Atos 11
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NAA
1 Dinʉmʉ Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara aru Jesúre jʉ aipõeva caino Judea ãmicʉrijoborõcavʉ máre jápiarejaimad̶a ne borore, apevʉ judíova ãmevʉre jʉ aivʉre máre Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Que baru Pedro mʉri nʉñʉ mácʉ Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, apevʉ judíovacavʉ jararĩ yávarejaimad̶a ʉ̃́re. Ina judíova dápiarejaimad̶a caivʉ ʉ̃mʉvare Jesúre jʉ aivʉre ne cajede buraicõjeiye jaʉrõre náre, yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre. Que baru ina judíova jaraivʉ Pedrore, jẽniari jã́rejaimad̶a ʉ̃́re:
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 —¿Aipe teni ecocʉrʉ̃ mʉ judíova ãmevʉi cʉ̃rami? ¿Aipe teni náque dobarĩ ãcʉrʉ̃ mʉ? arejaimad̶a na Pedrore.
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Ne que aiye boje, Pedro coyʉrejamed̶a náre caiye iye vaiye báquede ʉ̃́re mamabʉino mácarõre pʉ dijãravʉita.
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Yópe arĩ, coyʉrejamed̶a náre:
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Que teni me cocorĩ dicaje jívʉi jã́cacʉ obedivʉ ãimarare yóvaicʉvaivʉ cʉbobaque cuivʉre, apevʉ oteiãimarare aru apevʉ macarõcavʉ jijecʉrivʉre máre; aru obedivʉ papeivʉre; aru obedivʉ ãimara vʉivʉre máre.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Dinʉmʉ jápiacacʉ Jʉ̃menijicʉre yópe ayʉre yʉre: “Mʉ, Pedro, nacajajacʉ. Boajácʉ mi ãquinova”, áme yʉre.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 Ʉbenita acacʉ yʉ ʉ̃́re: “Mʉ, ji jabocʉ, ¡que ãmevʉ! Cainʉmʉa ãmevʉ yʉ caiye iye Moisés bácʉi ãicõjemene ñʉjare, judíovare. Que baru ãiyʉbevʉ yʉ diede”, acacʉ yʉ.
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉcapũravʉ, yópe arĩ, yávame yʉre cojedeca cavarõ mearo ʉ̃i cʉrõre jocarĩ: “ ‘Ãiyʉbevʉ yʉ’, abejacʉ mʉ, iyede ji ãicõjeiyede mʉre”, áme yʉre Jʉ̃menijicʉ.
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Aru yóbecʉe vaiávʉ̃ yʉre yópe paino. No yóboi, quénora mʉri copainʉavʉ dicaje pʉ cavarõi cojedeca.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 ’Dinʉmʉmareca yóbecʉrã ʉ̃mʉva edaima diñami ji cʉriñami. Cũinácʉ Cesarea ãmicʉriĩmarocacʉ ʉ̃i daroimara mácavʉ bateima na, yʉre vorãeaivʉ.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Aru ñai Espíritu Santo yópe áme yʉre: “Jidʉbejacʉ. Náque nʉjacʉ mʉ”, áme yʉre. Aru ina seis paivʉ ʉ̃mʉva, Jesúre jʉ aipõeva, yóvaima yʉre. Cesarea ãmicʉriĩmaroi nʉri, yʉre órejayʉ bácʉi cʉ̃rami earĩ, noi ecocarã ñʉja caivʉ.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 ’Que teni ñai cʉ̃rami upacʉ, yópe arĩ, coyʉáme ñʉjare: “Cũinácʉ ángele cʉetebi yʉre. Jã́vʉ yʉ ʉ̃́re núcʉre yui ji cʉ̃rami jívʉi. Ʉ̃ abi yʉre: ‘Jarojacʉ apevʉre Jope ãmicʉriĩmaroi, ne vorĩ earãjiyepe ayʉ cũinácʉ ʉ̃mʉre, ʉ̃i ãmiá Simón Pedro.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Ʉ̃ coyʉcʉyʉme mʉre yávaiye méne, mʉ aru caivʉ mi cʉ̃ramicavʉ máre, mʉje meatenajiyepe ayʉ, Jʉ̃menijicʉi ãrʉmetequiyepe ayʉ mʉje ãmeina teiyede’. Que abi ñai ángele yʉre”, áme ñai cʉ̃rami upacʉ yʉre.
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 ’Aru ji yávarĩ bʉiyede, ñai Espíritu Santo edaibi náre máre nopedeca ʉ̃i edaiyede ñʉjare mamarʉmʉre.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Dinʉmʉre ãrʉtecacʉ yʉ Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede: “Juan Bautista bácʉ jã́d̶ovame mʉjare Jʉ̃menijicʉre ocoque. Ʉbenita yʉ jã́d̶ovacʉyʉmu mʉjare Jʉ̃menijicʉre pʉeno mearo baju. Darocʉyʉmu mʉjare ñai Espíritu Santore”. Que áme ñʉjare Jesús.
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Jãvemu. Ñʉja judíova ñʉje jʉ aiyede Jesúre, Jʉ̃menijicʉ daroáme ñʉjare ñai Espíritu Santore. Nopedeca d̶aibi ina judíova ãmevʉ ne jʉ aiyede Jesúre. Jʉ̃menijicʉ daroibi ñai Espíritu Santore náre máre. Que baru, ¿aipe d̶aiye jaʉri yʉre? Jʉ̃menijicʉre ʉ̃i ʉrõre d̶aicõjemecʉ bʉojabevʉ yʉ, arejamed̶a Pedro ina judíovare.
