Marcos 14
Cubeo NT (CUB_WBT) vs VC
1 Pascua ãmicʉrijãravʉ aru pã́ure bʉcʉre d̶aiye cʉbe ãiye torojʉve teinʉmʉ pʉcajãravʉa jipocai barejávʉ̃ya cãreja. Yavenina Jesúre jʉjovarĩ jẽni, boarĩ́ jarʉvaiyʉrejaimad̶a sacerdotevare jaboteipõeva aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva máre.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ne bajumia arejaimad̶a: —Torojʉve teinʉmʉ ʉ̃́re jẽmenajarevʉ maja. Ʉ̃́re jẽnu torojʉve teinʉmʉ, põevacapũravʉ majare jorojĩni, majare boarĩ́ jarʉvaiyʉjebu, arejaimad̶a ina judíovai jabova.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Jesús ʉ̃i cʉede Betania ãmicʉriĩmajinoi, Simón pojeyʉ bácʉi cʉ̃rami tʉoiva yebai ãivʉ barejáimad̶a na, Jesújã. Que teni cũináco nomió earejacod̶a Jesús yebai. Ico nomió nʉvarejacod̶a cũinábʉ ʉ̃mʉjʉribʉ boribʉ mumijʉricoroque. Iye mumijʉe nardo ãmicʉe pare mearo corajʉrejavʉ̃ya. Aru pare bojecʉe barejávʉ̃ya. Ico nomió earĩ, dibʉre cobarĩ yuarejacod̶a caiye iye mumijʉede Jesúi jipobʉrã.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ʉbenita nore cʉrivʉ apevʉ, jorojĩni, ne bajumia arejaimad̶a:
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 —¿Aipe teni iye mumijʉede jarʉvad̶oba õ? Diede bojed̶arĩ, ʉrarõ boje ĩni, cũinácʉ memeipõecʉ cũináʉjʉ ʉ̃i memeino bojede ĩni, jíye jaʉjebu ṍre cʉve cʉvabevʉre, arejaimad̶a na. Que baru jararejaimad̶a ṍre.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ʉbenita Jesús arejamed̶a: —Yávabejarã ãmeno ṍre. ¿Aipe teni cãrijovaivʉrʉ̃ ṍre? Õi d̶aiye yʉre mearotamu.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Cainʉmʉa ina cʉve cʉvabevʉ cʉrãjarama mʉjaque. Que baru mʉja cad̶ateiyʉrivʉ cainʉmʉa náre bʉojaivʉ. Ʉbenita yʉ cʉbecʉbu mʉjaque cainʉmʉa.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Õ d̶acaibico yʉre õi oainope. Õ mead̶acaibico ji bajure, ne yʉre jarʉvarãjiye jipocai.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Que baru jãve coyʉyʉbu mʉjare: Cainoa joborõai ijãravʉi põeva ne coyʉiyede iye yávaiye méne ji mead̶aiyede põevare, iye õi yʉre d̶acaiyede máre coyʉrãjarama, ne ãrʉrajiyepe aivʉ ṍre, arejamed̶a Jesús.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 No yóboi Judas Iscariote, cũinácʉ doce paivʉ Jesúi bueimaracacʉ, nʉrejamed̶a ina sacerdotevare jaboteipõeva yebai, náre jẽni jíyʉrejamed̶a Jesúre.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ʉ̃i d̶aiyʉede jápiarĩ, torojʉrejaimad̶a na. Que baru arejaimad̶a ʉ̃́re: —Ñʉja jínajivʉbu mʉre tãutʉrare, mi yavenina jẽni jíye boje ʉ̃́re, arejaimad̶a na Judare. Que baru Judas jã́ri coreni bʉ́rejamed̶a yavenina, jẽni jícʉyʉ Jesúre.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Pã́ure bʉcʉre d̶aiye cʉbe ãiye torojʉve teinʉmʉ mamabʉijãravʉ barejávʉ̃ya. Pascua jãravʉcacʉre, ovejajĩcʉre, boarĩ́, toaque juarĩ, ã́varejaimad̶a dijãravʉre. Aru dijãravʉre arejaimad̶a Jesúre ʉ̃i bueimara: —¿Ã́ri nʉri mʉre maje Pascua jãravʉque ãiyede mead̶acarãjidica ñʉja? arejaimad̶a na.
