João 20
Cubeo NT (CUB_WBT) vs VC
1 No sumana bʉijãravʉ domingo javejĩnara, aviá ʉ̃i tucʉmʉquiye jipocai, Jesús bácʉre ne jarʉvainoi jã́conʉrejacod̶a María Magdalacaco. Nore earĩ, no cʉ̃ratʉrava ʉratʉrava dicobede bieitʉrava bácarõ javeta veoitʉrava bácarõ marejávʉ̃ya ecoicobede jocarĩ.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Nópe jã́ri, cũiná cúyarĩ darĩ, Simón Pedrore aru yʉre máre coyʉcoearejaco María. Ñʉjare edarĩ, yópe arĩ, coyʉrejaco: —Maje jabocʉ bácʉi baju bácarõre dicobede jocarĩ ĩni, nʉvari, apenoi epenama apevʉ. Ne nʉvari epeinore majibevʉ ñʉja, arejaco ñʉjare María.
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Õi que aiyede, ĩmarore jocarĩ nʉrejacarã ñʉja, Pedromaque, Jesús bácʉre ne jarʉvainore jã́ranʉivʉ.
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Cúyarĩ nʉrejacarã ñʉja. Ʉbenita Pedrore jocarĩ nʉri, ʉ̃i jipocai earejacacʉ yʉ.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Ʉ̃i jipocai earĩ, dicobe jívʉi nacachini jã́ridurejacacʉ yʉ. Nore Jesús bácʉre ne cũmaicajea báquede, nore paraicajeare, jã́rejacacʉ. Ʉbenita dicobede ecorĩ nʉmenejacacʉ yʉ.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 Ji yóbo earĩ, dicobei cũiná ecorĩ nʉrejame Pedro. Dicajeare nore paraicajeare jã́rejamed̶a ʉ̃ máre.
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 Aru yaiyʉ́ bácʉre ne jipobʉre moaicaje bácarõre jĩ́cua tubaricaje pẽpejeicajede máre jã́rejamed̶a Pedro.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Dinʉmʉ dicobede mamarʉmʉre eayʉ bácʉ nore ecorĩ nʉrejacacʉ yʉ máre. Nore ecorĩ, yʉ máre caiyede jã́rejacacʉ. —Jãve bajubu. Jave nacajacʉbe Jesús yainore jarʉvarĩ, arĩ dápiarejacacʉ.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báque jipocaquede, Cristo nacajacʉyʉre yainore jarʉvarĩ majibenidurejacarã ñʉja cãreja.
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Dinʉmʉma, jã́riduivʉ bácavʉ, ñʉje cʉ̃rami copainʉrejacarã ñʉja pʉcarã.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 María Magdalacaco copainʉri Jesús bácʉre ne jarʉvainoi, dicobe jedeva bajita núco barejácod̶a, od̶o. Orĩ, nacachini, dicobe jívʉi jã́rejacod̶a.
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 Nore pʉcarã ángelevare, Jʉ̃menijicʉi daroimarare, jã́rejacod̶a María. Boricajeare doivʉ dobarejaimad̶a na Jesús bácʉi paraino mácarõi, cũinácʉ ʉ̃i jipobʉ bácarõi aru apecʉ ʉ̃i cʉboba bácarõi.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Aru arejaimad̶a ṍre: —Mʉ, nomió, ¿aipe teni od̶orʉ̃ mʉ? arejaimad̶a na. Õ arejacod̶a: —Ji jabocʉ bácʉi baju bácarõre nʉvarama apevʉ. Ã́ri ne nʉvainore majibevʉ yʉ, arejacod̶a.
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Que ad̶ova, copedini, nore núcʉre Jesúre jã́ridurejacod̶a. Ʉbenita ʉ̃́re coreóvabedejacod̶a.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Ṍre arejamed̶a: —Mʉ, nomió, ¿aipe teni od̶orʉ̃ mʉ? ¿Ñamene vod̶orʉ̃ mʉ? arejamed̶a. Ʉbenita, “Yore oteiye cʉrõre coreipõecʉ bajʉbí ʉ̃, que ayʉ”, arĩ dápiarĩdurejacod̶a õ. —Mʉ, ʉ̃mʉ, ʉ̃ mácʉre nʉvañʉ mácʉ baru, mi epeinore coyʉjacʉ yʉre. Yʉ bácojivʉ ʉ̃́re ĩconʉño, arejacod̶a õ.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Jesús arejamed̶a ṍre: —María, arejamed̶a. Cũiná copedini õ, hebreo ãmicʉricamua yávaicamuaque: —Rabuni, arejacod̶a Jesúre. Rabuni aiyʉrõ, bueipõecʉ aiyʉrõtamu.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Jesús. —Jipacʉ yebai nʉmevʉ yʉ cãreja. Que baru yʉre jẽni jã́mejaco mʉ. Quénora jívʉre yópe coyʉcaconʉjaco yʉre: “Jipacʉ yebai, ji mearore jímʉ yebai, nʉñʉtamu yʉ. Aru jipacʉ mʉjepacʉbe ʉ̃. Mʉje mearore jímʉme ʉ̃ jipacʉ”, yópe arĩ, náre coyʉcajaco yʉre, arejamed̶a Maríare Jesús.
