Atos 22

I T’an Dios (CTUBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pablo tsi' yʌlʌ: Winicob c pi'ʌlob, ñich'tanla chuqui mic subeñetla wʌle, che'en.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Che' bʌ tsi' yubiyob woli' pejcañob ti' t'an hebreojob, tsa' wen ñʌjch'iyob.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Pablo tsi' subeyob: Isujm judíojon. Tsa quila pañimil ti Tarso ya' ti Cilicia. Wʌ' tsa' coliyon ilayi ti ili tejclum. Cʌntesʌbilon i cha'an Gamaliel. Tsa' cʌntesʌntiyon ti' sujmlel jini mandar che' bajche' tsi' ñopoyob lac ñojte'el. Wen bʌxon cha'an Dios che' bajche'etla ti la' pejtelel wʌle.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Tsac tic'la jini año' bʌ ti' bijlel Dios. Tsa cʌcʌ'yob ti chʌmel. Tsac chucu winicob yic'ot x'ixicob. Tsa cotsayob ti mʌjquibʌl.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Jini ñuc bʌ motomaj ja'el yic'ot pejtelel xñoxob año' bʌ i ye'tel yujilob isujm c t'an, come tsi' yʌq'ueyoñob jun cha'an mic pʌsbeñob lac pi'ʌlob. Ya' tsa' majliyon ti Damasco cha'an mic chuc jini ya' bʌ añob cha'an cʌchʌl mic pʌyob tilel ti Jerusalén cha'an mi' tojob i mul.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Che' bʌ woliyon ti xʌmbal majlel, che' lʌc'ʌlix añon ti Damasco ti xinq'uiñil, tsa' bʌc' tsictiyi tic joytilel i c'ʌc'al c'ajc ch'oyol bʌ ti panchan.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Tsa' yajliyon ti lum. Tsa cubi t'an. Tsi' subeyon: “¿Saulo, Saulo, cucoch wola' tic'lañon?” che'en.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Tsac jac'ʌ: “C Yum, ¿majquiyet?” cho'on. Tsi' subeyon: “Joñon Jesúson ch'oyolon bʌ ti Nazaret. Woli a tic'lañon”, che'en.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Jini año' bʌ quic'ot, ti isujm tsi' q'ueleyob i c'ʌc'al c'ajc. Tsi' cha'leyob bʌq'uen. Ma'anic tsi' yubibeyob chuqui woli' yʌl jini tsa' bʌ i pejcayon.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Tsac sube: “¿Chuqui yom mic cha'len c Yum?” cho'on. Lac Yum tsi' subeyon: “Ch'ojyen. Cucu ti Damasco. Ya'i mi caj a subentel pejtelel chuqui wʌn ña'tʌbil c cha'an mu' bʌ caj a mel”, che'en.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Che' bʌ ma'anic tsa' c'oti c wut cha'an i sʌclel jini c'ajc, tsi' toj'esayoñob majlel tij c'ʌb jini ya' bʌ añob quic'ot. Tsa' c'otiyon ti Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Ya' an winic, i c'aba' Ananías, mu' bʌ i ch'ujutesan Dios, che' bajche' cʌntesʌbilonla ti mandar. Wen uts'at tsa' q'uejli cha'an pejtelel judíojob ya' bʌ chumulob.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Tsa' tili ba' añon. Tsa' wa'le tic t'ejl. Tsi' subeyon: “Hermano Saulo, la' c'otic a wut”, che'en Ananías. Ti jini jach bʌ ora tsa' c'oti c wut. Tsaj q'uele Ananías.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Tsi' subeyon: “I Dios lac ñojte'el tsi' yajcayet cha'an ma' cʌn chuqui yom i pusic'al Dios. Tsi' yajcayet cha'an ma' q'uel jini Toj bʌ, yic'ot cha'an ma' wubiben i t'an che' mi' pejcañet.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Come mi caj a wʌc' ti cʌjñel Cristo ti' tojlel pejtelel winicob x'ixicob. Mi caj a subeñob chuqui tac tsa' q'uele yic'ot chuqui tsa' wubi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Wʌle, ¿chucoch woliyet ti pijt? Ch'ojyen. Pejcan Dios ti' c'aba' Jesús. Ch'ʌmʌ ja', la' pojquic loq'uel a mul”. Che' tsi' subeyon Ananías.