Lucas 18
Cubeo NT (CUB_WBT) vs NTLH
1 Jesús buedejamed̶a põevare jã́ri dápiarĩ ne d̶arãjiyepe ainoque ne jẽniarajiyepe ayʉ Jʉ̃menijicʉque cainʉmʉa dajocabevʉva.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Aru arejamed̶a: —Cũináĩmaroi cʉ́tequemavʉ cũinácʉ jabocʉ, ãmeina teivʉre jẽniari jã́ipõecʉ. Ñai jabocʉ pued̶abetequemavʉ Jʉ̃menijicʉre. Aru pued̶abetequemavʉ põevare máre.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Diĩmaromiareca cʉ́tequemavʉ cũináco nomiópeco máre. Õ nʉri, yávare nʉrejaquemavʉ ʉ̃́re: “Cad̶atejacʉ yʉre, ji maucʉ ʉ̃i ñájine d̶abequiyepe yʉre”, aquemavʉ õ.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Obedijãravʉare ñai jabocʉ jápiabetequemavʉ ṍre. Ʉbenita no yóboi arĩ dápiaquemavʉ ʉ̃i baju: “Yʉ pued̶abecʉvacari Jʉ̃menijicʉre aru pued̶abecʉvacari põevare máre, ico nomió, ji yebai dad̶o jãravʉa coapa, õi pare cãrijovaiye boje yʉre, cad̶atequijivʉ ṍre, õi ʉetʉre d̶abecojiyepe yʉre”, aquemavʉ ʉ̃, arejamed̶a Jesús.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 — ausente —
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Aru Jesús arejamed̶a: —Jápiajarã ñai ʉ̃mʉ ãmecʉ ʉ̃i aiye báquede.
6 E o Senhor continuou:
7 Aru jãve cad̶atecʉyʉme Jʉ̃menijicʉ ina ʉ̃i beoimarare jẽniaivʉre ʉ̃́re, ʉ̃i cad̶atequiyepe aivʉ náre jãravʉre aru ñamine máre. Corede d̶abecʉbe ʉ̃ joe baju, cad̶atecʉyʉ náre.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Coyʉyʉbu mʉjare: Maumejiena cad̶atequijibi náre. Ʉbenita yʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ ʉ̃mʉpe, ji copaidaiyede ijãravʉi, jãve obebejĩna põeva jʉ aivʉre Jʉ̃menijicʉre parʉriũmeque eacʉyʉmu, arejamed̶a Jesús.
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Bedióva Jesús buedejamed̶a náre jã́ri dápiarĩ ne d̶arãjiyepe ainoque. Coyʉrejamed̶a ina põevare “¿Meara márica?” arĩ dápiaivʉre ne baju apevʉ pʉeno. Arejamed̶a:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 —Pʉcarã ʉ̃mʉva Jʉ̃menijicʉque jẽniaranʉquemavʉ Jʉ̃menijicʉi cʉ̃rami. Cũinácʉ fariseovacacʉ batequémavʉ. Aru apecʉ jabovare tãutʉra ĩcaipõecʉ batequémavʉ.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Ñai fariseo núri jẽniari dápiaquemavʉ ʉ̃i baju yópe: “Mʉ, ji mearore jímʉ, torojʉede jívʉ mʉre, ji ãmed̶abe boje. Yʉ apevʉpe d̶abevʉ. Apevʉre jʉjovarĩ ĩmevʉ yʉ ne cʉvaede. Ãmeno d̶abevʉ yʉ apevʉre. Nomicʉcʉ, apecoque cʉbevʉ yʉ. Aru ñai jabovare tãutʉra ĩcaipõecʉpe d̶abevʉ yʉ.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Pʉcajãravʉa sumana coapa ãmecʉva ãiyede jẽniavaivʉ yʉ mʉre. Aru caiye ji cʉvaede caipʉcapʉrʉape paiyede cʉvarĩ, cũináro jívavʉ yʉ mʉre”, aquemavʉ ñai fariseo.
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Ʉbenita ñai jabovare tãutʉra ĩcaipõecʉ joai núri, jã́iyʉbecʉ cavarõre, totaquemavʉ ʉ̃i ñarebare, ʉ̃i chĩoiye boje. Aru aquemavʉ: “Mʉ, ji mearore jímʉ, cõmaje ãroje jã́jacʉ yʉre, ãmeina teyʉre”, aquemavʉ ñai jabovare tãutʉra ĩcaipõecʉ.