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Que arĩburu yóboi, ñʉja ʉ̃i bueimarare coyʉcodarejaco María: —Maje jabocʉre jã́vʉ yʉ, arejaco ñʉjare. Que arĩ, ʉ̃i aiye báquede coyʉrejaco õ ñʉjare.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Dijãravʉ, sumana bʉijãravʉmica ñamine, ñʉje cʉ̃ramine bienina cʉrejacarã ñʉja, Jesúi bueimara, diñami jívʉi, ñʉje jidʉé boje ñʉja judíova ñʉje jabovare. Que jidʉrivʉre ñʉje coricai cʉetedejame Jesús. —¿Ména cʉrãrʉ mʉja? arejame ñʉjare Jesús, jacoyʉyʉ.
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Que ayʉva, ʉ̃i pʉrʉáre aru ʉ̃i tẽ́penaba cãchinoi ʉ̃i churiá báquede jã́d̶ovarejame Jesús. Ñʉje jabocʉre jã́ivʉ, ʉrarõ torojʉrejacarã ñʉja.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Bedióva cojedeca ñʉjare arejame Jesús: —¡Cʉjarã mʉja cãrijimena! Yópe yʉre jipacʉ ʉ̃i daroiye báquepedeca caivʉre bueicõjeni, nopedeca yʉ máre mʉjare jaroyʉtamu yʉ, arejame ñʉjare Jesús.
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Que arĩ, ñʉjare ũme japurejame. Aru arejame: —Espíritu Santore jacopʉjarã mʉja.
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ñamene “Jʉ̃menijicʉ ãrʉmemi mʉje ãmeina teiyede” mʉje aru, jãve diede ãrʉmemi Jʉ̃menijicʉ. Ʉbenita ñamene “Jʉ̃menijicʉ ãrʉmetebebi mʉje ãmeina teiyede” mʉje aru, jãve diede ãrʉmetebebi Jʉ̃menijicʉ, arejame ñʉjare Jesús.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Jesús ʉ̃i edaiyede ñʉjacacʉ Tomás, pẽjacʉ ñʉje aimʉ, ñʉjaque cʉbedejame ʉ̃.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Que baru Jesús ʉ̃i nʉriburu yóbo, Tomáre coyʉrĩdurejacarã Jesúre jã́ivʉ bácavʉ: —Maje jabocʉre jã́vʉ ñʉja, arejacarã ñʉja. Aru Tomás arejame: —Jãve ãmevʉ. Ʉ̃ baju ãmeteyʉme. Ʉ̃i pʉrʉáre ne pẽvaiye báquede yʉ ji baju jã́ñʉ maru, “jãve” acʉyʉmu yʉ. Ne pẽvaiyoa coiye báquede ji ãmuyoque yʉ ji baju doarĩ jã́ñʉ maru máre, “jãve” acʉyʉmu yʉ. Aru ʉ̃i tẽ́penabacachuri bácarõre yʉ ji baju doarĩ jacoyʉ baru, “Jãvetame ñai” acʉyʉmu, arejame ñʉjare Tomás.
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Ocho paijãravʉa yóboi, nomica ñʉje cʉ̃ramine bienina cʉrejacarã ñʉja cojedeca. Dinʉmʉre ñʉjaque cʉrejame Tomás máre. Diñami bieiñamineca ecorĩ, ñʉje coricai cʉetedejame Jesús cojedeca. Aru arejame ñʉjare: —¿Ména cʉrãrʉ mʉja? arejame.
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Dinʉmʉre arejame Tomáre: —Mʉ, Tomás, mi ãmuyoque ji pʉrʉáre mʉ mi baju doarĩ jã́cʉdajacʉ. Aru ji tẽ́penabacachuri bácarõre máre mʉ mi baju doarĩ jã́jacʉ. Jʉ abecʉ tebejacʉ mʉ. “Jãvemu” arĩ, jʉ ayʉ tejacʉ, arejame Tomáre Jesús.
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Tomás, ʉ̃i churiá báquede jã́ri majicʉ, arejame: —Ji jabocʉ bajubu mʉ. Yʉre Jʉ̃menijicʉ bajubu mʉ, arejame.
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Aru Jesús arejame: —Yʉre jã́ivʉ mʉ mi baju. Que baru mʉ yʉre jʉ aivʉ. Torojʉrivʉbu na jã́mevʉva yʉre jʉ aivʉ, arejame Jesús.
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 Põeva ne d̶arĩ majibede ʉre d̶arejame Jesús ñʉje jã́iyede. Yore ijãravʉi ʉ̃i d̶aiye báque caiyede corevarĩ toivabevʉ yʉ.
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Ʉbenita diede toivacaivʉ yʉ, Jesúre mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ. “Jesucristobe Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ. Jʉ̃menijicʉi mácʉbe Jesús” mʉje arãjiyepe ayʉ, iyede toivacaivʉ. Mʉje majini jʉ arãjiyepe ayʉ ʉ̃́re, iyede toivacaivʉ yʉ. Jesúre jʉ arĩ, mamaũme cʉvarãjaramu mʉja. Que baru mʉjare, yópe arĩ, toivacaivʉ yʉ.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.