2 Coríntios 11
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT
1 Jápiajarã ji coyʉquiyede mʉjare caride. Ʉvʉ mʉje napinajiyepe ayʉ yʉre ji coyʉquiyede. Yʉ majicʉvacari ñai “¿Meacʉ bárica?” ayʉ ʉ̃i bajuma ãrʉmecʉ bajure, nópe arĩ jaʉquiyebu yʉre, mʉje dajocabenajiyepe ayʉ ji coyʉiye báquede mʉjare Jesús ʉ̃i yávaiye méne mʉje pʉeno baju jápiaiyʉe boje ape yávaiyede. Que baru napijara yʉre ji coyʉquiyede.
1 Espero que vocês suportem um pouco mais de minha insensatez. Por favor, continuem a ser pacientes comigo,
2 Jʉ̃menijicʉ yʉre tebutede d̶aibi mʉjare, yópe ʉ̃mʉ ʉ̃i tebuteiyepe mamaco bojʉyore, “Mʉ cʉvacʉyʉmu ṍre mimarepacova” ʉ̃i arĩburu yóboi cũinácʉ ʉ̃mʉre. Jípacʉ me jã́ri coreibi mamacore, õi cʉbecojiyepe ayʉ apecʉ ʉ̃mʉque, jícʉyʉ ṍre meaco bajure ãmeno cʉbecova Jʉ̃menijicʉi jã́inore jímarepacʉ bacʉyʉ́re ne pʉrʉbʉoijãravʉ baquinói. Aru õi jã́ru apecʉ ʉ̃mʉre, jípacʉ jarajebu ṍre. Nopedeca mʉjare coreóvare d̶acacʉ yʉ Cristore, mʉje cʉrãjiyepe ayʉ ʉ̃́que cũinávʉpe. Que baru mʉjare jíyʉvʉ yʉ ʉ̃́re ãmeno cʉbevʉva Jʉ̃menijicʉi jã́inore.
2 pois o cuidado que tenho com vocês vem do próprio Deus. Eu os prometi como noiva pura a um único marido, Cristo.
3 Jidʉvʉ yʉ vaiquíyede mʉjare yópe vaiye báquepe Eva bácore. Yópe ñai ãd̶a majicʉ ʉ̃i jʉjovaiye báquepe õ mácore, õi dápiabecojiyepe ayʉ nurié, õi ãmeina tecojiyepe ayʉ, nopedeca apevʉ jʉjovaiyʉrivʉbu mʉjare, mʉje dápiabenajiyepe ayʉ nurié, mʉje ãmeina tenajiyepe ayʉ, dajocaru mʉje jʉ aiyede Cristore aru mʉje memecaiyede ʉ̃́re máre. Que baru jidʉvʉ yʉ.
3 No entanto, temo que sua devoção pura e completa a Cristo seja corrompida de algum modo, como Eva foi enganada pela astúcia da serpente.
4 Mʉja torojʉrivʉ napivʉbuya apevʉ coyʉipõeva eaivʉre mʉje ĩmaroi. Me jápiaiyʉrivʉbuya ne coyʉiyede Jesúrã, coyʉivʉreca apede ʉ̃́ra ji coyʉiye báquede jarʉvarĩ. Jacopʉiyʉrivʉbuya apecʉ decocʉre ne daroiyʉmʉre, daroiyʉrivʉreca apecʉre, ñai Espíritu Santo ji darore d̶aimʉ mácʉre jarʉvarĩ. Jʉ aiyʉrivʉbuya ne bueiyede Jesús ʉ̃i yávaiye méne, ne que aiyede ʉbenina, bueivʉreca apede ji bueiye báquede jarʉvarĩ.
4 Vocês aceitam de boa vontade o que qualquer um lhes diz, mesmo que anuncie um Jesus diferente daquele que lhes anunciamos, ou um espírito diferente daquele que vocês receberam, ou boas-novas diferentes daquelas em que vocês creram.
