉre, ʉ̃́re mead̶acʉyʉre.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Que baru Pablo me jã́ñʉ ʉ̃́re, arejamed̶a parʉrõreca:
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Ina obedivʉ põeva jã́ivʉ Pabloi d̶aiye báquede, cod̶oboborĩ bʉ́rejaimad̶a ne yávaicamuaque, Licaonia ãmicʉrijoborõcavʉ ne yávaicamuaque. Yópe arĩ, cod̶oboboivʉ barejáimad̶a na:
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Que baru arejaimad̶a Bernabéde, “Ʉ̃́recabe ñai jʉ̃menijicʉ ʉ̃i ãmiá Zeus”. Aru arejaimad̶a Pablore, “Ʉ̃́recabe ñai jʉ̃menijicʉ ʉ̃i ãmiá Hermes”. Que arejaimad̶a na Pablo ʉ̃i yávaiye boje Bernabé pʉeno.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Cũinád̶ami cʉ̃rami põeva ne torojʉede jíñami ñai Zeure cʉrejavʉ̃ya diĩmaro tʉrʉvai. Aru Zeui sacerdote davarejamed̶a oteivecʉvare aru cóvʉare máre diñami jedevacobe yebai. Ʉ̃ diĩmarocavʉque ina oteivecʉvare boarĩ́ juaiyʉrĩdurejaimad̶a na, mearore jínajivʉ Bernabéde aru Pablore máre.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Ʉbenita Bernabé aru Pablocapũravʉ jápiaivʉ põeva ne d̶aiyʉede, ne baju doicajeare tatorĩ jad̶evarejaimad̶a, põeva ne majinajiyepe aivʉ diede ʉbevʉre. Aru põeva jẽneboi cúyarĩ nʉri, cod̶oboborejaimad̶a na:
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 —¡Yópe d̶abejarã mʉja! ¡Jʉ̃menijina ãmevʉ ñʉja! Ñʉja máre mʉjape paivʉ põevatamu. Coyʉrãdaivʉbu Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne mʉjare, mʉje dajocarãjiyepe aivʉ mʉje mearore jíyede jʉ̃menijina ãmevʉre aru mʉje majinajiyepe aivʉ ñai Jʉ̃menijicʉ apʉcʉ cũinácʉva. Ñai Jʉ̃menijicʉ cʉed̶arejaquemavʉ cavarõre, joborõre, jia ʉrad̶are máre, aru caivʉ nócavʉre, noi cʉede máre.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Jipocai judíova ãmevʉ d̶aivʉ bácavʉreca ne baju ʉrõ coapa, Jʉ̃menijicʉ d̶aicõjeñʉ ãmenejaquemavʉ náre.
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 Ʉbenita cainʉmʉa Jʉ̃menijicʉ jã́d̶ovaimi mʉjare aipe ãrojacʉ ʉ̃i baju ʉ̃i d̶acaiyede mearore mʉjare. Que teni Jʉ̃menijicʉ ocare d̶acaibi cavarõre jocarĩ mʉjare. Aru bʉcʉre d̶acaibi mʉje oteiyede, mʉje cʉvarãjiyepe ayʉ ãiyede. Yapide d̶acaibi mʉjare ãiyeque. Aru torojʉre d̶acaibi mʉje ũmene, Pablo Bernabémaque arejaimad̶a.
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Yópe arejaimad̶a, náre ne torojʉede oteivecʉvare juarĩ jíyʉe boje. Ʉbenita maiyójarejavʉ̃ya náre ne dajocaiyede.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Dinʉmʉre apevʉ judíova, Pisidia ãmicʉrijoborõcaĩmaroa Antioquía aru Iconio ãmicʉriĩmaroacavʉ earejaimad̶a diĩmaroi. Obedivʉ diĩmarocavʉre maucʉvare d̶arejaimad̶a na Pablojãre. Que teni Pablore ĩni, cʉ̃raboaque dʉvarĩ ʉ̃́re, “¿Yaiyʉ́ bárica?” arĩ jabʉborĩ jarʉvarejaimad̶a ʉ̃i baju bácarõre diĩmarore jocarĩ.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Ʉbenita no yóboi Jesúre jʉ aipõeva cójijini nʉivʉ ʉ̃i yebai, Pablo nacajari, copainʉrejamed̶a diĩmaroi. Cõmiáijãravʉre Bernabémaque nʉrejaimad̶a Derbe ãmicʉriĩmaroi.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Pablojã coyʉrejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne diĩmaroi. Aru obedivʉ põeva jʉ arejaimad̶a diede. No yóboi, copainʉrejaimad̶a Listra, Iconio, aru Antioquía ãmicʉriĩmaroai, Pisidia ãmicʉrijoborõcarõai.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Diĩmaroa coapa cad̶atedejaimad̶a Jesúre jʉ aipõevare, ne jʉ arãjiyepe aivʉ pʉeno baju parʉrõ aru ne dajocabenajiyepe aivʉ ne Jesúre jʉ aiyede máre. Arejaimad̶a diĩmaroacavʉre:
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 Diĩmaroa coapa apevʉ ʉ̃mʉva Jesúre jʉ aivʉcavʉre beorejaimad̶a Pablo aru Bernabé máre, ne corenajiyepe aivʉ apevʉ Jesúre jʉ aipõevare, náque cójijivaivʉre. Que teni jẽniarejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre ãmevʉva ãiyede, ʉ̃i corequiyepe aivʉ ina ʉ̃́re jʉ aipõevare, aru ʉ̃i cad̶atequiyepe aivʉ náre. Que d̶arejaimad̶a Pablojã diĩmaroa coapa.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Dinʉmʉ Pisidia ãmicʉrijoborõre vainí, earejaimad̶a Pablojã Panfilia ãmicʉrijoborõi.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Noi Perge ãmicʉriĩmaroi coyʉrejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne. Coyʉrĩ bʉojarĩ, ẽmenejaimad̶a Atalia ãmicʉriĩmaroi.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Noi jiad̶ocũ ʉracũi jaturĩ, earãnʉrejaimad̶a Antioquía ãmicʉriĩmaroi cojedeca, mamarʉmʉ ne etaino mácarõi. Ne etarãjijãravʉ jipocamia, Jesúre jʉ aipõeva diĩmarocavʉ jẽniarejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre, ʉ̃i corequiyepe aivʉ ina ʉ̃́re memecaivʉre aru ʉ̃i cad̶atequiyepe aivʉ náre.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Que baru Pablojã eaivʉ Antioquía ãmicʉriĩmaroi, cójijide d̶arejaimad̶a caivʉ Jesúre jʉ aipõevare, coyʉrãjivʉ náre caiye iye Jʉ̃menijicʉi cad̶ateiye báquede náre aru ʉ̃i mead̶aicõjeiye báquede ina judíova ãmevʉre, jʉ arãjivʉre Jesúre.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Aru Pablojã mautedejaimad̶a Jesúre jʉ aipõevaque noi obedijãravʉa.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.