Marcos 9

Cubeo NT (CUB_WBT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aru arejamed̶a náre cojedeca: —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Apevʉ cʉrivʉ yui, ne yainájiye jipocai jã́rajarama Jʉ̃menijicʉi jaboteino cʉrõre parʉéque, ji jaboteiyede põevare, arejamed̶a Jesús.
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Seis paijãravʉa yóboi, Jesús nʉvarejamed̶a Pedrore, Santiagore, aru Jũare máre. Jipocatedejamed̶a náre cʉ̃racũ ʉ̃mʉjʉricũ pʉenoi, apevʉre jocarĩ. Aru na jã́rejaimad̶a ʉ̃i oatʉvaiye me bajure.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Yópe barejávʉ̃ya. Ʉ̃i cuitótecaje pẽorejavʉ̃ya, pare boricaje ʉ̃i cuitótecaje. Ijãravʉre joaipõecʉ yópe boricaje d̶arĩ majibebi.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Aru járorejaimad̶a Elías Moisémaque, boroteivʉ Jesúque.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Dinʉmʉ Pedro arejamed̶a Jesúre: —Mʉ, bueipõecʉ, mearotamu ñʉje cʉru yui. Que baru d̶arãjivʉbu ñʉja yóbecʉriñamia cʉ̃ramia quĩ́jiñamia maquiyéde, cũinád̶ami míñami maquinóre, aped̶ãmi maquinóre Moiséde, aru aped̶ãmi maquinóre Elíare, arejamed̶a Pedro.
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pare cuecumarejaimad̶a na. Que baru Pedro majibedejamed̶a aipe ʉ̃i ainore.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Dinʉmʉma ocopenibo ẽmeni taorejavʉ̃ya náre. Aru jápiarejaimad̶a apeno yávainore ocopeniboi etaiyede: “Ñaime jímacʉ, ji ʉmʉ. Que baru jápiajarã ʉ̃́re”, arejamed̶a Jʉ̃menijicʉ.
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Aru yávarĩburu yóboi, jã́rejaimad̶a Jesúre cũinácʉra.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Ne ẽmeni daiyede dicũ cʉ̃racũre jocarĩ, Jesús apevʉre coyʉicõjemenejamed̶a náre ne jã́ino mácarõre. Yópe arejamed̶a: —Me jápiajarã mʉja. Coyʉbejarã apevʉre no mʉje jã́ino mácarõre cʉ̃racũ ʉ̃mʉjʉricũ pʉenoi, ji nacajariburu yóboita yainore jarʉvarĩ. Yʉ́bu Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, arejamed̶a náre Jesús.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Que baru jʉ aivʉ ʉ̃́re, coyʉbedejaimad̶a apevʉre no ne jã́ino mácarõre. Aru jẽniari jã́rejaimad̶a ne bajumia, “¿Aipe aiyʉcʉba yo ʉ̃i aino nacajainore yainore jarʉvarĩ?” arejaimad̶a na.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Que teni jẽniari jã́rejaimad̶a ʉ̃́re: —¿Aipe teni aivʉba ina Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva, “Mamarʉmʉ Elías dacʉyʉme, ñai Jʉ̃menijicʉi daroimʉ ʉ̃i daquiye jipocai”? arejaimad̶a na.
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Aru arejamed̶a náre: —Jãve Elías dacʉyʉme Jʉ̃menijicʉi daroimʉ ʉ̃i daquiye jipocai, mead̶acʉdayʉ caiyede. Toivarejaquemavʉ yópe yʉre, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉre ʉ̃mʉpe: “Pare ñájine d̶arãjarama põeva ʉ̃́re. Aru ʉbenama ʉ̃́re”, arĩ toivarejaquemavʉ.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Ʉbenita jave dáme Elías, ayʉbu yʉ mʉjare. Aru põeva ne ʉrõpe d̶aima ʉ̃́re, yópe Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báquepedeca ʉ̃́re, arĩ buedejamed̶a náre Jesús.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Apevʉ Jesúi bueimara yebai earĩ, jã́rejaimad̶a ina bueimarare obedivʉ põeva jẽneboi. Aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva jararĩ yávarejaimad̶a náque.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Jesús ʉ̃i eaiyede, ina põeva ʉ̃́re jã́ri, torojʉrĩ cúyarejaimad̶a ʉ̃i yebai, ʉ̃́re jacoyʉrãnʉivʉ.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Jesús jẽniari jã́rejamed̶a náre: —¿Yéde yávaivʉrʉ̃ mʉja náque? arejamed̶a náre.
