Atos 11
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs ACF
1 Dinʉmʉ Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara aru Jesúre jʉ aipõeva caino Judea ãmicʉrijoborõcavʉ máre jápiarejaimad̶a ne borore, apevʉ judíova ãmevʉre jʉ aivʉre máre Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Que baru Pedro mʉri nʉñʉ mácʉ Jerusalén ãmicʉriĩmaroi, apevʉ judíovacavʉ jararĩ yávarejaimad̶a ʉ̃́re. Ina judíova dápiarejaimad̶a caivʉ ʉ̃mʉvare Jesúre jʉ aivʉre ne cajede buraicõjeiye jaʉrõre náre, yópe Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre. Que baru ina judíova jaraivʉ Pedrore, jẽniari jã́rejaimad̶a ʉ̃́re:
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 —¿Aipe teni ecocʉrʉ̃ mʉ judíova ãmevʉi cʉ̃rami? ¿Aipe teni náque dobarĩ ãcʉrʉ̃ mʉ? arejaimad̶a na Pedrore.
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 Ne que aiye boje, Pedro coyʉrejamed̶a náre caiye iye vaiye báquede ʉ̃́re mamabʉino mácarõre pʉ dijãravʉita.
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 Yópe arĩ, coyʉrejamed̶a náre:
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Que teni me cocorĩ dicaje jívʉi jã́cacʉ obedivʉ ãimarare yóvaicʉvaivʉ cʉbobaque cuivʉre, apevʉ oteiãimarare aru apevʉ macarõcavʉ jijecʉrivʉre máre; aru obedivʉ papeivʉre; aru obedivʉ ãimara vʉivʉre máre.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 Dinʉmʉ jápiacacʉ Jʉ̃menijicʉre yópe ayʉre yʉre: “Mʉ, Pedro, nacajajacʉ. Boajácʉ mi ãquinova”, áme yʉre.
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 Ʉbenita acacʉ yʉ ʉ̃́re: “Mʉ, ji jabocʉ, ¡que ãmevʉ! Cainʉmʉa ãmevʉ yʉ caiye iye Moisés bácʉi ãicõjemene ñʉjare, judíovare. Que baru ãiyʉbevʉ yʉ diede”, acacʉ yʉ.
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉcapũravʉ, yópe arĩ, yávame yʉre cojedeca cavarõ mearo ʉ̃i cʉrõre jocarĩ: “ ‘Ãiyʉbevʉ yʉ’, abejacʉ mʉ, iyede ji ãicõjeiyede mʉre”, áme yʉre Jʉ̃menijicʉ.
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Aru yóbecʉe vaiávʉ̃ yʉre yópe paino. No yóboi, quénora mʉri copainʉavʉ dicaje pʉ cavarõi cojedeca.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 ’Dinʉmʉmareca yóbecʉrã ʉ̃mʉva edaima diñami ji cʉriñami. Cũinácʉ Cesarea ãmicʉriĩmarocacʉ ʉ̃i daroimara mácavʉ bateima na, yʉre vorãeaivʉ.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Aru ñai Espíritu Santo yópe áme yʉre: “Jidʉbejacʉ. Náque nʉjacʉ mʉ”, áme yʉre. Aru ina seis paivʉ ʉ̃mʉva, Jesúre jʉ aipõeva, yóvaima yʉre. Cesarea ãmicʉriĩmaroi nʉri, yʉre órejayʉ bácʉi cʉ̃rami earĩ, noi ecocarã ñʉja caivʉ.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 ’Que teni ñai cʉ̃rami upacʉ, yópe arĩ, coyʉáme ñʉjare: “Cũinácʉ ángele cʉetebi yʉre. Jã́vʉ yʉ ʉ̃́re núcʉre yui ji cʉ̃rami jívʉi. Ʉ̃ abi yʉre: ‘Jarojacʉ apevʉre Jope ãmicʉriĩmaroi, ne vorĩ earãjiyepe ayʉ cũinácʉ ʉ̃mʉre, ʉ̃i ãmiá Simón Pedro.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Ʉ̃ coyʉcʉyʉme mʉre yávaiye méne, mʉ aru caivʉ mi cʉ̃ramicavʉ máre, mʉje meatenajiyepe ayʉ, Jʉ̃menijicʉi ãrʉmetequiyepe ayʉ mʉje ãmeina teiyede’. Que abi ñai ángele yʉre”, áme ñai cʉ̃rami upacʉ yʉre.
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 ’Aru ji yávarĩ bʉiyede, ñai Espíritu Santo edaibi náre máre nopedeca ʉ̃i edaiyede ñʉjare mamarʉmʉre.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Dinʉmʉre ãrʉtecacʉ yʉ Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede: “Juan Bautista bácʉ jã́d̶ovame mʉjare Jʉ̃menijicʉre ocoque. Ʉbenita yʉ jã́d̶ovacʉyʉmu mʉjare Jʉ̃menijicʉre pʉeno mearo baju. Darocʉyʉmu mʉjare ñai Espíritu Santore”. Que áme ñʉjare Jesús.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Jãvemu. Ñʉja judíova ñʉje jʉ aiyede Jesúre, Jʉ̃menijicʉ daroáme ñʉjare ñai Espíritu Santore. Nopedeca d̶aibi ina judíova ãmevʉ ne jʉ aiyede Jesúre. Jʉ̃menijicʉ daroibi ñai Espíritu Santore náre máre. Que baru, ¿aipe d̶aiye jaʉri yʉre? Jʉ̃menijicʉre ʉ̃i ʉrõre d̶aicõjemecʉ bʉojabevʉ yʉ, arejamed̶a Pedro ina judíovare.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Aru ina judíova jápiaivʉ bácavʉ Pedro ʉ̃i coyʉiyede, ne jararĩ yávaiyede ʉ̃́re dajocarejaimad̶a. Quénora mearore jídejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre.
