Atos 22
I T’an Dios (CTUBL) vs NTLH
1 Pablo tsi' yʌlʌ: Winicob c pi'ʌlob, ñich'tanla chuqui mic subeñetla wʌle, che'en.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Che' bʌ tsi' yubiyob woli' pejcañob ti' t'an hebreojob, tsa' wen ñʌjch'iyob.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 Pablo tsi' subeyob: Isujm judíojon. Tsa quila pañimil ti Tarso ya' ti Cilicia. Wʌ' tsa' coliyon ilayi ti ili tejclum. Cʌntesʌbilon i cha'an Gamaliel. Tsa' cʌntesʌntiyon ti' sujmlel jini mandar che' bajche' tsi' ñopoyob lac ñojte'el. Wen bʌxon cha'an Dios che' bajche'etla ti la' pejtelel wʌle.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Tsac tic'la jini año' bʌ ti' bijlel Dios. Tsa cʌcʌ'yob ti chʌmel. Tsac chucu winicob yic'ot x'ixicob. Tsa cotsayob ti mʌjquibʌl.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Jini ñuc bʌ motomaj ja'el yic'ot pejtelel xñoxob año' bʌ i ye'tel yujilob isujm c t'an, come tsi' yʌq'ueyoñob jun cha'an mic pʌsbeñob lac pi'ʌlob. Ya' tsa' majliyon ti Damasco cha'an mic chuc jini ya' bʌ añob cha'an cʌchʌl mic pʌyob tilel ti Jerusalén cha'an mi' tojob i mul.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Che' bʌ woliyon ti xʌmbal majlel, che' lʌc'ʌlix añon ti Damasco ti xinq'uiñil, tsa' bʌc' tsictiyi tic joytilel i c'ʌc'al c'ajc ch'oyol bʌ ti panchan.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Tsa' yajliyon ti lum. Tsa cubi t'an. Tsi' subeyon: “¿Saulo, Saulo, cucoch wola' tic'lañon?” che'en.
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Tsac jac'ʌ: “C Yum, ¿majquiyet?” cho'on. Tsi' subeyon: “Joñon Jesúson ch'oyolon bʌ ti Nazaret. Woli a tic'lañon”, che'en.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Jini año' bʌ quic'ot, ti isujm tsi' q'ueleyob i c'ʌc'al c'ajc. Tsi' cha'leyob bʌq'uen. Ma'anic tsi' yubibeyob chuqui woli' yʌl jini tsa' bʌ i pejcayon.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Tsac sube: “¿Chuqui yom mic cha'len c Yum?” cho'on. Lac Yum tsi' subeyon: “Ch'ojyen. Cucu ti Damasco. Ya'i mi caj a subentel pejtelel chuqui wʌn ña'tʌbil c cha'an mu' bʌ caj a mel”, che'en.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Che' bʌ ma'anic tsa' c'oti c wut cha'an i sʌclel jini c'ajc, tsi' toj'esayoñob majlel tij c'ʌb jini ya' bʌ añob quic'ot. Tsa' c'otiyon ti Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Ya' an winic, i c'aba' Ananías, mu' bʌ i ch'ujutesan Dios, che' bajche' cʌntesʌbilonla ti mandar. Wen uts'at tsa' q'uejli cha'an pejtelel judíojob ya' bʌ chumulob.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Tsa' tili ba' añon. Tsa' wa'le tic t'ejl. Tsi' subeyon: “Hermano Saulo, la' c'otic a wut”, che'en Ananías. Ti jini jach bʌ ora tsa' c'oti c wut. Tsaj q'uele Ananías.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Tsi' subeyon: “I Dios lac ñojte'el tsi' yajcayet cha'an ma' cʌn chuqui yom i pusic'al Dios. Tsi' yajcayet cha'an ma' q'uel jini Toj bʌ, yic'ot cha'an ma' wubiben i t'an che' mi' pejcañet.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Come mi caj a wʌc' ti cʌjñel Cristo ti' tojlel pejtelel winicob x'ixicob. Mi caj a subeñob chuqui tac tsa' q'uele yic'ot chuqui tsa' wubi.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Wʌle, ¿chucoch woliyet ti pijt? Ch'ojyen. Pejcan Dios ti' c'aba' Jesús. Ch'ʌmʌ ja', la' pojquic loq'uel a mul”. Che' tsi' subeyon Ananías.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Che' bʌ tsa' cha' tiliyon ti Jerusalén, woliyon ti oración ti Templo. An chuqui tsa' caji j q'uel ti espíritu.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Tsaj q'uele Jesús tsa' bʌ i subeyon: “Se'ñun a bʌ, loq'uen ti Jerusalén ti ora come ma'anic mi caj i jac'ob chuqui wola' subeñob cha'añon”, che'en.