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Coyʉyʉbu mʉjare: Jʉ̃menijicʉ ãrʉmetequemavʉ ñai ʉ̃mʉ ʉ̃i ãmeina teiye báquede. Ʉbenita ãrʉmetebetequemavʉ ñai fariseo ʉ̃i ãmeina teiye báquede. Que baru ñai cʉiyʉcʉ me apevʉ pʉeno, parʉbecʉyʉme pʉeno baju. Aru ñai parʉbede d̶aiyʉcʉ ʉ̃i baju apevʉ cãchino, me cʉcʉyʉme pʉeno baju, arejamed̶a Jesús.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Põeva nʉvare cuivʉ barejáimad̶a némarare Jesús yebai, ʉ̃i tʉoquiyepe aivʉ náre ʉ̃i pʉrʉáque. Que teni Jesúi bueimara náre jã́ivʉ, nʉvaicõjemenejaimad̶a némarare.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Ʉbenita Jesús órejarejamed̶a náre ʉ̃i yebai. Aru arejamed̶a: —Ina jʉed̶ova dajarãri ji yebai. Jʉ̃menijicʉ jabotecʉyʉme põevare nápe paivʉre. Que baru, “Davabejarã jʉed̶ovare”, abejarã náre.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Ácʉ põecʉ copʉ etabecʉ baru Jʉ̃menijicʉre jaboteyʉre ʉ̃́re, yópe jʉed̶ocʉ ʉ̃i copʉ etaiyepe, ecobecʉyʉme ʉ̃i jaboteinore, arejamed̶a Jesús.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Cũinácʉ jabocʉ jẽniari jã́rejamed̶a Jesúre: —Mʉ, bueipõecʉ meacʉ, ¿aipe d̶aji yʉ, cʉvacʉyʉ jãravʉ cũiméjãravʉ baquinóre? arejamed̶a Jesúre.
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Jesús arejamed̶a ʉ̃́re: —¿Aipe teni “Meacʉbu mʉ”, ayʉrʉ̃ yʉre? Jʉ̃menijicʉ cũinácʉrabe meacʉ baju.
19 Jesus respondeu:
20 Majivʉra mʉ Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre: “Cʉvabejacʉ apecore mimarepacore jarʉvarĩ. Põevare boarĩ́ jarʉvabejacʉ. Ñavamejacʉ apecʉ ʉ̃i cʉvaede. Borod̶abejacʉ apecʉre. Jʉ ajacʉ mipacʉre aru mipacore máre”, arejamed̶a Jesús.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Que teni arejamed̶a Jesúre: —D̶acacʉ caiye iye mi coyʉiyede jʉed̶ocʉ cãreja yʉ, aru caride máre, arejamed̶a.
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Ʉ̃i jʉ aiyede jápiayʉ bácʉ Jesús, arejamed̶a ʉ̃́re: —Cũináro jaʉvʉ mʉre cãreja. Jíni bojed̶ajacʉ mi cʉvede. Aru mi ĩquiyede jíjacʉ ina cõmaje ãrojarivʉre. Que teni cʉvacʉyʉmu mʉ boje méne cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõi. Aru dajacʉ yʉ́que, arejamed̶a Jesús.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Ʉbenita iyede jápiarĩ ʉrarõreca chĩorejamed̶a, dajocaiyʉbecʉ ʉ̃i ʉre cʉvede.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Que teni Jesús ʉ̃́re jã́ri, arejamed̶a: —Ina põeva cʉve cʉvarivʉre pare maiyójavʉ ne jʉ aiye Jʉ̃menijicʉre, ʉ̃i mead̶aquiyepe aivʉ náre aru ne ecorãjiyepe aivʉ ʉ̃i jaboteinore cavarõ mearo ʉ̃i cʉrõre.
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Cũinácʉ ãimacʉ ʉracʉ, camello ãmicʉcʉ, ʉ̃i ecoru aviyo cobei, maiyójajebu ʉ̃́re. Aru pʉeno maiyójavʉ cʉve cʉvacʉre ʉ̃i ecoquino Jʉ̃menijicʉi jaboteinore, arejamed̶a Jesús.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ina ʉ̃́re jápiaivʉ bácavʉ arejaimad̶a: —¿Ñame bʉojarĩ ecorãjidica Jʉ̃menijicʉi jaboteinore, cʉvarãjivʉ jãravʉ cũiméjãravʉ baquinóre? arejaimad̶a na.
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Jesúcapũravʉ arejamed̶a náre: —Põeva ne d̶arĩ majibeno maiyójabevʉ Jʉ̃menijicʉre. Ʉ̃ cũinácʉra bʉojarĩ mead̶ayʉbe põevare, arejamed̶a Jesús.