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Esteban mácʉre judíovai jabova ne boarĩ́ jarʉvarĩburu yóboi, Jesúre jʉ aipõeva dupini nʉrejaimad̶a Jerusalén ãmicʉriĩmarore jocarĩ apejoborõaita, judíovai jabova ne ñájine d̶aiye boje náre. Apevʉ dupini nʉrejaimad̶a joai, pʉ Fenicia ãmicʉrijoborõita, aru Chipre ãmicʉrijiavʉita, aru Antioquía ãmicʉriĩmaroita. Ne nʉiyedeca coyʉrejaimad̶a Jesús ʉ̃i yávaiye méne apevʉ judíovare. Ʉbenita coyʉbedejaimad̶a cãreja diede judíova ãmevʉre.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Ʉbenita apevʉ ʉ̃mʉva, Jesúre jʉ aipõeva, Chipre ãmicʉrijiavʉcavʉ aru Cirene ãmicʉriĩmarocavʉ máre, nʉrejaimad̶a Antioquía ãmicʉriĩmaroi. Noi coyʉrejaimad̶a judíova ãmevʉre máre iye yávaiye méne. “Jesúrecabe caivʉ põeva ne jabocʉ”, arĩ coyʉrejaimad̶a na.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Jʉ̃menijicʉ jídejamed̶a náre ʉ̃i parʉéde. Que teni cad̶atedejamed̶a náre, ne buenajiyepe ayʉ me. Aru obedivʉ põeva jʉ aivʉ iye yávaiye méne, chĩoivʉ ne ãmeina teiyede, oatʉvarejaimad̶a ne d̶aiyede, jʉ arãjivʉ Jesúre.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Antioquía ãmicʉriĩmarocavʉ ne borore jápiaivʉ, ina Jerusalén ãmicʉriĩmarocavʉ Jesúre jʉ aipõeva jarorejaimad̶a Bernabéde ne yebai.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Ʉ̃i eaiyede Antioquía ãmicʉriĩmaroi, jã́rejamed̶a Jʉ̃menijicʉi ʉrarõ mearo d̶aiyede ina Jesúre jʉ aivʉre. Que baru torojʉrejamed̶a ʉ̃, Bernabé. Parʉrõreca yópe arĩ, coyʉrejamed̶a náre:
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 Ñai Bernabé parʉrõreca jʉ ayʉ barejámed̶a Jesucristore. Aru ñai Espíritu Santo d̶aicõjenejamed̶a ʉ̃́re. Que baru mearo d̶ayʉ barejámed̶a ʉ̃. Aru obedivʉ nócavʉ, ʉ̃i bueiyede jápiaivʉ, jʉ arejaimad̶a Jesúre.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 No yóboi, Bernabé nʉrejamed̶a Tarso ãmicʉriĩmaroi, vocʉñʉ Saulore.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Ʉ̃́re vorĩ earĩ, nʉvarejamed̶a ʉ̃́re Antioquía ãmicʉriĩmaroi. Noi ina pʉcarã cʉrivʉ cũináʉjʉ baju. Cójijivaivʉ barejáimad̶a ina Jesúre jʉ aivʉque. Obedivʉ põeva Jesúre jʉ aivʉre buevaivʉ barejáimad̶a na, Bernabé aru Saulo máre. Noi Antioquía ãmicʉriĩmaroi mamarʉmʉ põeva ãmidorejaimad̶a ina Jesúre jʉ aipõevare cristianova.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Dijãravʉai apevʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva ẽmenejaimad̶a Jerusalén ãmicʉriĩmarore jocarĩ. Aru earejaimad̶a Antioquía ãmicʉriĩmaroi.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Cũinácʉ nácacʉ, ʉ̃i ãmiá Agabo, yávacʉnacajarejamed̶a ʉ̃. Ñai Espíritu Santo yávaicõjenejamed̶a ʉ̃́re. Aru Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcarejamed̶a ʉ̃, yópe arĩ: “Caivʉ Judea ãmicʉrijoborõcavʉ ñájinajivʉbu ʉrarõ ãvʉéna”, arejamed̶a ʉ̃. Aru obebeʉjʉa yóboi, Claudio ʉ̃i jaboteinʉmʉre, põeva ñájinejaimad̶a ʉrarõ ãvʉéna, nópe ʉ̃i coyʉcaiye báquepedeca.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Iye Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaiyede jápiaivʉ bácavʉ, ina Jesúre jʉ aipõeva “Cad̶atenajare náre, Judeacavʉ Jesúre jʉ aivʉre”, arejaimad̶a ne baju. Que aivʉ, na coapa davaivʉ barejáimad̶a tãutʉrare ne oainope, ne jínajiye.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 Ne tãutʉrare cójijovarĩburu yóboi, Bernabé Saulomaque nʉvarejaimad̶a diede, jínajivʉ Judea ãmicʉrijoborõcavʉ Jesúre jʉ aivʉre coreipõevare.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.