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Tsac sube: “C Yum, yujlilob joñon tsa cotsa ti mʌjquibʌl jini tsa' bʌ i ñopoyet. Tsac bajbeyob ti sinagoga tac.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Che' bʌ tsa' bejq'ui i ch'ich'el Esteban, jini subt'an a cha'an, ya' lʌc'ʌl wa'alon ja'el. Ma'anic tsac tiq'uiyob. Tsaj cʌntʌbeyob i pislel jini tsa' bʌ i tsʌnsayob”, cho'on tsac sube.
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Jesús tsi' subeyon: “Cucu come joñon mi caj c choquet majlel ti ñajtʌl ba'an gentilob”. Che' tsi' subeyon Jesús, che'en Pablo.
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Tsi' ñich'tayob judíojob jinto tsa' ujti i sub jini t'an. Jini winicob tsa' cajiyob ti c'am bʌ t'an. Tsi' yʌlʌyob: “La' chʌmic jini winic. Mach uts'atic che' chʌn cuxul”, che'ob.
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Wen c'am tsi' cha'leyob t'an. Tsi' tijcayob i bujc. Tsi' wejch'uyob letsel ts'ubejn.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Jini ñuc bʌ i ye'tel tsi' yʌc'ʌ mandar cha'an mi' pʌjyel ochel Pablo ti' yotot soldadojob. Tsi' yʌc'ʌ mandar cha'an mi' jajts'el ti asiyal cha'an mi' tsictesan i mul, come yom i ña'tan chucoch tsi' cha'leyob cabʌl t'an ti' contra.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Che' bʌ tsa'ix i cʌchʌyob Pablo ti pʌchi, Pablo tsi' c'ajtibe i yaj capitán soldadojob wa'al bʌ ti' t'ejl: ¿Mach ba tic'bilic ti mandar mi' jajts'el ti asiyal juntiquil winic chucbil bʌ i c'aba' ya' ti Roma, che' maxto ña'tʌbilic mi an i mul? che'en Pablo.
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Che' bʌ tsi' yubibe i t'an Pablo, i yaj capitán soldadojob tsa' majli ba'an jini ñuc bʌ i ye'tel. Tsi' sube: ¿Chuqui mi caj a cha'len? Chucbil i c'aba' jini winic ya' ti Roma, che'en.
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Jini ñuc bʌ i ye'tel tsa' tili ba'an Pablo. Tsi' sube: Subeñon, ¿chucbil ba a c'aba' ya' ti Roma? che'en. Pablo tsi' jac'ʌ: Chucbil cu, che'en.
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Jini ñuc bʌ i ye'tel tsi' yʌlʌ: Cabʌl taq'uin tsac jisa cha'an mi' chujquel j c'aba' ya' ti Roma, che'en. Pablo tsi' sube: Pero tsa' chujqui j c'aba' ya' ti Roma che' bʌ tsa quila pañimil, che'en.
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Jini cha'an jini yomo' bʌ i jats' Pablo cha'an mi' tsictesan i mul tsi' bʌc' cʌyʌyob. Che' bʌ tsi' ña'ta ya' chucul i c'aba' Pablo ti Roma, jini ñuc bʌ i ye'tel tsi' cha'le bʌq'uen ja'el, come an i mul cha'an tsi' cʌchʌ.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Ti yijc'ʌlal yom i ñop ti isujm chucoch tsi' cha'leyob t'an jini judíojob ti' contra Pablo. Tsi' jiti. Tsi' subeyob tilel pejtelel ñuc bʌ motomajob yic'ot jini año' bʌ i ye'tel. Tsi' pʌyʌ tilel Pablo.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.