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Cũinácʉ põecʉ põeyajubo jẽneboi arejamed̶a ʉ̃́re: —Mʉ, bueipõecʉ, jímacʉre abujucʉ ĩmami. Aru yávaicõjememi ʉ̃́re. Que baru ʉ̃́re davarĩduvʉ yʉ mi yebai.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Ñai abujucʉ cainʉmʉa bidióvarĩ tʉre d̶ávabi ʉ̃́re joborõi. Aru aburi etavavʉ ʉ̃́re. Cõpi cṹvabi ʉ̃. Aru ʉ̃i baju jãjatevabi ʉ̃. Que baru yʉ jẽniariduvʉ mi bueimarare, ne jaetovarãjiyepe ayʉ ñai abujucʉre. Ʉbenita na ñaine jarʉvarĩ majibema, arejamed̶a Jesúre.
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Aru Jesús arejamed̶a náre: —Mʉja, ijãravʉcavʉ, Jʉ̃menijicʉre jʉ abevʉ, ¿aipijãravʉa cʉquidi yʉ mʉjaque? ¿Aru aipijãravʉa ñájiquidi yʉ mʉjaque, mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ ji coyʉiyede? Davajarã ñai jʉed̶ocʉre ji yebai, arejamed̶a Jesús.
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Nʉvarejaimad̶a jʉed̶ocʉre Jesús yebai. Aru ñai abujucʉ Jesúre jã́ri, jʉed̶ocʉre bidióvarĩ, tʉre d̶arejamed̶a joborõi. Joborõi tʉrĩ, ñai jʉed̶ocʉ jãtururejamed̶a. Aru aburi etarejavʉ̃ya ʉ̃́re.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Jesús jẽniari jã́rejamed̶a jípacʉre yópe: —¿Aipinʉmʉa baju abujucʉ ĩmari ʉ̃́re? arejamed̶a Jesús. Aru jípacʉ jʉ arejamed̶a: —Javeita, quĩ́jicʉrata.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Aru apenʉmʉa ʉ̃́re bidióvarĩ, tʉre d̶arĩ toaboi aru jiai, boarĩ́ jarʉvarĩduvabi ʉ̃́re. Ʉbenita bʉojayʉ baru cõmaje ãroje jã́ri, cad̶atejacʉ ñʉjare, arejamed̶a Jesúre.
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Jesús arejamed̶a ʉ̃́re: —¿Bʉojayʉ baru, ayʉrʉ̃ mʉ? Yʉ caiyede d̶acarĩ majivʉ mʉre, yʉre mi jʉ aru, arejamed̶a ʉ̃́re Jesús.
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Maumejie ñai jʉed̶ocʉi pacʉ cod̶oboborejamed̶a: —Mʉre jʉ aivʉ yʉ. Cad̶atejacʉ yʉre ji jʉ aiye parʉé baquiyépe, arejamed̶a Jesúre.
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Dinʉmʉre Jesús jã́ri obedivʉ põeva cúyaivʉre ʉ̃i yebai, parʉéque etaicõjenejamed̶a abujucʉre. Arejamed̶a: —Mʉ, abujucʉ, ñai jʉed̶ocʉre yávaicõjemecʉ aru jápiaicõjemecʉ, yʉ cõjeivʉ mʉre. Etajacʉ ʉ̃́re jocarĩ. Aru ĩmamejacʉ ʉ̃́re cojedeca, arejamed̶a Jesús.
