Marcos 14

Cubeo NT (CUB_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Pascua ãmicʉrijãravʉ aru pã́ure bʉcʉre d̶aiye cʉbe ãiye torojʉve teinʉmʉ pʉcajãravʉa jipocai barejávʉ̃ya cãreja. Yavenina Jesúre jʉjovarĩ jẽni, boarĩ́ jarʉvaiyʉrejaimad̶a sacerdotevare jaboteipõeva aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva máre.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ne bajumia arejaimad̶a: —Torojʉve teinʉmʉ ʉ̃́re jẽmenajarevʉ maja. Ʉ̃́re jẽnu torojʉve teinʉmʉ, põevacapũravʉ majare jorojĩni, majare boarĩ́ jarʉvaiyʉjebu, arejaimad̶a ina judíovai jabova.
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Jesús ʉ̃i cʉede Betania ãmicʉriĩmajinoi, Simón pojeyʉ bácʉi cʉ̃rami tʉoiva yebai ãivʉ barejáimad̶a na, Jesújã. Que teni cũináco nomió earejacod̶a Jesús yebai. Ico nomió nʉvarejacod̶a cũinábʉ ʉ̃mʉjʉribʉ boribʉ mumijʉricoroque. Iye mumijʉe nardo ãmicʉe pare mearo corajʉrejavʉ̃ya. Aru pare bojecʉe barejávʉ̃ya. Ico nomió earĩ, dibʉre cobarĩ yuarejacod̶a caiye iye mumijʉede Jesúi jipobʉrã.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Ʉbenita nore cʉrivʉ apevʉ, jorojĩni, ne bajumia arejaimad̶a:
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 —¿Aipe teni iye mumijʉede jarʉvad̶oba õ? Diede bojed̶arĩ, ʉrarõ boje ĩni, cũinácʉ memeipõecʉ cũináʉjʉ ʉ̃i memeino bojede ĩni, jíye jaʉjebu ṍre cʉve cʉvabevʉre, arejaimad̶a na. Que baru jararejaimad̶a ṍre.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ʉbenita Jesús arejamed̶a: —Yávabejarã ãmeno ṍre. ¿Aipe teni cãrijovaivʉrʉ̃ ṍre? Õi d̶aiye yʉre mearotamu.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Cainʉmʉa ina cʉve cʉvabevʉ cʉrãjarama mʉjaque. Que baru mʉja cad̶ateiyʉrivʉ cainʉmʉa náre bʉojaivʉ. Ʉbenita yʉ cʉbecʉbu mʉjaque cainʉmʉa.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Õ d̶acaibico yʉre õi oainope. Õ mead̶acaibico ji bajure, ne yʉre jarʉvarãjiye jipocai.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Que baru jãve coyʉyʉbu mʉjare: Cainoa joborõai ijãravʉi põeva ne coyʉiyede iye yávaiye méne ji mead̶aiyede põevare, iye õi yʉre d̶acaiyede máre coyʉrãjarama, ne ãrʉrajiyepe aivʉ ṍre, arejamed̶a Jesús.
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 No yóboi Judas Iscariote, cũinácʉ doce paivʉ Jesúi bueimaracacʉ, nʉrejamed̶a ina sacerdotevare jaboteipõeva yebai, náre jẽni jíyʉrejamed̶a Jesúre.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Ʉ̃i d̶aiyʉede jápiarĩ, torojʉrejaimad̶a na. Que baru arejaimad̶a ʉ̃́re: —Ñʉja jínajivʉbu mʉre tãutʉrare, mi yavenina jẽni jíye boje ʉ̃́re, arejaimad̶a na Judare. Que baru Judas jã́ri coreni bʉ́rejamed̶a yavenina, jẽni jícʉyʉ Jesúre.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Pã́ure bʉcʉre d̶aiye cʉbe ãiye torojʉve teinʉmʉ mamabʉijãravʉ barejávʉ̃ya. Pascua jãravʉcacʉre, ovejajĩcʉre, boarĩ́, toaque juarĩ, ã́varejaimad̶a dijãravʉre. Aru dijãravʉre arejaimad̶a Jesúre ʉ̃i bueimara: —¿Ã́ri nʉri mʉre maje Pascua jãravʉque ãiyede mead̶acarãjidica ñʉja? arejaimad̶a na.