5 Nácapũravʉ yópe Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimarape teniduivʉbu. Aru ʉbenina arĩ dápiaivʉbu mearare ji pʉeno. Ʉbenita yʉ́capũravʉ coreóvaivʉ iyede. Ne cãchinocacʉ ãmevʉ yʉ. Aru ji pʉeno meara ãmema na. Ʉbenita nárecabu mʉjare jaboteivʉ.
5 Contudo, não me considero em nada inferior aos tais “superapóstolos” que ensinam essas coisas.
6 Yʉ yávayʉ majibecʉvacari meacamua yávaicamuaque, jãve me majivʉ yʉ Jesús ʉ̃i yávaiye méne. Mʉjavacari me diede coreóvaivʉbu, mʉje jápiaiye báque boje ji coyʉiye báquede aru mʉje jã́iye báque boje ji d̶aiye báquede obedinʉmʉa.
6 Posso não ter a técnica de um grande orador, mas não me falta conhecimento. Deixamos isso bem claro a vocês de todas as formas possíveis.
7 Apevʉ põeva “Pablo ãmeina teyʉbe, ʉ̃i jacopʉiyʉbe boje mʉje tãutʉrare, ʉ̃i bueiye boje yópe apevʉ bueipõeva ne d̶aiyepe”, ʉbenina aivʉbuya. Ʉbenita ye ãmeina tebevʉ yʉ, ji jacopʉbe boje tãutʉrare, ji bueiye boje Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne. Quénora yópe mʉje cãchinocacʉpe teni, memecacʉ ji pʉrʉáque, ĩni bojed̶acʉyʉ yʉre jaʉéde. Que teni coreóvare d̶acacʉ mʉjare bojecʉbeda Jesús ʉ̃i yávaiye méne, ʉ̃i mead̶aiyede mʉjare mʉje ũmei bojecʉbeda. Que teni mʉjare yópe ji pʉenocavʉpe tede d̶acacʉ, mʉjare memeiye jaʉbe boje, mʉje jíbenajiyepe ayʉ yʉre jaʉéde.
7 Será que fiz mal quando me humilhei e os honrei anunciando-lhes as boas-novas de Deus sem esperar nada em troca?
8 Aru ji cʉe báquede mʉje ĩmaroi, buecʉyʉ mʉjare, jacopʉcacʉ apevʉ Jesúre jʉ aipõevare, apeno ĩmaroi cójijivaivʉre, ne tãutʉrare, ĩni bojed̶acʉyʉ yʉre jaʉéde. Náre bojed̶aicõjecacʉ yʉre, náre memecabecʉvacari, memecacʉyʉ mʉjare bojecʉbeda.
8 Para servir vocês sem lhes ser pesado, tomei contribuições de outras igrejas que eram mais pobres que vocês.
9 Ji cʉe báquede mʉjaque, apenʉmʉa yʉre jaʉteavʉ̃. Ʉbenita ye apejĩene jẽniametecacʉ mʉjacacʉ cũinácʉre. Quénora Macedonia ãmicʉrijoborõcavʉ majevʉ, ne jʉ aiye boje Jesúre, ne daroimara mácavʉ edaivʉ bácavʉ mʉje ĩmaroi, jíma yʉre ne jíyede, ji ĩni bojed̶aquiyepe aivʉ yʉre jaʉéde. Que baru dinʉmʉ mácarõre cãrijovametecacʉ mʉjare, yʉre jaʉé boje. Aru mʉjare ye cãrijovamecʉyʉmu apenʉmʉa máre, yʉre jaʉé boje.
9 E, quando estive com vocês e não tinha o suficiente para me sustentar, não fui um peso para ninguém, pois os irmãos que vieram da Macedônia trouxeram tudo de que eu precisava. Nunca fui um peso para vocês, e nunca serei.
10 Meavʉ ji dápiaru ji coyʉre nʉiyede bojecʉbeda Jesús ʉ̃i yávaiye méne cainoa ĩmaroa, Acaya ãmicʉrijoborõcarõare. Yʉ coyʉyʉbu mʉjare yávaiyede jãvene. Yʉ Cristo jicʉbu. Que baru borocʉbevʉ yʉ.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém em toda a Acaia jamais me impedirá de me orgulhar disso.