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Aru nácavʉ pʉcarã jarorĩ, arejamed̶a Jesús: —Ĩmaroi nʉri, ẽmeni, nócacʉre oco tuyʉre copʉrãjaramu mʉja.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ʉ̃́que nʉri, cʉ̃ramine ʉ̃i ecoiyede cũinátʉrʉ mʉja máre ecojarã. Diñami upacʉre yópe ajarã mʉja: “ ‘¿Átucubʉba ji bueimaraque ji Pascua jãravʉre ji ãquitucubʉ?’ aibi bueipõecʉ”, ajarã mʉja.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Diñami upacʉcapũravʉ pʉenocatucubʉ jave majare jaʉéde mead̶aitucubʉ bácarõre mʉjare jã́d̶ovacʉyʉme ʉ̃. Noi ditucubʉi majare maje ãrajiyede mead̶ajarã mʉja, arejamed̶a náre Jesús.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ʉ̃́re jʉ arĩ, nʉri, ĩmaroi earejaimad̶a. Earĩ, nore Jesús ʉ̃i aiye báquepedeca ʉ̃i aitucubʉre earejaimad̶a na. Noi Pascua jãravʉque ãiyede mead̶arejaimad̶a na pʉcarã.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Que teni mead̶arĩ bʉojarĩ, nainú baji, aviá ʉ̃i dorĩburu yóboi, ʉ̃i bueimara ina doce paivʉque no ditucubʉre earejamed̶a Jesús.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Nore earĩ, dobarĩ ãivʉre, Jesús arejamed̶a ʉ̃i bueimarare: —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Cũinácʉ mʉjacacʉ yʉre ji mauvare jẽni jícʉyʉme ʉ̃. Ñai yʉre nópe d̶acʉyʉ, yʉ́que caride ãñʉme ʉ̃, arejamed̶a náre Jesús.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Que baru chĩorejaimad̶a. Aru na coapa yópe arejaimad̶a Jesúre: —¡Que d̶abecʉbu yʉ! ¿Mʉ́carĩ? arejaimad̶a na coapa.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Que arĩ, Jesús arejamed̶a náre: —Cũinácʉ mʉjacacʉ, jóyʉ pã́ure jororʉmica yʉ́que, ʉ̃ macʉyʉ́me ji mauvare yʉre jẽni jíyʉ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Yʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe ijãravʉi, ji yaijãravʉi nʉcʉyʉmu yʉ, yópe Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báquepedeca ʉ̃i yávaiyede. Ʉbenita ãmeno vaicʉ́yʉme ʉ̃, ñai yʉre jẽni jíyʉ bacʉyʉ́. Ñai nópe d̶acʉyʉ, ʉ̃i põetebedu meajebu, arejamed̶a ʉ̃i bueimarare Jesús.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ne ãiyedeca, pã́ure ĩni, Jʉ̃menijicʉre torojʉede jídejamed̶a Jesús. Torojʉede jíni bʉojarĩ, pã́ure cotʉvarejamed̶a. Cotʉvarĩ bʉojarĩ, náre coapa jídejamed̶a. Aru arejamed̶a: —Pã́ure ãjara mʉja. Diedecabu ji bajupe, jã́d̶ovaiye ji yaiquínore mʉjare boje, arejamed̶a náre Jesús.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ũcuidore máre ĩni, torojʉede jíni Jʉ̃menijicʉre, náre jídejamed̶a Jesús. Didore jẽni, ũcuri, veorĩ, ũcurejaimad̶a na coapa.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Aru Jesús arejamed̶a náre: —Dicorore ũcujara mʉja. Diedecabu ji jivepe, jã́d̶ovaiye ji yaiquínore mʉjare boje, Jʉ̃menijicʉi ãrʉmetequiyepe ayʉ mʉje ãmeina teiyede. Jʉ̃menijicʉ “Yópe d̶ajarã mʉja, boropatebenajivʉ ji jã́inoi”, ʉ̃i yóbocarõ coyʉino mácarõre põevare ãrʉrajaramu mʉja, mʉje ũcuiyede diede.