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Aru nácavʉ pʉcarã jarorĩ, arejamed̶a Jesús: —Ĩmaroi nʉri, ẽmeni, nócacʉre oco tuyʉre copʉrãjaramu mʉja.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Ʉ̃́que nʉri, cʉ̃ramine ʉ̃i ecoiyede cũinátʉrʉ mʉja máre ecojarã. Diñami upacʉre yópe ajarã mʉja: “ ‘¿Átucubʉba ji bueimaraque ji Pascua jãravʉre ji ãquitucubʉ?’ aibi bueipõecʉ”, ajarã mʉja.
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Diñami upacʉcapũravʉ pʉenocatucubʉ jave majare jaʉéde mead̶aitucubʉ bácarõre mʉjare jã́d̶ovacʉyʉme ʉ̃. Noi ditucubʉi majare maje ãrajiyede mead̶ajarã mʉja, arejamed̶a náre Jesús.
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ʉ̃́re jʉ arĩ, nʉri, ĩmaroi earejaimad̶a. Earĩ, nore Jesús ʉ̃i aiye báquepedeca ʉ̃i aitucubʉre earejaimad̶a na. Noi Pascua jãravʉque ãiyede mead̶arejaimad̶a na pʉcarã.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Que teni mead̶arĩ bʉojarĩ, nainú baji, aviá ʉ̃i dorĩburu yóboi, ʉ̃i bueimara ina doce paivʉque no ditucubʉre earejamed̶a Jesús.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Nore earĩ, dobarĩ ãivʉre, Jesús arejamed̶a ʉ̃i bueimarare: —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Cũinácʉ mʉjacacʉ yʉre ji mauvare jẽni jícʉyʉme ʉ̃. Ñai yʉre nópe d̶acʉyʉ, yʉ́que caride ãñʉme ʉ̃, arejamed̶a náre Jesús.
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Que baru chĩorejaimad̶a. Aru na coapa yópe arejaimad̶a Jesúre: —¡Que d̶abecʉbu yʉ! ¿Mʉ́carĩ? arejaimad̶a na coapa.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Que arĩ, Jesús arejamed̶a náre: —Cũinácʉ mʉjacacʉ, jóyʉ pã́ure jororʉmica yʉ́que, ʉ̃ macʉyʉ́me ji mauvare yʉre jẽni jíyʉ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Yʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe ijãravʉi, ji yaijãravʉi nʉcʉyʉmu yʉ, yópe Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báquepedeca ʉ̃i yávaiyede. Ʉbenita ãmeno vaicʉ́yʉme ʉ̃, ñai yʉre jẽni jíyʉ bacʉyʉ́. Ñai nópe d̶acʉyʉ, ʉ̃i põetebedu meajebu, arejamed̶a ʉ̃i bueimarare Jesús.
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ne ãiyedeca, pã́ure ĩni, Jʉ̃menijicʉre torojʉede jídejamed̶a Jesús. Torojʉede jíni bʉojarĩ, pã́ure cotʉvarejamed̶a. Cotʉvarĩ bʉojarĩ, náre coapa jídejamed̶a. Aru arejamed̶a: —Pã́ure ãjara mʉja. Diedecabu ji bajupe, jã́d̶ovaiye ji yaiquínore mʉjare boje, arejamed̶a náre Jesús.