11 Ji que coyʉiye boje, “Pablo ñʉjare ʉbebi” ʉbenina arĩ dápiabejarã mʉja. Jãve ʉvʉ mʉjare. Jʉ̃menijicʉ me coreóvaibi yʉre pare ʉcʉre mʉjare.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe quanto os amo!
12 Yʉ́capũravʉ d̶are nʉquijivʉ yópe ji d̶arĩ cõmajiye báquepe, mʉje coreóvarãjiyepe ayʉ borocʉrivʉre ina mʉje tãutʉrare jacopʉivʉre, ne bueiye boje “Pablo memeñʉme ñʉjapedeca”, ʉbenina ne aiyede.
12 Assim, continuarei a fazer o que sempre tenho feito. Com isso, frustrarei aqueles que procuram uma oportunidade de se orgulhar de realizar um trabalho como o nosso.
13 Nárecabu “Ñʉjatamu Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara” ʉbenina aivʉ. Ʉbenita Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara jãve ãmema. Quénora põevare jʉjovaivʉbu. Ne bajumia jã́d̶ovariduivʉbu yópe Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimarape.
13 Esses indivíduos são falsos apóstolos, obreiros enganosos disfarçados de apóstolos de Cristo.
14 Ne que teiyede, cuavaiye jaʉbevʉ majare, Satanás ʉ̃i teiye boje. Satanávacari ʉ̃i baju majibi jã́d̶ovañʉ meacʉpe, yópe ángelepe.
14 Mas não me surpreendo. Até mesmo Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Que baru cuavaiye jaʉbevʉ majare Satanáre memecaipõeva, ina “Ñʉjatamu Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara” ʉbenina aivʉ, ne jã́d̶ovaiyede yópe mearo d̶aivʉpe. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉ ñájine d̶acʉyʉme ina jʉjovaivʉre yópe náre ñájine d̶aiye jaʉépe, ne que d̶aiye báque boje.
15 Portanto, não é de admirar que seus servos também finjam ser servos da justiça. No fim, receberão o castigo que suas obras merecem.
16 Bedióva cojedeca jẽniaivʉ mʉjare, mʉje arĩ dápiabenajiyepe ayʉ yʉre ãrʉmecʉre. Ʉbenita “Pablo ãrʉmecʉbebu” arĩ dápiaivʉ baru, jápiajarã ji coyʉquiyede. Yʉre máre, yópe ina “Ñʉjatamu Jesús ʉ̃i yávaiye méne beorĩ coyʉicõjeimara” ʉbenina aivʉ, arĩ dápiaivʉ ji pʉenocavʉ ne coyʉiyepe coyʉicõjejara yʉre, “¿Meacʉ bárica?” ji bajuma ji aquiyepe aivʉ.
16 Volto a dizer: não pensem que sou insensato, mas, se o fizerem, aceitem-me como insensato, para que eu também me orgulhe um pouco.
17 Maje jabocʉ Jesucristo iyepe paiye coyʉiyede ye coyʉbejebu. Aru yʉre máre coyʉicõjememi. Quénora yʉ́vacari coyʉyʉbu yópe ãrʉmecʉ ʉ̃i coyʉiyepe.
17 Não expresso esse meu orgulho como algo que vem do Senhor, mas como um insensato o faria.
18 Nore mʉje yebare, “¿Meara márica?” arĩ coyʉivʉbuya ne bajumia, põeva ne coreóvarãjiyepe aivʉ ñamejare aru aipe ne d̶aiyede ijãravʉi. Que baru yʉ máre quédeca arĩ coyʉyʉbu.
