João 20
Cubeo NT (CUB_WBT) vs ARA
1 No sumana bʉijãravʉ domingo javejĩnara, aviá ʉ̃i tucʉmʉquiye jipocai, Jesús bácʉre ne jarʉvainoi jã́conʉrejacod̶a María Magdalacaco. Nore earĩ, no cʉ̃ratʉrava ʉratʉrava dicobede bieitʉrava bácarõ javeta veoitʉrava bácarõ marejávʉ̃ya ecoicobede jocarĩ.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Nópe jã́ri, cũiná cúyarĩ darĩ, Simón Pedrore aru yʉre máre coyʉcoearejaco María. Ñʉjare edarĩ, yópe arĩ, coyʉrejaco: —Maje jabocʉ bácʉi baju bácarõre dicobede jocarĩ ĩni, nʉvari, apenoi epenama apevʉ. Ne nʉvari epeinore majibevʉ ñʉja, arejaco ñʉjare María.
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Õi que aiyede, ĩmarore jocarĩ nʉrejacarã ñʉja, Pedromaque, Jesús bácʉre ne jarʉvainore jã́ranʉivʉ.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Cúyarĩ nʉrejacarã ñʉja. Ʉbenita Pedrore jocarĩ nʉri, ʉ̃i jipocai earejacacʉ yʉ.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Ʉ̃i jipocai earĩ, dicobe jívʉi nacachini jã́ridurejacacʉ yʉ. Nore Jesús bácʉre ne cũmaicajea báquede, nore paraicajeare, jã́rejacacʉ. Ʉbenita dicobede ecorĩ nʉmenejacacʉ yʉ.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Ji yóbo earĩ, dicobei cũiná ecorĩ nʉrejame Pedro. Dicajeare nore paraicajeare jã́rejamed̶a ʉ̃ máre.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Aru yaiyʉ́ bácʉre ne jipobʉre moaicaje bácarõre jĩ́cua tubaricaje pẽpejeicajede máre jã́rejamed̶a Pedro.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Dinʉmʉ dicobede mamarʉmʉre eayʉ bácʉ nore ecorĩ nʉrejacacʉ yʉ máre. Nore ecorĩ, yʉ máre caiyede jã́rejacacʉ. —Jãve bajubu. Jave nacajacʉbe Jesús yainore jarʉvarĩ, arĩ dápiarejacacʉ.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báque jipocaquede, Cristo nacajacʉyʉre yainore jarʉvarĩ majibenidurejacarã ñʉja cãreja.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Dinʉmʉma, jã́riduivʉ bácavʉ, ñʉje cʉ̃rami copainʉrejacarã ñʉja pʉcarã.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 María Magdalacaco copainʉri Jesús bácʉre ne jarʉvainoi, dicobe jedeva bajita núco barejácod̶a, od̶o. Orĩ, nacachini, dicobe jívʉi jã́rejacod̶a.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Nore pʉcarã ángelevare, Jʉ̃menijicʉi daroimarare, jã́rejacod̶a María. Boricajeare doivʉ dobarejaimad̶a na Jesús bácʉi paraino mácarõi, cũinácʉ ʉ̃i jipobʉ bácarõi aru apecʉ ʉ̃i cʉboba bácarõi.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Aru arejaimad̶a ṍre: —Mʉ, nomió, ¿aipe teni od̶orʉ̃ mʉ? arejaimad̶a na. Õ arejacod̶a: —Ji jabocʉ bácʉi baju bácarõre nʉvarama apevʉ. Ã́ri ne nʉvainore majibevʉ yʉ, arejacod̶a.
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Que ad̶ova, copedini, nore núcʉre Jesúre jã́ridurejacod̶a. Ʉbenita ʉ̃́re coreóvabedejacod̶a.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Ṍre arejamed̶a: —Mʉ, nomió, ¿aipe teni od̶orʉ̃ mʉ? ¿Ñamene vod̶orʉ̃ mʉ? arejamed̶a. Ʉbenita, “Yore oteiye cʉrõre coreipõecʉ bajʉbí ʉ̃, que ayʉ”, arĩ dápiarĩdurejacod̶a õ. —Mʉ, ʉ̃mʉ, ʉ̃ mácʉre nʉvañʉ mácʉ baru, mi epeinore coyʉjacʉ yʉre. Yʉ bácojivʉ ʉ̃́re ĩconʉño, arejacod̶a õ.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Jesús arejamed̶a ṍre: —María, arejamed̶a. Cũiná copedini õ, hebreo ãmicʉricamua yávaicamuaque: —Rabuni, arejacod̶a Jesúre. Rabuni aiyʉrõ, bueipõecʉ aiyʉrõtamu.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Yópe arĩ, coyʉre nʉrejamed̶a Jesús. —Jipacʉ yebai nʉmevʉ yʉ cãreja. Que baru yʉre jẽni jã́mejaco mʉ. Quénora jívʉre yópe coyʉcaconʉjaco yʉre: “Jipacʉ yebai, ji mearore jímʉ yebai, nʉñʉtamu yʉ. Aru jipacʉ mʉjepacʉbe ʉ̃. Mʉje mearore jímʉme ʉ̃ jipacʉ”, yópe arĩ, náre coyʉcajaco yʉre, arejamed̶a Maríare Jesús.