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ũcuidore máre ĩni, torojʉede jíni Jʉ̃menijicʉre, náre jídejamed̶a Jesús. Didore jẽni, ũcuri, veorĩ, ũcurejaimad̶a na coapa.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Aru Jesús arejamed̶a náre: —Dicorore ũcujara mʉja. Diedecabu ji jivepe, jã́d̶ovaiye ji yaiquínore mʉjare boje, Jʉ̃menijicʉi ãrʉmetequiyepe ayʉ mʉje ãmeina teiyede. Jʉ̃menijicʉ “Yópe d̶ajarã mʉja, boropatebenajivʉ ji jã́inoi”, ʉ̃i yóbocarõ coyʉino mácarõre põevare ãrʉrajaramu mʉja, mʉje ũcuiyede diede.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Quénora vino ʉ́yaicorore ũcuñʉmu yʉ ijãravʉre. Ʉbenita ãnijãravʉ baquinói, Jʉ̃menijicʉi jabotequinʉmʉ maquinóre, bedióva cojedeca ũcuri jã́cʉyʉmu yʉ, arejamed̶a ʉ̃i bueimarare Jesús.
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ne ãriburu yóboi, Salmos ãmicʉe yʉriaiyede yʉriarejaimad̶a. Yʉriarĩ bʉojarĩ, no cʉ̃racũ Olivocũ ãmicʉricũi nʉrejaimad̶a na, Jesújã.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mái nʉri, arejamed̶a Jesús: —Yʉre dajocarĩ nʉrajaramu mʉja. Yʉre vaiquíyede Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ, yópe arĩ: “Ovejavare coreipõecʉre boarĩ́ jarʉvacʉyʉmu yʉ. Aru coateni nʉrajarama na, ovejava”, arĩ toivarejaquemavʉ.
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Ʉbenita ji yainíburu yóboi, Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i nacovaiyede yʉre yainore jarʉvarĩ, mʉje jipocai nʉcʉyʉmu Galileai, arejamed̶a Jesús.
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Que ayʉre, Pedrocapũravʉ arĩdurejamed̶a ʉ̃́re: —Caivʉ apevʉ ne dajocarĩ jocarĩ nʉiyedeca, yʉ́capũravʉ mʉre jocarĩ nʉmecʉbu yʉ, arĩdurejamed̶a.
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Aru Jesús arejamed̶a ʉ̃́re: —Jãve coyʉyʉbu mʉre: Cari ñami pʉque cáyu ʉ̃i órejaquiye jipocai, yóbecʉe baju “Jesúre yʉ coreóvabevʉ” acʉyʉmu mʉ, arejamed̶a Pedrore Jesús.
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Ʉbenita Pedrocapũravʉ copʉ ayʉ barĩdurejamed̶a: —Mʉ́que yʉre ne boarĩ́ jarʉvaruta, “Jesúre yʉ coreóvabevʉ”, abecʉbu yʉ, arĩdurejamed̶a Pedro. Aru na coapa nópe arĩdurejaimad̶a, Jesúi bueimara.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Getsemaní ãmicʉrõi nʉrejaimad̶a Jesújã. Nore earĩ, arejamed̶a ʉ̃i bueimarare Jesús: —Yui dobarĩ corejarã mʉja ji Jʉ̃menijicʉque boroteiyede ãnoi, arejamed̶a Jesús.
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Nʉvarejamed̶a ʉ̃́que Pedrore, Santiagore, aru Jũare máre. Aru ʉrarõ ñájiñʉ ʉ̃i dápiaino, ãmeno vaidéjamed̶a Jesús.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Que teni arĩdurejamed̶a náre: —Yʉ ãmeno chĩori dápiaivʉ ji yaiquínore. Yui mauteni, jã́ri capʉjarã mʉja, arĩdurejamed̶a ʉ̃.
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Jipojĩca báque nʉñʉ Jesús, ñʉatutarĩ, mori tʉrejamed̶a joborõita. Aru Jʉ̃menijicʉque boroteyʉ barejámed̶a ʉ̃: —Mʉ, jipacʉ, yʉre cari vaiquíye vaibéjad̶eni. Caiyede d̶aiye majicʉtamu mʉ.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ʉbenita ji ʉrõpe d̶abejacʉ. Quénora mi ʉrõpe d̶ajacʉ mʉ, arejamed̶a jípacʉre Jesús.