27 Jesus respondeu:
28 Aru Pedro arejamed̶a: —Dajocacarã ñʉja caiye ñʉje cʉvaede, ñʉje daiye boje mʉ́que, arejamed̶a Pedro.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Aru Jesús arejamed̶a náre: —Jãve coyʉyʉbu mʉjare: Ácʉ põecʉ dajocayʉ baru ʉ̃i cʉ̃ramine, o jímarepacore, jíbʉrãre, ĩmarare, ʉ̃i bʉcʉvare, o ʉ̃i márare máre, Jʉ̃menijicʉi jaboteino boje, ñai põecʉ eacʉyʉme pʉeno baju caride ijãravʉi. Aru daquijãravʉ baquinói cʉvacʉyʉme jãravʉ cũiméjãravʉ baquinóre, arejamed̶a Jesús.
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Jesús nʉvarejamed̶a ina doce paivʉre. Aru yópe arĩ, coyʉrejamed̶a náre: —Jerusalẽ́i nʉivʉbu. Nore d̶arãjivʉbu na yʉre, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉre ʉ̃mʉpe, caiye iye Jʉ̃menijicʉi yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ne toivaiye báquepe.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Jínajivʉbu yʉre ina judíova ãmevʉre.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Que teni ina põeva yʉrinajivʉbu yʉre. Cʉyoje d̶arãjivʉbu yʉre. Jẽcututurajivʉbu yʉre. Jara popenajivʉbu yʉre. Aru boarĩ́ jarʉvarãjivʉbu yʉre. Ʉbenita yóbecʉrijãravʉa yóboi jipacʉ, Jʉ̃menijicʉ, nacovacʉyʉme yʉre yainore jarʉvarĩ, arejamed̶a Jesús.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Ʉbenita caiye iyede jápiarĩ eabedejaimad̶a na, ʉ̃i bueimara. Coreóvabedejaimad̶a aipe aiyʉrõ iye Jesús ʉ̃i coyʉiye báquede náre. Que baru majibedejaimad̶a ʉ̃i coyʉiyede.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jericó ãmicʉriĩmaroi joabenoi earejamed̶a Jesús. No ma ẽcarʉi cũinácʉ ʉ̃mʉ, jã́ri eabecʉ, tãutʉrare jẽniañʉ dobarejamed̶a.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Ʉ̃ jápiayʉ bácʉ obedivʉ põeva vaivʉre mái, jẽniari jã́rejamed̶a: —¿Aipe teidi? arejamed̶a.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Aru apevʉ arejaimad̶a ʉ̃́re: —Jesús Nazarecacʉ mái nʉimi, arejaimad̶a.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Ñai jã́ri eabecʉ cod̶oboborejamed̶a: —Mʉ, Jesús, David bácʉi pãramecʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ, ñʉje jabocʉ bacʉyʉ́, yʉre cõmaje ãroje jã́jacʉ, arejamed̶a ʉ̃.
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Aru ina ʉ̃i jipocai nʉivʉ, ʉ̃́re jaraivʉ, arĩdurejaimad̶a: —¡Bi ajacʉ mʉ! arĩdurejaimad̶a. Ʉbenita pʉeno baju cod̶oboborejamed̶a ʉ̃ cojedeca: —Mʉ, David bácʉi pãramecʉ, Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ, ñʉje jabocʉ bacʉyʉ́, yʉre cõmaje ãroje jã́jacʉ mʉ, arejamed̶a ʉ̃.
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Que teni ʉ̃́re cod̶oboboyʉre jápiayʉ Jesús, dajocarejamed̶a. Aru arejamed̶a: —Davajarã ʉ̃́re ji yebai, arejamed̶a. Ñai jã́ri eabecʉ ʉ̃i eaiyede, Jesús jẽniari jã́rejamed̶a ʉ̃́re:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 —¿Aipe d̶acaji yʉ mʉre? arejamed̶a Jesús. Ñai jã́ri eabecʉ arejamed̶a: —Mʉ, ji jabocʉ, jã́ri eabevʉ yʉ. Ʉrarõ jã́iyʉvʉ yʉ, arejamed̶a Jesúre.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Jesús jʉ arejamed̶a ʉ̃́re: —Dinʉmʉ meavʉ. Jã́jacʉ mʉ cari. “Yʉre mead̶acʉyʉme Jesús”, arĩ dápiarebu mʉ. Que baru mi jã́ri eabede mead̶acaivʉ yʉ caride, arejamed̶a ʉ̃́re Jesús.
42 Então Jesus disse:
43 Aru cũiná jã́rejamed̶a ʉ̃, jã́ri eabecʉ bácʉ. Que teni Jesúre yóvarĩ nʉrejamed̶a ʉ̃ máre, mearore jíyʉ Jʉ̃menijicʉre. Que baru caivʉ ina põeva máre, ʉ̃́re jã́ri, mearore jídejaimad̶a Jʉ̃menijicʉre.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.