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Aru ina judíova jápiaivʉ bácavʉ Pedro ʉ̃i coyʉiyede, ne jararĩ yávaiyede ʉ̃́re dajocarejaimad̶a. Quénora mearore jídejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre.
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Esteban mácʉre judíovai jabova ne boarĩ́ jarʉvarĩburu yóboi, Jesúre jʉ aipõeva dupini nʉrejaimad̶a Jerusalén ãmicʉriĩmarore jocarĩ apejoborõaita, judíovai jabova ne ñájine d̶aiye boje náre. Apevʉ dupini nʉrejaimad̶a joai, pʉ Fenicia ãmicʉrijoborõita, aru Chipre ãmicʉrijiavʉita, aru Antioquía ãmicʉriĩmaroita. Ne nʉiyedeca coyʉrejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne apevʉ judíovare. Ʉbenita coyʉbedejaimad̶a cãreja diede judíova ãmevʉre.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Ʉbenita apevʉ ʉ̃mʉva, Jesúre jʉ aipõeva, Chipre ãmicʉrijiavʉcavʉ aru Cirene ãmicʉriĩmarocavʉ máre, nʉrejaimad̶a Antioquía ãmicʉriĩmaroi. Noi coyʉrejaimad̶a judíova ãmevʉre máre iye yávaiye méne. “Jesúrecabe caivʉ põeva ne jabocʉ”, arĩ coyʉrejaimad̶a na.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Jʉ̃menijicʉ jídejamed̶a náre ʉ̃i parʉéde. Que teni cad̶atedejamed̶a náre, ne buenajiyepe ayʉ me. Aru obedivʉ põeva jʉ aivʉ iye yávaiye méne, chĩoivʉ ne ãmeina teiyede, oatʉvarejaimad̶a ne d̶aiyede, jʉ arãjivʉ Jesúre.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Antioquía ãmicʉriĩmarocavʉ ne borore jápiaivʉ, ina Jerusalén ãmicʉriĩmarocavʉ Jesúre jʉ aipõeva jarorejaimad̶a Bernabéde ne yebai.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Ʉ̃i eaiyede Antioquía ãmicʉriĩmaroi, jã́rejamed̶a Jʉ̃menijicʉi ʉrarõ mearo d̶aiyede ina Jesúre jʉ aivʉre. Que baru torojʉrejamed̶a ʉ̃, Bernabé. Parʉrõreca yópe arĩ, coyʉrejamed̶a náre:
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Ñai Bernabé parʉrõreca jʉ ayʉ barejámed̶a Jesucristore. Aru ñai Espíritu Santo d̶aicõjenejamed̶a ʉ̃́re. Que baru mearo d̶ayʉ barejámed̶a ʉ̃. Aru obedivʉ nócavʉ, ʉ̃i bueiyede jápiaivʉ, jʉ arejaimad̶a Jesúre.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 No yóboi, Bernabé nʉrejamed̶a Tarso ãmicʉriĩmaroi, vocʉñʉ Saulore.
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 Ʉ̃́re vorĩ earĩ, nʉvarejamed̶a ʉ̃́re Antioquía ãmicʉriĩmaroi. Noi ina pʉcarã cʉrivʉ cũináʉjʉ baju. Cójijivaivʉ barejáimad̶a ina Jesúre jʉ aivʉque. Obedivʉ põeva Jesúre jʉ aivʉre buevaivʉ barejáimad̶a na, Bernabé aru Saulo máre. Noi Antioquía ãmicʉriĩmaroi mamarʉmʉ põeva ãmidorejaimad̶a ina Jesúre jʉ aipõevare cristianova.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Dijãravʉai apevʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva ẽmenejaimad̶a Jerusalén ãmicʉriĩmarore jocarĩ. Aru earejaimad̶a Antioquía ãmicʉriĩmaroi.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Cũinácʉ nácacʉ, ʉ̃i ãmiá Agabo, yávacʉnacajarejamed̶a ʉ̃. Ñai Espíritu Santo yávaicõjenejamed̶a ʉ̃́re. Aru Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcarejamed̶a ʉ̃, yópe arĩ: “Caivʉ Judea ãmicʉrijoborõcavʉ ñájinajivʉbu ʉrarõ ãvʉéna”, arejamed̶a ʉ̃. Aru obebeʉjʉa yóboi, Claudio ʉ̃i jaboteinʉmʉre, põeva ñájinejaimad̶a ʉrarõ ãvʉéna, nópe ʉ̃i coyʉcaiye báquepedeca.
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Iye Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaiyede jápiaivʉ bácavʉ, ina Jesúre jʉ aipõeva “Cad̶atenajare náre, Judeacavʉ Jesúre jʉ aivʉre”, arejaimad̶a ne baju. Que aivʉ, na coapa davaivʉ barejáimad̶a tãutʉrare ne oainope, ne jínajiye.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Ne tãutʉrare cójijovarĩburu yóboi, Bernabé Saulomaque nʉvarejaimad̶a diede, jínajivʉ Judea ãmicʉrijoborõcavʉ Jesúre jʉ aivʉre coreipõevare.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.