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Ʉ̃i bueimara yebai copainʉri, náre cãivʉre earejamed̶a Jesús. Aru arejamed̶a Pedrore: —Simón, ¿cãñʉtarʉ̃ mʉ? ¿Cũináorajĩe cãmecʉva coreiye majibecʉrʉ̃ mʉ? arejamed̶a Jesús.
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Caivʉ ʉ̃i bueimarare arĩdurejamed̶a cojedeca: —Coreni, Jʉ̃menijicʉque borotejarã mʉja, abujuvai jabocʉ mʉjare jʉjovarĩ, ãmeina tede d̶abequiyepe aivʉ. Mʉje ũme ʉe parʉrõ mariduivʉ. Ʉbenita mʉje baju d̶aiye bajure parʉbevʉ mʉja, arĩdurejamed̶a náre Jesús.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Cojedeca Jʉ̃menijicʉque borotecʉnʉrejamed̶a Jesús. Ʉ̃i Jʉ̃menijicʉque boroteiye báquepedeca bedióva borotecʉnʉrejamed̶a ʉ̃.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ʉ̃i bueimara yebai copainʉri, náre cãivʉre earejamed̶a Jesús cojedeca. Ãmei vʉo ijidejavʉ̃ya náre. Aru ʉ̃́re jʉ aiye majibedejaimad̶a na.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Bedióva Jʉ̃menijicʉque borotecʉnʉri, yóbecʉe borotecʉñʉ. Boroteni bʉojarĩ, ne yebai copainʉri, arejamed̶a náre: —¿Cãivʉrʉ̃ mʉja cãreja? Jede, quénoramu. Iora jave eaivʉ. Ijãravʉi dayʉ bácʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, ãmeina teivʉre ne jẽni jínajimʉmu yʉ.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Nacajajara mʉja. Copʉ nʉrajarevʉ. Yʉre ji mauvare jẽni jícʉyʉ daibi, arejamed̶a Jesús.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jesús ʉ̃i boroteiyedecata earejamed̶a Judas, nácacʉ, doce paivʉcacʉ. Obedivʉ põeva ʉ̃́que earĩ, boaicarovea aru boaidʉa dʉrʉrĩ earejaimad̶a, sacerdotevare jaboteipõeva, aru Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva, aru judíova bʉcʉva máre ne daroimara.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Judas, ñai Jesúre jẽni jícʉyʉ, ʉ̃i eaquiye jipocamia, javeta Jesúre boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉre coyʉrejamed̶a yópe: “Ji jacoyʉrĩ jiva nuimʉ macʉyʉ́me mʉje jẽnajimʉ. Ʉ̃́re jẽjara. Ʉ̃́re jẽni, ména ʉ̃́re jã́ri capʉrĩ nʉvajara mʉja”, arejamed̶a náre Judas.
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Jesús yebai nʉri, cũiná Judas ʉ̃́re earĩ, arejamed̶a: —Aru, bueipõecʉ, arejamed̶a Jesúre Judas. Que arĩ, ʉ̃́re jiva nuri jacoyʉrejamed̶a.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Que teni ina põeva ʉ̃́re jẽnejaimad̶a na.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Nópe teiyede jã́ri, cũinácʉ Jesúi bueimaracacʉ ʉ̃i boaicarovede tatorĩ, duarĩ, ĩni, sacerdotevare jaboteipõecʉi yebacacʉre juijórĩ najuárejamed̶a ʉ̃i cámucare.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Ʉ̃́re jẽnaeaivʉre arejamed̶a Jesús: —¿Tatorĩ ñavaipõecʉre jẽivʉpe yʉre boaicaroveaque aru boaidʉaque jẽni jacorãdaivʉrʉ̃ mʉja?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Jãravʉa coapa mʉje jẽneboi Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami bueyʉ batecácʉ yʉ. Apʉrĩ mʉjaque cʉcʉre, yʉre jẽni jacobeteavʉ̃ mʉja. Ʉbenita yópe Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báquepedeca, caiye iye vaivʉ, náre arejamed̶a Jesús.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Que tedurata ʉ̃i bueimara ʉ̃́re jocarĩ, dupini nʉrejaimad̶a na.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Cũinácʉ bojʉyo, nore cʉcʉ, Jesús yóboi nʉñʉ, dorejamed̶a quénora cũinácaje doicaje meacajede, lino ãmicʉricajede. Jesúre jẽivʉ bácavʉ jẽnidurejaimad̶a ñai bojʉyore máre, ʉ̃i doicajede jẽni.