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Quénora vino ʉ́yaicorore ũcuñʉmu yʉ ijãravʉre. Ʉbenita ãnijãravʉ baquinói, Jʉ̃menijicʉi jabotequinʉmʉ maquinóre, bedióva cojedeca ũcuri jã́cʉyʉmu yʉ, arejamed̶a ʉ̃i bueimarare Jesús.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ne ãriburu yóboi, Salmos ãmicʉe yʉriaiyede yʉriarejaimad̶a. Yʉriarĩ bʉojarĩ, no cʉ̃racũ Olivocũ ãmicʉricũi nʉrejaimad̶a na, Jesújã.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mái nʉri, arejamed̶a Jesús: —Yʉre dajocarĩ nʉrajaramu mʉja. Yʉre vaiquíyede Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ, yópe arĩ: “Ovejavare coreipõecʉre boarĩ́ jarʉvacʉyʉmu yʉ. Aru coateni nʉrajarama na, ovejava”, arĩ toivarejaquemavʉ.
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ʉbenita ji yainíburu yóboi, Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i nacovaiyede yʉre yainore jarʉvarĩ, mʉje jipocai nʉcʉyʉmu Galileai, arejamed̶a Jesús.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Que ayʉre, Pedrocapũravʉ arĩdurejamed̶a ʉ̃́re: —Caivʉ apevʉ ne dajocarĩ jocarĩ nʉiyedeca, yʉ́capũravʉ mʉre jocarĩ nʉmecʉbu yʉ, arĩdurejamed̶a.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Aru Jesús arejamed̶a ʉ̃́re: —Jãve coyʉyʉbu mʉre: Cari ñami pʉque cáyu ʉ̃i órejaquiye jipocai, yóbecʉe baju “Jesúre yʉ coreóvabevʉ” acʉyʉmu mʉ, arejamed̶a Pedrore Jesús.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ʉbenita Pedrocapũravʉ copʉ ayʉ barĩdurejamed̶a: —Mʉ́que yʉre ne boarĩ́ jarʉvaruta, “Jesúre yʉ coreóvabevʉ”, abecʉbu yʉ, arĩdurejamed̶a Pedro. Aru na coapa nópe arĩdurejaimad̶a, Jesúi bueimara.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Getsemaní ãmicʉrõi nʉrejaimad̶a Jesújã. Nore earĩ, arejamed̶a ʉ̃i bueimarare Jesús: —Yui dobarĩ corejarã mʉja ji Jʉ̃menijicʉque boroteiyede ãnoi, arejamed̶a Jesús.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Nʉvarejamed̶a ʉ̃́que Pedrore, Santiagore, aru Jũare máre. Aru ʉrarõ ñájiñʉ ʉ̃i dápiaino, ãmeno vaidéjamed̶a Jesús.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Que teni arĩdurejamed̶a náre: —Yʉ ãmeno chĩori dápiaivʉ ji yaiquínore. Yui mauteni, jã́ri capʉjarã mʉja, arĩdurejamed̶a ʉ̃.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Jipojĩca báque nʉñʉ Jesús, ñʉatutarĩ, mori tʉrejamed̶a joborõita. Aru Jʉ̃menijicʉque boroteyʉ barejámed̶a ʉ̃: —Mʉ, jipacʉ, yʉre cari vaiquíye vaibéjad̶eni. Caiyede d̶aiye majicʉtamu mʉ.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ʉbenita ji ʉrõpe d̶abejacʉ. Quénora mi ʉrõpe d̶ajacʉ mʉ, arejamed̶a jípacʉre Jesús.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ʉ̃i bueimara yebai copainʉri, náre cãivʉre earejamed̶a Jesús. Aru arejamed̶a Pedrore: —Simón, ¿cãñʉtarʉ̃ mʉ? ¿Cũináorajĩe cãmecʉva coreiye majibecʉrʉ̃ mʉ? arejamed̶a Jesús.
