Lucas 15
I T’an Dios (CTUBL) vs ARIB
1 Tsa' caji i tilelob pejtelel xch'ʌm tojoñelob yic'ot xmulilob ba'an Jesús cha'an mi yubibeñob i t'an.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Jini fariseojob yic'ot sts'ijbayajob tsa' cajiyob ti wulwul a'leya. Tsi' yʌlʌyob: Jesús mi' pʌy tilel xmulilob. Mi' c'ux waj yic'otob, che'ob.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Jesús, tsi' subeyob ili t'an ti lajiya:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Mi an juntiquil winic am bʌ jo'c'al i tiñʌme', mi tsa' sajti juncojt, ¿mach ba muq'uic i cʌy bolonlujuncojt i jo'c'al ti jochol bʌ lum cha'an mi' majlel i sajcan jini sajtem bʌ jinto mi' taj?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Che' bʌ tsa'ix i taja, tijicña i pusic'al mi' yʌc' ti' quejlab.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Che' mi' c'otel ti' yotot, mi' pʌy tilel i cʌñʌyo' bʌ yic'ot i pi'ʌlob ti chumtʌl. Mi' subeñob: “Yom tijicñayetla quic'ot, come tsac taja c tiñʌme' tsa' bʌ sajti”, che'en.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Mic subeñetla, ñumen tijicñayob i pusic'al mi' yubiñob jini año' bʌ ti panchan che' mi' cʌy i mul juntiquil xmulil. Ts'ita jach mi' yubiñob cha'an bolonlujuntiquil i jo'c'al tojo' bʌ mach bʌ añobic i mul.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Mi tsi' sʌtʌ jump'ejl dracma juntiquil x'ixic anquese lujump'ejl dracma i cha'an, ¿mach ba anic mi' tsuc' c'ajc? ¿Mach ba anic mi' misun otot? ¿Mach ba anic mi' wen sʌclan jinto mi' taj?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Che' bʌ tsa'ix i taja mi' pʌy tilel i cʌñʌyo' bʌ yic'ot i pi'ʌlob ti chumtʌl. Mi' subeñob: “Yom tem tijicñayetla quic'ot, come tsac taja jini taq'uin tsa' bʌ c sʌtʌ”, che'en.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Che' ja'el mic subeñetla, tijicñayob i yángelob Dios cha'an juntiquil xmulil mu' bʌ i cʌy i mul. Che' tsi' yʌlʌ Jesús.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Tsi' yʌlʌ ja'el: Juntiquil winic an cha'tiquil i yalobil.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Jini ijts'iñʌl bʌ tsi' sube i tat: “C tat, aq'ueñon a chubʌ'an che' bajche' c'amel yom mic ch'ʌm”, che'en. I tat tsi' t'oxbeyob i chubʌ'an.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Che' ñumenix cha'p'ejl uxp'ejl q'uin, jini ijts'iñʌl bʌ i yalobil tsi' ch'ʌmʌ pejtelel i chubʌ'an. Tsa' majli ti ñajt bʌ lum. Ya'i tsi' lon jisa pejtelel i chubʌ'an. Tsi' to'o ñusa q'uin ti mulil.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Che' lu' jilemix i taq'uin tsa' tejchi cabʌl wi'ñal ti jini lum. Tsa' caji i yubin wi'ñal.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Tsa' majli ti e'tel ba'an juntiquil winic ti jini lum. Jini winic tsi' choco majlel ti jamil cha'an mi' buc'san chitam.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Jini ch'iton yom i c'uxben i buc'bal chitam, come ma'anic majqui tsi' yʌq'ue i bʌl i ñʌc'.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Che' bʌ tsa' caji i ña'tan pañimil tsi' yʌlʌ: “An x'e'telob ya' ti' yotot c tat año' bʌ cabʌl i waj. Pero joñon wolic chʌmel ti wi'ñal.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mi caj c ch'ojyel. Muq'uix c majlel ba'an c tat. Mi caj c suben c tat: Tsac cha'le mulil ti' contra jini am bʌ ti panchan yic'ot ti a tojlel.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mach uts'aticon cha'an mic pejcʌntel ti a walobil. Otsañon ti x'e'tel a cha'an”. Che' tsi' ña'ta i suben i tat.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Tsa' ch'ojyi. Tsa' majli ba'an i tat. Che' ñajt to i tilel, i tat tsi' q'uele. Tsi' p'unta. Ti ajñel tsa' majli i taj i yalobil. Tsi' meq'ue. Tsi' ts'ujts'u.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 I yalobil tsi' sube: “C tat, tsac cha'le mulil ti' contra jini am bʌ ti panchan yic'ot ti a tojlel. Mach uts'aticon cha'an mic pejcʌntel ti a walobil”, che'en.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 I tat tsi' sube x'e'telob i cha'an: “Ch'ʌmʌla tilel jini ñumen uts'at bʌ bujcʌl. Xojbenla. Otsʌbenla mʌtc'ʌbʌl ti' c'ʌb yic'ot xʌñʌbʌl ti' yoc.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Pʌyʌla tilel jini jujp'em bʌ alʌ tat wacax. Tsʌnsanla. La' laj c'ux. La' lac mel q'uin.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Come ili calobil chʌmen yubil ti yambʌ ora, pero wʌle tsa'ix cha' cuxtiyi yubil. Jini sajtem bʌ tsa'ix cha' tajle”, che'en. Tsa' caji i yubiñob i tijicñʌyel i pusic'al.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Ya'an jini ascuñʌl bʌ i yalobil ti jamil. Che' bʌ wolix i tilel ti' yotot che' lʌc'ʌlix an, tsi' yubi música yic'ot son.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Tsi' pʌyʌ juntiquil x'e'tel. Tsi' c'ajtibe chuqui woli ti ujtel.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Jini x'e'tel tsi' sube: “Tsa'ix juli a wijts'in. Tsa'ix i tsʌnsa jujp'em bʌ alʌ wacax a tat come c'oc' tsi' cha' taja a wijts'in”, che'en.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Jini ascuñʌl bʌ tsa' caji ti mich'ajel. Mach yomic ochel. Jini cha'an tsa' loq'ui tilel i tat. Tsi' sube ti wocol t'an cha'an mi' yochel.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Jini ascuñʌl bʌ tsi' sube i tat: “Awilan cabʌl jab tsac melbeyet a we'tel. Ma'anic tsac ñusʌbeyet a t'an. Ma'anic ba' tsa' wʌq'ueyon mi jinic jach alʌ chivo cha'an mic mel q'uin quic'ot c pi'ʌlob.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Che' bʌ tsa' tili a walobil tsa' bʌ i jisʌbeyet a chubʌ'an ti' ts'i'lel yic'ot i yixicob, tsa' tsʌnsʌbe jini jujp'em bʌ alʌ wacax”, che'en.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 I tat tsi' sube: “Calobil, ti pejtelel q'uin wʌ' añet quic'ot. Pejtelel c chubʌ'an a cha'añʌch.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Yom mi lac mel q'uin. Yom mi la cubin i tijicñʌyel lac pusic'al, come chʌmen yubil a wijts'in ti yambʌ ora. Wʌle cha' cuxulix yubil. Jini sajtem bʌ tsa'ix cha' tajle”, che'en. Che' tsi' yʌlʌ Jesús.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.