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 Ʉbenita dajocayʉ dicajede ne pʉrʉái, cúyarĩ, dupini nʉrejamed̶a cuitótecaje cʉbecʉva.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Jesúre nʉvarejaimad̶a sacerdotevare jaboteipõecʉ yebai na, ʉ̃́re jẽivʉ bácavʉ. Nore ina sacerdotevare jaboteipõeva, aru ina judíova bʉcʉva, aru ina Jʉ̃menijicʉi yávaiye báquede bueipõeva máre ne baju cójijini borotenanʉrejaimad̶a ne jabova baju ne cójijiñami.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Aru Pedro joajĩenata Jesús yóboi nʉre nʉñʉ mácʉ, sacerdotevare jaboteipõecʉi tãibʉi ecorejamed̶a ʉ̃. Nore ecorĩ, Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõevaque toaboi cʉocarĩ dobarejamed̶a ʉ̃.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Na sacerdotevare jaboteipõeva aru caivʉ ne cójijinocavʉ Jesúre ãmecororãjivʉre vorĩdurejaimad̶a, ʉ̃́re boarĩ́ jarʉvaiyʉrivʉ. Ʉbenita eabedejaimad̶a na.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Obedivʉ Jesúre borocʉrĩ ãmecororĩdurejaimad̶a. Ʉbenita cũinátʉrʉ boro coyʉbedejaimad̶a na.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Apevʉ ne jẽneboi cʉrivʉ nacajari, núri, borocʉrĩ ãmecororejaimad̶a Jesúre, yópe arĩ:
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 —Ʉ̃i yópe arĩ coyʉiyede jápiacarã ñʉja: “Iñami Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami, põevai d̶aiñamine, jarʉvacʉyʉmu yʉ. Yóbecʉrijãravʉa ji jarʉvarĩburu yóboi, aped̶ãmi d̶acʉyʉmu yʉ. Ʉbenita ji pʉrʉáque d̶abecʉbu yʉ”, áme Jesús, arejaimad̶a na.
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Ʉbenita yópe ne ãmecororĩduiyedeca cũinátʉrʉ abedejaimad̶a na.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Dinʉmʉre ñai sacerdotevare jaboteipõecʉ nacajari ne coricai núri, arejamed̶a Jesúre: —¿Coyʉrĩ majibecʉrʉ̃ mʉ? ¿Ne nópe ãmecoroiyede, aipe ayʉrʉ̃ mʉ? arejamed̶a Jesúre.
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Ʉbenita Jesúcapũravʉ bi arejamed̶a. Dinʉmʉ bedióva cojedeca arejamed̶a Jesúre sacerdotevare jaboteipõecʉ: —¿Mʉ Cristo ãmecʉrʉ̃ mʉ? ¿Jʉ̃menijicʉ meacʉi mácʉrʉ̃ mʉ? arejamed̶a ʉ̃.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Aru Jesús arejamed̶a ʉ̃́re: —Quédeca mi aimʉtamu yʉ. Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉre ʉ̃mʉpe, yʉre, jã́rajaramu mʉja, Jʉ̃menijicʉ parʉcʉi meapũravʉi dobacʉre. Aru ji ocopeniboai jõd̶ari ẽmeiyede máre jã́rajaramu mʉja, arejamed̶a náre Jesús.