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Caivʉ ʉ̃i bueimarare arĩdurejamed̶a cojedeca: —Coreni, Jʉ̃menijicʉque borotejarã mʉja, abujuvai jabocʉ mʉjare jʉjovarĩ, ãmeina tede d̶abequiyepe aivʉ. Mʉje ũme ʉe parʉrõ mariduivʉ. Ʉbenita mʉje baju d̶aiye bajure parʉbevʉ mʉja, arĩdurejamed̶a náre Jesús.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Cojedeca Jʉ̃menijicʉque borotecʉnʉrejamed̶a Jesús. Ʉ̃i Jʉ̃menijicʉque boroteiye báquepedeca bedióva borotecʉnʉrejamed̶a ʉ̃.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ʉ̃i bueimara yebai copainʉri, náre cãivʉre earejamed̶a Jesús cojedeca. Ãmei vʉo ijidejavʉ̃ya náre. Aru ʉ̃́re jʉ aiye majibedejaimad̶a na.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Bedióva Jʉ̃menijicʉque borotecʉnʉri, yóbecʉe borotecʉñʉ. Boroteni bʉojarĩ, ne yebai copainʉri, arejamed̶a náre: —¿Cãivʉrʉ̃ mʉja cãreja? Jede, quénoramu. Iora jave eaivʉ. Ijãravʉi dayʉ bácʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, ãmeina teivʉre ne jẽni jínajimʉmu yʉ.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nacajajara mʉja. Copʉ nʉrajarevʉ. Yʉre ji mauvare jẽni jícʉyʉ daibi, arejamed̶a Jesús.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Jesús ʉ̃i boroteiyedecata earejamed̶a Judas, nácacʉ, doce paivʉcacʉ. Obedivʉ põeva ʉ̃́que earĩ, boaicarovea aru boaidʉa dʉrʉrĩ earejaimad̶a, sacerdotevare jaboteipõeva, aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva, aru judíova bʉcʉva máre ne daroimara.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Judas, ñai Jesúre jẽni jícʉyʉ, ʉ̃i eaquiye jipocamia, javeta Jesúre boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉre coyʉrejamed̶a yópe: “Ji jacoyʉrĩ jiva nuimʉ macʉyʉ́me mʉje jẽnajimʉ. Ʉ̃́re jẽjara. Ʉ̃́re jẽni, ména ʉ̃́re jã́ri capʉrĩ nʉvajara mʉja”, arejamed̶a náre Judas.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Jesús yebai nʉri, cũiná Judas ʉ̃́re earĩ, arejamed̶a: —Aru, bueipõecʉ, arejamed̶a Jesúre Judas. Que arĩ, ʉ̃́re jiva nuri jacoyʉrejamed̶a.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Que teni ina põeva ʉ̃́re jẽnejaimad̶a na.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Nópe teiyede jã́ri, cũinácʉ Jesúi bueimaracacʉ ʉ̃i boaicarovede tatorĩ, duarĩ, ĩni, sacerdotevare jaboteipõecʉi yebacacʉre juijórĩ najuárejamed̶a ʉ̃i cámucare.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ʉ̃́re jẽnaeaivʉre arejamed̶a Jesús: —¿Tatorĩ ñavaipõecʉre jẽivʉpe yʉre boaicaroveaque aru boaidʉaque jẽni jacorãdaivʉrʉ̃ mʉja?