18 Uma vez que outros se orgulham de suas realizações humanas, farei o mesmo.
19 Mʉjarecabu me majidivʉ mʉje dápiaru. Que baru torojʉrivʉ jápiad̶avʉ̃ ãrʉmevʉre. Aru ne coyʉiyede napiyavʉ mʉja.
19 Afinal, vocês se consideram sábios, mas suportam de boa vontade os insensatos.
20 Mʉja napiyavʉ ina mʉjare d̶aicõjeivʉre yópe ne cõjeimara majʉrórivʉpe paivʉre. Napiyavʉ ina ĩ́vʉre mʉje cʉvaede, aru ina jʉjovaivʉre mʉjare. Napiyavʉ ina ãmeina jã́ivʉre mʉjare, “¿Parʉrivʉ bárica ñʉja ne pʉeno?” arĩ dápiaivʉre mʉjare yópe ne cãchinocavʉpe. Aru napiyavʉ ina jara boaivʉre mʉje jijecamure máre.
20 Aceitam que outros os escravizem, devorem seus bens, se aproveitem de vocês, os menosprezem e lhes batam no rosto.
21 Ji parʉbe boje, ne nópe d̶aiyepe d̶abetecacʉ mʉjare. Ʉbenita ji pʉeno náre me jápiad̶avʉ̃ mʉja. Que baru cʉyevʉ yʉ, ji parʉbe boje.
21 Envergonho-me de dizer que fomos “fracos” demais para agir desse modo! Em qualquer coisa que eles se atrevem a se orgulhar (mais uma vez falo como insensato), eu também me atrevo.
22 Návacari “Hebreovatamu ñʉja. Que baru judíova bajutamu aru hebreo ãmicʉricamua yávaicamuare yávaivʉbu” aivʉreca, yʉ máre napedecabu. Návacari “Israel bácʉi pãramenacavʉbu ñʉja” aivʉreca, yʉ máre napedecabu. Návacari “Abraham mácʉi pãramenacavʉbu ñʉja” aivʉreca, yʉ máre napedecabu.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Aru návacari “Cristore memecaivʉbu ñʉja” aivʉreca, yʉ ne pʉeno memecayʉbu Cristore. Ʉbenita yópe ãrʉmecʉpe yávayʉbu, que ayʉ.
23 São servos de Cristo? Sei que dou a impressão de estar louco, mas digo que tenho servido muito mais. Trabalhei com mais dedicação, fui encarcerado com mais frequência, perdi a conta de quantas vezes fui açoitado e, em várias ocasiões, enfrentei a morte.
24 Coyʉyʉbu mʉjare iye ji yainíduiye báquede. Cũinápʉrʉpe painʉmʉa baju ina judíovai jabova jara popeicõjeima yʉre ne treinta y nueve baju jara popeiyede ne boaime ãimacajeque d̶aimeque.
24 Cinco vezes recebi dos líderes judeus os trinta e nove açoites.
25 Yóbecʉrinʉmʉa baju ina Roma ãmicʉrõ jaborõcavʉi jabova jara popeicõjeima yʉre jarad̶oque. Cũinára põeva cʉ̃raboaque dʉvarĩ boarĩ́ jarʉvaiyʉrĩduima yʉre. Yóbecʉrinʉmʉa baju jiad̶ocũ ʉracũ ji nʉicũ mácarõ corĩ bíjaiye báque boje, cʉ́tecacʉ yʉ jia ʉrad̶ai, aru cũinára jorĩ, nʉri coreni, mautecacʉ cũináñamine aru cũinájãravʉre máre.
25 Três vezes fui golpeado com varas. Fui apedrejado uma vez. Três vezes sofri naufrágio. Certa ocasião, passei uma noite e um dia no mar, à deriva.
26 Apenʉmʉare cucʉnʉcacʉ yʉ joai, coyʉcʉyʉ Jesús ʉ̃i yávaiye méne obediĩmaroai. Aru ji cucʉnʉiyede, ñájicacʉ pare. Apenʉmʉare bejarĩ bíjarĩducacʉ ji jatarĩduiyede jia yaboiyede. Apenʉmʉare tatorĩ ñavaipõeva ji cʉvaede ĩni ñavariduima. Apenʉmʉare apevʉ ji põeva, judíovacavʉ, ãmed̶aima yʉre. Aru apenʉmʉare ina judíova ãmevʉcavʉ ãmed̶aima yʉre. Apenʉmʉare ji cʉede ĩmaroai, apenʉmʉare põecʉbenoi, aru apenʉmʉare jia ʉrad̶ai máre ñájicacʉ yʉ. Aru põeva ʉbenina “mʉ, ñʉjecʉ”, borocʉrivʉ arĩ, Jesúre jʉ aipõevape teni, na máre ãmed̶aima yʉre.