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Que ayʉre, ñai sacerdotevare jaboteipõecʉ jorojĩni, ʉ̃i doiyede tatorĩ, jad̶evarĩ, arejamed̶a: —Apevʉ ne coyʉiye jaʉbevʉ.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Javeta mʉja jápiad̶avʉ̃. Jʉ̃menijicʉ ʉbebi ñai nópe yávayʉre. ¿Aipe ad̶arãrʉ mʉja? arejamed̶a ʉ̃. —Boarĩ́ jarʉvaimʉ macʉyʉ́me ʉ̃, arejaimad̶a na caivʉ, ʉ̃́re boarĩ́ jarʉvaicõjeivʉ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Que arĩ, ʉ̃́ra jẽcututurejaimad̶a na. Aru ʉ̃i jivare moari, ʉ̃́re pẽvavarejaimad̶a na. Aru arejaimad̶a: —Coyʉjacʉ mʉ. ¿Ñame matedí mʉre pẽvañʉ? ʉ̃́re pẽvavaivʉ arejaimad̶a na. Ina Jʉ̃menijicʉi cʉ̃ramine coreipõeva máre ʉ̃́re totarejaimad̶a na.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Pedro ʉ̃i cʉedeca tãibʉi, sacerdotevare jaboteipõecʉi yebacarõmivacaco cũináco nore earejacod̶a õ.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Ʉ̃ cʉocayʉre jã́ri, ʉ̃́re me cocorejacod̶a õ. Aru arejacod̶a: —Mʉ máre ñai Jesús Nazarecacʉque cʉ́tevʉ mʉ, arejacod̶a ʉ̃́re.
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ʉbenita Pedrocapũravʉ arejamed̶a ṍre: —¡Nácacʉ ãmevʉ! Jesúre yʉ coreóvabevʉ. ¿Aipe arĩ, mʉ que ad̶orʉ̃? arejamed̶a. Que arĩ, tãibʉi etarĩ, jedevai nʉitenevei nʉrejamed̶a Pedro. Dinʉmʉ cáyu órejarejamed̶a.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Aru bedióva cojedeca ʉ̃́re jã́ri, arejacod̶a ico yebacaco náre, nore cʉrivʉre coyʉyo: —Ñai nácacʉbe ʉ̃, arejacod̶a.
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Aru Pedrocapũravʉ arejamed̶a cojedeca: —¡Nácacʉ ãmevʉ! Jesúre yʉ coreóvabevʉ, arejamed̶a. No yójĩboi ina nore cʉrivʉ Pedrore jã́ri, cocorĩ, arejaimad̶a ʉ̃́re cojedeca: —Mʉ máre nácacʉbu mʉ. Galileacacʉtamu mʉ, arejaimad̶a na.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Dinʉmʉma jãve ayʉpe, náre pare baju arĩ coyʉrejamed̶a Pedro: —¡Jãveneca Jʉ̃menijicʉi jã́inoi yʉ mʉjare coyʉyʉtamu! ¡Jãve ji coyʉbedu, Jʉ̃menijicʉ ãmed̶ajacʉrĩ yʉre! Mʉje aimʉre ye majibecʉtamu yʉ. Jesúre yʉ coreóvabevʉ, arejamed̶a.
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Ʉ̃i que aiye bajure, bedióva cojedeca órejarejamed̶a cáyu. Ʉ̃i órejaiyede, Pedro ãrʉrejamed̶a Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede: “Cáyu ʉ̃i pʉque órejaquiye jipocai, yóbecʉe baju, ‘Jesúre yʉ coreóvabevʉ’, acʉyʉmu mʉ”, arĩ coyʉiye báquede ãrʉrejamed̶a. Aru ãrʉcʉ, cũiná orejamed̶a ʉ̃.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.