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Che' bʌ tsa' cha' tiliyon ti Jerusalén, woliyon ti oración ti Templo. An chuqui tsa' caji j q'uel ti espíritu.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Tsaj q'uele Jesús tsa' bʌ i subeyon: “Se'ñun a bʌ, loq'uen ti Jerusalén ti ora come ma'anic mi caj i jac'ob chuqui wola' subeñob cha'añon”, che'en.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Tsac sube: “C Yum, yujlilob joñon tsa cotsa ti mʌjquibʌl jini tsa' bʌ i ñopoyet. Tsac bajbeyob ti sinagoga tac.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Che' bʌ tsa' bejq'ui i ch'ich'el Esteban, jini subt'an a cha'an, ya' lʌc'ʌl wa'alon ja'el. Ma'anic tsac tiq'uiyob. Tsaj cʌntʌbeyob i pislel jini tsa' bʌ i tsʌnsayob”, cho'on tsac sube.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Jesús tsi' subeyon: “Cucu come joñon mi caj c choquet majlel ti ñajtʌl ba'an gentilob”. Che' tsi' subeyon Jesús, che'en Pablo.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Tsi' ñich'tayob judíojob jinto tsa' ujti i sub jini t'an. Jini winicob tsa' cajiyob ti c'am bʌ t'an. Tsi' yʌlʌyob: “La' chʌmic jini winic. Mach uts'atic che' chʌn cuxul”, che'ob.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Wen c'am tsi' cha'leyob t'an. Tsi' tijcayob i bujc. Tsi' wejch'uyob letsel ts'ubejn.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Jini ñuc bʌ i ye'tel tsi' yʌc'ʌ mandar cha'an mi' pʌjyel ochel Pablo ti' yotot soldadojob. Tsi' yʌc'ʌ mandar cha'an mi' jajts'el ti asiyal cha'an mi' tsictesan i mul, come yom i ña'tan chucoch tsi' cha'leyob cabʌl t'an ti' contra.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Che' bʌ tsa'ix i cʌchʌyob Pablo ti pʌchi, Pablo tsi' c'ajtibe i yaj capitán soldadojob wa'al bʌ ti' t'ejl: ¿Mach ba tic'bilic ti mandar mi' jajts'el ti asiyal juntiquil winic chucbil bʌ i c'aba' ya' ti Roma, che' maxto ña'tʌbilic mi an i mul? che'en Pablo.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Che' bʌ tsi' yubibe i t'an Pablo, i yaj capitán soldadojob tsa' majli ba'an jini ñuc bʌ i ye'tel. Tsi' sube: ¿Chuqui mi caj a cha'len? Chucbil i c'aba' jini winic ya' ti Roma, che'en.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Jini ñuc bʌ i ye'tel tsa' tili ba'an Pablo. Tsi' sube: Subeñon, ¿chucbil ba a c'aba' ya' ti Roma? che'en. Pablo tsi' jac'ʌ: Chucbil cu, che'en.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Jini ñuc bʌ i ye'tel tsi' yʌlʌ: Cabʌl taq'uin tsac jisa cha'an mi' chujquel j c'aba' ya' ti Roma, che'en. Pablo tsi' sube: Pero tsa' chujqui j c'aba' ya' ti Roma che' bʌ tsa quila pañimil, che'en.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Jini cha'an jini yomo' bʌ i jats' Pablo cha'an mi' tsictesan i mul tsi' bʌc' cʌyʌyob. Che' bʌ tsi' ña'ta ya' chucul i c'aba' Pablo ti Roma, jini ñuc bʌ i ye'tel tsi' cha'le bʌq'uen ja'el, come an i mul cha'an tsi' cʌchʌ.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ti yijc'ʌlal yom i ñop ti isujm chucoch tsi' cha'leyob t'an jini judíojob ti' contra Pablo. Tsi' jiti. Tsi' subeyob tilel pejtelel ñuc bʌ motomajob yic'ot jini año' bʌ i ye'tel. Tsi' pʌyʌ tilel Pablo.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.