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Jãravʉa coapa mʉje jẽneboi Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami bueyʉ batecácʉ yʉ. Apʉrĩ mʉjaque cʉcʉre, yʉre jẽni jacobeteavʉ̃ mʉja. Ʉbenita yópe Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báquepedeca, caiye iye vaivʉ, náre arejamed̶a Jesús.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Que tedurata ʉ̃i bueimara ʉ̃́re jocarĩ, dupini nʉrejaimad̶a na.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Cũinácʉ bojʉyo, nore cʉcʉ, Jesús yóboi nʉñʉ, dorejamed̶a quénora cũinácaje doicaje meacajede, lino ãmicʉricajede. Jesúre jẽivʉ bácavʉ jẽnidurejaimad̶a ñai bojʉyore máre, ʉ̃i doicajede jẽni.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Ʉbenita dajocayʉ dicajede ne pʉrʉái, cúyarĩ, dupini nʉrejamed̶a cuitótecaje cʉbecʉva.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Jesúre nʉvarejaimad̶a sacerdotevare jaboteipõecʉ yebai na, ʉ̃́re jẽivʉ bácavʉ. Nore ina sacerdotevare jaboteipõeva, aru ina judíova bʉcʉva, aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva máre ne baju cójijini borotenanʉrejaimad̶a ne jabova baju ne cójijiñami.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Aru Pedro joajĩenata Jesús yóboi nʉre nʉñʉ mácʉ, sacerdotevare jaboteipõecʉi tãibʉi ecorejamed̶a ʉ̃. Nore ecorĩ, Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõevaque toaboi cʉocarĩ dobarejamed̶a ʉ̃.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Na sacerdotevare jaboteipõeva aru caivʉ ne cójijinocavʉ Jesúre ãmecororãjivʉre vorĩdurejaimad̶a, ʉ̃́re boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉ. Ʉbenita eabedejaimad̶a na.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Obedivʉ Jesúre borocʉrĩ ãmecororĩdurejaimad̶a. Ʉbenita cũinátʉrʉ boro coyʉbedejaimad̶a na.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Apevʉ ne jẽneboi cʉrivʉ nacajari, núri, borocʉrĩ ãmecororejaimad̶a Jesúre, yópe arĩ:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 —Ʉ̃i yópe arĩ coyʉiyede jápiacarã ñʉja: “Iñami Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami, põevai d̶aiñamine, jarʉvacʉyʉmu yʉ. Yóbecʉrijãravʉa ji jarʉvarĩburu yóboi, aped̶ãmi d̶acʉyʉmu yʉ. Ʉbenita ji pʉrʉáque d̶abecʉbu yʉ”, áme Jesús, arejaimad̶a na.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ʉbenita yópe ne ãmecororĩduiyedeca cũinátʉrʉ abedejaimad̶a na.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Dinʉmʉre ñai sacerdotevare jaboteipõecʉ nacajari ne coricai núri, arejamed̶a Jesúre: —¿Coyʉrĩ majibecʉrʉ̃ mʉ? ¿Ne nópe ãmecoroiyede, aipe ayʉrʉ̃ mʉ? arejamed̶a Jesúre.