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Que ayʉ Jesús, ñai abujucʉ cod̶oboborĩ aru pare bidióvarĩ, tʉre d̶arĩ jʉed̶ocʉre, etarejamed̶a ʉ̃́re jocarĩ. Que teni ñai jʉed̶ocʉ yaiyʉ́ bácʉpe pararejamed̶a. Que baru ina põeva obedivʉ “Jave yaibí ʉ̃”, arĩdurejaimad̶a na.
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Ʉbenita Jesús, ʉ̃i pʉrʉre jẽni, nacovarejamed̶a ʉ̃́re. Aru ñai jʉed̶ocʉ nacajarejamed̶a.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Que d̶arĩburu yóboi, Jesús ecorejamed̶a cʉ̃rami. Nore ʉ̃i bueimara jẽniari jã́rejaimad̶a ʉ̃́re cũinácʉra, yópe arĩ: —¿Aipe teni ñʉja jaetovarĩ majibetedi ñai abujucʉre? arejaimad̶a na.
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Náre arejamed̶a: —Jʉ̃menijicʉre jẽniaiye jaʉvʉ ãmevʉva ãiyede, abujucʉ ñaipe páyʉre mʉje jaetovarãjiyepe aivʉ, arejamed̶a náre Jesús.
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Nore jocarĩ nʉivʉ, Jesújã vaidéjaimad̶a Galilea ãmicʉrijoborõre. Aru põeva ne majiéde ʉbedejamed̶a Jesús.
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 Ʉ̃ bueyʉ barejámed̶a ʉ̃i bueimarare. Que baru apevʉ põeva ne eaiyede ʉ̃i yebai ʉbedejamed̶a Jesús. Yópe arĩ, buedejamed̶a ʉ̃i bueimarare: —Yʉre, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉre ʉ̃mʉpe, jẽni jínajivʉbu ji mauvare, ne boarĩ́ jarʉvarãjiyepe ayʉ yʉre. Aru yóbecʉrijãravʉa yóboi, nacajacʉyʉmu yʉ yainore jarʉvarĩ, arejamed̶a náre Jesús.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Ʉbenita jápiarĩ eabedejaimad̶a ʉ̃i coyʉino mácarõre. Aru jidʉrivʉ jẽniari jã́iyʉbedejaimad̶a ʉ̃́re.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Jesújã earejaimad̶a Capernaum ãmicʉriĩmaroi. Aru ecorejaimad̶a cʉ̃rami. Cʉ̃rami jívʉi cʉrivʉ, Jesús jẽniari jã́rejamed̶a ʉ̃i bueimarare yópe: —¿Ye batedí mʉje borotede daiye mái? arejamed̶a náre Jesús.
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Ʉbenita coyʉbedejaimad̶a ʉ̃́re, ne borotede daiye báque boje ñamene parʉcʉre ne jẽneboi apevʉ pʉeno.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Dinʉmʉre Jesús dobacʉnʉrejamed̶a, buecʉyʉ. Órejarejamed̶a ina doce paivʉ ʉ̃i bueimarare. Aru arejamed̶a náre: —Ñai põecʉ ʉ̃i cõjeiyʉru apevʉre, dápiaiye jaʉvʉ ʉ̃́re yópe parʉbecʉpe. Aru caivʉ ne yebacacʉpe bacʉyʉ́me ʉ̃. Apevʉre bojecʉbe memecaiye jaʉvʉ ʉ̃́re, arejamed̶a Jesús.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Que arĩburu, Jesús jẽnejamed̶a cũinácʉ jʉed̶ocʉre. Aru núvari ʉ̃́re ne coricai, dʉrʉrĩ ʉ̃́re ʉ̃i ãmuveaque, arejamed̶a náre:
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 —Cũinácʉ põecʉ copʉ etayʉ baru cũinácʉ jʉed̶ocʉre ji ãmiái, ji cõjeiyepe, que d̶ayʉ nopedeca copʉ etaibi yʉre. Aru cũinácʉ põecʉ copʉ etayʉ baru yʉre, copʉ etaibi ñai yʉre daroyʉre máre, arejamed̶a Jesús.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Juan arejamed̶a Jesúre: —Mʉ, bueipõecʉ, jã́carã ñʉja cũinácʉ ʉ̃mʉ abujuvare jaetovayʉre mi ãmiái, mi parʉéque. Ʉbenita ñʉjaque ʉ̃i cʉbe boje, “D̶abejacʉ” acarã ñʉja ʉ̃́re, arejamed̶a Juan.