26 Realizei várias jornadas longas. Enfrentei perigos em rios e com assaltantes. Enfrentei perigos de meu próprio povo, bem como dos gentios. Enfrentei perigos em cidades, em desertos e no mar. E enfrentei perigos por causa de homens que se diziam irmãos, mas não eram.
27 Apenʉmʉare pare memecacʉ yʉ pʉ ʉetʉyʉ baju, eacʉyʉ tãutʉrare, bojed̶acʉyʉ yʉre jaʉéde. Obedinʉmʉare cãmetecacʉ, ji memeiye boje. Ãvʉé ijiteavʉ̃ yʉre aru cũiñóavʉ yʉre máre. Apenʉmʉare ãiyede cʉvabetecacʉ. Apenʉmʉare ji cʉriñamine cʉvabetecacʉ. Aru apenʉmʉare cuitótecaje jaʉteavʉ̃ yʉre.
27 Tenho trabalhado arduamente, horas a fio, e passei muitas noites sem dormir. Passei fome e senti sede, e muitas vezes fiquei em jejum. Tremi de frio por não ter roupa suficiente para me agasalhar.
28 Aru apede máre ñájicacʉ yʉ. Ʉbenita caiye iye pʉeno, jãravʉa coapa ñájivaivʉ yʉ, ji cãrijiye boje cainoa ĩmaroacavʉ Jesúre jʉ aipõeva cójijivaivʉre.
28 Além disso tudo, sobre mim pesa diariamente a preocupação com todas as igrejas.
29 Cũinácʉ nácacʉ ʉ̃i parʉbedu ʉ̃i jʉ aiyede Jesúre, chĩori vaivʉ yʉ pare. Aru cũinácʉ nácacʉ apecʉi jʉjovaimʉ mácʉ ãmeina tedu, yʉ́vacari cãrijini ñájivʉ pare.
29 Quem está fraco, que eu também não sinta fraqueza? Quem se deixa levar pelo caminho errado, que a indignação não me consuma?
30 “¿Meacʉ bárica?” yʉre aiye jaʉru ji bajuma, arĩ coyʉiyʉbevʉ yópe parʉcʉpe. Quénora coyʉiyʉvʉ, mʉje majinajiyepe ayʉ yʉre parʉbecʉre ji bajuma.
30 Portanto, se devo me orgulhar, prefiro que seja das coisas que mostram como sou fraco.
31 Maje jabocʉ Jesucristoi mearore jímʉ, jípacʉ máre, majibi jãve ji coyʉiyede. Ʉ̃́re mearore jíye jaʉvʉ majare cainʉmʉa.
31 Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus, que é digno de louvor eterno, sabe que não estou mentindo.
32 Javede Jʉ̃menijicʉ jã́d̶ovame yʉre parʉbecʉre ji bajuma. Damasco ãmicʉriĩmaro no joborõcarõre ñai jabocʉ Aretas ne aimʉ jaboteame. Apecʉre jaboteicõjequemavʉ ina Damascocavʉre. Ñai jabocʉ, Aretai epeimʉ, coreicõjequemavʉ jã́ipõevare ĩmaro jedevacobeai, ne jẽni jacorĩdurãjiyepe ayʉ yʉre.
32 Quando estava em Damasco, o governador sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade para me capturar.
33 Ʉbenita ji yóvaimara, yʉre cad̶ateipõeva, epeima yʉre pʉe ʉrapʉe jívʉi. Aru no biaido tarabʉ jã́icobei ẽmeóvaima yʉre pʉ joborõita biaido apepũravʉi, ji dupini nʉquiyepe aivʉ ñai jabocʉre jocarĩ.
33 Para escapar dele, tive de ser baixado num cesto grande, de uma janela no muro da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.