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ʉbenita Jesúcapũravʉ bi arejamed̶a. Dinʉmʉ bedióva cojedeca arejamed̶a Jesúre sacerdotevare jaboteipõecʉ: —¿Mʉ Cristo ãmecʉrʉ̃ mʉ? ¿Jʉ̃menijicʉ meacʉi mácʉrʉ̃ mʉ? arejamed̶a ʉ̃.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Aru Jesús arejamed̶a ʉ̃́re: —Quédeca mi aimʉtamu yʉ. Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉre ʉ̃mʉpe, yʉre, jã́rajaramu mʉja, Jʉ̃menijicʉ parʉcʉi meapũravʉi dobacʉre. Aru ji ocopeniboai jõd̶ari ẽmeiyede máre jã́rajaramu mʉja, arejamed̶a náre Jesús.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Que ayʉre, ñai sacerdotevare jaboteipõecʉ jorojĩni, ʉ̃i doiyede tatorĩ, jad̶evarĩ, arejamed̶a: —Apevʉ ne coyʉiye jaʉbevʉ.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Javeta mʉja jápiad̶avʉ̃. Jʉ̃menijicʉ ʉbebi ñai nópe yávayʉre. ¿Aipe ad̶arãrʉ mʉja? arejamed̶a ʉ̃. —Boarĩ́ jarʉvaimʉ macʉyʉ́me ʉ̃, arejaimad̶a na caivʉ, ʉ̃́re boarĩ́ jarʉvaicõjeivʉ.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Que arĩ, ʉ̃́ra jẽcututurejaimad̶a na. Aru ʉ̃i jivare moari, ʉ̃́re pẽvavarejaimad̶a na. Aru arejaimad̶a: —Coyʉjacʉ mʉ. ¿Ñame matedí mʉre pẽvañʉ? ʉ̃́re pẽvavaivʉ arejaimad̶a na. Ina Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõeva máre ʉ̃́re totarejaimad̶a na.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pedro ʉ̃i cʉedeca tãibʉi, sacerdotevare jaboteipõecʉi yebacarõmivacaco cũináco nore earejacod̶a õ.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Ʉ̃ cʉocayʉre jã́ri, ʉ̃́re me cocorejacod̶a õ. Aru arejacod̶a: —Mʉ máre ñai Jesús Nazarecacʉque cʉ́tevʉ mʉ, arejacod̶a ʉ̃́re.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ʉbenita Pedrocapũravʉ arejamed̶a ṍre: —¡Nácacʉ ãmevʉ! Jesúre yʉ coreóvabevʉ. ¿Aipe arĩ, mʉ que ad̶orʉ̃? arejamed̶a. Que arĩ, tãibʉi etarĩ, jedevai nʉitenevei nʉrejamed̶a Pedro. Dinʉmʉ cáyu órejarejamed̶a.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Aru bedióva cojedeca ʉ̃́re jã́ri, arejacod̶a ico yebacaco náre, nore cʉrivʉre coyʉyo: —Ñai nácacʉbe ʉ̃, arejacod̶a.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Aru Pedrocapũravʉ arejamed̶a cojedeca: —¡Nácacʉ ãmevʉ! Jesúre yʉ coreóvabevʉ, arejamed̶a. No yójĩboi ina nore cʉrivʉ Pedrore jã́ri, cocorĩ, arejaimad̶a ʉ̃́re cojedeca: —Mʉ máre nácacʉbu mʉ. Galileacacʉtamu mʉ, arejaimad̶a na.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Dinʉmʉma jãve ayʉpe, náre pare baju arĩ coyʉrejamed̶a Pedro: —¡Jãveneca Jʉ̃menijicʉi jã́inoi yʉ mʉjare coyʉyʉtamu! ¡Jãve ji coyʉbedu, Jʉ̃menijicʉ ãmed̶ajacʉrĩ yʉre! Mʉje aimʉre ye majibecʉtamu yʉ. Jesúre yʉ coreóvabevʉ, arejamed̶a.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ʉ̃i que aiye bajure, bedióva cojedeca órejarejamed̶a cáyu. Ʉ̃i órejaiyede, Pedro ãrʉrejamed̶a Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede: “Cáyu ʉ̃i pʉque órejaquiye jipocai, yóbecʉe baju, ‘Jesúre yʉ coreóvabevʉ’, acʉyʉmu mʉ”, arĩ coyʉiye báquede ãrʉrejamed̶a. Aru ãrʉcʉ, cũiná orejamed̶a ʉ̃.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.