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Ʉbenita Jesús arejamed̶a náre: —Ñai d̶ayʉ põeva ne d̶arĩ majibede ji ãmiái, ji parʉéque, no yóboi ãmeina yávabecʉbe yʉre. Que baru nópe abejarã mʉja ʉ̃́re.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Ñai põecʉ maucʉvabecʉ majare quénora majacacʉbe ʉ̃.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Que baru jãve coyʉyʉbu mʉjare: Ácʉ põecʉ jíyʉ baru cũinárʉ jororʉre ocoque, cad̶atecʉyʉ cũinácʉ ji bueimaracacʉre, ʉ̃i yóvaiye boje yʉre, jãve bíjabecʉyʉme Jʉ̃menijicʉi me bojed̶aiyede ʉ̃́re, arejamed̶a Jesús.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Bedióva buedejamed̶a Jesús, yópe arĩ: —Ácʉ põecʉ ʉ̃i vainí tʉre d̶aru apecʉ yʉre jʉ ayʉre parʉbecʉreca, ʉ̃i dajocaquiyepe ayʉ ʉ̃i jʉ aiyede yʉre, meajebu ʉ̃́re jarʉvaru jia ʉrad̶ai ʉ̃i ñamemui bʉorĩ cũinábo cʉ̃rabo ʉraboque.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Aru mʉ ãmeina teyʉ baru mi pʉrʉque, burarĩ jarʉvajacʉ dipʉrʉre. Meaquiyebu mʉre, mi earu cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõi cũinápʉrʉque. Ʉbenita meamequiyebu mʉre, mi nʉru toabo cũiméboi caipʉcapʉrʉaque.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 — ausente —
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Aru mʉ ãmeina teyʉ baru mi cʉbobaque, burarĩ jarʉvajacʉ dibare. Meaquiyebu mʉre, mi earu cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõi cũinába cʉbobaque. Ʉbenita meamequiyebu mʉre, mi nʉru toabo cũiméboi caipʉcaba cʉbobaque.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 — ausente —
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Aru mʉ ãmeina teyʉ baru mi yacorʉque, ĩni jarʉvajacʉ didʉre. Meaquiyebu mʉre, mi ecoru Jʉ̃menijicʉi jaboteinore cũinárʉ yacorʉque. Ʉbenita meamequiyebu mʉre, mi nʉru toabo cũiméboi pʉcarʉa yacorʉaque.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Nore toabo cũimébo cʉrõi cʉma júva yaibévʉ. Que baru põeva nore nʉivʉ baru cainʉmʉa ñájinajarama na, toabore aru júvare máre.
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 ’Mead̶aivʉ maje ãiyede yuquiraque. Nopedeca ñájiye mead̶aivʉ põevare.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Yuquira maje ãiyede mead̶aivʉ. Ʉbenita yuquira vaijʉe bíjaru, ãiyede mead̶aiye bʉojabevʉ. Aru mʉja máre yuquirape bájarã. Nópe yuquira mead̶aiyepedeca maje ãiyede, cad̶atejarã mʉjevʉre. Aru cãrijimene d̶arĩ, me cʉjarã mʉjevʉque, arejamed̶a Jesús.
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.