Lucas 15
I T’an Dios (CTUBL) vs NAA
1 Tsa' caji i tilelob pejtelel xch'ʌm tojoñelob yic'ot xmulilob ba'an Jesús cha'an mi yubibeñob i t'an.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Jini fariseojob yic'ot sts'ijbayajob tsa' cajiyob ti wulwul a'leya. Tsi' yʌlʌyob: Jesús mi' pʌy tilel xmulilob. Mi' c'ux waj yic'otob, che'ob.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Jesús, tsi' subeyob ili t'an ti lajiya:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 Mi an juntiquil winic am bʌ jo'c'al i tiñʌme', mi tsa' sajti juncojt, ¿mach ba muq'uic i cʌy bolonlujuncojt i jo'c'al ti jochol bʌ lum cha'an mi' majlel i sajcan jini sajtem bʌ jinto mi' taj?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Che' bʌ tsa'ix i taja, tijicña i pusic'al mi' yʌc' ti' quejlab.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Che' mi' c'otel ti' yotot, mi' pʌy tilel i cʌñʌyo' bʌ yic'ot i pi'ʌlob ti chumtʌl. Mi' subeñob: “Yom tijicñayetla quic'ot, come tsac taja c tiñʌme' tsa' bʌ sajti”, che'en.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Mic subeñetla, ñumen tijicñayob i pusic'al mi' yubiñob jini año' bʌ ti panchan che' mi' cʌy i mul juntiquil xmulil. Ts'ita jach mi' yubiñob cha'an bolonlujuntiquil i jo'c'al tojo' bʌ mach bʌ añobic i mul.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Mi tsi' sʌtʌ jump'ejl dracma juntiquil x'ixic anquese lujump'ejl dracma i cha'an, ¿mach ba anic mi' tsuc' c'ajc? ¿Mach ba anic mi' misun otot? ¿Mach ba anic mi' wen sʌclan jinto mi' taj?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Che' bʌ tsa'ix i taja mi' pʌy tilel i cʌñʌyo' bʌ yic'ot i pi'ʌlob ti chumtʌl. Mi' subeñob: “Yom tem tijicñayetla quic'ot, come tsac taja jini taq'uin tsa' bʌ c sʌtʌ”, che'en.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Che' ja'el mic subeñetla, tijicñayob i yángelob Dios cha'an juntiquil xmulil mu' bʌ i cʌy i mul. Che' tsi' yʌlʌ Jesús.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tsi' yʌlʌ ja'el: Juntiquil winic an cha'tiquil i yalobil.
11 Jesus continuou:
12 Jini ijts'iñʌl bʌ tsi' sube i tat: “C tat, aq'ueñon a chubʌ'an che' bajche' c'amel yom mic ch'ʌm”, che'en. I tat tsi' t'oxbeyob i chubʌ'an.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Che' ñumenix cha'p'ejl uxp'ejl q'uin, jini ijts'iñʌl bʌ i yalobil tsi' ch'ʌmʌ pejtelel i chubʌ'an. Tsa' majli ti ñajt bʌ lum. Ya'i tsi' lon jisa pejtelel i chubʌ'an. Tsi' to'o ñusa q'uin ti mulil.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Che' lu' jilemix i taq'uin tsa' tejchi cabʌl wi'ñal ti jini lum. Tsa' caji i yubin wi'ñal.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Tsa' majli ti e'tel ba'an juntiquil winic ti jini lum. Jini winic tsi' choco majlel ti jamil cha'an mi' buc'san chitam.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Jini ch'iton yom i c'uxben i buc'bal chitam, come ma'anic majqui tsi' yʌq'ue i bʌl i ñʌc'.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Che' bʌ tsa' caji i ña'tan pañimil tsi' yʌlʌ: “An x'e'telob ya' ti' yotot c tat año' bʌ cabʌl i waj. Pero joñon wolic chʌmel ti wi'ñal.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Mi caj c ch'ojyel. Muq'uix c majlel ba'an c tat. Mi caj c suben c tat: Tsac cha'le mulil ti' contra jini am bʌ ti panchan yic'ot ti a tojlel.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mach uts'aticon cha'an mic pejcʌntel ti a walobil. Otsañon ti x'e'tel a cha'an”. Che' tsi' ña'ta i suben i tat.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Tsa' ch'ojyi. Tsa' majli ba'an i tat. Che' ñajt to i tilel, i tat tsi' q'uele. Tsi' p'unta. Ti ajñel tsa' majli i taj i yalobil. Tsi' meq'ue. Tsi' ts'ujts'u.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 I yalobil tsi' sube: “C tat, tsac cha'le mulil ti' contra jini am bʌ ti panchan yic'ot ti a tojlel. Mach uts'aticon cha'an mic pejcʌntel ti a walobil”, che'en.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 I tat tsi' sube x'e'telob i cha'an: “Ch'ʌmʌla tilel jini ñumen uts'at bʌ bujcʌl. Xojbenla. Otsʌbenla mʌtc'ʌbʌl ti' c'ʌb yic'ot xʌñʌbʌl ti' yoc.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Pʌyʌla tilel jini jujp'em bʌ alʌ tat wacax. Tsʌnsanla. La' laj c'ux. La' lac mel q'uin.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Come ili calobil chʌmen yubil ti yambʌ ora, pero wʌle tsa'ix cha' cuxtiyi yubil. Jini sajtem bʌ tsa'ix cha' tajle”, che'en. Tsa' caji i yubiñob i tijicñʌyel i pusic'al.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Ya'an jini ascuñʌl bʌ i yalobil ti jamil. Che' bʌ wolix i tilel ti' yotot che' lʌc'ʌlix an, tsi' yubi música yic'ot son.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Tsi' pʌyʌ juntiquil x'e'tel. Tsi' c'ajtibe chuqui woli ti ujtel.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Jini x'e'tel tsi' sube: “Tsa'ix juli a wijts'in. Tsa'ix i tsʌnsa jujp'em bʌ alʌ wacax a tat come c'oc' tsi' cha' taja a wijts'in”, che'en.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Jini ascuñʌl bʌ tsa' caji ti mich'ajel. Mach yomic ochel. Jini cha'an tsa' loq'ui tilel i tat. Tsi' sube ti wocol t'an cha'an mi' yochel.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Jini ascuñʌl bʌ tsi' sube i tat: “Awilan cabʌl jab tsac melbeyet a we'tel. Ma'anic tsac ñusʌbeyet a t'an. Ma'anic ba' tsa' wʌq'ueyon mi jinic jach alʌ chivo cha'an mic mel q'uin quic'ot c pi'ʌlob.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Che' bʌ tsa' tili a walobil tsa' bʌ i jisʌbeyet a chubʌ'an ti' ts'i'lel yic'ot i yixicob, tsa' tsʌnsʌbe jini jujp'em bʌ alʌ wacax”, che'en.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 I tat tsi' sube: “Calobil, ti pejtelel q'uin wʌ' añet quic'ot. Pejtelel c chubʌ'an a cha'añʌch.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Yom mi lac mel q'uin. Yom mi la cubin i tijicñʌyel lac pusic'al, come chʌmen yubil a wijts'in ti yambʌ ora. Wʌle cha' cuxulix yubil. Jini sajtem bʌ tsa'ix cha' tajle”, che'en. Che' tsi' yʌlʌ Jesús.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.