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Que arĩburu yóboi, ñʉja ʉ̃i bueimarare coyʉcodarejaco María: —Maje jabocʉre jã́vʉ yʉ, arejaco ñʉjare. Que arĩ, ʉ̃i aiye báquede coyʉrejaco õ ñʉjare.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Dijãravʉ, sumana bʉijãravʉmica ñamine, ñʉje cʉ̃ramine bienina cʉrejacarã ñʉja, Jesúi bueimara, diñami jívʉi, ñʉje jidʉé boje ñʉja judíova ñʉje jabovare. Que jidʉrivʉre ñʉje coricai cʉetedejame Jesús. —¿Ména cʉrãrʉ mʉja? arejame ñʉjare Jesús, jacoyʉyʉ.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Que ayʉva, ʉ̃i pʉrʉáre aru ʉ̃i tẽ́penaba cãchinoi ʉ̃i churiá báquede jã́d̶ovarejame Jesús. Ñʉje jabocʉre jã́ivʉ, ʉrarõ torojʉrejacarã ñʉja.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Bedióva cojedeca ñʉjare arejame Jesús: —¡Cʉjarã mʉja cãrijimena! Yópe yʉre jipacʉ ʉ̃i daroiye báquepedeca caivʉre bueicõjeni, nopedeca yʉ máre mʉjare jaroyʉtamu yʉ, arejame ñʉjare Jesús.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Que arĩ, ñʉjare ũme japurejame. Aru arejame: —Espíritu Santore jacopʉjarã mʉja.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ñamene “Jʉ̃menijicʉ ãrʉmemi mʉje ãmeina teiyede” mʉje aru, jãve diede ãrʉmemi Jʉ̃menijicʉ. Ʉbenita ñamene “Jʉ̃menijicʉ ãrʉmetebebi mʉje ãmeina teiyede” mʉje aru, jãve diede ãrʉmetebebi Jʉ̃menijicʉ, arejame ñʉjare Jesús.
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Jesús ʉ̃i edaiyede ñʉjacacʉ Tomás, pẽjacʉ ñʉje aimʉ, ñʉjaque cʉbedejame ʉ̃.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Que baru Jesús ʉ̃i nʉriburu yóbo, Tomáre coyʉrĩdurejacarã Jesúre jã́ivʉ bácavʉ: —Maje jabocʉre jã́vʉ ñʉja, arejacarã ñʉja. Aru Tomás arejame: —Jãve ãmevʉ. Ʉ̃ baju ãmeteyʉme. Ʉ̃i pʉrʉáre ne pẽvaiye báquede yʉ ji baju jã́ñʉ maru, “jãve” acʉyʉmu yʉ. Ne pẽvaiyoa coiye báquede ji ãmuyoque yʉ ji baju doarĩ jã́ñʉ maru máre, “jãve” acʉyʉmu yʉ. Aru ʉ̃i tẽ́penabacachuri bácarõre yʉ ji baju doarĩ jacoyʉ baru, “Jãvetame ñai” acʉyʉmu, arejame ñʉjare Tomás.
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ocho paijãravʉa yóboi, nomica ñʉje cʉ̃ramine bienina cʉrejacarã ñʉja cojedeca. Dinʉmʉre ñʉjaque cʉrejame Tomás máre. Diñami bieiñamineca ecorĩ, ñʉje coricai cʉetedejame Jesús cojedeca. Aru arejame ñʉjare: —¿Ména cʉrãrʉ mʉja? arejame.
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Dinʉmʉre arejame Tomáre: —Mʉ, Tomás, mi ãmuyoque ji pʉrʉáre mʉ mi baju doarĩ jã́cʉdajacʉ. Aru ji tẽ́penabacachuri bácarõre máre mʉ mi baju doarĩ jã́jacʉ. Jʉ abecʉ tebejacʉ mʉ. “Jãvemu” arĩ, jʉ ayʉ tejacʉ, arejame Tomáre Jesús.
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Tomás, ʉ̃i churiá báquede jã́ri majicʉ, arejame: —Ji jabocʉ bajubu mʉ. Yʉre Jʉ̃menijicʉ bajubu mʉ, arejame.
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Aru Jesús arejame: —Yʉre jã́ivʉ mʉ mi baju. Que baru mʉ yʉre jʉ aivʉ. Torojʉrivʉbu na jã́mevʉva yʉre jʉ aivʉ, arejame Jesús.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Põeva ne d̶arĩ majibede ʉre d̶arejame Jesús ñʉje jã́iyede. Yore ijãravʉi ʉ̃i d̶aiye báque caiyede corevarĩ toivabevʉ yʉ.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Ʉbenita diede toivacaivʉ yʉ, Jesúre mʉje jʉ arãjiyepe ayʉ. “Jesucristobe Jʉ̃menijicʉi daroimʉ mácʉ. Jʉ̃menijicʉi mácʉbe Jesús” mʉje arãjiyepe ayʉ, iyede toivacaivʉ. Mʉje majini jʉ arãjiyepe ayʉ ʉ̃́re, iyede toivacaivʉ yʉ. Jesúre jʉ arĩ, mamaũme cʉvarãjaramu mʉja. Que baru mʉjare, yópe arĩ, toivacaivʉ yʉ.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.